Αρχική «Ενίσχυση της εφαρμογής της ισότητας της αμοιβής μεταξύ ανδρών και γυναικών για όμοια εργασία ή για εργασία ίσης αξίας και λοιπές διατάξεις - Ενσωμάτωση Οδηγίας (Ε.Ε.) 2023/970»ΚΕΦΑΛΑΙΟ Γ’ ΣΥΝΤΑΞΙΟΔΟΤΙΚΕΣ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΑΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ Άρθρο 38 Ενοποίηση προϋποθέσεων συνταξιοδότησης των εργαζομένων στα Νοσοκομεία, στα Κέντρα Υγείας του Εθνικού Συστήματος Υγείας (Ε.Σ.Υ.) και στο Εθνικό Κέντρο Άμεσης Βοήθειας (Ε.K.A.B.), με τις ειδικότητες των νοσηλευτών, βοηθών νοσηλευτών, οδηγών και βοηθών ασθενοφόρων διασωστώνΣχόλιο του χρήστη Σπανίδου Κ. | 10 Ιουνίου 2026, 10:39




Το άρθρο 38 δημιουργεί μια νέα και εξίσου σοβαρή αδικία, αποκλείοντας αδικαιολόγητα άλλους επαγγελματίες υγείας που εργάζονται υπό αντίστοιχα βαριές και ανθυγιεινές συνθήκες όπως είναι οι φυσικοθεραπευτές των Νοσοκομείων, των Κέντρων Υγείας, των ΚΕΦΙΑΠ και των λοιπών δημόσιων δομών υγείας. Οι φυσικοθεραπευτές αποτελούν αναπόσπαστο μέλος της διεπιστημονικής ομάδας υγείας και παρέχουν καθημερινά υπηρεσίες σε βαρέως πάσχοντες, πολυτραυματίες, νευρολογικούς, καρδιολογικούς, πνευμονολογικούς και λοιμώδεις ασθενείς, συχνά σε θαλάμους νοσηλείας, ΜΕΘ και τμήματα αυξημένης φροντίδας. Η φύση της εργασίας τους περιλαμβάνει: καθημερινές ανυψώσεις, μεταφορές και κινητοποιήσεις ασθενών, επαναλαμβανόμενη χειρωνακτική καταπόνηση υψηλής έντασης, αυξημένο κίνδυνο μυοσκελετικών κακώσεων, έκθεση σε βιολογικούς παράγοντες και λοιμώδη νοσήματα, άμεση και παρατεταμένη επαφή με ασθενείς καθ' όλη τη διάρκεια της θεραπευτικής πράξης. Με ποια αντικειμενικά κριτήρια αναγνωρίζεται η βαρύτητα της εργασίας ενός επαγγελματία υγείας και όχι ενός άλλου που εργάζεται στον ίδιο χώρο, με τους ίδιους ασθενείς και υπό τις ίδιες συνθήκες κινδύνου; Η πραγματικότητα των δημόσιων νοσοκομείων δεν επιτρέπει τέτοιου είδους διαχωρισμούς. Η εμπειρία της πανδημίας COVID-19 απέδειξε έμπρακτα ότι οι φυσικοθεραπευτές βρέθηκαν στην πρώτη γραμμή της περίθαλψης, συμμετέχοντας ενεργά στη φροντίδα νοσηλευόμενων ασθενών και στην αποκατάσταση των βαρέως πασχόντων. Παρόλα αυτά, εξακολουθούν να αντιμετωπίζονται ως εργαζόμενοι δεύτερης κατηγορίας όταν συζητούνται ζητήματα επαγγελματικής επικινδυνότητας και συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων. Η Πολιτεία οφείλει να θεσπίζει κανόνες με βάση τα πραγματικά χαρακτηριστικά της εργασίας και όχι με βάση αποσπασματικές ή συντεχνιακές προσεγγίσεις. Για τον λόγο αυτό ζητείται η τροποποίηση του άρθρου 38 ώστε να συμπεριληφθούν οι φυσικοθεραπευτές και οι λοιποί επαγγελματίες υγείας του Ε.Σ.Υ. που αποδεδειγμένα εργάζονται υπό αντίστοιχες συνθήκες επαγγελματικού κινδύνου και καταπόνησης. Η ισότητα μεταξύ των επαγγελματιών υγείας δεν μπορεί να είναι επιλεκτική.