Αρχική Mέτρα αντιμετώπισης της ενεργειακής κρίσης και ενίσχυσης του διαθέσιμου εισοδήματος των πολιτών, μισθολογικές και φορολογικές διατάξεις, ρυθμίσεις για τον εξωδικαστικό μηχανισμό ρύθμισης οφειλών...ΜΕΡΟΣ Γ΄ ΜΙΣΘΟΛΟΓΙΚΕΣ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΚΕΦΑΛΑΙΟ Γ΄ ΕΞΟΥΣΙΟΔΟΤΙΚΕΣ, ΚΑΤΑΡΓΟΥΜΕΝΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΜΕΡΟΥΣ Γ΄ (Άρθρα 57-58)Σχόλιο του χρήστη Σύλλογος Εργαζομένων για τον Συντονισμό του Κυβερνητικού Έργου (Σ.Ε.Σ.Κ.Ε.) | 5 Ιουνίου 2026, 07:13
  • Σχόλιο του χρήστη 'Σύλλογος Εργαζομένων για τον Συντονισμό του Κυβερνητικού Έργου (Σ.Ε.Σ.Κ.Ε.)' | 5 Ιουνίου 2026, 07:13

    Ο Σύλλογος Εργαζομένων για τον Συντονισμό του Κυβερνητικού Έργου αναγνωρίζει ότι τα άρθρα 54 και 58 επιχειρούν να αντιμετωπίσουν υπαρκτά ζητήματα που έχουν αναδειχθεί διαχρονικά, ως προς το πλαίσιο αποδοχών του προσωπικού της Προεδρίας της Κυβέρνησης. Ιδιαίτερα το άρθρο 54 συνιστά μια πρωτοβουλία που αναγνωρίζει τον ιδιαίτερο χαρακτήρα και τις αυξημένες απαιτήσεις των υπηρεσιών της Προεδρίας. Ωστόσο, οι προτεινόμενες ρυθμίσεις, όπως διατυπώνονται, δημιουργούν σημαντικές τεχνικές ασάφειες, νέες εσωτερικές ανισότητες και εύλογα ερωτήματα ως προς τη μεταχείριση των εργαζομένων. Αρχικά, πρέπει να επισημανθεί ότι οι ρυθμίσεις αυτές προωθούνται χωρίς προηγούμενη συστηματική εσωτερική διαβούλευση με τους εργαζομένους και χωρίς επαρκή ενημέρωση των άμεσα ενδιαφερομένων. Για ζητήματα που αφορούν το μισθολογικό καθεστώς, την υπηρεσιακή κινητικότητα, τις θέσεις ευθύνης και τη μελλοντική υπηρεσιακή κατάσταση του προσωπικού, η ουσιαστική διαβούλευση δεν αποτελεί τυπική διαδικασία, αλλά αναγκαία προϋπόθεση ορθής και δίκαιης νομοθέτησης. 1. Επί του άρθρου 54 Το άρθρο 54 κινείται, κατ’ αρχήν, σε θετική κατεύθυνση, καθώς φαίνεται να αναγνωρίζει ότι οι υπάλληλοι της Γενικής Γραμματείας Συντονισμού και της Γενικής Γραμματείας Νομικών και Κοινοβουλευτικών Θεμάτων ασκούν καθήκοντα αυξημένης πολυπλοκότητας και επιτελικού χαρακτήρα. Η σύνδεση με τη μισθολογική κλίμακα του άρθρου 107 του ν. 4622/2019 μπορεί να δικαιολογηθεί ακριβώς από τη φιλοσοφία ίδρυσης των συγκεκριμένων υπηρεσιών, οι οποίες επιτελούν στην πράξη κεντρικό συντονιστικό και επιτελικό έργο, ανεξαρτήτως του τυπικού κλάδου προέλευσης των υπαλλήλων. Ωστόσο, η ρύθμιση δεν εξαντλεί ούτε ανταμείβει επαρκώς την ουσία και την πολυπλοκότητα των καθηκόντων που ασκούνται από τους υπαλλήλους στο σύνολο της Προεδρίας της Κυβέρνησης. Παράλληλα, εμφανίζει δύο κατηγορίες προβλημάτων: α) Τεχνικά προβλήματα Δεν διευκρινίζεται επαρκώς η φύση, το περιεχόμενο, η διάρκεια, ο χρόνος υλοποίησης και ο τρόπος πρόσβασης στο ειδικό πρόγραμμα εκπαίδευσης του Ε.Κ.Δ.Δ.