• Σχόλιο του χρήστη 'Κ.Λ.' | 9 Ιουνίου 2026, 12:13

    Να τροποποιηθεί το νομοσχέδιο ώστε να συμπεριλάβει ρητά και το Επιστημονικό Μη Ιατρικο Προσωπικο των Νοσοκομειακών Εργαστηρίων (Χημικούς, Βιοχημικούς, Βιολόγους κ.ά.)! Η προτεινόμενη διάταξη κινείται αναμφίβολα προς θετική κατεύθυνση ως προς την αναγνώριση των ιδιαίτερων συνθηκών εργασίας συγκεκριμένων επαγγελματικών ομάδων του Ε.Σ.Υ. Ωστόσο, δημιουργεί μία νέα και ιδιαίτερα σοβαρή ανισότητα, καθώς εξαιρεί το επιστημονικό προσωπικό Εργαστηρίων των Νοσοκομείων, δηλαδή τους Χημικούς, Βιοχημικούς, Βιολόγους και λοιπούς συναφείς επιστήμονες, οι οποίοι εργάζονται καθημερινά στους ίδιους χώρους, υπό τις ίδιες συνθήκες και εκτίθενται στους ίδιους βιολογικούς και χημικούς κινδύνους. Ιδιαίτερα προβληματικό είναι το γεγονός ότι το άρθρο 38 αναφέρεται ρητά στα Μικροβιολογικά και Βιοχημικά Εργαστήρια, αναγνωρίζοντας την επικινδυνότητα του χώρου εργασίας, αλλά ταυτόχρονα περιορίζει το ευεργέτημα αποκλειστικά σε ορισμένες επαγγελματικές κατηγορίες, αποκλείοντας τους επιστήμονες που αποτελούν τον βασικό πυρήνα λειτουργίας των εργαστηρίων αυτών. Η διάκριση αυτή δεν φαίνεται να στηρίζεται σε αντικειμενικά κριτήρια που σχετίζονται με τη φύση της εργασίας, τις συνθήκες απασχόλησης ή την έκθεση σε επαγγελματικούς κινδύνους. Αντιθέτως, εργαζόμενοι που βρίσκονται στον ίδιο εργασιακό χώρο, χειρίζονται τα ίδια βιολογικά δείγματα, έρχονται σε επαφή με τους ίδιους χημικούς και βιολογικούς παράγοντες και συμμετέχουν στην ίδια διαγνωστική διαδικασία αντιμετωπίζονται διαφορετικά ως προς το ασφαλιστικό και συνταξιοδοτικό τους καθεστώς. Η Πολιτεία δεν μπορεί να αναγνωρίζει την επικινδυνότητα ενός χώρου εργασίας για ορισμένους εργαζόμενους και ταυτόχρονα να την αγνοεί για άλλους που εργάζονται στον ίδιο χώρο και υπό τις ίδιες συνθήκες. Ταυτοχρόνως δε συμπεριλαμβάνονται στο συνόλο τους τα Εργαστήρια του Εργαστηριακού Τομέα των Νοσοκομείων (Π.χ. Παθολογοανατομικά, Αιματολογικά κ.ο.κ.), αποκλείοντας σημαντικό αριθμό εργαζομένων που έρχονται σε επαφή με τους χημικούς και βιολογικούς παράγοντες και συμμετέχουν σε διαγνωστικές διαδικασίες. Η ίση μεταχείριση δεν μπορεί να εξαρτάται από τον επαγγελματικό τίτλο του εργαζομένου όταν οι συνθήκες εργασίας, οι κίνδυνοι και η προσφορά στο δημόσιο σύστημα υγείας είναι κοινά. Επιπλέον να τονιστούν οτι ζητήματα εγείρονται και σε άλλα θεματα όπως: 1) το Επιστημονικό προσωπικό των Νοσοκομείων ενώ πρέπει να είναι ισα αμειβόμενο για ίση εργασία δεν είναι ίδια φορολογούμενο για ίδια εργασία και 2) η αύξηση της φορολόγησης μέσω των παραπάνω κρατήσεων χωρίς την αυξηση των απολαβών οδήγεί στην περαιτέρω οικονομική πιεση των εργαζομένων. Η συγκεκριμένη ρύθμιση εγείρει σοβαρά ζητήματα συμβατότητας με τις συνταγματικές αρχές της ισότητας (άρθρο 4 Συντάγματος), της ίσης μεταχείρισης και της αναλογικότητας, καθώς και με τη γενική αρχή της ίσης αντιμετώπισης εργαζομένων που τελούν υπό όμοιες συνθήκες εργασίας, δημιουργώντας εργαζομένους πολλών ταχυτήτων γεγονός που ενισχύει τόσο τη διαιώνιση όσο και τη δημιουργία μισθολογικών, ασφαλιστικών και φορολογιών στρεβλώσεων. Για τον λόγο αυτό προτείνεται η επέκταση του πεδίου εφαρμογής του άρθρου 38 ώστε να συμπεριλάβει και το επιστημονικό προσωπικό των Μικροβιολογικών, Βιοχημικών και λοιπών εργαστηρίων των Νοσοκομείων του Ε.Σ.Υ. (Χημικούς, Βιοχημικούς, Βιολόγους και συναφείς επιστήμονες), οι οποίοι παρέχουν υπηρεσίες υπό τις ίδιες συνθήκες επαγγελματικού κινδύνου και επιβάρυνσης αλλά και του εργαζόμενους στους εργαστηριακούς τομείς των Νοσοκομείων εν γενει.