Υπουργείο Εθνικής Άμυνας

Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων

• Σχόλιο του χρήστη 'IDAVIOTIS' | 4 Δεκεμβρίου 2025, 22:47

  Μόνιμος Σύνδεσμος

  Έχοντας υπηρετήσει ως ανώτερος υπαξιωματικός σε θέση του ΝΑΤΟ στη Γερμανία, έχω βιώσει στην πράξη τι σημαίνει θεσμικός σεβασμός, ξεκάθαρος ρόλος και πραγματική αναγνώριση του έργου των υπαξιωματικών. Σε ένα σύγχρονο, συμμαχικό περιβάλλον η γνώμη μου ως NCO λαμβανόταν σοβαρά υπόψη, απολάμβανα πρόσβαση σε πληροφόρηση, προνόμια και επαγγελματικό κύρος, χωρίς να αμφισβητείται η θέση μου επειδή δεν ήμουν αξιωματικός. Με βάση αυτή την εμπειρία, το νομοσχέδιο, που υποτίθεται ότι «αναβαθμίζει» τους μόνιμους υπαξιωματικούς, στην πραγματικότητα διαμορφώνει ένα κλειστό, πολυβάθμιο σώμα υπαξιωματικών αποκομμένο από τη φιλοσοφία των συμμαχικών στρατών. Η εκτεταμένη κλίμακα βαθμών, η αυστηρή αναλογία αξιωματικών–υπαξιωματικών και η σύνδεση προαγωγών αποκλειστικά με κενές θέσεις, δεν δημιουργούν έναν ισχυρό, αυτόνομο επαγγελματικό κορμό, αλλά ενισχύουν τον διοικητικό έλεγχο των αξιωματικών πάνω σε κάθε πτυχή της σταδιοδρομίας των υπαξιωματικών (κρίσεις, μεταθέσεις, υπηρεσιακή εξέλιξη). Το νομοσχέδιο φαίνεται να δανείζεται επιφανειακά την εικόνα του «σώματος υπαξιωματικών» κατά τα πρότυπα στρατών όπως ο αμερικανικός (πολλοί βαθμοί, κλειστή ιεραρχία), αλλά δεν υιοθετεί τα ουσιώδη στοιχεία που δίνουν κύρος και αυτοτέλεια στους NCOs: θεσμική συμμετοχή σε συμβούλια κρίσεων, σαφή κατοχύρωση ρόλου στη διοίκηση της καθημερινής λειτουργίας, μηχανισμούς που προστατεύουν από αυθαίρετες αποφάσεις. Υιοθετούνται έτσι μόνο όσα τμήματα του «ξένου προτύπου» εξυπηρετούν τον πλήρη έλεγχο από τους αξιωματικούς, ενώ παραλείπονται όλα εκείνα που θα ενίσχυαν πραγματικά την επαγγελματική υπόσταση και τη φωνή των υπαξιωματικών. Το αποτέλεσμα είναι ότι η διεθνής εμπειρία και το κύρος που αποκόμισε ένας Έλληνας υπαξιωματικός υπηρετώντας σε ΝΑΤΟϊκές δομές – όπου αντιμετωπίζεται ως ισότιμος επαγγελματικός πυλώνας του συστήματος – απαξιώνονται όταν επιστρέφει στην Ελλάδα. Αντί η Πολιτεία να αξιοποιεί αυτή την εμπειρία και να φέρνει το θεσμικό πλαίσιο πιο κοντά στις συμμαχικές πρακτικές, το προτεινόμενο πλαίσιο των άρθρων 32–53 τον γυρίζει πολλά βήματα πίσω, στέλνοντας το μήνυμα ότι, ανεξάρτητα από προσόντα, διεθνή υπηρεσία και προσφορά, ο υπαξιωματικός παραμένει εγκλωβισμένος σε ένα σύστημα όπου ο ρόλος και η εξέλιξή του καθορίζονται μονομερώς από τους αξιωματικούς. Ένα πραγματικά σύγχρονο νομοθετικό πλαίσιο θα όφειλε: να αναγνωρίζει θεσμικά τον επαγγελματικό ρόλο των υπαξιωματικών στη διοίκηση και την εκπαίδευση, να προβλέπει ουσιαστική συμμετοχή ανώτερων υπαξιωματικών στις κρίσεις, προαγωγές και μεταθέσεις, να προστατεύει τη σταδιοδρομία τους από προσωπικές ή συντεχνιακές λογικές. Χωρίς αυτές τις δικλίδες, το «νέο σώμα υπαξιωματικών» που περιγράφουν τα άρθρα 32–53 δεν αποτελεί αναβάθμιση, αλλά εργαλείο αυξημένου ελέγχου, που ακυρώνει στην πράξη τον σεβασμό και τα προνόμια που ένας υπαξιωματικός μπορεί να απολαμβάνει σε ένα πραγματικά σύγχρονο, συμμαχικό περιβάλλον.