Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών

Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων

• Σχόλιο του χρήστη 'Μανόλης Καυκαλάς' | 14 Απριλίου 2026, 08:42

  Μόνιμος Σύνδεσμος

  Υπόμνημα για το Μέρος ΣΤ΄Κεφάλαιο Γ΄άρθρα 109-114 αρμοδιότητας Υπουργείου Κοινωνικής Ασφάλισης Προς - Υπουργείο Εργασίας & Κοινωνικής Ασφάλισης * Υπουργό κ. Κεραμέως Νίκη * Υφυπουργό (Κοινωνικής Ασφάλισης) κ. Ευθυμίου Άννα * Γενικό Γραμματέα Κοινωνικών Ασφαλίσεων κ. Τσαγκαρόπουλο Κωνσταντίνο - Γενική Γραμματεία Συντονισμού της Προεδρίας της Κυβέρνησης * Υπουργό Επικρατείας κ. Σκέρτσο Χρήστο-Γεώργιο * Υφυπουργό στον Πρωθυπουργό κ. Κοντογεώργη Αθανάσιο * Γενική Γραμματέα κ. Δραμαλιώτη Παρασκευή - Προϊσταμένη Τομέα κ. Κρόμπα Άννα - Προϊστάμενο Τμήματος Εργασιακών και Κοινωνικών Πολιτικών κ. Βελισσάρη Θεόδωρο - Ελληνικό Κοινοβούλιο * Πρόεδρο της Βουλής κ. Κακλαμάνη Νικήτα-Μιχαήλ * Κοινοβουλευτικά κόμματα * κ.κ. Βουλεύτριες & Βουλευτές μέλη της Διαρκούς Επιτροπής Κοινωνικών Υποθέσεων και Βουλεύτριες & Βουλευτές Κομμάτων της Βουλής ΘΕΜΑ: Πρόταση νομοθετικής πρωτοβουλίας για την αποκατάσταση των Επικουρικών συντάξεων των Συνταξιούχων από την Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος. Ιστορική αναδρομή - Με τα νομοθετικά τετελεσμένα (fait accompli) του άρθρου 24 του ν.4618/2019 και την εν συνεχεία αντικατάστασή του με το άρθρο 63 του ν.4680/2020 [με διαδικασίες fast-track και παρά την ρητή πρόβλεψη του άρθρου 71 παρ.3 του ν.2084/92, χωρίς προηγηθείσα διαβούλευση και με αμφιλεγόμενη -ως προς την επάρκεια και την πληρότητα- Αναλογιστική Μελέτη, χωρίς μικρο/μακροοικονομικές προβλέψεις], χιλιάδες Συνταξιούχοι και Εργαζόμενοι της ΕΤΕ, δικαιούχοι προγράμματος μετεργασιακής Παροχής καταβαλλόμενη από την ΕΤΕ, εντάχθηκαν (ως φυσικά πρόσωπα) εκόντες άκοντες στο τ.ΕΤΕΑΕΠ (νύν Κλάδος Επικουρικής Ασφάλισης του e-ΕΦΚΑ). Μάλιστα, χωρίς την -ανά Συνταξιούχο- έκδοση Ατομικής αναλυτικής αρχικής και τροποποιητικής Διοικητικής πράξης-απόφασης απονομής Επικουρικής σύνταξης (κατά τον τύπο και το περιεχόμενο, αφού πρόκειται για νέα ΚοινωνικοΑσφαλιστική συνθήκη), παρά την απορρέουσα -για τον ΕΦΚΑ- υποχρέωση από το ν.2690/1999 ΦΕΚ 45/Α/9-3-1999 Κύρωσης του Κώδικα Διοικητικής Διαδικασίας και χωρίς την προβλεπόμενη άσκηση δικαιώματος επιφύλαξης και υποβολής ένστασης/θεραπείας, εκ μέρους των Επικουρούμενων. - Αυτά τα “νέας κοπής”-ad hoc παραδείγματα εγχώριας νομοθέτησης (κατά το νομικό κόσμο:"γονατογραφήματα" και δείγμα απαξίας του νομικού πολιτισμού & προσβολής του δικαιϊκού συστήματος) επέμβασης, κατάργησης και μη αναγνώρισης συμβατικών αξιώσεων των Συνταξιούχων της ΕΤΕ σε Περιουσιακό τους δικαίωμα, ακολούθησαν μετά το γεγονός ότι από τον Νοέμβριο του 2017 και εντεύθεν, η Διοίκηση της ΕΤΕ (επικαλούμενη ψευδώς και υποκριτικά: "αδυναμία πληρωμής & συστημικό κίνδυνο"!), αθετώντας μονομερώς συνεστημένη διμερή συμβατική-ενοχική συμφωνία μεταξύ Εργαζομένων και Εργοδότη (που δεν επιβλήθηκε ούτε από ΚοινωνικοΑσφαλιστικό νόμο ούτε και συνιστά οντότητα Ασφαλιστικού Φορέα), και χωρίς την εκ μέρους της λογοδοσία και ανάληψη ευθύνης, διέκοψε