Αρχική «Ενίσχυση της εφαρμογής της ισότητας της αμοιβής μεταξύ ανδρών και γυναικών για όμοια εργασία ή για εργασία ίσης αξίας και λοιπές διατάξεις - Ενσωμάτωση Οδηγίας (Ε.Ε.) 2023/970»ΚΕΦΑΛΑΙΟ Γ’ ΣΥΝΤΑΞΙΟΔΟΤΙΚΕΣ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΑΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ   Άρθρο 38 Ενοποίηση προϋποθέσεων συνταξιοδότησης των εργαζομένων στα Νοσοκομεία, στα Κέντρα Υγείας του Εθνικού Συστήματος Υγείας (Ε.Σ.Υ.) και στο Εθνικό Κέντρο Άμεσης Βοήθειας (Ε.K.A.B.), με τις ειδικότητες των νοσηλευτών, βοηθών νοσηλευτών, οδηγών και βοηθών ασθενοφόρων διασωστώνΣχόλιο του χρήστη ΕΩΤΗΡΙΑ ΡΑΠΤΗ | 16 Ιουνίου 2026, 13:58
  • Σχόλιο του χρήστη 'ΕΩΤΗΡΙΑ ΡΑΠΤΗ' | 16 Ιουνίου 2026, 13:58

    Η αναγνώριση της νοσηλευτικής εργασίας ως βαριάς και ανθυγιεινής δεν μπορεί να αποτελεί απλώς μια τυπική διοικητική ρύθμιση. Αποτελεί ζήτημα ουσιαστικής δικαιοσύνης απέναντι σε έναν κλάδο που βρίσκεται καθημερινά στην πρώτη γραμμή της φροντίδας, με υψηλή επαγγελματική ευθύνη, σωματική καταπόνηση και συνεχή έκθεση σε επαγγελματικούς κινδύνους. Στο πλαίσιο αυτό, είναι απαραίτητο να διατηρηθεί η διακριτή επαγγελματική υπόσταση των διπλωματούχων νοσηλευτών και των βοηθών νοσηλευτών. Οι δύο κλάδοι διαθέτουν διαφορετικό επίπεδο εκπαίδευσης, διαφορετικά επαγγελματικά δικαιώματα και διαφορετικό πεδίο ευθύνης. Η Πολιτεία οφείλει να σέβεται και να αποτυπώνει θεσμικά αυτές τις διαφορές, όπως συμβαίνει σε κάθε σύγχρονο και οργανωμένο επαγγελματικό περιβάλλον. Παράλληλα, η ένταξη στα Βαρέα και Ανθυγιεινά πρέπει να συνοδεύεται από ουσιαστικά μέτρα οικονομικής και ασφαλιστικής στήριξης. Οι νοσηλευτές έχουν υποστεί διαχρονικά σημαντικές απώλειες εισοδήματος από περικοπές μισθών, κατάργηση δώρων εορτών και αδείας, καθώς και από τη διετή αναστολή της μισθολογικής εξέλιξης των δημοσίων υπαλλήλων. Την ίδια στιγμή, οι αποδοχές τους παραμένουν χαμηλές σε σχέση με το επίπεδο ευθύνης και τις συνθήκες εργασίας που αντιμετωπίζουν καθημερινά. Η χώρα βρίσκεται ήδη αντιμέτωπη με σοβαρή έλλειψη νοσηλευτικού προσωπικού. Οι μαζικές συνταξιοδοτήσεις, οι παραιτήσεις, η επαγγελματική εξουθένωση, η μετανάστευση νέων νοσηλευτών στο εξωτερικό και η μετακίνησή τους σε άλλες δομές απασχόλησης έχουν δημιουργήσει ένα διαρκώς διευρυνόμενο κενό στο σύστημα υγείας. Χωρίς ουσιαστικά κίνητρα παραμονής και προσέλκυσης προσωπικού, το πρόβλημα θα επιδεινωθεί τα επόμενα χρόνια. Για τον λόγο αυτό απαιτείται ένα ολοκληρωμένο σχέδιο στήριξης του νοσηλευτικού κλάδου που να περιλαμβάνει μισθολογική αναβάθμιση, ενίσχυση του επιδόματος Βαρέων και Ανθυγιεινών, κατοχύρωση ευνοϊκότερων συνταξιοδοτικών προϋποθέσεων και δυνατότητα αποχώρησης σε μικρότερη ηλικία, αναγνωρίζοντας τη φθορά που προκαλεί η πολυετής άσκηση του επαγγέλματος. Επιπρόσθετα, η εξαγορά χρόνου ασφάλισης που σχετίζεται με τα Βαρέα και Ανθυγιεινά δεν μπορεί να επιβαρύνει αποκλειστικά τους εργαζομένους. Η Πολιτεία οφείλει να επιδοτήσει σημαντικό μέρος του κόστους, αναγνωρίζοντας τόσο τις πολυετείς ασφαλιστικές εισφορές όσο και τη συνολική προσφορά των νοσηλευτών στο δημόσιο σύστημα υγείας. Η στήριξη των νοσηλευτών δεν αποτελεί συντεχνιακή διεκδίκηση. Αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση για τη διατήρηση ενός ασφαλούς, ποιοτικού και αποτελεσματικού Εθνικού Συστήματος Υγείας. Εάν η Πολιτεία επιθυμεί να ανακόψει τη φυγή ανθρώπινου δυναμικού και να διασφαλίσει τη βιωσιμότητα των δημόσιων δομών υγείας, οφείλει να προχωρήσει σε ουσιαστικές και γενναίες παρεμβάσεις υπέρ των νοσηλευτών τώρα και όχι σε κάποιο αόριστο μέλλον.