Αρχική Παρεμβάσεις στον Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας - Τροποποιήσεις σχετικά με τη δημοσίευση διαθηκών - Τροποποιήσεις στο ρυθμιστικό πλαίσιο των ανακοπών…ΜΕΡΟΣ Α΄ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΣΤΟΝ ΚΩΔΙΚΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΔΙΚΟΝΟΜΙΑΣ – ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΔΙΑΘΗΚΩΝ – ΣΥΣΤΑΣΗ ΜΗΤΡΩΟΥ ΔΙΑΘΗΚΩΝ ΚΕΦΑΛΑΙΟ Γ΄ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΣΤΑ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ – ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗ ΔΕΥΤΕΡΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΚΩΔΙΚΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΔΙΚΟΝΟΜΙΑΣ (Άρθρα 23-42)Σχόλιο του χρήστη Κ.Δ | 29 Ιουνίου 2025, 17:47
Παρότι γίνεται μία ουσιαστική προσπάθεια επίλυσης - κατόπιν χρόνιων και αλλεπάλληλων επαφών της εκάστοτε πολιτικής ηγεσίας με λειτουργούς/συλλειτουργούς της δικαιοσύνης - του πράγματι μεγάλου ζητήματος της καθυστέρησης της απονομής της δικαιοσύνης στη χώρα μας, εντούτοις και παρά το γεγονός ότι όλοι γνωρίζουν ποιες είναι - αθροιστικά - οι τυχόν παθογένειες του συστήματος (ράθυμοι δικαστές (το τοποθετώ πρώτο στη λίστα για να μη θεωρηθεί ότι εξυπηρετώ συμφέροντα τους), δυνατότητα επίλυσης διαφορών που κάλλιστα θα μπορούσαν να λυθούν ενώπιον άλλων αρχών / επιτροπών, δικομανία πολιτών και σχετικά χαμηλά χρηματικά όρια ως προς την πρόσβαση στη δικαιοσύνη σε σχέση με άλλα Κράτη, μη εξοικείωση παραγόντων της δίκης στη διαδικασία συμβιβαστικής επίλυσης των διαφορών, πρακτικές παρέλκυσης δικών, έλλειψη προσωπικού γραμματειών δικαστηρίων και υλικοτεχνικού υλικού κ.α), οι μόνοι που με αυτές τις ρυθμίσεις τιμωρούνται είναι οι δικαστές. Κυρίες/Κύριοι, πραγματικά, με όλο το σεβασμό, δεν γνωρίζω, υιοθετώντας αυτές τις ρυθμίσεις, εάν πραγματικά έχετε ιδέα για το πως πορεύεται ο μέσος Έλληνας (όχι ράθυμος) Δικαστής. Δεν υπάρχουν διακοπές, δεν υπάρχει κανενός είδους δυνατότητα για ουσιαστική συμμετοχή σε οικογενειακές και άλλου είδους κοινωνικές εκδηλώσεις και ναι....για την εργασία που παράγει δεν υπάρχει η ανάλογη οικονομική ανταμοιβή. Πρέπει, να γίνει αντιληπτό, ως έχει ήδη αναφερθεί ότι οι 365 ημέρες του χρόνου δεν μπορούν να γίνουν 500,600,700. Ήδη ο Έλληνας δικαστής υποφέρει. Δεν γίνεται, αντιληπτό, με ποιο δικαίωμα, παρά τα όσα αναφέρω ανωτέρω, συγκεκριμένες διαδικασίες εξαιρούνται του πλαφόν χρέωσης (ασφαλιστικά μέτρα κ.α), πολλώ δε μάλλον ΓΙΑΤΙ δεν λαμβάνεται υπόψη ότι οι Έλληνες δικαστές - πλην του Πρωτοδικείου Αθηνών, όπου υπάρχουν χωριστά τμήματα πολιτικής και ποινικής δικαιοσύνης- δικάζουν πολιτικές (για τις οποίες το όλο νομοθέτημα), αλλά και ποινικές υποθέσεις, οι οποίες απαιτούν χρόνο για μελέτη, εκδίκαση της υπόθεσης (με τυχόν διακοπές των συνεδριάσεων) και για σύνταξη των αποφάσεων. Λες και κάποιος άλλος, εκτός του Έλληνα δικαστή, επιτελεί το ως άνω έργο (σύνταξη αποφάσεων επί ασφαλιστικών μέτρων, ποινικών συνεδριάσεων, διακοπής αυτών και σύνταξη αποφάσεων και βουλευμάτων). Τέλος, σας πληροφορώ με κάθε ειλικρίνεια, ότι το επιχείρημα ότι στη θέση παλαιών δικαστών - ράθυμων κατά την κοινωνία, η οποία δεν έχει καμία επίγνωση της πραγματικότητας - είναι πρόθυμοι να τοποθετηθούν νέοι επιστήμονες, με τις υπάρχουσες συνθήκες που επικρατούν στη Δικαιοσύνη επουδενί δεν ευσταθεί, για το λόγο ότι ήδη νέοι σχετικά συνάδελφοι, με υπηρεσία δύο ετών ή ακόμα και έτους έχουν "σηκώσει" τα χέρια ψηλά.