• Σχόλιο του χρήστη 'Ελένη Δεληγιάννη' | 10 Ιουλίου 2025, 11:30

    Η προτεινόμενη αλλαγή του άρθρου 237 παρ.1 περί μη αναστολής της προθεσμίας κατά το διάστημα της διαδικασίας διαμεσολάβησης φαίνεται να πλήττει την ελεύθερη βούληση των μερών να υπαγάγουν την διαφορά τους σε εκούσια διαμεσολάβηση. Τα μέρη που αποφασίζουν εκουσίως την υπαγωγή της διαφοράς τους σε Διαμεσολάβηση προσβλέπουν σε μια διαδικασία που θα τους επιτρέψει να λύσουν τη διαφορά τους χωρίς το άγχος του δικαστικού αγώνα και των εξόδων που αυτός συνεπάγεται. Η αλλαγή που προτείνεται θα δημιουργήσει πολλά θέματα και θα έχει σημαντικό αντίκτυπο στην επιλογή που θα ακολουθήσουν οι διάδικοι για την επίλυση των διαφορών τους. Θα χρειαστεί ενδεχομένως να διαλέξουν πρόωρα την δικαστική οδό χωρίς να έχουν αντιληφθεί τα οφέλη της διαδικασίας της Διαμεσολάβησης που οδηγεί σε κατάργηση της δίκης και αποσυμφόρηση των δικαστικών υποθέσεων. Κατά την άποψη μου η προτεινόμενη αλλαγή βάλει κατά του ίδιου του θεσμού της διαμεσολαβητικής προσπάθειας προς εξωδικαστική επίλυση των ιδιωτικών διαφορών διότι την περιορίζει και την απομακρύνει από την ίδια της την ύπαρξη, θεωρώ δε ότι έτσι όπως διατυπώνεται ως πρόταση θα εξαναγκάσει τους διάδικους να επιλέξουν την ένδικη επίλυση της υπόθεση τους αφού δεν θα είναι προς το συμφέρον τους να κινούν ταυτόχρονα και παράλληλα την ένδικη και την εξώδικη επίλυση των διαφορών τους διότι θα κληθούν να αναλάβουν το κόστος ενός δικαστικού αγώνα ταυτόχρονα με την εξωδικαστική επίλυση των διαφορών τους μέσω της Διαμεσολάβησης.