Αρχική «Ενίσχυση της εφαρμογής της ισότητας της αμοιβής μεταξύ ανδρών και γυναικών για όμοια εργασία ή για εργασία ίσης αξίας και λοιπές διατάξεις - Ενσωμάτωση Οδηγίας (Ε.Ε.) 2023/970»ΚΕΦΑΛΑΙΟ Γ’ ΣΥΝΤΑΞΙΟΔΟΤΙΚΕΣ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΑΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ   Άρθρο 38 Ενοποίηση προϋποθέσεων συνταξιοδότησης των εργαζομένων στα Νοσοκομεία, στα Κέντρα Υγείας του Εθνικού Συστήματος Υγείας (Ε.Σ.Υ.) και στο Εθνικό Κέντρο Άμεσης Βοήθειας (Ε.K.A.B.), με τις ειδικότητες των νοσηλευτών, βοηθών νοσηλευτών, οδηγών και βοηθών ασθενοφόρων διασωστώνΣχόλιο του χρήστη Μέλος ΔΕΠ | 7 Ιουνίου 2026, 18:28
  • Σχόλιο του χρήστη 'Μέλος ΔΕΠ' | 7 Ιουνίου 2026, 18:28

    Το άρθρο 38 αποτελεί θετική και αναγκαία ρύθμιση, καθώς αναγνωρίζει θεσμικά ότι η εργασία των νοσηλευτών, βοηθών νοσηλευτών και λοιπών επαγγελματιών υγείας σε Νοσοκομεία, Κέντρα Υγείας και ΕΚΑΒ έχει χαρακτηριστικά αυξημένης σωματικής, ψυχικής και επαγγελματικής επιβάρυνσης. Η πρόβλεψη ειδικών συνταξιοδοτικών προϋποθέσεων και πρόσθετης εισφοράς βαρέων και ανθυγιεινών επαγγελμάτων κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση, καθώς αποτυπώνει τη διαρκή έκθεση του προσωπικού σε βιολογικούς, εργονομικούς και ψυχοκοινωνικούς κινδύνους. Ωστόσο, η ρύθμιση αυτή δεν πρέπει να περιοριστεί αποκλειστικά στο συνταξιοδοτικό πεδίο. Αντιθέτως, πρέπει να αποτελέσει την αφετηρία για ένα συνολικό πλαίσιο νόμου για τη Νοσηλευτική στο Εθνικό Σύστημα Υγείας. Η Νοσηλευτική αποτελεί βασικό πυλώνα της φροντίδας υγείας, ενώ διεθνώς οι νοσηλευτές αναγνωρίζονται ως η πολυπληθέστερη επαγγελματική ομάδα στα συστήματα υγείας και ως κρίσιμος παράγοντας για την ποιότητα και την ασφάλεια των υπηρεσιών υγείας. Η ανάγκη θεσμικής αναβάθμισης είναι ιδιαίτερα έντονη στην Ελλάδα, όπου, σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ, αντιστοιχούν μόλις 3,8 ασκούντες νοσηλευτές ανά 1.000 κατοίκους, έναντι μέσου όρου 9,2 στις χώρες του ΟΟΣΑ, ενώ παραμένουν αναλογικά στους πολύ χαμηλά αμοιβώμενους. Το στοιχείο αυτό αναδεικνύει σοβαρή υποστελέχωση και καθιστά αναγκαία τη λήψη μέτρων προσέλκυσης και παραμονής προσωπικού στο ΕΣΥ. Στο πλαίσιο αυτό, προτείνεται η θεσμοθέτηση αυτοτελούς Κλάδου Νοσηλευτών ΕΣΥ, στον οποίο θα εντάσσονται οι ΠΕ και ΤΕ Νοσηλευτές, καθώς και ξεχωριστού Κλάδου Βοηθών Νοσηλευτών ΕΣΥ, για τους ΔΕ Βοηθούς Νοσηλευτών. Η διάκριση αυτή δεν αποσκοπεί στη διάσπαση του νοσηλευτικού προσωπικού, αλλά στην ορθολογική αποτύπωση των διαφορετικών εκπαιδευτικών επιπέδων, επαγγελματικών αρμοδιοτήτων και βαθμών ευθύνης. Παράλληλα, είναι απαραίτητη η ένταξη των δύο αυτών κλάδων σε ειδικό μισθολόγιο ΕΣΥ, με αυξημένες αποδοχές που θα ανταποκρίνονται στην ευθύνη, την επικινδυνότητα, την κυκλική εργασία, τη νυχτερινή απασχόληση και τη διαρκή κλινική επιβάρυνση. Επίσης, πρέπει να προβλεφθεί ουσιαστικό και δίκαιο επίδομα επικίνδυνης και ανθυγιεινής εργασίας, ανάλογο της πραγματικής έκθεσης στους κινδύνους του νοσοκομειακού περιβάλλοντος. Ο Παγκόσμιος Οργάνισμος Υγείας επισημαίνει την ανάγκη επένδυσης στη νοσηλευτική εκπαίδευση, στην απασχόληση, στην ηγεσία και στην αμοιβή των νοσηλευτών. Συνεπώς, η αναβάθμιση της Νοσηλευτικής δεν αποτελεί μόνο κλαδικό αίτημα, αλλά αναγκαία προϋπόθεση για την ασφάλεια των ασθενών, τη συγκράτηση έμπειρου προσωπικού και τη βιωσιμότητα του δημόσιου συστήματος υγείας.