Yπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας

Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων

• Σχόλιο του χρήστη 'Βανέσσα Κατσαρδή' | 13 Απριλίου 2026, 14:03

  Μόνιμος Σύνδεσμος

  Βάσει του νομοσχεδίου (ΥΠΕΝ) εστιάζω στην έντονη αντίθεση μεταξύ της «χαλαρής» αδειοδότησης που προωθείται και της αναγκαίας προστασίας του περιβάλλοντος. 1. Κατάργηση της Περιβαλλοντικής Αδειοδότησης στις Περιοχές Natura: Πλήγμα στη Βιοποικιλότητα και την Ευρωπαϊκή Νομοθεσία Το νομοσχέδιο (Άρθρο 10, ν. 3468/2006) εξαιρεί ρητά τα έργα ΑΠΕ εντός «Περιοχών Επιτάχυνσης» από τη διαδικασία περιβαλλοντικής αδειοδότησης και την Ειδική Οικολογική Αξιολόγηση. Αυτό στην πράξη σημαίνει ότι περιοχές Natura 2000, υγρότοποι και δασικές εκτάσεις μπορούν να οικοδομηθούν χωρίς ουσιαστικό έλεγχο, με μόνη μια γρήγορη «εξαίρεση» 20-30 ημερών. Αυτό δεν είναι απλούστευση, είναι αποδόμηση του περιβαλλοντικού δικαίου και αγνοεί τη δέσμευση της Ελλάδας για προστασία της βιοποικιλότητας. Η στρατηγική που θα έπρεπε να προτείνει το σχέδιο νόμου (π.χ. στα υπεράκτια αιολικά) αφορά ζώνες απόλυτου αποκλεισμού (buffer zones) γύρω από Natura – το νομοσχέδιο κάνει ακριβώς το αντίθετο. 2. Υπεράκτια Αιολικά: Το Υφιστάμενο Πλαίσιο (ν. 4964/2022) Παραμένει Ανεπαρκές και Μη Βιώσιμο Το παρόν σχέδιο νόμου αποτελεί μέρος της ενσωμάτωσης της Ευρωπαϊκής Οδηγίας (ΕΕ) 2023/2413, ωστόσο δεν διορθώνει τα θεμελιώδη λάθη του ν. 4964/2022 για τα Υπεράκτια Αιολικά Πάρκα (ΥΑΠ). Όπως τεκμηριώνει η μελέτη μας Tsiara et al. 2025, τα πιλοτικά έργα που προτείνονται (π.χ. στον Έβρο και τη Σαμοθράκη) τοποθετούνται εντός περιοχών Natura και έχουν μηδενική συμβατότητα με τις προϋποθέσεις χωροθέτησης, με αποτέλεσμα τις τοπικές αντιδράσεις. Η αντιμετώπιση δεν είναι η επιτάχυνση των αδειών, αλλά η αναθεώρηση του χάρτη χωροθέτησης με βάση αυστηρά περιβαλλοντικά, τεχνικά και κοινωνικά κριτήρια (προτεραιότητα σε πλωτές ανεμογεννήτριες και σε περιοχές που όντως έχουν αιολικό δυναμικό, όπως Κρήτη ή μεταξύ Τήνου-Μυκόνου-Σύρου). 3. Κοινωνικός Αποκλεισμός και Ανάπτυξη «Αλά Καρτ» για τους Ενεργειακούς Ομίλους Το νομοσχέδιο ευνοεί την ανάπτυξη μεγάλων έργων (π.χ. τα 900MW από το ΕΠΑ-ΥΑΠ) που αποκλείουν τη συμμετοχή των τοπικών κοινωνιών και των ενεργειακών κοινοτήτων. Η ρύθμιση για αυτοκαταναλωτές (Άρθρο 52) είναι περιορισμένη και δεν αγγίζει το μοντέλο διακυβέρνησης των υπεράκτιων έργων. Θα έπρεπε να προτείνει το σχέδιο νόμου την υποχρεωτική συμμετοχή ΟΤΑ και ενεργειακών κοινοτήτων στα επενδυτικά σχήματα (μικτά σχήματα), ώστε να σταματήσει η κατάσταση όπου οι τοπικές κοινωνίες έχουν μόνο τα περιβαλλοντικά κόστη, ενώ τα κέρδη καρπώνονται ιδιώτες.