• Σχόλιο του χρήστη 'Δημήτρης Κονιτοπουλος' | 8 Ιουνίου 2026, 12:19

    Η ελληνική Πολιτεία εξακολουθεί να αντιμετωπίζει τους νοσηλευτές ως ένα «βοηθητικό» επάγγελμα, ενώ στην πραγματικότητα αποτελούν τον βασικό πυλώνα λειτουργίας του Εθνικού Συστήματος Υγείας. Χωρίς νοσηλευτές δεν λειτουργεί ούτε ΜΕΘ, ούτε χειρουργείο, ούτε ΤΕΠ, ούτε κλινική. Οι νοσηλευτές εργάζονται 24 ώρες το 24ωρο, 365 ημέρες τον χρόνο, σε νυχτερινές βάρδιες, αργίες, Σαββατοκύριακα, υπό συνθήκες σωματικής και ψυχικής καταπόνησης που ελάχιστα επαγγέλματα αντιμετωπίζουν. Έρχονται καθημερινά σε επαφή με λοιμώδη νοσήματα, βιολογικούς παράγοντες κινδύνου, χημικές ουσίες, βία από ασθενείς ή συνοδούς, ενώ αναλαμβάνουν ευθύνη που συνδέεται άμεσα με την ανθρώπινη ζωή. Παρά τα παραπάνω, οι αποδοχές τους παραμένουν δυσανάλογα χαμηλές σε σχέση με την ευθύνη, την επιστημονική κατάρτιση και τις συνθήκες εργασίας τους. Το αποτέλεσμα είναι η μαζική φυγή νέων νοσηλευτών στο εξωτερικό, η υποστελέχωση των νοσοκομείων και η συνεχής υποβάθμιση των υπηρεσιών υγείας. Αναγνώριση του νοσηλευτικού επαγγέλματος ως Βαρέου και Ανθυγιεινού για όλους τους νοσηλευτές χωρίς εξαιρέσεις. Αυτοτελές νοσηλευτικό μισθολόγιο, αντίστοιχο της ευθύνης και της επιστημονικής εκπαίδευσης του κλάδου. Αύξηση του βασικού μισθού κατά τουλάχιστον 25%, ώστε να προσεγγίσει τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Διπλασιασμός του επιδόματος επικίνδυνης και ανθυγιεινής εργασίας. Πλήρης συνταξιοδοτική αναγνώριση των νυχτερινών βαρδιών και των αργιών, καθώς αποτελούν πραγματική φθορά της υγείας των εργαζομένων. Δυνατότητα συνταξιοδότησης σε μικρότερη ηλικία για όσους έχουν συμπληρώσει μεγάλο αριθμό ετών σε βάρδιες και τμήματα υψηλής επικινδυνότητας. Ειδικό επίδομα νοσηλευτικής ευθύνης, καθώς οι νοσηλευτές διαχειρίζονται καθημερινά φάρμακα υψηλού κινδύνου, επεμβατικές πράξεις και κρίσιμες καταστάσεις ασθενών. Φορολογικά κίνητρα και στεγαστική ενίσχυση για νοσηλευτές που υπηρετούν σε νησιά, απομακρυσμένες περιοχές και υποστελεχωμένες δομές. Πλήρης μισθολογική αναγνώριση μεταπτυχιακών τίτλων, ειδικοτήτων και εξειδικεύσεων. Θεσμοθέτηση ανώτατου ασφαλούς αριθμού ασθενών ανά νοσηλευτή, ώστε να προστατεύονται τόσο οι επαγγελματίες όσο και οι ασθενείς. Η Ελλάδα δεν μπορεί να ζητά ευρωπαϊκού επιπέδου υπηρεσίες υγείας με μισθούς και συνθήκες που οδηγούν τους νοσηλευτές στην επαγγελματική εξουθένωση ή στη μετανάστευση. Η ενίσχυση των νοσηλευτών δεν είναι συντεχνιακό αίτημα. Είναι επένδυση στη δημόσια υγεία, στην ασφάλεια των ασθενών και στη βιωσιμότητα του Εθνικού Συστήματος Υγείας. Όταν ο νοσηλευτής εγκαταλείπει το επάγγελμα, δεν χάνει μόνο ο ίδιος. Χάνει ολόκληρη η κοινωνία.