• Σχόλιο του χρήστη 'ΕΛΕΝΗ ΠΡΕΝΤΖΑ ΕΦΕΤΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ' | 2 Ιουλίου 2025, 18:04

    Όσον αφορά το άρθρο 307 σε σχέση με την προθεσμία έκδοσης απόφασης εντός 6 μηνών, η οποία κινείται εκτός των ορίων της ελληνικής δικαστηριακής πραγματικότητας και αναντίρρητα δεν μπορεί να συγκριθεί σε τίποτα με τα δεδομένα των υποδομών που υπάρχουν στις άλλες ευρωπαϊκές τουλάχιστον έννομες τάξεις, οι οποίες υλοποιούν την επιθυμία όλων να υπάρχει ένα ανθρώπινο (και βιολογικά) πλαίσιο εργασιακών συνθηκών των δικαστών τους, καταδεικνύοντας έμπρακτα την πρόθεσή τους για ουσιαστική απονομή δικαιοσύνης, σεβόμενοι τους λειτουργούς της δικαιοσύνης και ως ανθρώπινα όντα, παραθέτω με τη σειρά μου όσον αφορά τις ρυθμίσεις στο εφετείο, επιφυλασσόμενη και για το Πρωτοδικείο τα εξής: ΕΦΕΤΕΙΟ 70 ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΕΣ ετησίως Πραγματικός χρόνος εργασίας για συγγραφή αποφάσεων σε ώρες και σε ημέρες, με παύση εργασιών μόνο την Κυριακή.  Αν υποθέσουμε ότι το έτος εργασίας για κάθε Δικαστή είναι 52 εβδομάδες –χωρίς δηλαδή διακοπή- τότε έχει 365 ημέρες εργασίας.  Αφαιρουμένων τουλάχιστον των 52 Κυριακών του έτους, μας μένουν 365 – 52 = 313 ημέρες να εργαστούμε.  Αφαιρουμένων, κατά μέσο όρο, 2 ημερών την εβδομάδα που έχουμε έδρα (και στις οποίες εργαζόμαστε για περίπου 10 ώρες –μετάβαση στα δικαστικά καταστήματα και επιστροφή-), εκτός των δικαστικών διακοπών που για 8 εβδομάδες δεν έχουμε έδρα, μας μένουν 44 εβδομάδες [52-8], με 2 τουλάχιστον έδρες την εβδομάδα, οπότε έχουμε 44 x 2 = 88 ημέρες, υπολείπονται καθαρές (από έδρα) ημέρες εργασίας, 313 – 88 = 225 ημέρες ετησίως.  Αν υπολογίσουμε, κατά μέσο όρο, 10 ώρες ημερησίως εργασία, τότε έχουμε διαθέσιμες σε ετήσια βάση για συγγραφή απόφασης, 225 ημέρες x 10 ώρες = 2.250 ώρες.  Η κάθε δικογραφία απαιτεί κατά Μ.Ο. για τη συγγραφή της, επτά ημέρες εργασία επί 10 ώρες, δηλαδή 70 ώρες εργασία  Οι 70 δικογραφίες απαιτούν, 70 x 70 = 4.900 ώρες εργασίας!!!  Μας λείπουν μόλις 4.900 ώρες εργασίας – 2.250 διαθέσιμες ετησίως ώρες εργασίας = 2.650 ώρες το έτος για να είμαστε σωστοί στις προθεσμίες μας. ΣΕ ημέρες και όχι σε ώρες, οι αριθμοί διαμορφώνονται ως εξής:  Έχουμε στη διάθεσή μας 225 ημέρες ετησίως για εργασία.  Η κάθε δικογραφία απαιτεί κατά Μ.Ο. για τη συγγραφή της, επτά ημέρες άρα για τις 70 δικογραφίες χρειαζόμαστε 70 x 7 = 490 ημέρες εργασίας.  Ψάχνουμε μόνο 490 – 225 = 265 ημέρες, το έτος, για να γράψουμε τις αποφάσεις για τις 70 δικογραφίες (Για τους δικαστές ο χρόνος θα πρέπει να έχει 630 ημέρες, εύκολο, αν καταφέρουμε να μειώσουμε το χρόνο περιστροφής της Γης γύρω από τον Ήλιο κατά 60%).  Με μία άλλη ματιά, στις διαθέσιμες 225 ημέρες εργασίας για συγγραφή αποφάσεων στις δικογραφίες μας και έχοντας 70 δικογραφίες να συγγράψουμε ετησίως, ο νομοθέτης θεωρεί πως 225 ημέρες εργασίας / 70 δικογραφίες = 3,2 ημέρες, είναι αρκετές για να διαβάσεις, μελετήσεις και γράψεις μία δίκαιη απόφαση για κάθε δικογραφία? τα λόγια είναι περιττά.  *** Σε όλους τους παραπάνω υπολογισμούς δεν αφαιρέθηκαν οι επίσημες αργίες 13 τον αριθμό. *** Προφανώς σε όλους τους ως άνω υπολογισμούς θα προσέξατε ότι ΔΕΝ έχουμε διακοπές, παρά μόνο από την έδρα για 8 εβδομάδες τον χρόνο. Για Πόσα χρόνια, θα έπρεπε να αναρωτηθούμε όλοι οι πολίτες, με πραγματική ενσυναίσθηση, θα αντέξει ένας άνθρωπος να εργάζεται εξοντωτικά και χωρίς διακοπές, κάνοντας μάλιστα μία εξειδικευμένη πνευματική εργασία και να είναι και αποδοτικός? Από τα παραπάνω καταλαβαίνουμε ότι με τις προτεινόμενες ρυθμίσεις είναι βέβαιο και πέραν πάσης αμφιβολίας ότι οι σκοποί του νομοθέτη δεν θα υλοποιηθούν και οι αποφάσεις δεν θα είναι ορθές. Οι αριθμοί αποδεικνύουν το ανέφικτο. Σημειωτέον ότι στις παραπάνω ανώτατες προθεσμίες έκδοσης απόφασης δεν συνυπολογίζονται οι υποθέσεις των ασφαλιστικών μέτρων, της εκούσιας δικαιοδοσίας και των μικροδιαφορών. Επομένως, η χρέωση ανά δικαστή θα έπρεπε να ρυθμιστεί έτσι ώστε να χρεώνεται ο δικαστής 80 δικογραφίες στο Πρωτοδικείο και 40 στο Εφετείο ετησίως, αναντίρρητα να μειωθεί ο όγκος των δικογραφιών και να τεθούν όρια στις σελίδες των δικογράφων και των σχετικών και αναμφίβολα να υπάρξει ρύθμιση ώστε να αυξηθεί, τηρουμένων των παραπάνω αναλογιών, ο αριθμός των εισακτέων στην Σχολή Δικαστών, ώστε να γίνεται λελογισμένη κατανομή σε περισσότερους δικαστές της αέναης δικαστηριακής ύλης, εάν πράγματι η επιθυμία μας είναι η απονομή ουσιαστικής δικαιοσύνης, εάν πράγματι αγαπάμε το δίκαιο και τους λειτουργούς του και θέλουμε να νιώθουν ότι τους σέβονται πρωτίστως ως ανθρώπινα όντα.