Yπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας

Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων

• Σχόλιο του χρήστη 'Loukas Theofilou' | 9 Απριλίου 2026, 22:14

  Μόνιμος Σύνδεσμος

  Το Μέρος Α΄ του υπό εξέταση νομοθετήματος, με το οποίο επιχειρείται η ενσωμάτωση της Οδηγίας (ΕΕ) 2023/2413, προβάλλεται ως ένα φιλόδοξο εργαλείο επιτάχυνσης της ενεργειακής μετάβασης και ενίσχυσης των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Ωστόσο, πίσω από τη διακηρυκτική στόχευση για αύξηση του μεριδίου των Α.Π.Ε. έως το 2030 και την απεξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα, αναδεικνύεται μια μονομερής προσέγγιση που θέτει σε δεύτερη μοίρα κρίσιμες παραμέτρους, όπως η προστασία του φυσικού περιβάλλοντος, η διασφάλιση της κοινωνικής συναίνεσης και η θεσμική ισορροπία. Η επίκληση της ανάγκης απλούστευσης και επιτάχυνσης των αδειοδοτικών διαδικασιών, μέσω της θέσπισης δεσμευτικών προθεσμιών και του καθορισμού περιοχών επιτάχυνσης, δημιουργεί εύλογες ανησυχίες για ενδεχόμενη υποβάθμιση του ουσιαστικού ελέγχου των έργων. Η εμπειρία έχει καταδείξει ότι η επιτάχυνση χωρίς επαρκείς εγγυήσεις οδηγεί συχνά σε πλημμελή αξιολόγηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων και σε συγκρούσεις με τοπικές κοινωνίες, ιδίως όταν πρόκειται για παρεμβάσεις μεγάλης κλίμακας. Περαιτέρω, η προώθηση καινοτόμων τεχνολογιών και υπηρεσιών ευελιξίας, αν και κατ’ αρχήν θετική, δεν συνοδεύεται από σαφές πλαίσιο ελέγχου και διαφάνειας ως προς την εφαρμογή τους. Η διεύρυνση του συστήματος εγγυήσεων προέλευσης, χωρίς παράλληλη ενίσχυση των μηχανισμών εποπτείας, ενέχει τον κίνδυνο δημιουργίας στρεβλώσεων στην αγορά ενέργειας και αμφισβήτησης της αξιοπιστίας του συστήματος. Το άρθρο 2, το οποίο καθορίζει το αντικείμενο του Μέρους Α΄, επιβεβαιώνει τη μονοδιάστατη στόχευση στην επιτάχυνση των αδειοδοτήσεων, χωρίς να ενσωματώνει επαρκώς την ανάγκη για ισόρροπη συνεκτίμηση περιβαλλοντικών, κοινωνικών και χωροταξικών δεδομένων. Η ενσωμάτωση των Α.Π.Ε. στο ενεργειακό σύστημα δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται αποκλειστικά ως τεχνικό ή διοικητικό ζήτημα, αλλά απαιτεί ολοκληρωμένο σχεδιασμό με σαφείς εγγυήσεις προστασίας του δημόσιου συμφέροντος. Συνολικά, το προτεινόμενο πλαίσιο, παρά τη φαινομενική του ευθυγράμμιση με τους ευρωπαϊκούς στόχους, κινδυνεύει να λειτουργήσει ως μηχανισμός άνευ όρων επιτάχυνσης έργων Α.Π.Ε., παρακάμπτοντας κρίσιμα στάδια ελέγχου και περιορίζοντας τη δυνατότητα ουσιαστικής συμμετοχής των πολιτών. Η ενεργειακή μετάβαση δεν μπορεί να επιτευχθεί με διαδικασίες fast-track που αποδυναμώνουν τη νομιμοποίηση των παρεμβάσεων, αλλά απαιτεί διαφάνεια, θεσμική εγγύηση και πραγματική ισορροπία μεταξύ ανάπτυξης και προστασίας του περιβάλλοντος.