Αρχική «Ενίσχυση της εφαρμογής της ισότητας της αμοιβής μεταξύ ανδρών και γυναικών για όμοια εργασία ή για εργασία ίσης αξίας και λοιπές διατάξεις - Ενσωμάτωση Οδηγίας (Ε.Ε.) 2023/970»ΚΕΦΑΛΑΙΟ Γ’ ΣΥΝΤΑΞΙΟΔΟΤΙΚΕΣ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΑΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ   Άρθρο 38 Ενοποίηση προϋποθέσεων συνταξιοδότησης των εργαζομένων στα Νοσοκομεία, στα Κέντρα Υγείας του Εθνικού Συστήματος Υγείας (Ε.Σ.Υ.) και στο Εθνικό Κέντρο Άμεσης Βοήθειας (Ε.K.A.B.), με τις ειδικότητες των νοσηλευτών, βοηθών νοσηλευτών, οδηγών και βοηθών ασθενοφόρων διασωστώνΣχόλιο του χρήστη ΜΑΡΙΑ ΗΛΙΑΔΗ | 17 Ιουνίου 2026, 13:45
  • Σχόλιο του χρήστη 'ΜΑΡΙΑ ΗΛΙΑΔΗ' | 17 Ιουνίου 2026, 13:45

    Οι νοσηλευτές της χώρας αποτελούν τη ραχοκοκαλιά του Εθνικού Συστήματος Υγείας. Εργάζονται επί 24ώρου βάσεως, σε συνθήκες υψηλής σωματικής και ψυχικής καταπόνησης, με συνεχή έκθεση σε βιολογικούς, χημικούς και επαγγελματικούς κινδύνους, αναλαμβάνοντας καθημερινά τεράστια ευθύνη για την υγεία και τη ζωή των ασθενών. Η ένταξή τους στο καθεστώς των Βαρέων και Ανθυγιεινών Επαγγελμάτων δεν αποτελεί παροχή αλλά ελάχιστη αναγνώριση της πραγματικότητας που βιώνουν επί δεκαετίες. Η Πολιτεία οφείλει να αναλάβει την επιδότηση του συνταξιοδοτικού κόστους που συνδέεται με το καθεστώς των Βαρέων και Ανθυγιεινών για τους νοσηλευτές, αναγνωρίζοντας τη διαχρονική προσφορά τους στο κοινωνικό σύνολο και ιδιαίτερα τη συμβολή τους σε περιόδους κρίσεων και υγειονομικών εκτάκτων αναγκών. Παράλληλα, οφείλει να αποκαταστήσει αδικίες του παρελθόντος, καθώς επί σειρά ετών οι νοσηλευτές στερήθηκαν ευεργετήματα και δικαιώματα που αντιστοιχούσαν στις πραγματικές συνθήκες εργασίας τους. Κάθε σχετική ασφαλιστική και συνταξιοδοτική ρύθμιση πρέπει να εξασφαλίζει τη δυνατότητα συνταξιοδότησης με το μικρότερο δυνατό οικονομικό κόστος για τον εργαζόμενο και ταυτόχρονα με τον υψηλότερο δυνατό συντελεστή αναπλήρωσης, ώστε οι νοσηλευτές να λαμβάνουν αξιοπρεπείς συντάξεις αντάξιες της προσφοράς και των ετών υπηρεσίας τους. Είναι επίσης αναγκαία η θεσμική κατοχύρωση δύο διακριτών νοσηλευτικών κλάδων, του κλάδου Διπλωματούχων Νοσηλευτών και του κλάδου Βοηθών Νοσηλευτών. Η διαφορετική εκπαίδευση, οι διακριτές αρμοδιότητες και το διαφορετικό επίπεδο επαγγελματικής ευθύνης επιβάλλουν την ξεχωριστή αντιμετώπιση των δύο κατηγοριών σε όλα τα ζητήματα υπηρεσιακής και επαγγελματικής εξέλιξης. Παράλληλα, πρέπει να ανοίξει εκ νέου η συζήτηση για τη συνολική αναβάθμιση του νοσηλευτικού επαγγέλματος. Σήμερα χιλιάδες νοσηλευτές πανεπιστημιακής εκπαίδευσης διαθέτουν μεταπτυχιακούς και διδακτορικούς τίτλους σπουδών από ελληνικά και διεθνώς αναγνωρισμένα πανεπιστήμια, συμβάλλοντας στην επιστημονική πρόοδο της νοσηλευτικής και στη βελτίωση των παρεχόμενων υπηρεσιών υγείας. Η Πολιτεία οφείλει να αναγνωρίσει έμπρακτα το υψηλό επιστημονικό επίπεδο του κλάδου και να προωθήσει πολιτικές που ενισχύουν τον πανεπιστημιακό χαρακτήρα της νοσηλευτικής. Την ίδια στιγμή, οι χαμηλές αποδοχές, οι εξαντλητικές συνθήκες εργασίας και η χρόνια υποστελέχωση οδηγούν ολοένα και περισσότερους επαγγελματίες στην αποχώρηση από το δημόσιο σύστημα υγείας ή στη μετανάστευση στο εξωτερικό. Για τον λόγο αυτό απαιτούνται άμεσα ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς των νοσηλευτών, βελτίωση των συνθηκών εργασίας και της ασφάλειας στους χώρους παροχής φροντίδας, καταπολέμηση της υποστελέχωσης με επαρκή στελέχωση όλων των δομών υγείας, μαζικές και μόνιμες προσλήψεις νοσηλευτικού προσωπικού, καθώς και ισχυρά οικονομικά, επαγγελματικά και θεσμικά κίνητρα προσέλκυσης και παραμονής στο επάγγελμα. Η στήριξη των νοσηλευτών δεν αποτελεί δαπάνη αλλά επένδυση. Χωρίς επαρκές, επιστημονικά καταρτισμένο και αξιοπρεπώς αμειβόμενο νοσηλευτικό προσωπικό δεν μπορεί να υπάρξει ισχυρό, αποτελεσματικό και βιώσιμο Εθνικό Σύστημα Υγείας. Η Πολιτεία οφείλει να προχωρήσει άμεσα σε ουσιαστικές παρεμβάσεις που θα αποδίδουν στους νοσηλευτές την αναγνώριση, την προστασία και τις προοπτικές που δικαιούνται.