• Σχόλιο του χρήστη 'Θεοφανώ' | 4 Δεκεμβρίου 2025, 13:46

    Ένιωσα την ανάγκη να αναδημοσιεύω το συγκεκριμένο σχόλιο συμπολίτη μου, "Σχολιασμός επί των άρθρων 183, 208 και συναφών τους. Τα συγκεκριμένα άρθρα καταπατούν βασικές αρχές του κοινωνικού κράτους, όπως θεμελιώνονται στο Σύνταγμα: το δικαίωμα στην υγεία, η προστασία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και η μέριμνα για τους πιο ευάλωτους. Τις πιο θεμελιώδεις υποχρεώσεις του κράτους προς τους ευάλωτους τις κάνετε κουρελόχαρτο, με ρυθμίσεις που στην πράξη στερούν από ανθρώπους με σοβαρά ψυχικά νοσήματα την ελάχιστη προστασία που είχαν.Τι πάτε να κάνετε, αλήθεια; Δεν υπάρχει απολύτως καμία πρόνοια για τους ανθρώπους με ψυχικά νοσήματα. Δεν μειώνετε απλά τον αριθμό των απαλλαγών, τον μηδενίζετε κυριολεκτικά. Και το ξέρετε πολύ καλά. Ξέρετε επίσης ότι δεν πρόκειται να βρεθεί διαθέσιμος Διευθυντής ή Επιμελητής Α’ σε δημόσια ψυχιατρική δομή. Ανάθεμα αν σκεφτήκατε έστω κατ’ ελάχιστο τη ζημιά που θα προκαλέσετε σε ανθρώπους που παλεύουν καθημερινά για να σταθούν στα πόδια τους. Ντροπή σας. Και όλα αυτά για να μειώσετε τον αριθμό, ή μάλλον καλύτερα να μηδενίσετε τον αριθμό των απαλλαγών, σε ένα πλαίσιο που έχετε δημιουργήσει και που δεν προσφέρει τίποτα στους υπηρετούντες φαντάρους, οι οποίοι μέχρι και σήμερα το βιώνουν όλοι ως χάσιμο χρόνου και δαπάνη χρημάτων.Απαιτείτε γνωματεύσεις από βαθμίδες γιατρών που ξέρετε ότι δεν υπάρχουν διαθέσιμες, και αυτό καθιστά το δικαίωμα στην απαλλαγή ανενεργό στην πράξη. Και είναι επιλογή σας. Επιλογή που καταργεί δικαιώματα δια της πλαγίας οδού.Αυτό που προωθείτε θα έχει πραγματικές, βαριές συνέπειες σε ανθρώπους και οικογένειες που ήδη κουβαλούν βάρος που ούτε φαντάζεστε. Το κόστος, ανθρώπινο, κοινωνικό και ηθικό, θα είναι τεράστιο. Τέλος, απευθύνομαι σε όσους διαβάζουν αυτό το σχόλιο: Μιλήστε με επαγγελματίες στον χώρο της ψυχικής υγείας, με συλλόγους, σωματεία, οικογένειες, με ανθρώπους που αντιλαμβάνονται την πραγματικότητα. Ενημερώστε τον Τύπο. Μην αφήσετε αυτές τις ρυθμίσεις να περάσουν έτσι. Αφού το κράτος δείχνει να μην νοιάζεται για τίποτα πια, θα νοιαστούμε εμείς. Ταπεινά, και με εκτίμηση."