την "κατά δέσμια υποχρέωσή της" χορήγηση ποσού μετεργασιακής Παροχής, μέσω του Λογαριασμού Επικουρήσεως Προσωπικού ΕΤΕ (ΛΕΠΕΤΕ), στους δικαιούχους συνταξιοδοτούμενους από την ΕΤΕ. • Παροχή, καθορισμένη βάσει μαθηματικού τύπου, περιοδικά καταβαλλόμενη (ανά μήνα και δια βίου), αμιγώς μισθολογικού χαρακτήρα (ως αντάλλαγμα των παρασχεθεισών υπηρεσιών), η οποία, ως Αμοιβή, ως Περιουσία και ως Συμβατική αξίωση, αναγνωρίζεται και προστατεύεται, από Ελληνική & Ευρωπαϊκή νομολογία συμβατά με τις γενικώς παραδεδεγμένες αρχές και κεκτημένου του Ευρω-Ενωσιακού Δικαίου (αυξημένης τυπικής ισχύος κατά το πρωτογενές και το παράγωγο Δίκαιο) αλλά και από υπερνομοθετικής ισχύος Δικαίου Συνθήκες και Διεθνείς Συμβάσεις για τον σεβασμό της «Περιουσίας του Προσώπου & του ημερομισθίου» [εν προκειμένω: άρθρο 157 παρ.2 Σ.Λ.Ε.Ε., άρθρο 1 της 95/1949 Δ.Σ.Ε.(ν.3248/1955), της παρ.2 άρθρου 3 του ν.2112/1920, 1ο άρθρο του Πρώτου Προσθέτου Πρωτοκόλλου σε συνδυασμό με το 8ο άρθρο της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου κ.ά. διατάξεις του Α.Κ.]. - Η Παροχή αυτή αναδράμει από το 1949, όταν το τότε Γενικό Συμβούλιο της ΕΤΕ (σημερινό Δ.Σ.) αποφάσισε με δική του βούληση την δημιουργία προγράμματος μετεργασιακής Επικουρικής Παροχής των Υπαλλήλων της αφού αποχωρήσουν από την υπηρεσία, με την ανεπιφύλακτη έκδοση αποφάσεων απονομής της από την ίδια την ΕΤΕ, μέσω της αρμόδιας υπηρεσίας της, ενταγμένης στο οργανόγραμμά της, με την επωνυμία Ασφαλιστικοί Οργανισμοί Προσωπικού ΕΤΕ (Α.Ο.Π.Ε.Τ.Ε.). - Πυρήνας του προγράμματος είναι ο Κανονισμός του [ο οποίος συντάχθηκε, στο πλαίσιο των προβλέψεων και της δυνατότητας κατά το ΑΚ 361 και το άρθρο 4 παρ.7 του α.ν. 1022/1946., ως εσωτερική κανονιστική πράξη, με την κυριαρχική βούληση της Διοίκησης της ΕΤΕ που αποφάσιζε και για τις μετέπειτα τροποποιήσεις του], στο πλαίσιο του οποίου συστήθηκε Λογαριασμός Επικουρήσεως Προσωπικού ΕΤΕ (ΛΕΠΕΤΕ), κοινός έντοκος καταθετικός -μή κερδοσκοπικός- Λογαριασμός συγκέντρωσης Περιουσίας [λογαριασμός για ορισμένο ασφαλιστικό σκοπό, στερούμενος νομικής προσωπικότητας, δικαιοπρακτικής ικανότητας & διαδίκου καθώς και οντότητας υπόσχεσης πληρωμής] τροφοδοτούμενος κατά βάση από τις εισφορές 12,5% επί όλων των ονομαστικών τακτικών και εκτάκτων αποδοχών του Προσωπικού [των οποίων την παρακράτηση διενεργούσε η ίδια η ΕΤΕ, καθώς ήταν μέρος των μηνιαίων Αμοιβών επί τη βάσει προσχώρησης των από προσλήψεως Ατομικών όρων Εργασίας-παροχής υπηρεσιών] αλλά και άλλες πηγές πόρων & προσόδων, χωρίς την παραμικρή καταβολή Κοινωνικού πόρου ή Κρατική συμμετοχή, με σκοπό τον σχηματισμό και διατήρηση εξασφαλιστικού Αποθεματικού Κεφαλαίου. • Η ευθύνη και οι αποφάσεις διαχείρισης εισροών, εκροών και θεματοφυλακής του Λογαριασμού ανήκει (τύποις και ουσία και κατά κυριαρχικό και εγγυοδοτικό λόγο/ρόλο) στις εκάστοτε Διοικήσεις της ΕΤΕ. Υπ΄όψιν ότι, τόσο ο Κανονισμός όσο και ο Λογαριασμός Επικουρήσεως Προσωπικού ΕΤΕ δεν έχουν πάψει να υφίστανται οργανικά (έστω και λειτουργικά αδρανείς, με εργοδοτική ευθύνη) αφού δεν υπάρχει κάν νόμος ή τυπική πράξη κατάργησής τους, ως πρόγραμμα αμιγώς διμερούς συμφωνίας (τράπεζα-προσωπικό) μετεργασιακής Παροχής, οπότε το αξίωμα "pacta sunt servanda rebus sic stantibus" ισχύει στο ακέραιο (άρθρο 288 Α.