Α. Επίσης, δεν αποσαφηνίζεται αν η υπαγωγή στη σχετική μισθολογική κλίμακα θα συνεπάγεται και αντίστοιχες υπηρεσιακές υποχρεώσεις, ιδίως ως προς πιθανή υποχρέωση πενταετούς παραμονής στον κλάδο. Η ασάφεια αυτή μπορεί να δημιουργήσει σοβαρά ζητήματα ως προς την κινητικότητα, την υπηρεσιακή εξέλιξη και τον προγραμματισμό των υπαλλήλων. β) Ζητήματα ίσης και δίκαιης μεταχείρισης Η ρύθμιση αποκλείει τη Μονάδα Διοικητικής και Οικονομικής Υποστήριξης, η οποία, ακόμη και αν δεν ασκεί αμιγώς επιτελικά καθήκοντα, καλείται να υποστηρίξει υπηρεσίες με ιδιαίτερα αυξημένο όγκο, πολυπλοκότητα και απαιτήσεις λειτουργίας. Αποκλείει επίσης και τις λοιπές- πλην της Γενικής Γραμματείας Νομικών και Κοινοβουλευτικών Θεμάτων- Γραμματείες της Προεδρίας της Κυβέρνησης. Επιπλέον, μένουν εκτός οι υπάλληλοι των κατηγοριών ΔΕ και ΤΕ, καθώς και οι υπάλληλοι ΠΕ χωρίς μεταπτυχιακό τίτλο, παρά το ότι στην πράξη ασκούν αντίστοιχα καθήκοντα και συμβάλλουν ισότιμα στην καθημερινή λειτουργία των υπηρεσιών. Με τον τρόπο αυτό, η αναγνώριση του παραγόμενου έργου συνδέεται αποκλειστικά με τυπικά προσόντα, παραγνωρίζοντας την πραγματική φύση των ασκούμενων καθηκόντων. Τέλος, η ρύθμιση ενδέχεται να δημιουργήσει άνιση ενίσχυση μεταξύ χαμηλότερων και υψηλότερων μισθολογικών κλιμακίων. Αν και η επιβράβευση της παραμονής στην υπηρεσία έχει λογική βάση, δεν μπορεί να παραγνωριστεί ότι, σε συνθήκες έντονου και επίμονου πληθωρισμού και μισθολογικής πίεσης, οι μεγαλύτερες ανάγκες εντοπίζονται στους χαμηλότερα αμειβόμενους υπαλλήλους των χαμηλότερων κλιμακίων και τυπικών προσόντων. Για τους λόγους αυτούς, προτείνεται η αφαίρεση της περίπτωσης α’ της παρ. 2 του άρθρου και η επέκταση της ρύθμισης στο σύνολο των υπηρεσιών της Προεδρίας της Κυβέρνησης. Εφόσον μάλιστα από την ίδια τη ρύθμιση προκύπτει πρόθεση αναγνώρισης του ιδιαίτερου έργου των υπηρεσιών της Προεδρίας, ο Σύλλογος θεωρεί δικαιότερη, και θεσμικά ασφαλέστερη τη λύση της οριζόντιας πρόσθετης μηνιαίας αμοιβής που έχει ήδη εισηγηθεί. Μια τέτοια λύση θα ενίσχυε όλους τους εργαζομένους χωρίς να δημιουργεί Γενικές Γραμματείες, υπηρεσίες και υπαλλήλους πολλών ταχυτήτων. 2. Επί του άρθρου 58 Το άρθρο 58 καταργεί το άρθρο 33 του ν. 4622/2019, δηλαδή το ειδικότερο πλαίσιο αποδοχών των προϊσταμένων της Προεδρίας της Κυβέρνησης. Αναγνωρίζεται ότι, ενδεχομένως, με τον τρόπο αυτό επιχειρείται να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα της μισθολογικής εξίσωσης διαφορετικών βαθμίδων θέσεων ευθύνης. Ωστόσο, η κατάργηση του ισχύοντος πλαισίου συνιστά δυσμενή ρύθμιση, καθώς, με βάση το νέο καθεστώς αποδοχών προκύπτουν μειωμένες απολαβές για τους εργαζόμενους. Επιπλέον, η ρύθμιση δημιουργεί νέα ερωτήματα. Πρώτον, δεν είναι απολύτως σαφές αν η προσωπική διαφορά που