Αρχική Χάρτης Μετάβασης των Ενόπλων Δυνάμεων στη Νέα Εποχή (Σταδιοδρομία και εξέλιξη Αξιωματικών, Υπαξιωματικών και Επαγγελματιών Οπλιτών των Ενόπλων Δυνάμεων...ΜΕΡΟΣ Γ΄ ΣΤΑΔΙΟΔΡΟΜΙΑ ΜΟΝΙΜΩΝ ΥΠΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ (άρθρα 32-56)Σχόλιο του χρήστη Αποστολόπουλος Α | 5 Δεκεμβρίου 2025, 08:15
  • Σχόλιο του χρήστη 'Αποστολόπουλος Α' | 5 Δεκεμβρίου 2025, 08:15

    Είμαστε κάθετα αντίθετοι με αυτό το νομοσχέδιο. Είμαστε αντίθετοι σε κάθε ρύθμιση που μειώνει, αποδυναμώνει ή ταπεινώνει τους ανθρώπους που αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της Εθνικής Άμυνάς της χώρας. Οι Ένοπλες Δυνάμεις δεν χρειάζονται “μεταρρυθμίσεις” που τις απογυμνώνουν από το κύρος τους, αλλά πραγματική στήριξη, ενίσχυση, αξιοκρατία και ουσιαστική αναβάθμιση του έργου και της καθημερινότητάς τους. Η Πολιτεία οφείλει να ακούει τα στελέχη της, όχι να τα αγνοεί. Οφείλει να τιμά, όχι να προσβάλλει. Οφείλει να χτίζει σχέσεις εμπιστοσύνης, όχι να καλλιεργεί την απογοήτευση. Στις Ένοπλες Δυνάμεις αξίζει σεβασμός, ειλικρίνεια και ευθύνη. Όχι επικοινωνιακά τεχνάσματα και νομοσχέδια που υπονομεύουν τον πυλώνα της εθνικής ασφάλειας. '' Με το παρόν σχόλιο επιθυμώ να θέσω υπόψη σας ορισμένα κρίσιμα νομικά, συνταγματικά και διοικητικά ζητήματα που ανακύπτουν από τις ρυθμίσεις του Τμήματος Γ’ (άρθρα 32–56) του Σχεδίου Νόμου του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας και το Παράρτημα Β, τα οποία αφορούν τη βαθμολογική εξέλιξη του προσωπικού Εθελοντών Μακράς Θητείας (ΕΜΘ). Οι ρυθμίσεις αυτές επηρεάζουν άμεσα τόσο την υπηρεσιακή κατάσταση όσο και τα δικαιώματα ενός σημαντικού αριθμού στελεχών, ιδίως όσων έχουν καταταγεί κατά τα έτη 1996–2000 και παραμένουν ουσιαστικά στάσιμοι, την ώρα που οι ΕΜΘ μέχρι το έτος κατάταξης 1995 προάγονται στον βαθμό του Ανθυπολοχαγού ,και οι παλαιότεροι μέχρι και τον βαθμό του Λγου (τάξη ΕΜΘ 1988). Το Παράρτημα Β που συνοδεύει το Σχέδιο Νόμου αποτυπώνει με σαφήνεια την ανωτέρω διαφοροποίηση, σύμφωνα με την οποία οι ΕΜΘ 1991–1995 λαμβάνουν βαθμούς αξιωματικού με ότι συνεπάγεται, ενώ οι ΕΜΘ 1996–2000 παραμένουν στον βαθμό του Ανθυπασπιστή ή και χαμηλότερα μέχρι τη συνταξιοδότησή τους, χωρίς ρεαλιστική προοπτική περαιτέρω εξέλιξης.ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ-Β Η επιλογή του νομοθέτη να θέσει το έτος κατάταξης 1995 ως όριο για την προαγωγή σε βαθμό αξιωματικού, ένα μεγάλο τμήμα ομοιογενών στελεχών αποκλεισμένο από την ίδια εξέλιξη, δημιουργεί σοβαρά ζητήματα συνταγματικότητας, ισότητας, αξιοκρατίας, αναλογικότητας, επιστοσυνης στο κράτοςδικαίου, προστασίας επαγγελματικών δικαιωμάτων και συμμόρφωσης προς το ενωσιακό και διεθνές δίκαιο. Ακολουθεί αναλυτική τεκμηρίωση. 