Αρχική Παρεμβάσεις στον Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας - Τροποποιήσεις σχετικά με τη δημοσίευση διαθηκών - Τροποποιήσεις στο ρυθμιστικό πλαίσιο των ανακοπών…ΜΕΡΟΣ Α΄ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΣΤΟΝ ΚΩΔΙΚΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΔΙΚΟΝΟΜΙΑΣ – ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΔΙΑΘΗΚΩΝ – ΣΥΣΤΑΣΗ ΜΗΤΡΩΟΥ ΔΙΑΘΗΚΩΝ ΚΕΦΑΛΑΙΟ Γ΄ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΣΤΑ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ – ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗ ΔΕΥΤΕΡΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΚΩΔΙΚΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΔΙΚΟΝΟΜΙΑΣ (Άρθρα 23-42)Σχόλιο του χρήστη ΕΛΕΝΗ ΠΡΕΝΤΖΑ ΕΦΕΤΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ | 2 Ιουλίου 2025, 01:27
Η προτεινόμενη ρύθμιση της παρ. 1 του άρθρου 227 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας που δίνει την ευχέρεια στον δικαστή είτε με πρόταση του εναγομένου, είτε και αυτεπάγγελτα, εφόσον διαπιστώσει πραγματική αοριστία της αγωγής, να εκδώσει διάταξη διατάσσοντας τη συμπλήρωση του ένδικου βοηθήματος. Ταυτόχρονα, δε, αν απορριφθεί η αγωγή για πραγματική αοριστία, χωρίς να έχει εκδοθεί διάταξη, να αποτελεί τούτο λόγο έφεσης, είναι καταρχήν αντιφατική, διότι ο δικαστής ορίζεται ότι έχει διακριτική ευχέρεια. Επίσης το ότι είναι λόγος έφεσης τί σημαίνει? Ότι αν γίνει δεκτός ο λόγος θα εξαφανίζεται η πρωτόδικη απόφαση και θα χάνεται ουσιαστικά ο πρώτος βαθμός για τον πολίτη και το εφετείο θα εκδίδει την διάταξη? Δεν διευκρινίζεται. Περαιτέρω, και κατά κύριο λόγο, δεν ανάγεται κατά το νόμο στα υπηρεσιακά καθήκοντα του δικαστή να καταστήσει αυτός ορισμένο ένα δικόγραφο που δεν έχει συντάξει ο ίδιος. Τα δικόγραφα συντάσσονται κατά το νόμο από τους δικηγόρους, οι οποίοι έχουν ως εκ τούτου και την ευθύνη για το ορισμένο και το νόμω βάσιμο του δικογράφου τους και αμείβονται για τον λόγο αυτό από τους εντολείς τους. Πώς είναι δυνατόν να μετακυλίεται η ευθύνη σύνταξης σωστού δικονομικά δικογράφου σε άλλον και εν προκειμένω στον δικαστή δεν το κατανοώ. Ουσιαστικά δηλαδή με την προτεινόμενη ρύθμιση τίθεται ο δικαστής στην υπηρεσία των δικηγόρων ώστε να μην απορρίπτονται τα δικόγραφά τους ως αόριστα. Όμως, για την σύνταξη των δικογράφων είναι αποκλειστικά υπεύθυνοι οι συντάκτες τους, οι οποίοι εν προκειμένω δεν είναι άμισθοι, οι οποίοι οφείλουν και δύνανται να επιδεικνύουν την δέουσα επιμέλεια και μελέτη της υπόθεσής τους, αφιερώνοντας με την σειρά τους χρόνο ώστε να αναζητούν τη νομοθεσία και νομολογιακά δεδομένα, που θα τους παράσχουν τις πληροφορίες με σκοπό να συντάσσουν κατά ορισμένο τρόπο τα δικόγραφά τους εκτελώντας την εντολή του πελάτη τους. Το να κάνει και την εργασία αυτή ο δικαστής είναι ανεπίτρεπτο για τους λόγους που εκτέθηκαν, πέραν του κρίσιμου γεγονότος ότι για να το πράξει πρέπει πάλι ο δικαστής να εξεύρει και άλλον χρόνο, από τον ανύπαρκτο, δεδομένης της αέναα υπερφόρτωσής του και να τον αφιερώσει σε στάδιο ΠΡΙΝ την εκδίκαση της υπόθεσης εξυπηρετώντας αλλότρια συμφέροντα. Η εμπλοκή του δικαστή σε δικόγραφο υπογεγραμμένο από δικηγόρο δεν είναι επιτρεπτή και θα δημιουργήσει επιπλέον επιβάρυνση στο δικαστικό έργο του, καθόσον το ορισμένο ή μη της αγωγής απαιτεί δαπάνη χρόνου και κόπο ο οποίος επιβάλλεται να γίνεται από τον συντάκτη αυτού. Τέλος, ο δικαστής θα πρέπει να θυμόμαστε ότι παλεύει μόνος του εντελώς, χωρίς επίκουρους – βοηθούς, χωρίς γραμματειακή υποστήριξη, ήτοι χωρίς άλλο πέρα από τον εαυτό του ανθρώπινο δυναμικό (συνεπώς καμία σύγκριση δεν μπορεί να γίνει με άλλα δικαιϊκά συστήματα άλλων χωρών διότι πρόκειται περί όλως ανόμοιων καταστάσεων).