Κ.). - Ωστόσο, όπως απεκαλύφθη, οι Διοικήσεις της ΕΤΕ, παρεκλίνοντας συστηματικά της εφαρμογής μερικών εκ των βασικών αρχών του Κώδικα Εταιρικής-Τραπεζικής Διακυβέρνησης, εν κρυπτώ και παραβύστω, προέβησαν σε αδικοπρακτική συμπεριφορά, σε καταχρηστική άσκηση δικαιώματος και σε καταστρατήγηση της Αρχής της καλής πίστης και των συναλλακτικών ηθών και της χρηστής, επωφελούς-βέλτιστης και σύννομης διαχείρισης των διαθεσίμων και των πόρων του προγράμματος (ex ante και ex post, παραβιάζοντας το Εποπτικό πλαίσιο και παρά τα διδάγματα της κοινής πείρας και της λογικής, βάζοντας "όλα τ΄αυγά στο ίδιο καλάθι" δηλ. χωρίς αντιστάθμιση και διασπορά κινδύνου με το ενδεχόμενο περίπτωσης που εμπίπτει στο άρθρο 390 του Π.Κ.). • Δεν τήρησαν τα υπεσχημένα, σε σχέση με τον ιδρυτικό & μακροπρόθεσμο σκοπό και την βιώσιμη προοπτική του Λογαριασμού και χρησιμοποίησαν αντ΄αυτού, ως "καύσιμη ύλη", τα Περιουσιακά του στοιχεία (από τα οποία έλκουν δικαιώματα οι συνδικαιούχοι -κατ΄ιδανικά μερίδια- της Παροχής) χάριν των επιχειρηματικών συμφερόντων, σκοπών και επιδιώξεων της ΕΤΕ [όπως π.χ. για Αυξήσεις του Μετοχικού της Κεφαλαίου, για αμφιβόλου αποκόμιση υπεραξίας από αγοραπωλησίες και παρατεταμένες διακρατήσεις Τίτλων & Αξιογράφων και υψηλού ρίσκου οικονομίες κλίμακος μέσω εξαγορών ή συμπράξεων]. Η σημερινή συνθήκη και οι υφιστάμενες συνέπειες - Ο εξαναγκασμός και ο τρόπος με τον οποίο μεθοδεύτηκε η ένταξη/υπαγωγή των ήδη και μελλοντικών Συνταξιούχων ΕΤΕ (προερχομένων από τον ΛΕΠΕΤΕ και ΕΛΕΠ ΕΤΕ-ΠΠΕΘΝΑΚ) στο Δημόσιο Σύστημα Επικουρικής Ασφάλισης συνετελέσθη, κατ΄αρχάς, με τη νομοθετική κατασκευή του άρθρου 24 του ν.4618/2019 η οποία σκοπίμως ενέταξε-ενσωμάτωσε τα συμβατικής προέλευσης δικαιώματα των δικαιούχων καταβολής Επικουρικής Παροχής από την ΕΤΕ στο γενικό καθεστώς της Δημόσιας Επικουρικής Ασφάλισης, εισάγοντας μάλιστα υβριδικό τρόπο/καθεστώς υπολογισμού Επικουρικής σύνταξης, διαφορετικό και υποδεέστερο από αυτόν που εφαρμόζεται στους λοιπούς Ασφαλισμένους προερχομένων του τ.ΙΚΑ-ΕΤΕΑΜ & τ.ΕΤΕΑΕΠ που δικαιώνονται Επικουρικής σύνταξης, ο οποίος επέφερε: 1) την άμεση και καθολική περικοπή κατά μ.ο. 45% μηνιαίως (ετήσια απώλεια κατά μ.ο. 70% συμπεριλαμβανομένης της περικοπής 13ης και 14ης Παροχής), εν σχέσει με το ποσό της έως τον Νοέμβριο του 2017 καταβαλλόμενης από την ΕΤΕ Παροχής. 2) Την ολοσχερή στέρηση πιθανότητας απόληψης της μεταργασιακής Παροχής: (α) σε αυτούς που έκτοτε αφυπηρέτησαν, δικαιούχοι με θεμελιωμένο δικαίωμα στην Παροχή και (β) σε αυτούς που θα αφυπηρετούν, ανάλογα με την ασφαλιστική προσδοκία, όπως αυτή προκύπτει από τον διανυθέντα χρόνο συμμετοχής στο πρόγραμμα Παροχής. - Εν συνεχεία, με το άρθρο 63 του ν.4680/2020, από το οποίο παράγονται (σύμφυτα και αδιαίρετα) τα εξής αποτελέσματα: α) η εμπέδωση καθεστώτος αδικαιολόγητης εξαίρεσης και άνισης μεταχείρισης, όχι μόνο σε σχέση με το υφιστάμενο ενιαίο νομοθετικό πλαίσιο για τους υπόλοιπους εν Ελλάδι Επικουρούμενους αλλά ακόμη