1. Παραβίαση της συνταγματικής αρχής της ισότητας (άρθρο 4 §1 Συντ.) Η διαφοροποίηση μεταξύ ΕΜΘ πριν και μετά το 1995 στερείται οποιασδήποτε αντικειμενικής, τεχνικής ή υπηρεσιακής αιτιολόγησης. Η νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας έχει επανειλημμένως κρίνει ότι η διαφορετική υπηρεσιακή μεταχείριση επιτρέπεται μόνο όταν στηρίζεται σε πραγματικές, ουσιαστικές και λογικές διαφορές, οι οποίες απουσιάζουν εν προκειμένω. Η διάκριση που εισάγεται βασίζεται αποκλειστικά στο τυπικό κριτήριο του έτους κατάταξης, το οποίο δεν αποτελεί συνταγματικά ανεκτό λόγο διαφοροποίησης εντός της ίδιας υπηρεσιακής κατηγορίας. 2. Παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας (άρθρο 25 §1 Συντ.) Η απόλυτη και μόνιμη αποστέρηση των ΕΜΘ 1996–2000 από τον βαθμό του ανθυπολοχαγού: • δεν είναι κατάλληλη για εξυπηρέτηση κάποιας συγκεκριμένης επιχειρησιακής ανάγκης, • δεν είναι αναγκαία, αφού υπήρχαν ηπιότερες και πιο ισόρροπες λύσεις, • δεν είναι ανάλογη, διότι δημιουργεί ακραία δυσμενή μεταχείριση εις βάρος μιας ομοιογενούς ομάδας στελεχών. Η αναλογικότητα λειτουργεί ως θεσμικό φρένο σε νομοθετικές επιλογές που παράγουν δυσανάλογα αποτελέσματα, όπως συμβαίνει στην παρούσα περίπτωση. 3. Παραβίαση της αρχής της αξιοκρατίας και της υπηρεσιακής εξέλιξης (άρθρο 103 Συντ.) Η υπηρεσιακή εξέλιξη των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων οφείλει να στηρίζεται σε: • αντικειμενικά κριτήρια, • αξιοκρατικές διαδικασίες, • διαφανείς κανόνες. Το έτος κατάταξης δεν αποτελεί κριτήριο ούτε για την επιχειρησιακή ικανότητα, ούτε για την υπηρεσιακή απόδοση, ούτε για την ιεραρχική σειρά εντός βαθμού. Η αυθαίρετη αυτή διαφοροποίηση στο έτος μετάβασης (1995) των ΕΜΘ σε Αξιωματικούς οδηγεί σε αξιοκρατικά κενά και υποβαθμίζει τον θεσμό των ΕΜΘ. 4. Νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας – Απαγόρευση αυθαίρετης διάκρισης Το ΣτΕ έχει καταστήσει σαφές ότι: • (ΣτΕ 1917/2014) Δεν επιτρέπεται διαφορετική μεταχείριση εντός της ίδιας κατηγορίας υπαλλήλων όταν δεν υφίσταται ουσιαστική διαφορά. • (ΣτΕ 171/2020) Η υπηρεσιακή εξέλιξη πρέπει να θεμελιώνεται σε αντικειμενικούς, αξιοκρατικούς λόγους, όχι σε τυπικά κριτήρια. • (ΣτΕ 2332/2017) Η διοίκηση οφείλει να σέβεται τη χρηστή διοίκηση και τη δικαιολογημένη εμπιστοσύνη των στελεχών. Στην υπό κρίση