Yπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας

Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων

• Σχόλιο του χρήστη 'Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία' | 9 Απριλίου 2026, 15:30

  Μόνιμος Σύνδεσμος

  Συμβολή της Ελληνικής Ορνιθολογικής Εταιρείας στην δημόσια ηλεκτρονική διαβούλευση για το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας με τίτλο: «Εκσυγχρονισμός της νομοθεσίας για τη χρήση και την παραγωγή ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές – Ενσωμάτωση Οδηγίας (ΕΕ) 2023/2413, Οδηγίας (ΕΕ) 2024/1405 και μερική ενσωμάτωση της Οδηγίας (ΕΕ) 2024/1788 – Ρυθμίσεις για την αγορά ενέργειας – Πολεοδομικές ρυθμίσεις – Διατάξεις περιβαλλοντικής και δασικής προστασίας – Ρυθμίσεις για την οργάνωση και την επαρκή στελέχωση του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας και λοιπών φορέων εποπτείας του» https://www.opengov.gr/minenv/?p=13883 Περίοδος διαβούλευσης: 31 Μαρτίου 2026 – 14 Απριλίου 2026 Η Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία πληροφορήθηκε από την κεντρική ιστοσελίδα διεξαγωγής των δημοσίων διαβουλεύσεων (opengov.gr), ότι την Τρίτη 31 Μαρτίου 2026 τέθηκε σε δημόσια διαβούλευση από το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας σχέδιο νόμου με τίτλο «Εκσυγχρονισμός της νομοθεσίας για τη χρήση και την παραγωγή ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές – Ενσωμάτωση Οδηγίας (ΕΕ) 2023/2413, Οδηγίας (ΕΕ) 2024/1405 και μερική ενσωμάτωση της Οδηγίας (ΕΕ) 2024/1788 – Ρυθμίσεις για την αγορά ενέργειας – Πολεοδομικές ρυθμίσεις – Διατάξεις περιβαλλοντικής και δασικής προστασίας – Ρυθμίσεις για την οργάνωση και την επαρκή στελέχωση του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας και λοιπών φορέων εποπτείας του», με προθεσμία υποβολής σχολίων από το ενδιαφερόμενο κοινό λίγων μόνο εργάσιμων ημερών, και εντός της περιόδου του Πάσχα. Πρόκειται για ένα εκτενέστατο σχέδιο νόμου, με 6 επιμέρους μέρη και πολλά επιμέρους κεφάλαια και 110 άρθρα, αναφορικά με μία πληθώρα κρίσιμων ενεργειακών και περιβαλλοντικών ζητημάτων που επηρεάζουν άμεσα το περιβάλλον, την κοινωνία και την οικονομία της χώρας μας. Θα περίμενε κανείς πως μια τέτοια σημαντική νομοθετική πρωτοβουλία θα προέβλεπε ένα επαρκές χρονικό διάστημα διαβούλευσης, προκειμένου να πραγματοποιηθεί ο απαραίτητος ουσιαστικός διάλογος με την κοινωνία. Αντίθετα, το Υπουργείο δίνει στο κοινό το διάστημα λίγων μόνο ημερών, στις οποίες περιλαμβάνονται οι αργίες του Πάσχα, μη τηρώντας τις διατάξεις της νομοθεσίας (βλ. άρθρο 61 του ν.4622/2019), όπου προβλέπεται η διαβούλευση επί των νομοσχεδίων να διαρκεί δύο (2) εβδομάδες, με προβλεπόμενη σύντμηση