Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης

Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων

• Σχόλιο του χρήστη 'Τζένη Καθεκλάκη' | 7 Ιουνίου 2026, 21:31

  Μόνιμος Σύνδεσμος

  Καθολική ένταξη όλων των νοσηλευτών και διασωστών στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα – Ενιαίος κλάδος με ειδικές διατάξεις Η μη ένταξη όλων των νοσηλευτών και διασωστών στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα αποτελεί μια διαχρονική αδικία που πρέπει επιτέλους να αποκατασταθεί. Είναι αδιανόητο εργαζόμενοι που εκτελούν ακριβώς την ίδια εργασία, στον ίδιο χώρο, με τις ίδιες ευθύνες, τους ίδιους κινδύνους και την ίδια σωματική και ψυχική επιβάρυνση, να αντιμετωπίζονται διαφορετικά ασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά μόνο και μόνο λόγω της ημερομηνίας πρόσληψής τους. Η αδικία αυτή γίνεται ακόμη μεγαλύτερη όταν αφορά τους παλαιότερους εργαζόμενους, οι οποίοι έχουν ήδη προσφέρει δεκαετίες υπηρεσίας κάτω από εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες. Είναι παράλογο αυτοί που έχουν υποστεί τη μεγαλύτερη φθορά να στερούνται δικαιώματα που αναγνωρίζονται σε νεότερους συναδέλφους τους. Οι νοσηλευτές και οι διασώστες, ανεξαρτήτως βαθμίδας εκπαίδευσης (ΔΕ, ΤΕ ή ΠΕ), αποτελούν έναν ενιαίο επαγγελματικό κορμό με κοινή αποστολή την προστασία της ανθρώπινης ζωής. Για τον λόγο αυτό απαιτείται η δημιουργία ενός ενιαίου κλάδου επαγγελματιών νοσηλευτικής και προνοσοκομειακής φροντίδας με ειδικές εργασιακές, μισθολογικές και συνταξιοδοτικές διατάξεις που να ανταποκρίνονται στις πραγματικές συνθήκες άσκησης του επαγγέλματος. Παράλληλα, είναι αναγκαία η ουσιαστική αναβάθμιση των αποδοχών των επαγγελματιών υγείας. Οι σημερινές αμοιβές δεν ανταποκρίνονται ούτε στις αυξημένες ευθύνες ούτε στις ιδιαίτερα απαιτητικές συνθήκες εργασίας. Οι νοσηλευτές και οι διασώστες καλούνται καθημερινά να διαχειριστούν ανθρώπινο πόνο, επείγοντα περιστατικά, απειλητικές για τη ζωή καταστάσεις και κρίσιμες αποφάσεις, ενώ εργάζονται με ελλείψεις προσωπικού, αυξημένο φόρτο εργασίας και εξαντλητικά ωράρια. Η Πολιτεία δεν μπορεί να ζητά υπηρεσίες υψηλού επιπέδου χωρίς την αντίστοιχη οικονομική και θεσμική αναγνώριση. Είναι επίσης αυτονόητο για την κοινωνία ότι τα επαγγέλματα αυτά ανήκουν στα Βαρέα και Ανθυγιεινά. Αν ρωτήσει κανείς οποιονδήποτε πολίτη ποια επαγγέλματα θεωρεί ότι πρέπει να υπάγονται στα ΒΑΕ, οι νοσηλευτές, οι διασώστες και γενικότερα οι επαγγελματίες υγείας θα βρίσκονται στις πρώτες θέσεις. Η καθημερινή έκθεση σε λοιμώδη νοσήματα, βιολογικούς παράγοντες, σωματική καταπόνηση, ψυχικό στρες, επαγγελματική εξουθένωση, βία στον χώρο εργασίας και συνεχείς εναλλαγές βαρδιών αποτελεί αδιαμφισβήτητη πραγματικότητα. Ιδιαίτερα οι εργαζόμενοι που απασχολούνται σε κυλιόμενο ωράριο και νυχτερινές βάρδιες αντιμετωπίζουν σοβαρές επιπτώσεις στην υγεία τους. Η χρόνια διαταραχή του βιολογικού ρυθμού, η έλλειψη επαρκούς ανάπαυσης, η αυξημένη πιθανότητα μυοσκελετικών προβλημάτων, καρδιαγγειακών νοσημάτων και επαγγελματικής εξουθένωσης είναι επιστημονικά τεκμηριωμένες συνέπειες της πολυετούς εργασίας υπό αυτές τις συνθήκες. Για τον λόγο αυτό είναι απαραίτητη η δυνατότητα συνταξιοδότησης στο 60ό έτος της ηλικίας. Κανείς δεν μπορεί να θεωρεί λογικό ή ασφαλές ένας επαγγελματίας υγείας, μετά από 35 ή και 40 χρόνια συνεχούς εργασίας σε βάρδιες, νύχτες, αργίες και συνθήκες υψηλής ευθύνης, να καλείται να συνεχίσει να εργάζεται μέχρι τα 67 έτη. Η φροντίδα ασθενών, η διαχείριση επειγόντων περιστατικών, η μεταφορά τραυματιών και η συνεχής ετοιμότητα απαιτούν σωματικές και ψυχικές αντοχές που αναπόφευκτα μειώνονται μετά από δεκαετίες καταπόνησης. Η Πολιτεία οφείλει να αναγνωρίσει έμπρακτα ότι η προστασία της υγείας των πολιτών περνά μέσα από την προστασία των επαγγελματιών υγείας. Η καθολική ένταξη όλων των νοσηλευτών και διασωστών στα ΒΑΕ, η δημιουργία ενιαίου κλάδου με ειδικές διατάξεις, η βελτίωση των αποδοχών και η δυνατότητα εξόδου από την εργασία στο 60ό έτος δεν αποτελούν προνόμια. Αποτελούν στοιχειώδη μέτρα δικαιοσύνης, ισότητας και σεβασμού προς ανθρώπους που αφιερώνουν τη ζωή τους στη φροντίδα και τη διάσωση των συνανθρώπων τους.