και μεταξύ ημών των ιδίων, με ίδιες εισφοροδοτούσες αποδοχές και με ίδιο ασφαλιστικό χρόνο, β) η σκανδαλωδώς ελλιπής χρηματοδότηση αλλά και η βραχύβια αποσβεστική χρονολογία (έως το 2032) “εξάντλησης της υποχρέωσης της ΕΤΕ” προς το Δημόσιο Σύστημα Επικουρικής Ασφάλισης. - Συγκεκριμένα, από την σημειακή καταγραφή των επιμέρους διατάξεων του ισχύοντος άρθρου 63 του ν.4680/2020, σταχυολογούνται οι παρακάτω -χωρίς νομοθετικό προηγούμενο- στρεβλώσεις: 1η) Βάσει της παραγράφου 2: για τον καθορισμό της βάσης υπολογισμού του ύψους της καταβλητέας Επικουρικής σύνταξης, επιβάλλεται αναιτιολόγητα ο διαχωρισμός των Συντ/χων της ΕΤΕ, αναλόγως του ημερολογιακού έτους που υπέβαλαν την αίτηση συνταξιοδότησης, σε αυτούς έως τις 31/12/2018 και σε αυτούς από 1/1/2019 και εντεύθεν. - Η συνέπεια της αυθαίρετης μεταξύ τους ημερολογιακής διαφοράς αποτυπώνεται με τα εξής ανισομερή χαρακτηριστικά: (α) για τους έως την 31η/12ου/2018 συνταξιοδοτηθέντες, η Επικουρική σύνταξη εξάγεται βάσει του συντάξιμου μισθού που υπολογίστηκε η Επικουρική Παροχή, όπως προσδιορίζεται στον Κανονισμό Επικούρησης ΕΤΕ και πέραν τούτου -γι΄αυτή την κατηγορία Επικουρούμενων και μόνον- συμπεριλαμβάνεται το "εργαστηριακό εφεύρημα" ποσού «Προσωπικής διαφοράς!». (β) για τους από την 1η/1ου/2019 και εντεύθεν συνταξιοδοτηθέντες & συνταξιοδοτούμενους, η Επικουρική σύνταξη εξάγεται βάσει των ασφαλιστέων αποδοχών (εφ΄όλων, τακτικών και εκτάκτων), όπως προσδιορίζονται στη παρ.5.βα. του άρθρου 96 του ν.4387/2016 και αντικαταστάθηκε με την παρ.5.βαα. του άρθρου 44 του ν.4670/2020, και χωρίς το άχθος της «Προσωπικής διαφοράς» και την εν αναμονή περικοπή της, των προηγουμένων της (α) κατηγορίας. - Ακριβώς λόγω αυτής της νομοθετικής πρακτικής, με αυτή την προαναφερθείσα αναιτιολόγητη και αυθαίρετη διαφοροποίηση της ημερομηνίας της αίτησης και της βάσης υπολογισμού, καταγράφεται διαφορά έως 50%!, μεταξύ του ύψους των καταβλητέων Επικουρικών συντάξεων των έως την 31η/12ου/2018 συνταξιοδοτηθέντων και των από 1ης/1ου/2019 και εντεύθεν. - Ένα άλλο ανορθόδοξο που συντρέχει είναι ότι, σε μερίδα Συντ/χων, της περιόδου από 13 Μαΐου 2016 έως και 31 Δεκεμβρίου 2018, ενώ για την Κύρια σύνταξή τους η βάση υπολογισμού υπακούει στα άρθρα 8 και 28 του ν.4387/2016 [οπότε και η Επικουρική σύνταξη θα όφειλε αντίστοιχα να υπολογίζεται βάσει της παρ.5.βαα. του άρθρου 44 του ν.4670/2020 σε αντικατάσταση της παρ.5.βα. του άρθρου 96 του ν.4387/2016], ωστόσο η Επικουρική τους σύνταξη υπολογίζεται βάσει των αποδοχών αυτών όπως προσδιορίζονται στον Κανονισμό Επικούρησης Προσωπικού ΕΤΕ/ΛΕΠΕΤΕ! 2η) Βάσει της παραγράφου 5: εφαρμόζεται "εργαστηριακής κατασκευής" «Προσωπική διαφορά»*, με την αναιτιολόγητη και αυθαίρετη επιλογή του καταβλητέου ποσού της σύνταξης κατά την 31η/12ου/2019, αλλά και νομοθετείται a priori η περικοπή της από την 1η/1ου/2025**, επιφέροντας στις καταβαλλόμενες σήμερα μηνιαίες Επικουρικές συντάξεις (σε σχέση με την μηνιαία Επικουρική Παροχή/ΛΕΠΕΤΕ), πέραν της κατά μ.