του ως άνω διαστήματος «για επαρκώς τεκμηριωμένους λόγους, οι οποίοι αναφέρονται στην έκθεση επί της δημόσιας διαβούλευσης που συνοδεύει τη ρύθμιση» - κάτι που δεν συμβαίνει σ’ αυτή την περίπτωση, αφού δεν παρέχεται οιαδήποτε τεκμηρίωση στις συνοδευτικές αναλύσεις συνεπειών ρύθμισης για την ανάγκη σύντμησης της προθεσμίας αυτής. Επί των προτεινόμενων ρυθμίσεων, η ΟΡΝΙΘΟΛΟΓΙΚΗ έχει να παρατηρήσει τα ακόλουθα: Μέρος Α’, Κεφάλαιο Γ’ ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΕΠΙΤΑΧΥΝΣΗΣ - ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΚΑΙ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΑΔΕΙΟΔΟΤΗΣΗΣ ΕΡΓΩΝ ΑΝΑΝΕΩΣΙΜΩΝ ΠΗΓΩΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΕΝΤΟΣ ΚΑΙ ΕΚΤΟΣ ΤΩΝ ΠΕΡΙΟΧΩΝ ΕΠΙΤΑΧΥΝΣΗΣ Άρθρο 9 Περιοχές Επιτάχυνσης των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας - Aντικατάσταση άρθρου 7Α ν. 3468/2006 (παρ. 6 άρθρου 1 Οδηγίας (ΕΕ) 2023/2413) Με το παρόν νομοσχέδιο ενσωματώνεται στην εθνική νομοθεσία η Οδηγία 2023/2413 για την «προώθηση της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές». Ανάμεσα στις προβλέψεις της Οδηγίας είναι και ο καθορισμός από τα Κράτη-Μέλη των «Περιοχών Επιτάχυνσης των ΑΠΕ», δηλαδή περιοχών όπου τα έργα ΑΠΕ θα εξαιρούνται από την περιβαλλοντική αδειοδότηση, αφού πρώτα, βέβαια, θα πρέπει να έχει τεκμηριωθεί επαρκώς ότι οι περιοχές που έχουν καθοριστεί ως «περιοχές επιτάχυνσης των ΑΠΕ» έχουν χαμηλή οικολογική αξία. Υπό το πρίσμα αυτό, σημειώνεται εξ αρχής ότι οι «περιοχές επιτάχυνσης των ΑΠΕ» δεν μπορεί να είναι περιοχές με έστω και μέτρια φυσικότητα και παρουσία φυσικών πληθυσμών χλωρίδας και πανίδας, αλλά αποκλειστικά τεχνητές και κατασκευασμένες επιφάνειες και χώροι με προηγούμενη έντονη ανθρωπογενή χρήση. Κατά συνέπεια, σε σχέση με τις περιοχές που δύναται ή όχι να καθοριστούν ως «περιοχές επιτάχυνσης των ΑΠΕ»: • Δεν δύναται, φυσικά, να είναι εκτάσεις εντός Δικτύου NATURA και χωρίς οποιαδήποτε εξαίρεση, δηλαδή ακόμα και τεχνητές ή/και κατασκευασμένες επιφάνειες εντός των περιοχών αυτών δύναται να αποτελούν μέρος ή να γειτνιάζουν με ενδιαιτήματα της άγριας πανίδας, επομένως η αδειοδότηση έργων ΑΠΕ ακόμα σε αυτές τις θέσεις πρέπει να ακολουθεί την τυπική διαδικασία αδειοδότησης. • Παρομοίως, δεν δύναται να είναι εκτάσεις εντός του δικτύου των Σημαντικών Περιοχών για τα Πουλιά (ΣΠΠ), αφενός επειδή αποτελούν την επιστημονική βάση για τον καθορισμό των Ζωνών Ειδικής Προστασίας του Δικτύου NATURA, αφετέρου γιατί σύμφωνα με τη νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ 1542/2017) οι ΣΠΠ πρέπει να απολαμβάνουν και αυστηρότερη προστασία από τις ΖΕΠ, καθώς πληρούν τα κριτήρια για κήρυξη ως ΖΕΠ αλλά δεν απολαμβάνουν