• Σχόλιο του χρήστη 'Τιμόθεος Σ.' | 4 Δεκεμβρίου 2025, 20:39

    Σε γενικές γραμμές, το νομοσχέδιο φαίνεται να διαταράσσει την ισορροπία ανάμεσα στον εκσυγχρονισμό και την εμπιστοσύνη, καθώς οδηγεί σε υποβάθμιση των ήδη υπηρετούντων στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων. Όσον αφορά την αξιολόγηση, το πλαίσιο που προτείνεται αφήνει περιθώρια για αυθαίρετες αποφάσεις. Η αξιολόγηση δεν μπορεί να στηρίζεται αποκλειστικά στην κρίση του άμεσου προϊσταμένου, καθώς αυτό ενέχει σοβαρό κίνδυνο μεροληψίας. Σχετικά με τις οργανικές θέσεις, δεν υπάρχει σαφής προσδιορισμός, με αποτέλεσμα τα στελέχη να μην γνωρίζουν τα ακριβή καθήκοντα, τις υποχρεώσεις και τα όρια ευθύνης τους ανά βαθμό και ειδικότητα. Αυτή η ασάφεια μπορεί να οδηγήσει σε άνιση κατανομή εργασιών, αυθαίρετες εντολές και υπερφόρτωση των χαμηλότερων βαθμών. Είναι απαραίτητο να δημοσιοποιηθούν οι οργανικές θέσεις, ώστε το προσωπικό να γνωρίζει τι αναμένεται από το κάθε στέλεχος και ποια δικαιώματα απορρέουν από τη θέση του. Όσον αφορά τις προαγωγές, το νομοσχέδιο ορίζει μόνο τον ελάχιστο χρόνο παραμονής σε κάθε βαθμό για να κριθεί κάποιος για προαγωγή, χωρίς να προβλέπει μέγιστο χρόνο ή σαφή σειρά προτεραιότητας μεταξύ διαφορετικών κατηγοριών προσωπικού. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε προαγωγές στελεχών ΕΜΘ πριν από ΑΣΣΥ ή άλλες κατηγορίες, χωρίς διαφανή κριτήρια, αφήνοντας αβέβαιη την εξέλιξη άλλων σειρών. Είναι αναγκαίο να καθοριστεί με σαφήνεια η σειρά προτεραιότητας ανά κατηγορία, ώστε να διασφαλίζεται η αξιοκρατία, η διαφάνεια και η ίση μεταχείριση όλων των στελεχών, ειδικά στους βαθμούς υπαξιωματικών και ανθυπασπιστών. Υπάρχουν σοβαρές νομικές ενστάσεις σχετικά με το Άρθρο 56, το οποίο καταργεί επιλεκτικά το ν.δ. 445/1974 μόνο για τους Μόνιμους Υπαξιωματικούς, ενώ το ίδιο πλαίσιο παραμένει για τους ΕΠ.ΟΠ. και ΕΜΘ. Αυτό δημιουργεί δύο διαφορετικά καθεστώτα ανθυπασπιστών χωρίς αντικειμενικά κριτήρια, παραβιάζοντας την αρχή της ισότητας (άρθρο 4 Σ), την ίση επαγγελματική μεταχείριση (άρθρο 22 Σ) και τη δικαιολογημένη εμπιστοσύνη των στελεχών που για δεκαετίες είχαν θεμελιώσει προσδοκίες εξέλιξης με βάση το υφιστάμενο πλαίσιο. Είναι απαραίτητη η αναθεώρηση της διάταξης και η θέσπιση ενός ενιαίου, συνεκτικού και συνταγματικά αποδεκτού συστήματος ιεραρχίας και προαγωγών για όλα τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων. Για τους πτυχιούχους ΑΕΙ, το νομοσχέδιο φαίνεται να αφαιρεί ή να περιορίζει τα βαθμολογικά οφέλη που προέβλεπε ο Ν. 3883/2010 για τα στελέχη ΑΣΣΥ με πανεπιστημιακό τίτλο. Ο νόμος αυτός αναγνώριζε το πτυχίο ως ουσιαστικό προσόν για ταχύτερη προαγωγή και πρόσβαση σε υψηλότερο βαθμό, δημιουργώντας εύλογες προσδοκίες σε όσους επένδυσαν σε σπουδές. Η κατάργηση αυτών των δικαιωμάτων οδηγεί σε άνιση μεταχείριση σε σχέση με όσους πρόλαβαν να προαχθούν με το προηγούμενο καθεστώς και υπονομεύει την εμπιστοσύνη των στελεχών προς την Πολιτεία. Το τελικό κείμενο του νομοσχεδίου οφείλει να διατηρήσει ρητά τη βαθμολογική αναγνώριση του πτυχίου ΑΕΙ για τα στελέχη προέλευσης ΑΣΣΥ, διασφαλίζοντας τη συνέχεια της διοίκησης και την αρχή της ίσης μεταχείρισης. Οποιαδήποτε άλλη επιλογή θα οδηγήσει σε μαζικές νομικές αμφισβητήσεις, θα θίξει θεμελιωμένα δικαιώματα και θα διαβρώσει την εμπιστοσύνη του προσωπικού προς την Υπηρεσία και τη νομοθετική εξουσία.