ο. 45% αρχικής περικοπής, πρόσθετη περικοπή κατά 33%! * Προκύπτει από την διαφορά του ποσοστού αναπλήρωσης 0,675% της αρχικής νομοθέτησης του άρθρου 24 του ν.4618/2019 (Πετρόπουλου) και του αντίστοιχου 0,45% της τροπολογίας του άρθρου 63 του ν.4680/2020 (Βρούτση). ** Με πρόσφατη τροπολογία (άρθρο 16 του ν.5163/2024) αναβλήθηκε η περικοπή της από 1ης/1ου/2025 την 1η/1ου/2028 - Παράγωγο από τον συνδυασμό των παραγράφων 2 και 5 του άρθρου 63 του ν.4680/20 [ειδικά για τους συνταξιοδοτηθέντες έως την 31η/12ου/2018 με το άχθος της Προσωπικής διαφοράς και την εν αναμονή περικοπή της], είναι ότι οι Επικουρικές συντάξεις τους θα καταλήξουν να προσομοιάζουν με προνοιακό επίδομα ανασφάλιστου υπερήλικα από τον ΟΠΕΚΑ, με συνέπεια και την δραματική μείωση της εισφοροδότησης στον Φορέα Υγείας (ΤΥΠΕΤ) αλλά και την επιδείνωση των ήδη υποτιμημένων και βεβαρημένων οικογενειακών προϋπολογισμών τους και περισσότερο, αυτών με δανειακές υποχρεώσεις καθιστώντας τους από συνεπείς σε "αναξιόχρεους", χωρίς δική τους υπαιτιότητα, εξαιτίας αιφνίδιας και βίαιης μεταβολής της οικονομικής τους κατάστασης, λόγω εξωγενούς αιτίου (άρθρο 388 Α.Κ.). 3η) Βάσει της παραγράφου 6: από την 1η/1ου/2025 και εφεξής*, οι Επικουρικές συντάξεις των ήδη και μελλοντικών Συνταξιούχων ΕΤΕ (προερχομένων από τον ΛΕΠΕΤΕ και ΕΛΕΠ ΕΤΕ ΠΠΕΘΝΑΚ), οι οποίες λόγω πληθωρισμού & αυξανόμενου τιμαρίθμου βαίνουν -κατ΄έτος- απαξιούμενες και υπολειπόμενες σε μονάδες αγοραστικής δύναμης, ΑΠΟΚΛΕΙΟΝΤΑΙ καθολικά από οποιαδήποτε και οψέποτε αυξητική αναπροσαρμογή. * [παρετάθη από την 1η/1ου/2028 και εφεξής, βάσει τροπολογίας με το άρθρο 16 του ν.5163/2024] 4η) Βάσει της παραγράφου 8: η Ε.Τ.Ε., ως «επιπρόσθετη εισφορά» στο Δημόσιο Σύστημα Επικουρικής Ασφάλισης, θα καταβάλει ποσοστό 12% επί των ονομαστικών αποδοχών του αριθμού των Εργαζομένων σε αυτήν κατά την 31η Δεκεμβρίου εκάστου ημερολογιακού έτους από το 2018 έως το 2032. - Εν τοις πράγμασι, η διάταξη αυτή κατά το περιεχόμενο και την εφαρμογή της, αξιολογείται ως ιδιαιτέρως ευνοϊκή υπέρ της ΕΤΕ, καθώς, αριθμητικά, η βάση υπολογισμού της «επιπρόσθετης εισφοράς» συρρικνούται συν τω χρόνω, εξαιτίας της μείωσης του αριθμού των Εργαζομένων στην ΕΤΕ, λόγω των συνεχών και μαζικών προγραμμάτων "εθελούσιων εξόδων" και της επακόλουθης εκθετικής συρρίκνωσης της βάσης υπολογισμού των συρόμενων υπολειπόμενων τακτικών Αμοιβών και των όποιων "επίσημων" μεταβλητών εργοδοτικών Παροχών, του κατ΄έτος αριθμού των Εργαζομένων. • Υπ΄όψιν ότι, μόνο την τελευταία περίοδο 2019-2026, έχουν εξωθηθεί «εθελουσίως προς την έξοδο» από την ΕΤΕ περί τα 5.000 άτομα [στο πλαίσιο της «εργαλειοθήκης» της Γενικής Δ/νσης Ανταγωνισμού της Ευρωπαϊκής Επιτροπής/D.G. Comp για «ψηφιακό μετασχηματισμό» και «τραπεζική ολοκλήρωση»], με την υποπολλαπλάσια υπο/αντικατάστασή τους από επισφαλείς και "σκιώδεις", ως προς τις Εργασιακές σχέσεις και το ύψος & είδος αμοιβής Εργασίας, προσλήψεις. - Αποτέλεσμα είναι: η εκ μέρους της ΕΤΕ εισφοροδότηση/χρηματοδότηση στο Δημόσιο Σύστημα Επικουρικής Ασφάλισης να καθίσταται αντιστρόφως ανάλογη ως προς το ύψος της συνολικής δαπάνης καταβολής των Επικουρικών συντάξεων στους νύν και στους μελλοντικούς Συνταξιούχους (προερχομένων από τον ΛΕΠΕΤΕ και ΕΛΕΠ ΕΤΕ-ΠΠΕΘΝΑΚ) και συνεπώς, λόγω αυτού του δυναμικού αρνητικού ισοζυγίου (διευρυνόμενης ανισοκατανομής της συνταξιοδοτικής δαπάνης), για την κάλυψη του υπόλοιπου και μεγαλύτερου μέρους της διαφοράς της δαπάνης, η αναλογικά αυξανόμενη επιβάρυνση του Δημοσίου (Κοινωνικός Προϋπολογισμός Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης). - Γεγονός, προδήλως μεροληπτικό υπέρ της ΕΤΕ, που αποτελεί και την γενεσιουργό αιτία και το αιτιατό αυτών των εξαιρετικά, με σαφή αρνητικό κοινωνικό πρόσημο, ετεροβαρών και διαιρετικών διατάξεων εις βάρος των Συντ/χων της ΕΤΕ, που σε συνδυασμό με τον συντελεστή συσσώρευσης κεφαλαίου και της επιβολής «μηχανισμού εξισορρόπησης των ελλειμμάτων» (εξισορρόπηση εσόδων και δαπανών του Δημόσιου Φορέα Επικουρικής Ασφάλισης), οι σημερινές και μελλοντικές Επικουρικές συντάξεις τους να τίθενται σε διακινδύνευση "εξαύλωσης", με ότι αυτό συνεπάγεται για τον βιοπορισμό και τον οικογενειακό-οικονομικό προγραμματισμό των Επικουρούμενων Συνταξιούχων. - Όπως δεν πρέπει επίσης να διαλάθει, ότι αυτή η κρατική ρύθμιση υποκατάστασης των συμβατικών δεσμεύσεων και της εκπλήρωσής τους από την ΕΤΕ, εν πολλοίς λειτουργεί υπέρ της βελτίωσης της χρηματοοικονομικής της εικόνας ως: οιονεί ανακεφαλαιοποίηση της, βελτίωση της κεφαλαιακής της επάρκειας και έμμεση ενίσχυση της ρευστότητας και της κερδοφορίας της (ήδη ανθηρής & καλπάζουσας), αφού αναμφίλεκτα αποσυνδέονται-αποσβένονται πτωτικά και βραχύβια οι ενοχικές της υποχρεώσεις έναντι των δικαιούχων της μετεργασιακής Παροχής αλλά και μετατίθενται οι αποκλειστικά δικές της ευθύνες στις "πλάτες" του Δημοσίου Συστήματος Επικουρικής Ασφάλισης. 5η) Βάσει της παραγράφου 9: η Επικουρική σύνταξη στους ήδη και μελλοντικούς Συνταξιούχους της ΕΤΕ (προερχομένων από τον ΛΕΠΕΤΕ και ΕΛΕΠ ΕΤΕ ΠΠΕΘΝΑΚ) απονέμεται με συντελεστή αναπλήρωσης του κοινού καθεστώτος του τ.ΕΤΕΑΕΠ 0,45%, παρά το ότι ως Ασφαλισμένοι κατέβαλαν εισφορές 12,5%, ΕΞΑΙΡΕΙΤΑΙ της εφαρμογής της παρ.1 του άρθρου 30 του ν.4387/2016 και του άρθρου 25 του ν.4445/2016, λόγω των αυξημένων καταβληθεισών εισφορών άνω του βασικού ασφαλίστρου του τ.ΙΚΑ-ΕΤΕΑΜ 6%, για προσαύξηση του ετήσιου ποσοστού αναπλήρωσης σε 0,93750%. Αναγκαία η αλλαγή των πραγμάτων - Βάσει των προεκτεθέντων και υπό την επήρεια της Συνταγματικής επιταγής για την προστασία του Δημόσιου Συστήματος Επικουρικής Ασφάλισης και των Επικουρούμενων Συνταξιούχων, η Πολιτεία επιδεικνύοντας την δέουσα πολιτική βούληση, καλείται αναπόδραστα να αναγνωρίσει την ανάγκη αλλαγής του σημερινού status και να παρέμβει ώστε να θεραπεύσει μία πρωτοφανή στα νομοθετικά χρονικά περίπτωση προφανούς νομικού παράδοξου και επιτομή αντινομίας [ένδειξη άρρητης-ανομολόγητης κρίσης αξιοπιστίας του κοινού νομοθέτη και συγχρόνως, δείγμα "απονομιμοποίησης" του τεκμηρίου νομιμότητας της Διοίκησης] εις βάρος κανόνων καλής νομοθέτησης, της αρχής Ασφάλειας του Δικαίου, του Δικαίου Κοινωνικής Ασφάλισης και της αρχής της προστατευόμενης εμπιστοσύνης & καλής πίστης του διοικουμένου, με θύματα θεσμοποιημένης κοινωνικής κατολίσθησης & οικονομικής καθίζησης και συγχρόνως, υπεξαίρεσης/διασπάθισης