αυτό το καθεστώς. Με βάση αυτό το σκεπτικό, άλλωστε, έχει εξισωθεί το καθεστώς των ΣΠΠ με των ΖΕΠ κατά την αδειοδότηση των έργων ΑΠΕ (υπάρχει κοινή υποχρέωση εκπόνησης και υποβολής Ειδικής Οικολογικής Αξιολόγησης). • Προφανώς δεν δύναται να είναι και περιοχές πάνω στις κύριες μεταναστευτικές οδούς των πουλιών, οι οποίες πρέπει να προσδιοριστούν σε χάρτες βάσει επικαιροποιημένης επιστημονικής τεκμηρίωσης και όχι στο επίπεδο μίας γενικόλογης διατύπωσης. Θεωρούμε, επίσης, ότι από τις κατηγορίες περιοχών που αναφέρονται στο Σχέδιο Νόμου ότι δύναται να δοθεί προτεραιότητα για τον καθορισμό τους ως «περιοχές επιτάχυνσης των ΑΠΕ», (τεχνητές και κατασκευασμένες επιφάνειες, όπως στέγες και προσόψεις κτιρίων, υποδομές μεταφορών και στο άμεσο περιβάλλον τους, χώροι στάθμευσης, αγροκτήματα, χώροι αποβλήτων, βιομηχανικοί χώροι, ορυχεία, τεχνητά εσωτερικά υδατικά συστήματα, λίμνες ή ταμιευτήρες και, κατά περίπτωση, χώροι επεξεργασίας αστικών λυμάτων, καθώς και υποβαθμισμένα εδάφη που δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν για γεωργικούς σκοπούς) πρέπει να εξαιρεθεί οπωσδήποτε η κατηγορία «τεχνητά εσωτερικά υδατικά συστήματα, λίμνες ή ταμιευτήρες». Οι περιοχές αυτές, ακόμα και αν δεν πληρούν τα κριτήρια για να ενταχθούν στο εθνικό δίκτυο προστατευόμενων περιοχών, είναι κατά κανόνα περιοχές με αυξημένη παρουσία άγριας πανίδας και ιδιαίτερα πουλιών και οι οποίες με την πάροδο του χρόνου αποκτούν όλο και μεγαλύτερο φυσικό χαρακτήρα. Κατά συνέπεια, έργα ΑΠΕ που σχεδιάζονται σε αυτές τις περιοχές δύναται να έχουν επιπτώσεις σε φυσικούς πληθυσμούς άγριας πανίδας και χλωρίδας και επομένως δεν μπορούν να απαλλαγούν από την περιβαλλοντική αδειοδότηση, κάτι που αναπόφευκτα θα ισχύσει εάν οι τεχνητές λίμνες – ταμιευτήρες καθοριστούν ως «περιοχές επιτάχυνσης των ΑΠΕ». Εδώ πρέπει να σημειωθεί ότι, ενώ έχουν μεταφερθεί σχεδόν αυτούσια από την Οδηγία οι προβλέψεις για τις κατηγορίες περιοχών που δεν δύναται (π.χ. περιοχές NATURA, μεταναστευτικές οδοί) ή δύναται (π.χ. χώροι στάθμευσης, αγροκτήματα, βιομηχανικοί χώροι) να καθοριστούν ως «περιοχές επιτάχυνσης των ΑΠΕ», σκόπιμα παραλείπονται παντελώς τα εδάφια της Οδηγίας που αναφέρονται σε περιοχές που έχουν προκύψει ως σημαντικές βάσει χαρτών ευαισθησίας (ως περιοχές που δεν δύναται να καθοριστούν ως «επιτάχυνσης ΑΠΕ), αλλά και στην αναγκαιότητα χρήσης των χαρτών ευαισθησίας ως εργαλεία για τον προσδιορισμό των περιοχών. Συγκεκριμένα, η Οδηγία αναφέρει ότι: ii) ...(τα Κράτη – Μέλη) εξαιρούν τις περιοχές Natura 2000 και τις περιοχές που έχουν χαρακτηριστεί στο πλαίσιο εθνικών προγραμμάτων προστασίας για τη διατήρηση της φύσης και της βιοποικιλότητας, τις μείζονες μεταναστευτικές οδούς για τα πτηνά και τα θαλάσσια θηλαστικά, καθώς και άλλες περιοχές που προσδιορίζονται βάσει των χαρτών ευαισθησίας και των εργαλείων που αναφέρονται στο σημείο iii) iii) χρησιμοποιούν όλα τα κατάλληλα και αναλογικά εργαλεία και σύνολα δεδομένων για τον προσδιορισμό των περιοχών στις οποίες οι σταθμοί παραγωγής ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές δεν θα έχουν σημαντικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις, συμπεριλαμβανομένης της χαρτογράφησης της ευαισθησίας της άγριας πανίδας, Στο Σχέδιο Νόμου παραλείπεται σκόπιμα οποιαδήποτε αναφορά σε χάρτες ευαισθησίας της άγριας πανίδας, αποδεικνύοντας για άλλη μια φορά πως το ΥΠΕΝ έχει πραγματική «αλλεργία» στη χρήση επιστημονικών εργαλείων και την τεκμηρίωση που αυτά μπορούν να παράσχουν, κατά τη νομοθέτηση. Κρίνεται απολύτως απαραίτητο να περιληφθούν αυτούσιες όλες οι παραπάνω διατυπώσεις της Οδηγίας που αφορούν στην αξιοποίηση των χαρτών ευαισθησίας της άγριας πανίδας. Σε κάθε περίπτωση, η προώθηση των έργων ΑΠΕ σε - καθορισμένες με πολύ αυστηρά κριτήρια - «περιοχές επιτάχυνσης των ΑΠΕ» υποτίθεται ότι θα πρέπει να έχει και σκοπό τη μείωση των συγκρούσεων ανάπτυξης ΑΠΕ και προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος, αφού θα υπάρχουν ισχυρά κίνητρα για τους ενεργειακούς φορείς να κατευθυνθούν προς τις «περιοχές επιτάχυνσης των ΑΠΕ». Για να είναι πραγματικά αποτελεσματική αυτή η προσέγγιση θα πρέπει αναπόφευκτα να συνδυαστεί με σαφείς χωροταξικούς περιορισμούς στην ανάπτυξη έργων ΑΠΕ σε περιοχές NATURA και φυσικές περιοχές. Τέλος, δεν μπορεί παρά να μη σχολιαστεί το γεγονός πως η Διοίκηση «σπεύδει» (ορθώς) με την ενσωμάτωση της Οδηγίας να ανταποκριθεί στην εκκίνηση διαδικασίας επί παραβάσει της Ευρωπαϊκής νομοθεσίας που άνοιξε προ λίγων μηνών η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, αλλά συνεχίζει να παραλείπει σκόπιμα (σε τελείως απαράδεκτο βαθμό) να μην δείχνει οποιαδήποτε πρόθεση να συμμορφωθεί με την πολύ πιο σοβαρή (αφού βρίσκεται στο στάδιο της αιτιολογημένης γνώμης) και πολύ πιο μακρόχρονη (η διαδικασία έχει ανοίξει από το 2014!) παράβαση της Ευρωπαϊκής νομοθεσίας σε σχέση με την αδειοδότηση αιολικών σταθμών στις περιοχές NATURA. Είναι τουλάχιστον οξύμωρο ότι με το παρόν Σχέδιο Νόμου εισάγονται διατάξεις που αφορούν την χωροταξία των ΑΠΕ, τη στιγμή που το ισχύον Ειδικό Χωροταξικό Σχέδιο για τις ΑΠΕ έχει χαρακτηριστεί ως μη συμβατό με την Ευρωπαϊκή Νομοθεσία! Μέρος Β’, Κεφάλαιο Β’ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΟΡΑ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΞΟΙΚΟΝΟΜΗΣΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ Άρθρο 52 Δυνατότητα