προβλέπεται στο άρθρο 54 θα καλύψει πλήρως τυχόν απώλεια αποδοχών για τους ήδη υπηρετούντες προϊσταμένους μετά την κατάργηση του άρθρου 33. Το ζήτημα αυτό πρέπει να αποσαφηνιστεί ρητά, ώστε να μην υπάρξει οποιαδήποτε μείωση αποδοχών, λόγω ερμηνευτικής ασάφειας. Δεύτερον, ακόμη και αν οι ήδη υπηρετούντες διατηρήσουν τις αποδοχές τους μέσω προσωπικής διαφοράς, δημιουργείται ερώτημα για τους μελλοντικούς προϊσταμένους. Από την έναρξη ισχύος του νόμου, οι νέοι προϊστάμενοι ενδέχεται να αμείβονται διαφορετικά, και χειρότερα, από ήδη υπηρετούντες συναδέλφους τους, για την ίδια θέση ευθύνης. Τρίτον, η λύση της προσωπικής διαφοράς δεν είναι θεσμικά ισοδύναμη με μια καθαρή μισθολογική ρύθμιση. Η προσωπική διαφορά δεν είναι συντάξιμη και δεν ενισχύει ασφαλιστικά τον εργαζόμενο. Παράλληλα, εφόσον δεν ασφαλίζεται, δεν δημιουργεί αντίστοιχη εισροή ασφαλιστικών εισφορών. Εύλογα, επομένως, τίθεται το ερώτημα γιατί επιλέγεται η πλήρης κατάργηση του άρθρου 33 και όχι μια στοχευμένη τροποποίηση του ήδη υφιστάμενου πλαισίου, η οποία μάλιστα είχε προταθεί στο παρελθόν, ή μια λύση ποσόστωσης, η οποία θα μπορούσε να αντιμετωπίσει το πρόβλημα της διαφοροποίησης των βαθμίδων ευθύνης, χωρίς να δημιουργεί νέα ερμηνευτικά κενά και νέες ανισότητες. Συμπερασματικά, με τις προτεινόμενες ρυθμίσεις επιβεβαιώνεται ότι υπάρχει πραγματικό μισθολογικό ζήτημα στην Προεδρία της Κυβέρνησης. Επαναλαμβάνουμε ότι η ρύθμιση του άρθρου 54 κινείται, κατ’ αρχήν, προς τη σωστή κατεύθυνση, καθώς αναγνωρίζει την ανάγκη μισθολογικής αποτύπωσης των ιδιαίτερων καθηκόντων που ασκούνται σε υπηρεσίες της Προεδρίας. Ωστόσο, δεν συνιστά πραγματική οριζόντια ενίσχυση για το σύνολο των εργαζομένων, ιδίως στην τρέχουσα οικονομική συγκυρία, κατά την οποία η ακρίβεια και η διαρκής μισθολογική πίεση επιβαρύνουν δυσανάλογα τους χαμηλότερα αμειβόμενους υπαλλήλους. Αντιθέτως, η κατάργηση του άρθρου 33 του ν.4622/2019 του άρθρου 58 εισάγει δυσμενή ρύθμιση ως προς το υφιστάμενο καθεστώς αποδοχών των προϊσταμένων της Προεδρίας, γεγονός ιδιαιτέρως προβληματικό και πρωτοφανές, ιδίως σε ένα σχέδιο νόμου το οποίο, κατά τα λοιπά, επεκτείνει μισθολογικές παροχές και ευνοϊκές ρυθμίσεις, μάλιστα σημαντικά υψηλότερου δημοσιονομικού κόστους, σε συναδέλφους άλλων φορέων. Καλούμε, συνεπώς, τη Διοίκηση και την πολιτική ηγεσία αφού αποσαφηνίσουν ρητά τα ανωτέρω κρίσιμα σημεία ως προς το τεχνικό σκέλος, να υιοθετήσουν τις προτεινόμενες αλλαγές επί του παρόντος σχεδίου νόμου ή, ακόμη καλύτερα, να υιοθετήσουν τις προτάσεις του Συλλόγου, οι οποίες, σε σχέση με τις προτεινόμενες ρυθμίσεις, υπηρετούν αποτελεσματικότερα την αρχή της ίσης μεταχείρισης, τη θεσμική σαφήνεια και την ουσιαστική αναγνώριση του έργου των εργαζομένων.