περίπτωση, οι ΕΜΘ 1996–2000 δεν διαφέρουν σε τίποτα ουσιαστικό από τους ΕΜΘ 1991–1995 ως προς: • καθήκοντα, • προσόντα, • επιχειρησιακό ρόλο, • υποχρεώσεις, • δικαιώματα. Συνεπώς η διακριτική μεταχείριση συνιστά ανεπίτρεπτη άνιση μεταχείριση κατά την κρίση του ΣτΕ. 5. Αντίθεση προς το Ενωσιακό Δίκαιο – Χάρτης Θεμελιωδών Δικαιωμάτων ΕΕ (Άρθρα 20 & 21) Το ενωσιακό δίκαιο απαγορεύει διακρίσεις λόγω: • ηλικίας, • έτους πρόσληψης, • ή άλλων κριτηρίων χωρίς αντικειμενική αιτιολόγηση. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο έχει επανειλημμένα κρίνει ότι η αυθαίρετη θέσπιση «ορίων–τομών» (cut-off dates), όταν δεν εξυπηρετεί αναγκαίο και θεμιτό σκοπό, συνιστά αδικαιολόγητη διάκριση. Η διάκριση μεταξύ «ΕΜΘ έως 1995» και «ΕΜΘ μετά το 1995» αποτελεί ακριβώς τέτοια περίπτωση. 6. Παραβίαση άρθρου 14 ΕΣΔΑ – Απαγόρευση διακρίσεων Το άρθρο 14 ΕΣΔΑ προστατεύει από διακρίσεις εντός επαγγελματικών κατηγοριών. Η διαφοροποίηση εν προκειμένω: • δεν στηρίζεται σε αντικειμενικά στοιχεία, • δεν επιδιώκει θεμιτό σκοπό, • παράγει δυσανάλογη βλάβη στους νεότερους ΕΜΘ. Κατά συνέπεια, η ρύθμιση βρίσκεται σε προφανή αντίθεση με το ευρωπαϊκό δίκαιο ανθρωπίνων δικαιωμάτων. 7. Παραβίαση της χρηστής διοίκησης και της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης Οι ΕΜΘ 1996–2000: • υπηρέτησαν δεκαετίες • με προσδοκία αντίστοιχης υπηρεσιακής εξέλιξης • σύμφωνα με το προηγούμενο καθεστώς. Η ξαφνική θέσπιση ενός ορίου διαχωρισμού χωρίς αιτία και ο ουσιαστικός αποκλεισμός μιας ολόκληρης ομάδας στελεχών από την προαγωγή σε βαθμούς αξιωματικού παραβιάζει τη θεμελιώδη αρχή της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης προς τη διοίκηση. Επίσης το παρακάτω σχόλιο όπου υποβάλει και πρόταση: '' Τα Παραρτήματα του σχεδίου νόμου βρίσκονται σε ευθεία αντίθεση με το άρθρο 11, όσον αφορά τη βαθμολογική εξέλιξη των ήδη υπηρετούντων αξιωματικών. Με την εφαρμογή τους δεν τηρείται ο ελάχιστος χρόνος παραμονής στους βαθμούς (Ανθυπολοχαγού, Υπολοχαγού κ.λπ.), όπως ρητώς ορίζει το άρθρο 11. Η επιλογή αυτή συνιστά παραβίαση της αρχής της ισότητας, καθώς δεν προβλέπεται αντίστοιχη μεταχείριση ή μεταβατικό πλαίσιο για την Κατηγορία Α (ΣΣΕ), ενώ ταυτόχρονα διαφοροποιείται αυθαίρετα η υπηρεσιακή εξέλιξη μεταξύ στελεχών ίδιων κατηγοριών και ετών υπηρεσίας. Προτείνεται, συνεπώς, να εφαρμοστεί το άρθρο 11 και στους ήδη υπηρετούντες αξιωματικούς των Κατηγοριών Β και Γ, ώστε να κρίνονται για προαγωγή με βάση τους χρόνους που αυτό προβλέπει. Με τον τρόπο αυτό εξασφαλίζεται: ομαλή