Yπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας

Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων

• Σχόλιο του χρήστη 'ΝΑΝΚΟ ΕΝΕΡΓΕΙΑ' | 8 Απριλίου 2026, 15:59

  Μόνιμος Σύνδεσμος

  Στα Άρθρα 9 – 12 Η Ανισότητα στην Περιβαλλοντική Αδειοδότηση Η βασική καινοτομία του νομοσχεδίου είναι η καθιέρωση των «Περιοχών Επιτάχυνσης Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας», όπου φωτοβολταϊκά και αιολικά έργα (εκτός Natura 2000) θα μπορούν να εξαιρούνται από την υποχρέωση έκδοσης ΑΕΠΟ (Απόφαση Έγκρισης Περιβαλλοντικών Όρων). Αυτό μειώνει δραστικά τον χρόνο αδειοδότησης για τις συγκεκριμένες τεχνολογίες. Αντίθετα, για τα ΜΥΗΣ, η απαίτηση ΑΕΠΟ παραμένει υποχρεωτική. Η μόνη προβλεπόμενη διευκόλυνση —η δυνατότητα προσφυγής στα περιφερειακά ή κεντρικά συμβούλια (ΠΕΣΠΑ/ΚΕΣΠΑ) έναν μήνα πριν τη λήξη της διαβούλευσης— αποτελεί μια διοικητική «δικλείδα ασφαλείας», η οποία όμως δεν αγγίζει τον πυρήνα του προβλήματος: τη γραφειοκρατική πολυπλοκότητα και τη χρονική καθυστέρηση. Η διατήρηση της πλήρους περιβαλλοντικής διαδικασίας για τα ΜΥΗΣ δημιουργεί δύο κρίσιμα προβλήματα: 1. Χρονική Υστέρηση: Ενώ τα αιολικά και φωτοβολταϊκά θα ωριμάζουν σε σύντομο χρονικό διάστημα, τα ΜΥΗΣ θα παραμένουν εγκλωβισμένα σε πολυετείς αδειοδοτικούς κύκλους. 2. Απώλεια Ηλεκτρικού Χώρου: Λόγω της βραδύτητας στην αδειοδότηση, όταν ένα ΜΥΗΣ φτάσει τελικά στο στάδιο της Οριστικής Προσφοράς Σύνδεσης, ο διαθέσιμος ηλεκτρικός χώρος στο δίκτυο θα έχει πιθανότατα καταληφθεί από τα «ταχύτερα» έργα άλλων τεχνολογιών. Παρόλο που τα ΜΥΗΣ προσφέρουν σταθερή παραγωγή και συμβάλλουν στην ευστάθεια του συστήματος, η εξαίρεσή τους από τις διαδικασίες επιτάχυνσης τα καθιστά επενδυτικά ευάλωτα. Χωρίς μια πιο γενναία απλοποίηση, ο κλάδος κινδυνεύει με στασιμότητα, καθώς ο συνδυασμός μακράς αδειοδότησης και περιορισμένου δικτύου ακυρώνει ή μειώνει στην πράξη τη πιθανότητα υλοποίησης των έργων αυτών. Εφόσον η αδειοδοτική ωρίμανση (ΑΕΠΟ) παραμένει χρονοβόρα, η μόνη ουσιαστική θωράκιση των έργων είναι η διασφάλιση της θέσης τους στην «ουρά» του δικτύου. Η πρόταση για υπαγωγή στην Ομάδα Β (ή αντίστοιχη κατηγορία υψηλής προτεραιότητας) στον ΔΕΔΔΗΕ/ΑΔΜΗΕ στηρίζεται στα εξής επιχειρήματα: 1. Τεχνική Αναγκαιότητα: Τα ΜΥΗΣ έχουν υψηλότερο συντελεστή χρησιμοποίησης και προσφέρουν βάση (baseload) στο σύστημα, σε αντίθεση με την τυχαιότητα των αιολικών και φωτοβολταϊκών. Επομένως, ο ηλεκτρικός χώρος που «δεσμεύουν» έχει μεγαλύτερη προστιθέμενη αξία για την ευστάθεια του δικτύου. 2. Αντιστάθμιση Καθυστέρησης: Επειδή η περιβαλλοντική αδειοδότηση των ΜΥΗΣ παραμένει σύνθετη, η ένταξη σε υψηλή προτεραιότητα θα δίνει πραγματικές δυνατότητες διεκδίκησης ή εξασφάλισης ηλεκτρικού χώρου στο δίκτυο, ώστε να αποτρέπεται ο εκτοπισμός τους από άλλα έργα και ειδικότερα από φωτοβολταϊκά έργα τα οποία αποτελούν και την βασική αιτία δημιουργίας αστάθειας και ανάγκης εξισορρόπησης στο δίκτυο. 3. Δίκαιη Μετάβαση: Αν το κράτος επιβάλλει αυστηρότερο αδειοδοτικό πλαίσιο στα ΜΥΗΣ, οφείλει να παρέχει προνομιακή πρόσβαση στις υποδομές σύνδεσης, ώστε να μην εξοβελιστεί μια ολόκληρη τεχνολογία ΑΠΕ από την αγορά. Λαμβάνοντας υπόψη τη διατήρηση της απαίτησης ΑΕΠΟ για τα ΜΥΗΣ, σε αντίθεση με την απλοποίηση που προβλέπεται για άλλες τεχνολογίες, κρίνεται επιβεβλημένη η υπαγωγή του συνόλου των Μικρών Υδροηλεκτρικών Έργων σε καθεστώς υψηλής προτεραιότητας για τη χορήγηση Οριστικής Προσφοράς Σύνδεσης (π.χ. Ομάδα Β). Η ρύθμιση αυτή αποτελεί το μοναδικό αποτελεσματικό αντιστάθμισμα στον αυξημένο χρόνο αδειοδοτικής ωρίμανσης και εγγυάται τη διαθεσιμότητα ηλεκτρικού χώρου για μια τεχνολογία κρίσιμη για την ευστάθεια του εθνικού συστήματος.