συμμετοχής των Οργανισμών Εγγείων Βελτιώσεων στις Ενεργειακές Κοινότητες που υλοποιούν σταθμούς αυτοκατανάλωσης και καθορισμός του τρόπου λειτουργίας των σταθμών - Υποχρέωση του διαχειριστή του συστήματος για την αμελλητί ενημέρωση της αρμόδιας Υπηρεσίας Γενικού Εμπορικού Μητρώου - Τροποποίηση παρ. 9 άρθρου 14 ν. 3468/2006 Το παρόν άρθρο σχετίζεται με την αναφορά που υπάρχει στη σχετική ανακοίνωση του ΥΠΕΝ πως «...σε συνέχεια της επίσκεψης που πραγματοποίησε στη Δυτική Ελλάδα, ο Υπουργός, κ Σταύρος Παπασταύρου στις αρχές Φεβρουαρίου, διευθετούνται τα αναγκαία ζητήματα που θα επιτρέψουν την εκκίνηση της υλοποίησης των φωτοβολταϊκών σταθμών των Ενεργειακών Κοινοτήτων της Δυτικής Ελλάδας, στις οποίες συμμετέχουν η Περιφέρεια, οι Δήμοι, καθώς και οι Οργανισμοί Εγγείων Βελτιώσεων μειώνοντας δραστικά το ενεργειακό τους κόστος». Οι εν λόγω «φωτοβολταϊκοι σταθμοί των Ενεργειακών Κοινοτήτων της Δυτικής Ελλάδας» είναι γνωστό πως συνιστούν ένα ενιαίο έργο άνω των 120 MW που χωροθετείται σε μία έκταση αρδευόμενης γης 1300 στρεμμάτων σε άμεση επαφή με το Εθνικό Πάρκο Λιμνοθαλασσών Μεσολογγίου – Αιτωλικού. Μέχρι σήμερα, ωστόσο, το ενιαίο έργο δεν έχει τεθεί σε διαδικασία αδειοδότησης και η διατύπωση του ΥΠΕΝ για «εκκίνηση της υλοποίησης» του έργου δημιουργεί την εντύπωση πως υπάρχει πρόθεση το έργο να προχωρήσει χωρίς διαδικασία περιβαλλοντικής αδειοδότησης (ως 126 ξεχωριστές εγκαταστάσεις κάτω του 1 MW), κάτι που θα είναι πρωτοφανές για ένα ενιαίο έργο τέτοιου μεγέθους. Κρίνεται απαραίτητο, συνεπώς, παράλληλα με την εισαγωγή της συγκεκριμένης διάταξης, να υπάρξει αποσαφήνιση από το ΥΠΕΝ σχετικά με την περιβαλλοντική αδειοδότηση του έργου. Μέρος Β’, Κεφάλαιο Β’ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΟΡΑ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΞΟΙΚΟΝΟΜΗΣΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ Άρθρο 61 Απλούστευση διαδικασίας υλοποίησης μικρών Υδροηλεκτρικών Σταθμών (μΥΗΣ) εγκατεστημένης ισχύος ή μέγιστης ισχύος παραγωγής μικρότερης των δεκαπέντε μεγαβάτ (15 MW), ενώπιον του οικείου Περιφερειακού Συμβουλίου Περιβαλλοντικής Αδειοδότησης ή του Κεντρικού Συμβουλίου Περιβαλλοντικής Αδειοδότησης - Τροποποίηση άρθρου 31Α ν. 4951/2022 Με το παρόν άρθρο εισάγεται μία το λιγότερο παράδοξη διαδικασία, η οποία μάλιστα είναι ανισοβαρώς και μεροληπτικά ευνοϊκή για τα Μικρά Υδροηλεκτρικά (ΜΥΗΣ) έως και 15 MW (δηλαδή ακόμα και για μεγάλα έργα). Σύμφωνα με το άρθρο, ακόμα και περιπτώσεις ΜΥΗΣ για τα οποία έχει ανακληθεί ή/και παυθεί η Βεβαίωση παραγωγού, οι φορείς εκμετάλλευσης μπορούν με απλή αίτηση να αναβιώσουν (!) την Βεβαίωση παραγωγού για τρίμηνο και να ζητήσουν την εξέταση του αιτήματος