Αρχική Εκσυγχρονισμός της νομοθεσίας για τη χρήση και την παραγωγή ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές - Ενσωμάτωση Οδηγίας (ΕΕ) 2023/2413, Οδηγίας (ΕΕ) 2024/1405 και μερική ενσωμάτωση της Οδηγίας...ΚΕΦΑΛΑΙΟ Γ’ ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΕΠΙΤΑΧΥΝΣΗΣ – ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΚΑΙ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΑΔΕΙΟΔΟΤΗΣΗΣ ΕΡΓΩΝ ΑΝΑΝΕΩΣΙΜΩΝ ΠΗΓΩΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΕΝΤΟΣ ΚΑΙ ΕΚΤΟΣ ΤΩΝ ΠΕΡΙΟΧΩΝ ΕΠΙΤΑΧΥΝΣΗΣ (άρθρα 9-12)Σχόλιο του χρήστη Μάρω Τσώλη | 11 Απριλίου 2026, 18:47




Η επιτάχυνση που εισάγει το παρόν νομοσχέδιο δεν αποτελεί λύση αλλά πρόβλημα καθότι η φύση δεν μπορεί να προστατεύεται με fast track διαδικασίες ούτε αξιολογείται υπό πίεση. Δεν αντέχει συμπιεσμενους ελέγχους και περιορισμένες γνωμοδοτήσεις. Όταν μειώνεται ο χρόνος ελέγχου, μειώνεται η ουσία του ελέγχου. Ο περιορισμός της συμμετοχής είναι συνυφασμένος με τον περιορισμό της δημοκρατίας. Το Σύνταγμα είναι σαφές. Το άρθρο 24 επιβάλλει προστασία του φυσικού περιβάλλοντος χωρίς εξαιρέσεις και χωρίς όρους «επιτάχυνσης». Το άρθρο 101 παρ 4. αναγνωρίζει τη νησιωτικότητα ως ειδική συνθήκη που απαιτεί ιδιαίτερη μέριμνα όχι οριζόντια αντιμετώπιση. Κι όμως, το παρόν πλαίσιο αγνοεί ολοσχερώς τη φωνή των νησιών. Αγνοεί τη φέρουσα ικανότητα των τοπίων. Αγνοεί την ανάγκη χωροταξικού σχεδιασμού πριν από οποιαδήποτε επένδυση. Η ενεργειακή μετάβαση δεν μπορεί να γίνεται με όρους πίεσης και ταχύτητας. Δεν μπορεί να μετατρέπει τα νησιά και τις ορεινές περιοχές σε βιομηχανικά πεδία εγκατάστασης. Η φύση δεν είναι τεχνική λεπτομέρεια. Είναι μη αναστρέψιμο κεφάλαιο. Αν χαθεί, δεν αποκαθίσταται. Και καμία «πράσινη» επένδυση δεν μπορεί να δικαιολογήσει την απώλειά της. Η επιτάχυνση δεν είναι πολιτική. Είναι υποχώρηση.