μετάβαση πενταετίας (5 ετών) για τους ΕΜΘ ωστε να διατηρηθεί η υπηρεσιακή συνέχεια χωρίς αιφνίδια ανατροπή. Σε αντίθετη περίπτωση, παραβιάζεται και η αρχή της προστατευόμενης εμπιστοσύνης του διοικουμένου, καθώς ανατρέπεται βιαιως και αιφνιδίως η ήδη διαμορφωμένη υπηρεσιακή και βαθμολογική προοπτική, την οποία η Διοίκηση είχε δημιουργήσει και διατηρήσει επί σειρά ετών. Περαιτέρω, η εφαρμογή των Παραρτημάτων θα οδηγήσει σε σοβαρή διατάραξη της στρατιωτικής ιεραρχίας, ενδεικτικά: Υπολοχαγοί προέλευσης ΣΜΥ, οι οποίοι σήμερα είναι ανώτεροι Ανθυπολοχαγών ΣΣΕ, θα καταστούν νεότεροι αυτών. Ανθυπολοχαγοί ΕΜΘ, που προηγούνται ιεραρχικά Ανθυπασπιστών ΣΜΥ, θα βρεθούν ξαφνικά νεότεροι λόγω μη προαγωγής τους σε Υπολοχαγούς. Οι στρεβλώσεις αυτές πλήττουν την εύρυθμη λειτουργία της ιεραρχίας και δημιουργούν υπηρεσιακή αστάθεια. Τέλος, η μη πρόβλεψη ομαλής μετάβασης θα οδηγήσει με μαθηματική βεβαιότητα σε: πολλαπλές αγωγές για ηθική βλάβη και προσβολή δικαιωμάτων υπηρεσιακής εξέλιξης, εξώθηση στελεχών σε πρόωρη αποστρατεία, με αποτέλεσμα τη μείωση της ενεργού στρατιωτικής δύναμης κατά τρόπο αδικαιολόγητο και επιζήμιο.' Οι αλλαγές στο βαθμολόγιο των στελεχών δεν πρέπει και δεν μπορούν να ισχύσουν για όσους ήδη υπηρετούν ως στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων ή φοιτούν ήδη στις Στρατιωτικές Σχολές. Η άμεση εφαρμογή του νέου βαθμολογίου στα ήδη υπηρετούντα στελέχη προελεύσης  ΕΜΘ παραβιάζει την συνταγματική αρχή της ασφάλειας δικαίου και της προστατευόμενης εμπιστοσύνης, καθόσον ανατρέπει αιφνιδιαστικά το καθεστώς βαθμολογικής εξέλιξης, χωρίς μάλιστα την πρόβλεψη ουσιαστικών μεταβατικών διατάξεων. Παραβιάζει επίσης την αρχή της ισότητας διότι στελέχη με την ίδια προέλευση , την ίδια εκπαίδευση και τα ίδια προσόντα, εξελίσσονται διαφορετικά με μόνο κριτήριο τον διαφορετικό χρόνο κατάταξης στις Ένοπλες Δυνάμεις. Για τους ανωτέρω λόγους, αν δεν αποσυρθεί το νέο προτεινόμενο βαθμολόγιο, να ισχύσει το  βαθμολόγιο από όσους θα καταταγούν στις Ένοπλες Δυνάμεις, μετά την θέση σε ισχύ του νέου νόμου"  . Τέλος θα πρέπει να υπάρξει και εκτενείς ενημέρωση σε φορείς του Δημοσίου και της Εκπαίδευσης του κοινού και εν δυνάμει υποψηφίους τόσο στις σχολές ΑΣΕΙ όσο και ΑΣΣΥ, διαγωνισμούς ΕΠ.ΟΠ σε βάθος τουλάχιστον 2 ετιας, έτσι ώστε να προετοιμαστει κατάλληλα ο πολίτης και να αποφασίσει για το μέλλον του. Η εφαρμογή του νομοσχεδίου σε ήδη καταταγεντες με συγκεκριμένες εγκυκλίους λειτουργεί ως τροχοπέδη στον εργασιακό τους βιο και ανατρέπει τις επιλογές τους.