• Σχόλιο του χρήστη 'ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΠΑΠ' | 5 Δεκεμβρίου 2025, 06:12

    Το Μέρος Β’ του νομοσχεδίου, που υποτίθεται ότι εισάγει «σύγχρονο και αξιοκρατικό» σύστημα βαθμολογικής και υπηρεσιακής εξέλιξης, πάσχει ουσιωδώς σε διαφάνεια, τεκμηρίωση και ρεαλισμό. Σε κρίσιμα σημεία, δημιουργεί περισσότερες αβεβαιότητες και κινδύνους απ’ όσους εξαγγέλλει ότι λύνει — και αυτό το καθιστά νομοτεχνικά ελλιπές, διοικητικά επισφαλές και λειτουργικά επικίνδυνο για το προσωπικό. Πρώτον, η αιτιολογική έκθεση επικαλείται «αντεστραμμένη πυραμίδα» και «δυσλειτουργίες» στη διάρθρωση βαθμών, όμως το ίδιο το κείμενο του νόμου δεν παρέχει συγκεκριμένη μελέτη, αριθμητικά δεδομένα, προσομοιώσεις στελέχωσης ή ποσοτική αξιολόγηση. Με άλλα λόγια: επιχειρείται μια πλήρης αναδιάταξη της καριέρας χιλιάδων στελεχών χωρίς δημόσιο τεκμηριωμένο υπόβαθρο. Αυτό συνιστά σοβαρή παραβίαση της αρχής της διαφάνειας και του άρθρου 20 Συντ., που επιτάσσει σαφήνεια και προβλεψιμότητα σε κάθε διοικητική διαδικασία που επηρεάζει επαγγελματική σταδιοδρομία. Δεύτερον, παρά την επαναλαμβανόμενη αναφορά σε «αξιοκρατία», το νομοσχέδιο δεν προσδιορίζει μετρήσιμα, αντικειμενικά και δεσμευτικά κριτήρια αξιολόγησης για προαγωγές και επιλογές σε θέσεις ευθύνης. Αντί για θωράκιση από αυθαιρεσία, δημιουργείται ένα πλαίσιο που μπορεί να λειτουργήσει ως θεσμικό άλλοθι για υποκειμενικές κρίσεις, οδηγώντας σε ανασφάλεια δικαίου και υποψίες εύνοιας ή αποκλεισμών. Εάν στόχος είναι πραγματική αξιοκρατία, τα κριτήρια πρέπει να είναι: δημοσιευμένα, ποσοτικοποιημένα, ελέγξιμα και απολύτως ενιαία για όλους. Τρίτον, η απουσία σαφούς ρύθμισης για τη μεταβατικότητα και την προστασία όσων ήδη υπηρετούν δημιουργεί εύλογη ανησυχία για παγώματα προαγωγών, απώλεια ωφελημάτων, αναδιάταξη χρόνων παραμονής σε βαθμό και «σιωπηρή» υποβάθμιση επαγγελματικών προοπτικών. Με μια πρόχειρη και βεβιασμένη μεταρρύθμιση κινδυνεύουμε να παράξουμε όχι «Νέα Εποχή», αλλά σταδιοδρομική οπισθοδρόμηση για μεγάλο μέρος του προσωπικού. Τέταρτον, η επιλογή να τεθεί σε διαβούλευση ένα τόσο βαρύ και κρίσιμο κομμάτι της στρατιωτικής νομοθεσίας σε ελάχιστο χρονικό διάστημα, χωρίς ουσιαστική προδημοσίευση μελετών, εγείρει εύλογα ερωτήματα για την πραγματική πρόθεση του νομοθέτη. Η βαθμολογική εξέλιξη αποτελεί κεντρικό άξονα της υπηρεσιακής αξιοπιστίας και της ηθικής των στελεχών — δεν είναι πεδίο «πειραματισμών» ούτε μπορεί να θεσμοθετηθεί με fast-track διαδικασίες.