Υπουργείο Εθνικής Άμυνας

Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων

• Σχόλιο του χρήστη 'Χρήστος' | 5 Δεκεμβρίου 2025, 00:26

  Μόνιμος Σύνδεσμος

  Κάποιες σκέψεις σχετικά με το προς κατάθεση νομοσχέδιο, από τη σκοπιά ενός τελειόφοιτου ΥΔ : - Η δικαιοσύνη προυποθέτει την προβλεψιμότητα των νόμων. Έτσι, ενώ η (διαφαινόμενη βάσει του άρθρου 16/242) μεταβατική διάταξη για το καθεστώς εξαγοράς είναι προς τη σωστή κατεύθυνση, δεν επαρκεί, καθώς πρέπει να επεκταθεί και σε λοιπές περιπτώσεις κατά τις οποίες η άμεση εφαρμογή του νομοσχεδίου θα οδηγήσει σε ανατροπή του μεσοπρόθεσμου σχεδιασμού των στρατευθέντων. Ενδεικτικά, χρειάζεται πιο ξεκάθαρη αντιμετώπιση για συγκεκριμένες υποκατηγορίες, όπως οι ειδικευόμενοι γιατροί και οι μεταδιδακτορικοί ερευνητές τελούντες υπό καθεστώς διακεκριμένου επιστήμονα, οι οποίες προστατεόνταν από το προηγούμενο καθεστώς. Το ΕΣΥ είναι ήδη υποστελεχωμένο, οπότε δε νομίζω ότι μπορεί να αντέξει την απώλεια ειδικευόμενων που δεν προστατεύονται από τις προτεινόμενες διατάξεις. Παράλληλα, είναι γνωστό ότι ακόμα και μονοετείς διακοπές ενασχόλησης με το επιστημονικό αντικείμενο κάποιου που πραγματοποιεί ακαδημαική καριέρα μπορεί να οδηγήσουν σε σημαντική απώλεια επαφής με αυτό. - Η διάκριση μεταξύ της διαδικασίας που απαιτείται για τη λήψη απαλλαγής ανάμεσα σε ψυχιατρική και σωματική είναι προβληματική. Και μόνο η διαδικασία των συνεχόμενων επανεξετάσεων (μέχρι και για 5 έτη, βάσει του άρθρου 183β) δυσκολεύει τη μη-βραχυπρόθεσμη επαγγελματική αποκατάσταση των ατόμων αυτών, ενώ για τη λήψη της αντίστοιχης απαλλαγής απαιτείται (άρθρο 6/208) πιστοποιητικό αναπηρίας, συνεισφέροντας στον κοινωνικό αποκλεισμό και στιγματισμό των ψυχικά νοσούντων. Η προτεινόμενη εναλλακτική, μέσω της διεξαγωγής ψυχομετρικών τεστ (7/208) δε θεωρώ πως είναι κατάλληλη για τέτοιες περιπτώσεις, ενώ τίθεται και ζήτημα με την άρση του ιατρικού απορρήτου, για την πρόσβαση της επιτροπής του ΕΠΥΘΕ στον ιατρικό φάκελο του νοσούντα υπό κατάταξη. - Τέλος, η μείωση του ορίου παραμονής στη χώρα σε 4 (!!) ημέρες το χρόνο για τους τελούντες σε καθεστώς ανυποταξίας κρίνεται τιμωρητική, και δεν καλύπτει περιπτώσεις ανάγκης που απαιτούν την παρουσία των ανυποτάκτων στη χώρα, όπως περιπτώσεις πχ προβλημάτων υγείας συγγενικών τους προσώπων. Συνολικά, και λαμβάνοντας υπόψη και τις διατάξεις που ισχύουν για τους ΜΚΕ, προβληματίζομαι ως προς το σε ποιο βαθμό το νομοσχέδιο συμβαδίζει με την επιδιωκόμενη πολιτική του brain gain, ή θα ωθήσει αμφιταλαντευόμενο κόσμο στον μη επαναπατρισμό.