Yπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας

Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων

• Σχόλιο του χρήστη 'LEKKAS CHARALAMPOS' | 13 Απριλίου 2026, 19:06

  Μόνιμος Σύνδεσμος

  Θέμα: Ανάγκη ρητής νομοθετικής διεξόδου (μεταβίβαση αδειών ή υπαγωγή στον ν. 4601/2019) έναντι του αναδρομικού εγκλωβισμού των επενδύσεων Ενεργειακών Κοινοτήτων. 1. Το Πρόβλημα - Παραβίαση Ασφάλειας Δικαίου & Νομικά Παράδοξα: Με την παράγραφο 1 του άρθρου 59, εισάγεται αναδρομικά μια εξαιρετικά αυστηρή απαγόρευση διασύνδεσης νομικών προσώπων εντός των υφιστάμενων Ε.Κοιν. (ν. 4513/2018) και των Κ.Α.Ε.. Παράλληλα, η παράγραφος 2 θέτει προθεσμία 24 μηνών για συμμόρφωση (αποχώρηση μελών) ή εταιρικό μετασχηματισμό, επί ποινή απώλειας της Λειτουργικής Ενίσχυσης. Εντούτοις, η διάταξη δημιουργεί απόλυτο νομικό και επενδυτικό αδιέξοδο (εγκλωβισμό), διότι παραβλέπει τα εξής: Α) Για τις Κ.Α.Ε. (ν. 3468/2006), η παρ. 5 του άρθρου 6ΙΒ απαγορεύει ρητά κάθε είδους εταιρικό μετασχηματισμό, ενώ το άρθρο 6ΙΑ απαγορεύει τις μεταβιβάσεις αδειών. Συνεπώς, είναι νομικά αδύνατον να συμμορφωθούν εγκαταλείποντας την εταιρική τους μορφή. Β) Για τις παλαιές Ε.Κοιν. του ν. 4513/2018, αν και το άρθρο 59 του παρόντος νομοσχεδίου αναγνωρίζει θεωρητικά τη δυνατότητα μετασχηματισμού τους, το υφιστάμενο πλαίσιο είναι ασαφές και δυσκίνητο ως προς τη δυνατότητα άμεσης και καθαρής μετατροπής τους σε αμιγώς κεφαλαιουχικές εταιρείες (Α.Ε. / Ι.Κ.Ε.) υπαγόμενες στον γενικό νόμο περί μετασχηματισμών (ν. 4601/2019), εμποδίζοντας την εξεύρεση τραπεζικής χρηματοδότησης (bankability). 2. Προτεινόμενη Νομοθετική Προσθήκη: Προτείνεται η προσθήκη νέας παραγράφου 4 στο Άρθρο 59 (ή η προσθήκη εδαφίου στο τέλος της παρ. 2), προκειμένου να χορηγηθεί ασφαλής νομική διέξοδος ("exit strategy"), ως εξής: «4. Προς τον σκοπό της απρόσκοπτης συμμόρφωσης με τους περιορισμούς της παρ. 1, Κοινότητες Ανανεώσιμης Ενέργειας (Κ.Α.Ε.) και Ενεργειακές Κοινότητες του ν. 4513/2018 που έχουν συσταθεί πριν την έναρξη ισχύος του παρόντος, δύνανται εντός της προθεσμίας των είκοσι τεσσάρων (24) μηνών: α) Κατά ρητή παρέκκλιση του άρθρου 6ΙΑ και της παρ. 5 του άρθρου 6ΙΒ του ν. 3468/2006, να προβούν σε πλήρη μεταβίβαση των αδειών, βεβαιώσεων, ΟΠΣ και εγκρίσεων των σταθμών τους προς τρίτα φυσικά ή νομικά πρόσωπα, Ή β) Να προβούν ελεύθερα σε οποιαδήποτε μορφή εταιρικού μετασχηματισμού (ιδίως μετατροπή ή απόσχιση κλάδου σε Α.Ε. ή Ι.Κ.Ε.), εφαρμοζομένων ευθέως και αναλογικώς των διατάξεων του ν. 4601/2019 (Α’ 44). Σε αμφότερες τις περιπτώσεις (α) και (β), τίθεται ως απόλυτη προϋπόθεση ότι οι μεταβιβαζόμενοι σταθμοί ή οι σταθμοί της προκύπτουσας εταιρείας, χάνουν αυτοδικαίως οποιαδήποτε προσαύξηση (premium) λειτουργικής ενίσχυσης ή ειδικό προνόμιο αδειοδότησης/ταρίφας τους είχε χορηγηθεί λόγω της προηγούμενης συνεταιριστικής τους μορφής. Οι εν λόγω σταθμοί εξισώνονται απολύτως με τους σταθμούς των ιδιωτών παραγωγών, διατηρώντας ωστόσο στο ακέραιο τη σειρά προτεραιότητάς τους (time-stamp) στις αδειοδοτικές διαδικασίες των Διαχειριστών.» 3. Αιτιολόγηση: Με την προσθήκη αυτή διασώζεται η αρχή της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης. Εφόσον το Κράτος αλλάζει αναδρομικά τους κανόνες, οφείλει να επιτρέψει τη μεταβίβαση των έργων σε επαγγελματικά σχήματα ικανά να τα κατασκευάσουν. Ταυτόχρονα, τίθεται η απόλυτη νομική δικλείδα ασφαλείας υπέρ του Δημοσίου: η παραίτηση από κάθε έξτρα "ταρίφα" ή προνόμιο.