• Σχόλιο του χρήστη 'ΜΚ' | 29 Ιουνίου 2025, 10:08

    Το άρθρο 209, περί δυνατότητας συμβιβαστικής επέμβασης με αυθόρμητη προσέλευση στο Δικαστήριο, αποτελεί επανάληψη μιας διάταξης που στο παρελθόν περιλαμβανόταν στον ΚΠολΔ και καταργήθηκε. Ο λόγος κατάργησής της ήταν ότι πρακτικά ουδέποτε εφαρμόστηκε, ουδέποτε δλδ οι εν δυνάμει αντίδικοι προσήλθαν αυθόρμητα στο Δικαστήριο για να "τους τα βρούμε". Η εκ νέου προσθήκη της προκαλεί πραγματική απορία, αφού δεν περιλαμβάνει καμία διαφορετική πρόβλεψη που να διασφαλίζει ότι, αυτή τη φορά, οι πολίτες θα κάνουν χρήση της σχετικής δυνατότητας. Το νέο άρθρο 227 περί αυτεπάγγελτης διαταγής συμπλήρωσης της τυπικής αοριστίας πρακτικά καθιστά τον δικαστή βοηθό του δικηγόρου, αφού ο πρώτος υποκαθιστά τον ρόλο για τον οποίο ο δεύτερος αμείβεται. Επιπλέον, παραβλέπει εξόφθαλμα τη δυσκολία διαπίστωσης της πραγματικής αοριστίας, η οποία, σε πολλές περιπτώσεις, προϋποθέτει ώρες μελέτης της βιβλιογραφίας και της νομολογίας. Επί παραδείγματι, η αοριστία σχετικά εύκολα μπορεί να διαπιστωθεί όταν συνίσταται στην παράλειψη μεταγραφής εμπράγματης δικαιοπραξίας, δύσκολα όμως σε αξιώσεις αποζημίωσης, όσον αφορά στον προσδιορισμό της περιουσιακής ζημίας και δη του διαφυγόντος κέρδους. Με τα δεδομένα αυτά, η διάταξη θα μπορούσε να εφαρμοστεί στην πράξη μόνο εφόσον η έκδοση αντίστοιχων διαταγών από το Δικαστήριο προσμετράται στη συνολική χρέωση του κάθε δικαστή (150 στο παρόν νομοσχέδιο), άλλως είτε θα παραμείνει ανεφάρμοστη είτε τα αποτελέσματά της θα ενέχουν αναπόδραστα παραλείψεις και σφάλματα από την πλευρά του εκδίδοντος τη διάταξη δικαστή.