των Περιουσιακών τους στοιχείων-δικαιωμάτων, τους σημερινούς & μελλοντικούς Συνταξιούχους των προερχομένων από τον ΛΕΠΕΤΕ και ΕΛΕΠ ΕΤΕ-ΠΠΕΘΝΑΚ. - Ένας υπεύθυνος νομοθέτης, πρέπει να λαμβάνει υπόψιν τις πραγματικές συνέπειες των αποφάσεών του στη ζωή των Πολιτών. Όταν, η νομοθεσία παράγει συστηματικά αρνητικά αποτελέσματα και δεν υπάρχει πολιτική βούληση ουσιαστικής διόρθωσης των πραγμάτων, τότε απουσιάζει η ηθική της ευθύνης και επικρατεί η κυνική εξυπηρέτηση συμφερόντων (κατά Max Weber διάκριση). Αντιλήψεις, πρακτικές και ερμηνείες (νομοθετικές, δικαστικές και πολιτικές) που αντικαθιστούν τους κανόνες του κράτους δικαίου με την αυθαιρεσία, που "νομιμοποιούνται" να στερούν κατά το δοκούν δικαιώματα (με υποκρυπτόμενη πολιτική σκοπιμότητα), που επιβάλλουν αδικαιολόγητες διακρίσεις υπέρ αλλότριων "ισχυρών" συμφερόντων ποδοπατώντας τη νομιμότητα, είναι ΜΗ ανεκτές. Κατά την έννοια αυτή, δεν νοείται και δεν μπορεί να είναι αποδεκτό, να υφίσταται διαφορετικό καθεστώς και διαφορετικές κατηγορίες Επικουρικών συντάξεων (δυστυχώς το ίδιο ισχύει και για τις Κύριες), παράγωγο μιάς αλυσιτελούς και εσφαλμένης πρακτικής νομοθετικού δυαδισμού (με ακατανόητους δικανικούς & νομικίστικους συλλογισμούς), εν ονόματι ενός ανερμάτιστου «Δικαίου της ανάγκης!», εις βάρος ακόμη και του ίδιου του Δημοσίου συμφέροντος. Μάλιστα, εν γνώσει του ότι εκφεύγει του Συνταγματικού πλαισίου [όπως π.χ. έχει ήδη κρίνει το ΣτΕ για την αντισυνταγματικότητα Μνημονιακών περικοπών 2012-2016 και της διαφορετικής αντιμετώπισης των Συνταξιούχων], παραβιάζοντας/καταλύοντας θεμελιώδεις Κανόνες και Αρχές της ισονομίας, της ισότητας, της ανταποδοτικότητας, της απαγόρευσης των διακρίσεων και της χρηστής διοίκησης. Πρόταση-πλαίσιο επανορθωτικών διατάξεων - Για την άρση αυτών των αυθαίρετων εξαιρέσεων & αποκλεισμού, διακριτής μεταχείρισης και την εξάλειψη των αδικιών μεταξύ ασφαλιστικά ισοδυνάμων Συνταξιούχων (ομοίου εργασιακού και ασφαλιστικού προφίλ), η αλλαγή των πραγμάτων μπορεί να επέλθει ΜΟΝΟ με την πλήρη και οριστική απάλειψη των ως άνω ελαττωματικών παραγράφων του άρθρου 63 του ν.4680/2020. - Αλλαγή που θα συνάδει με τις κείμενες διατάξεις, με την «erga omnes» ισχύ τους, ως προς τον από το τ.ΕΤΕΑΕΠ υπολογισμό & χορήγηση Επικουρικής σύνταξης και θα συνίσταται αδιάρρηκτα, με την εφεξής και στο διηνεκές "κανονικοποίηση" των σημερινών ψευδώνυμων Επικουρικών συντάξεων (των προερχομένων από τον ΛΕΠΕΤΕ και ΕΛΕΠ ΕΤΕ-ΠΠΕΘΝΑΚ σημερινών & μελλοντικών Συντ/χων της ΕΤΕ), με τον καθολικό επανυπολογισμό του ύψους τους βάσει των προβλέψεων του ν.4387/2016 και 4670/2020 και των συναφών εφαρμοστικών εγκυκλίων: Φ80020/οικ.49618/Δ15.831/2017, Φ80000/οικ.51391/1153/11.10.2018 και Φ80020/10553/Δ16.