αδειοδότησης από τα ΠΕΣΠΑ/ΚΕΣΠΑ. Για να φτάσει, ωστόσο, για έναν ΜΥΗΣ να παυθεί ή να ανακληθεί η Βεβαίωση Παραγωγού σημαίνει ότι είτε τα έργα αυτά μπορεί ήδη να έχουν απορριφθεί, είτε ότι η διαδικασία αδειοδότησης έχει κρατήσει για μεγάλο χρονικό διάστημα, κάτι που συμβαίνει όταν υπάρχουν προβλήματα/ελλείψεις στον αδειοδοτικό φάκελο, είτε ότι ο φάκελος αδειοδότησης υποβλήθηκε κοντά στο τέλος της ισχύος της Βεβαίωσης Παραγωγού, δηλαδή μία μη σοβαρή προσέγγιση από τον φορέα εκμετάλλευσης. Γίνεται κατανοητό, λοιπόν, πως με αυτή τη ρύθμιση ουσιαστικά επιβραβεύονται περιπτώσεις έργων και επενδυτών που δεν είναι συνεπείς ως προς τις υποχρεώσεις της νομοθεσίας και μάλιστα τους δίνεται η «ευκαιρία» να απευθυνθούν απευθείας στα ΠΕΣΠΑ ή το ΚΕΣΠΑ, τα οποία σε πολλές περιπτώσεις έχουν αγνοήσει σημαντικές και βαρύνουσες γνωμοδοτήσεις και έχουν δώσει το «πράσινο φως» για αδειοδοτήσεις προβληματικών έργων ΑΠΕ, καθιστώντας έτσι την αδειοδότηση «πολιτική απόφαση». Η τρίμηνη fast track διαδικασία, επίσης, μετά το πέρας της οποίας μπορεί ο επενδυτής να απευθυνθεί στα ΠΕΣΠΑ/ΚΕΣΠΑ για την εξέταση του αιτήματος του, καθιστά πλέον de facto αποδεκτό το γεγονός πως η εξέταση των αιτημάτων μπορεί να γίνεται χωρίς να έχουν εκδοθεί οι σχετικές γνωμοδοτήσεις κρίσιμων υπηρεσιών, αφού είναι πανθομολογούμενο πως η πληθώρα των έργων προς αδειοδότηση σε συνδυασμό με την υποστελέχωση των υπηρεσιών δημιουργεί τεράστιο φόρτο και προφανή αδυναμία τήρησης των σχετικών προθεσμιών. Η παρούσα διάταξη, επομένως, αποτελεί ένα μη θεμιτό «δώρο» για τους φορείς εκμετάλλευσης αυτών των έργων, που την ίδια στιγμή ενέχει σοβαρούς κινδύνους για το φυσικό περιβάλλον, από την πολύ πιθανή αδειοδότηση προβληματικών έργων. Μέρος Δ’ Κεφάλαιο Γ’ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΕΣ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΠΙΤΡΕΠΟΜΕΝΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ ΣΕ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΜΕΝΕΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΔΙΚΤΥΟΥ NATURA 2000 - ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΕΙΣ Ν. 1650/1986 Άρθρο 98 Εξορθολογισμός επιτρεπόμενων χρήσεων σε προστατευόμενες περιοχές - Τροποποίηση άρθρου 19 ν. 1650/1986 Με το παρόν άρθρο τροποποιούνται διατάξεις της νομοθεσίας σχετικά με τις επιτρεπόμενες χρήσεις γης και δραστηριότητες στις ζώνες των περιοχών NATURA. Σύμφωνα με την προτεινόμενη τροποποίηση στη παράγραφο 4, σε τμήματα των χαρακτηρισμένων Ζωνών Βιώσιμης Διαχείρισης Φυσικών Πόρων που είναι όμορα με περιοχές εντός σχεδίου πόλεως ή εντός ορίων οικισμού, επιτρέπεται οριζόντια ο καθορισμός οικιστικής περιοχής προς πολεοδόμηση, υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις. Δεν παρατίθεται καμία πληροφορία σχετικά σκοπιμότητα της προτεινόμενης αλλαγής και όσες εμφανίζονται σε σχετικά δημοσιεύματα (π.