Αρχική «Ενίσχυση της εφαρμογής της ισότητας της αμοιβής μεταξύ ανδρών και γυναικών για όμοια εργασία ή για εργασία ίσης αξίας και λοιπές διατάξεις - Ενσωμάτωση Οδηγίας (Ε.Ε.) 2023/970»ΚΕΦΑΛΑΙΟ Γ’ ΣΥΝΤΑΞΙΟΔΟΤΙΚΕΣ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΑΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ   Άρθρο 38 Ενοποίηση προϋποθέσεων συνταξιοδότησης των εργαζομένων στα Νοσοκομεία, στα Κέντρα Υγείας του Εθνικού Συστήματος Υγείας (Ε.Σ.Υ.) και στο Εθνικό Κέντρο Άμεσης Βοήθειας (Ε.K.A.B.), με τις ειδικότητες των νοσηλευτών, βοηθών νοσηλευτών, οδηγών και βοηθών ασθενοφόρων διασωστώνΣχόλιο του χρήστη ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΚΕΧΑΓΙΑ | 17 Ιουνίου 2026, 12:29
  • Σχόλιο του χρήστη 'ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΚΕΧΑΓΙΑ' | 17 Ιουνίου 2026, 12:29

    Οι νοσηλευτές αποτελούν έναν από τους βασικότερους πυλώνες του Εθνικού Συστήματος Υγείας, παρέχοντας καθημερινά υπηρεσίες υψηλής ευθύνης υπό ιδιαίτερα απαιτητικές και συχνά επικίνδυνες συνθήκες εργασίας. Η ένταξή τους στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα δεν αποτελεί προνόμιο, αλλά στοιχειώδη αναγνώριση της πραγματικής φύσης του επαγγέλματός τους. Η Πολιτεία οφείλει να επιδοτήσει το κόστος συνταξιοδότησης που απορρέει από το καθεστώς των Βαρέων και Ανθυγιεινών Επαγγελμάτων για τους νοσηλευτές, ως ελάχιστη ανταπόδοση για τη διαχρονική και πολύτιμη προσφορά τους στην κοινωνία και στη δημόσια υγεία. Παράλληλα, πρέπει να αποκατασταθούν αδικίες του παρελθόντος, καθώς για πολλά χρόνια οι νοσηλευτές δεν απολάμβαναν τα οφέλη και τις διευκολύνσεις που δικαιούνταν βάσει των συνθηκών εργασίας τους. Οποιαδήποτε ασφαλιστική ρύθμιση θα πρέπει να εξασφαλίζει τη συνταξιοδότηση με το μικρότερο δυνατό κόστος για τον εργαζόμενο, αλλά ταυτόχρονα με τον μεγαλύτερο δυνατό συντελεστή αναπλήρωσης, ώστε να διασφαλίζεται αξιοπρεπές επίπεδο σύνταξης μετά από δεκαετίες προσφοράς σε ένα ιδιαίτερα απαιτητικό επάγγελμα. Επιπλέον, θεωρούμε απαραίτητη τη σαφή διάκριση των δύο νοσηλευτικών κλάδων: 1. Κλάδος Διπλωματούχων Νοσηλευτών. 2. Κλάδος Βοηθών Νοσηλευτών. Κι οι δύο κατηγορίες διαθέτουν διαφορετικά επαγγελματικά προσόντα, επίπεδο εκπαίδευσης και αντικείμενο ευθύνης και, ως εκ τούτου, πρέπει να αντιμετωπίζονται θεσμικά ως διακριτοί κλάδοι. Παράλληλα, είναι αναγκαίο να επανεξεταστεί συνολικά το ζήτημα της ακαδημαϊκής και επαγγελματικής αναβάθμισης του νοσηλευτικού προσωπικού. Σήμερα η πλειονότητα των νοσηλευτών πανεπιστημιακής εκπαίδευσης διαθέτει επιπλέον μεταπτυχιακούς και διδακτορικούς τίτλους σπουδών από ελληνικά και ξένα πανεπιστήμια, γεγονός που αποδεικνύει το υψηλό επιστημονικό επίπεδο του κλάδου. Η Πολιτεία οφείλει να προχωρήσει σε πολιτικές που θα αναγνωρίζουν έμπρακτα αυτή την πραγματικότητα και θα ενισχύουν περαιτέρω την πανεπιστημιακή φυσιογνωμία της νοσηλευτικής. Τέλος, η βιωσιμότητα του Εθνικού Συστήματος Υγείας προϋποθέτει ουσιαστική ενίσχυση του νοσηλευτικού επαγγέλματος μέσω: Σημαντικών μισθολογικών αυξήσεων. Βελτίωσης των συνθηκών εργασίας. Αντιμετώπισης της χρόνιας υποστελέχωσης. Μόνιμων προσλήψεων νοσηλευτικού προσωπικού. Παροχής ισχυρών κινήτρων προσέλκυσης και παραμονής στο επάγγελμα, τόσο οικονομικών όσο και θεσμικών. Χωρίς επαρκείς, καλά αμειβόμενους και επαγγελματικά αναγνωρισμένους νοσηλευτές, δεν μπορεί να υπάρξει ισχυρό και αποτελεσματικό Εθνικό Σύστημα Υγείας. Η στήριξη του νοσηλευτικού κλάδου αποτελεί επένδυση στη Δημόσια Υγεία. και στην κοινωνική συνοχή της χώρας.