οικ.265/2020, από τον οποίο επανυπολογισμό, το σύνολο της δαπάνης θα καλύπτεται και θα προέρχεται, εφεξής, στο διηνεκές και εις ολόκληρον αποκλειστικά και μόνον από την ΕΤΕ, ως έχουσα ενεστώσα και απαράγραπτη την ευθεία, διαρκή και σε ισχύ ευθύνη και υποχρέωση της έναντι των δικαιούχων της Επικουρικής Παροχής (ΛΕΠΕΤΕ). - Ως εκ τούτου, ως υλική βάση & προϋπόθεση καλής νομοθέτησης, προτείνεται ρητή νομοθετική-διορθωτική τροπολογία με τις ακόλουθες διατάξεις, στην θέση των προς απάλειψη παραγράφων 2, 5, 6, 8, 9 του άρθρου 63 του ν.4680/2020. α) «Εφεξής και στο διηνεκές, ανά 3ετία, με Υπουργική απόφαση (είτε του Υπουργείου Κοινωνικών Ασφαλίσεων είτε του Υπουργείου Οικονομίας & Οικονομικών) θα εντέλλεται η Εθνική Αναλογιστική Αρχή, να εκπονεί Αναλογιστική ή άλλη Οικονομοτεχνική Μελέτη [με αμοιβαία αποδεκτά & παραδεκτά: την μεθοδολογία, τις αναλογιστικές παραδοχές, την πιστοποίηση στοιχείων, τα επιτόκια αναφοράς-αναγωγής κ.ά.], της οποίας τα αποτελέσματα θα καθορίζουν και θα αναπροσαρμόζουν το ύψος του ποσού της υποχρεωτικής και απαιτούμενης εισφοράς από την Ε.Τ.Ε. και ο τρόπος καταβολής της προς το Δημόσιο Σύστημα Επικουρικής Ασφάλισης, η οποία ισοβίως και καθολικά θα καλύπτει εξ ολοκλήρου την δαπάνη καταβολής των Επικουρικών συντάξεων των ήδη και μελλοντικών Συνταξιούχων (προερχομένων από τον ΛΕΠΕΤΕ και ΕΛΕΠ ΕΤΕ ΠΠΕΘΝΑΚ)». - Παράμετροι-παράγοντες που θα συνέχονται σωρευτικά για τον υπολογισμό του εκάστοτε ύψους της υποχρέωσης της ΕΤΕ έναντι του Δημοσίου Συστήματος Επικουρικής Ασφάλισης θα είναι εφεξής και στο διηνεκές: β) «ο κατ΄έτος και δια βίου αριθμός των Συντ/χων [των ήδη και μελλοντικών, προερχόμενων από τον ΛΕΠΕΤΕ και ΕΛΕΠ ΕΤΕ-ΠΠΕΘΝΑΚ] που είναι δικαιούχοι-λήπτες Επικουρικής σύνταξης» γ) «το ύψος των καταβλητέων Επικουρικών συντάξεων (ανά Συνταξιούχο), ο επανυπολογισμός των οποίων θα είναι ομοιόμορφος, ισότιμος και καθολικός υπακούοντας στις προβλέψεις της κείμενης νομοθεσίας περί του υπολογισμού της Επικουρικής σύνταξης και ειδικότερα, των διατάξεων: (i) της παρ.5.βαα. του άρθρου 44 του 4670/2020 σε αντικατάσταση της παρ.5.βα. του άρθρου 96 του ν.4387/2016 για τον προσδιορισμό/καθορισμό των συντάξιμων αποδοχών, βάσει των ασφαλιστέων αποδοχών και (ii) του άρθρου 30 παρ.1 του ν.4387/2016 και του άρθρου 25 του ν.4445/2016 για την προσαύξηση, κατά 0,075% για κάθε επιπλέον ποσοστιαία (1%) μονάδα εισφοράς, του ετήσιου συντελεστή αναπλήρωσης σε 0,93750%, λόγω των υπέρτερων του κοινού καθεστώτος 6% του τ.ΙΚΑ-ΕΤΕΑΜ δεδουλευμένων εισφορών που κατεβλήθησαν». - Τούτων δοθέντων, ως εκ της θεσμικής σας θέσεως και κατά καθήκον, θα παρακαλούσα για την προσήκουσα προσοχή και το ενδιαφέρον σας. Προσβλέπω στο να "αφουγκραστείτε" το πρόβλημα, όχι μόνον για την αναγνώριση του δικαίου μας, αλλά και στην αποφασιστική συμβολή σας για την υλοποίηση -στο δια ταύτα- της ουσιαστικής αποκατάστασης-εξομάλυνσης των αδικιών-βλαβών εις βάρος των χιλιάδων Συνταξιούχων της ΕΤΕ, που δυστυχώς, είναι τα εξιλαστήρια θύματα (με "τιμωρητικούς όρους") επιλεκτικής μονομέρειας, άνισης μεταχείρισης, σκοπούμενης οικονομικής βλάβης, φαλκίδευσης και εξαναγκαστικής απεμπόλησης των θεμελιωμένων και απαράγραπτων δικαιωμάτων τους, που εγείρει ζητήματα πολιτικής, ηθικής και νομικής-συνταγματικής τάξης. Μετά από 30...35...40 χρόνια Εργασίας και Ασφαλιστικής προσδοκίας, δεν τους αξίζει τέτοια τύχη και τέτοια απαξιωτική αντιμετώπιση. Αθήνα, 14 Απριλίου 2026 Καυκαλάς Εμμανουήλ Συνταξιούχος Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος