|
Υπουργείο Εθνικής Άμυνας Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων OpenGov.gr Ανοικτή Διακυβέρνηση |
Πολιτική Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα Πολιτική Ασφαλείας και Πολιτική Cookies Όροι Χρήσης Πλαίσιο Διαλόγου |
Creative Commons License Με Χρήση του ΕΛ/ΛΑΚ λογισμικού Wordpress. |
Λανθασμένη κατεύθυνση, αδιέξοδη αυστηροποίηση και αγνόηση της πραγματικότητας Το παρόν νομοσχέδιο κινείται δυστυχώς σε εντελώς λανθασμένη κατεύθυνση, καθώς αντί να εκσυγχρονίσει τον θεσμό μειώνοντας δραστικά τη χρονική διάρκεια της θητείας με έμφαση σε μια ουσιαστική, εντατική εκπαίδευση μερικών εβδομάδων ή μηνών, εμμένει σε απαρχαιωμένες δομές που σπαταλούν τον παραγωγικό χρόνο των νέων. Η διατήρηση της μεγάλης διάρκειας χωρίς αντίκρισμα σε δεξιότητες διαιωνίζει ένα καθεστώς αδράνειας και όχι ουσιαστικής προσφοράς. Ειδικότερα, ως προς το ζήτημα των αναβολών και των απαλλαγών (Ι5), οι διατάξεις του νομοσχεδίου (Κεφάλαιο Ε', Άρθρα 205-213) και συγκεκριμένα η αυστηροποίηση των διαδικασιών στις Ειδικές Διακλαδικές Υγειονομικές Ψυχιατρικές Επιτροπές (ΕΔΥΨΕ), δείχνουν μια τιμωρητική διάθεση απέναντι στους πολίτες. Η θέσπιση αυστηρών προϋποθέσεων, όπως η υποχρεωτική προσκόμιση πιστοποίησης από δημόσιους φορείς ή η απειλή για εγκλεισμό/νοσηλεία σε στρατιωτικά νοσοκομεία για ψυχιατρική εκτίμηση, καθώς και η άρση του ιατρικού απορρήτου έναντι των μελών των επιτροπών, δημιουργούν ένα ασφυκτικό πλαίσιο. Υπάρχουν συμπολίτες μας που για σοβαρούς οικονομικούς, επαγγελματικούς ή κοινωνικούς λόγους αδυνατούν να υπηρετήσουν ή επιλέγουν συνειδητά να μην το πράξουν. Η περαιτέρω ταλαιπωρία αυτών των ανθρώπων, μέσω γραφειοκρατικών και ψυχοφθόρων διαδικασιών για τη λήψη αναβολών υγείας ή απαλλαγών, δεν οδηγεί πουθενά, παρά μόνο στην ψυχική και οικονομική εξουθένωση των νέων και των οικογενειών τους. Αντί η Πολιτεία να αναρωτηθεί για ποιον λόγο τόσοι πολλοί νέοι καταφεύγουν στη λύση της απαλλαγής (Ι5) —λόγοι που εντοπίζονται στη χαμηλή ποιότητα εκπαίδευσης, στην απαρχαιωμένη νοοτροπία, στις αγγαρείες και στο ανούσιο χάσιμο χρόνου— επιλέγει να κάνει τη μοναδική διέξοδο ακόμα πιο δύσβατη. Η λύση δεν είναι ο εξαναγκασμός και η αυστηροποίηση των κριτηρίων απαλλαγής, αλλά η αντιμετώπιση των παθογενειών που καθιστούν τη θητεία απωθητική για τη μεγάλη πλειοψηφία των νέων.