χ. για οικισμούς των Ιωαννίνων και της Θεσσαλίας) δεν μπορούν σε καμία περίπτωση αν αποτελέσουν τεκμηρίωση για την οριζόντια «απελευθέρωση» των ΖΒΔΦΠ των περιοχών NATURA προς πολεοδόμηση και μάλιστα σε ποσοστό μέχρι 20% των αντίστοιχων Ζωνών. Μία τέτοια ρύθμιση είναι βέβαιο πως θα αξιοποιηθεί σε πολλές περιπτώσεις για πολεοδόμηση σε περιοχές NATURA που δεν σχετίζεται με πραγματικές ανάγκες του πληθυσμού, αλλά για την «αξιοποίηση» από επιχειρηματικά συμφέροντα. Εφόσον υπάρχουν συγκεκριμένες περιπτώσεις οικισμών που τεκμηριώνεται η επέκτασή τους για λόγους εξυπηρέτησης των αναγκών του τοπικού πληθυσμού, θα πρέπει να αναφερθούν ονομαστικά ως εξαιρέσεις και να μην αφορά οριζόντια όλες τις ΖΒΔΦΠ εντός των περιοχών NATURA. Υποστηρικτικά της παραπάνω θέσης για την απόσυρση της εν λόγω διάταξης σημειώνεται, επιπρόσθετα, πως για τις ήδη εγκεκριμένες ΕΠΜ έχει προηγηθεί διαδικασία διαβούλευσης, κατά την οποία διάφορα ενδιαφερόμενα μέρη (τοπικές ομάδες, περιβαλλοντικές οργανώσεις) που είχαν διαφωνίες ως προς τη ζωνοποίηση σε ορισμένες περιοχές NATURA «συμβιβάστηκαν» με το σκεπτικό ότι συγκεκριμένες χρήσεις γης και δραστηριότητες (όπως η δόμηση) δεν ήταν επιτρεπτές ακόμα και σε ΖΒΔΦΠ. Με την προτεινόμενη διάταξη και την εκ των υστέρων τροποποίηση των χρήσεων γης το ΥΠΕΝ ουσιαστικά «διαλύει» βίαια αυτή την κοινωνική συναίνεση, αφενός κάνοντας τους πολίτες να νοιώθουν εξαπατημένοι, αφετέρου υπονομεύοντας τη διαδικασία και των υπόλοιπων ΕΠΜ προς έγκριση, αφού κανείς δε θα μπορεί να είναι βέβαιος αν οι ρυθμίσεις που εμφανίζονται θα είναι τελικές ή μπορεί να αλλάζουν κατά τις προθέσεις της εκάστοτε ηγεσίας του ΥΠΕΝ. Όσον αφορά την Παράγραφο 7 και την πρόβλεψη να επιτρέπονται οριζόντια σε όλες τις ζώνες οι αναφερόμενες παρεμβάσεις, κρίνεται ότι πρέπει να υπάρξει σαφέστερη διάκριση για κάθε μία από τις 5 κατηγορίες δραστηριοτήτων: - οι δραστηριότητες των περιπτώσεων α) και β) ορθώς θα πρέπει να επιτρέπονται σε όλες τις ζώνες. - για τις Ζώνες Απολύτου Προστασίας της Φύσης (ΖΑΠΦ), οι οποίες λόγω του ιδιαίτερα περιοριστικού χαρακτήρα τους έχουν χαρακτηριστεί με μεγάλη φειδώ από τις περισσότερες μέχρι σήμερα εγκεκριμένες ΕΠΜ και αφορούν πραγματικά περιοχές όπου η ανθρώπινη παρουσία καθεαυτή μπορεί να συνιστά πρόβλημα (π.χ. μικρές ακατοίκητες νησίδες ή σπήλαια) κρίνεται σκόπιμο να μην επιτραπεί καμία από τις δραστηριότητες των περιπτώσεων γ), δ) και ε). Αθήνα, 9 Απριλίου 2026 Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία Email: info@ornithologiki.gr