• Σχόλιο του χρήστη 'Γεώργιος Στουραΐτης' | 7 Ιουνίου 2026, 20:58

    Επί του άρθρου 14 του σχεδίου (αναγνώριση ισχύος εκτελεστού τίτλου στη σύμβαση αναδιάρθρωσης, προσθήκη παρ. 3 στο άρθρο 27 του ν. 4738/2020), ως προς τους εγγυητές και συνοφειλέτες. Η συζήτηση επί του άρθρου 14 έχει επικεντρωθεί, ορθώς, στη μετατροπή της σύμβασης αναδιάρθρωσης σε εκτελεστό τίτλο και στον περιορισμό της δικονομικής άμυνας του οφειλέτη. Παραμένει όμως υποεκτιμημένη μια διάσταση με ιδιαίτερη σημασία για τις επιχειρήσεις: η επέκταση της εκτελεστότητας κατά των εγγυητών, συνοφειλετών και ασφαλειοδοτών που έχουν συμβληθεί. Στη χρηματοδότηση μικρομεσαίων επιχειρήσεων, εγγυητές των εταιρικών οφειλών είναι κατά κανόνα οι ίδιοι οι εταίροι ή διαχειριστές, ως φυσικά πρόσωπα. Με την προτεινόμενη ρύθμιση, η σύμβαση αναδιάρθρωσης αποκτά ισχύ εκτελεστού τίτλου κατά την περ. ζ) της παρ. 2 του άρθρου 904 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας όχι μόνο κατά της οφειλέτριας επιχείρησης αλλά και κατά των προσώπων αυτών, και επιτρέπει μάλιστα την εγγραφή συντηρητικής κατάσχεσης και προσημείωσης υποθήκης εις βάρος τους. Από αυτό προκύπτουν δύο ζητήματα. Πρώτον, ζήτημα ουσιαστικής άμυνας. Ο εγγυητής φέρει κατά κανόνα ιδιαίτερες ενστάσεις κατά το δίκαιο της εγγύησης (ιδίως άρθρα 853 επ. ΑΚ), ως προς την έκταση και την ισχύ της εγγύησης. Με δεδομένο ότι εκτελεστός τίτλος καθίσταται η ίδια η σύμβαση, χωρίς να προηγείται τίτλος που να βεβαιώνει την ευθύνη του εγγυητή, οι ενστάσεις αυτές μετατίθενται στο στάδιο μετά την έναρξη της εκτέλεσης. Ναι μεν επιτρέπονται κατά της εκτέλεσης τα ένδικα βοηθήματα της κείμενης νομοθεσίας, πλην όμως ο εγγυητής αμύνεται εκ των υστέρων, αφού έχει ήδη εκκινήσει η αναγκαστική εκτέλεση ή η εγγραφή εξασφαλίσεων εις βάρος του. Δεύτερον, ζήτημα προβλεψιμότητας για την αναδιάρθρωση. Αν η συμμετοχή στη ρύθμιση μετατρέπει αυτομάτως την έκθεση του εγγυητή σε άμεσα εκτελεστό τίτλο, οι εταίροι και διαχειριστές ενδέχεται να αποθαρρύνονται από το να στηρίξουν την εξυγίανση της επιχείρησής τους, αποτέλεσμα αντίθετο προς τον σκοπό του μηχανισμού, ή να κατευθύνονται προς διαδικασίες εξυγίανσης ή πτώχευσης. Προτείνονται τα εξής: 1. Να διασαφηνιστεί ότι η ισχύς της σύμβασης ως εκτελεστού τίτλου κατά εγγυητών, συνοφειλετών και ασφαλειοδοτών δεν θίγει τις ουσιαστικές ενστάσεις που αυτοί διαθέτουν κατά το ουσιαστικό δίκαιο και να προβλεφθεί δικονομικός χώρος προβολής τους. 2. Να προβλεφθεί ρητή και διακριτή ενημέρωση του εγγυητή, κατά την υπογραφή, για τη συνέπεια της άμεσης εκτελεστότητας εις βάρος του, ώστε η συναίνεσή του να είναι πλήρως ενημερωμένη.