Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης

Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων

• Σχόλιο του χρήστη 'Maria' | 17 Ιουνίου 2026, 18:22

  Μόνιμος Σύνδεσμος

  Η μη συμπερίληψη των ΠΕ/ΤΕ Βιοϊατρικών Επιστημών Τεχνολόγων Ιατρικών Εργαστηρίων , των ΤΕ Τεχνολόγων Ιατρικών Εργαστηρίων και ΔΕ Παρασκευαστών, συνιστά σοβαρή θεσμική παράλειψη που πρέπει να διορθωθεί πριν από την ψήφιση της τελικής ρύθμισης. 1. Αιτιολογική βάση και συνέπειες της ρύθμισης Η αιτιολογική βάση του άρθρου 38 αναγνωρίζει την ανάγκη εξομοίωσης των προϋποθέσεων συνταξιοδότησης εργαζομένων του Δημοσίου με εκείνες που ισχύουν για αντίστοιχες ειδικότητες που υπάγονται στην ασφάλιση του πρώην Ι.Κ.Α. -Ε.Τ.Α.Μ., είτε στον ιδιωτικό τομέα είτε στο Δημόσιο για όσους έχουν προσληφθεί από 01.01.2011 και μετά. Η ίδια ασφαλιστική ανισότητα υφίσταται και στον κλάδο μας, ο οποίος υπάγεται στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα στον ιδιωτικό τομέα και στο Δημόσιο για τους μετά την 01.01.2011 προσληφθέντες, ενώ οι προγενέστερα προσληφθέντες στο Δημόσιο παραμένουν εκτός, παρότι εργάζονται στους ίδιους χώρους, με το ίδιο αντικείμενο, την ίδια ευθύνη, την ίδια έκθεση και την ίδια επικινδυνότητα. 2. Αρχή ίσης μεταχείρισης Η διαφοροποίηση αυτή παραβιάζει την αρχή της ίσης μεταχείρισης. Δεν είναι δίκαιο να αναγνωρίζεται η ίδια φύση εργασίας για εργαζόμενο στον ιδιωτικό τομέα ή στο Δημόσιο μετά το 2011, αλλά να αγνοείται για τον συνάδελφο που υπηρετεί επί σειρά ετών στο Εθνικό Σύστημα Υγείας υπό τις ίδιες ή και βαρύτερες συνθήκες. Η αποκατάσταση ασφαλιστικών ανισοτήτων δεν μπορεί να γίνεται επιλεκτικά, αποκλείοντας έναν κλάδο που εργάζεται καθημερινά σε χώρους αυξημένης ευθύνης και αποδεδειγμένης επαγγελματικής επικινδυνότητας. 3. Πραγματικές συνθήκες εργασίας και επαγγελματική επικινδυνότητα Ο κλάδος εργάζεται καθημερινά σε εργαστήρια, κλινικές, ΤΕΠ, αιμοληψίες, αιμοδοσίες κλπ. Η εργασία αυτή ενέχει βιολογικούς, μολυσματικους, τοξικους, καρκινογονους, εργονομικούς, σωματικούς και ψυχοκοινωνικούς κινδύνους. Οι εργαζόμενοι του κλάδου έρχονται σε άμεση επαφή τόσο με τους ασθενείς όσο και με τα βιολογικά δείγματα τους. 4. Μεταβατικές ρυθμίσεις και αναγνώριση προηγούμενου χρόνου Το άρθρο 38 προβλέπει, για τις ειδικότητες που περιλαμβάνει, διαδικασία υπαγωγής, πρόσθετες εισφορές και δυνατότητα αναγνώρισης προηγούμενου πραγματικού χρόνου απασχόλησης. Εφόσον σκοπός της ρύθμισης είναι η αποκατάσταση ασφαλιστικών ανισοτήτων, αντίστοιχη μεταβατική πρόβλεψη πρέπει να ισχύσει και για τον κλάδο μας, ώστε να αναγνωριστεί ο χρόνος υπηρεσίας όσων εργάζονται επί σειρά ετών στο Εθνικό Σύστημα Υγείας υπό τις ίδιες επιβαρυντικές συνθήκες. Η αναγνώριση αυτή δεν πρέπει να μετακυλιστεί αποκλειστικά στους εργαζόμενους, καθώς η ανάγκη αποκατάστασης δεν προκύπτει από δική τους επιλογή ή παράλειψη, αλλά από τη διαχρονική θεσμική ασυνέπεια και άνιση μεταχείριση της Πολιτείας. Συνεπώς, η σχετική εξαγορά πρέπει να καλυφθεί από το κράτος ή, τουλάχιστον, να προβλεφθεί ειδική ευνοϊκή μεταβατική ρύθμιση χωρίς δυσανάλογη οικονομική επιβάρυνση των εργαζομένων. 5. Προσέλκυση, παραμονή και βιωσιμότητα του επαγγέλματος Η ένταξη του κλάδου στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα και στην Α΄ Κατηγορία Επιδόματος Επικίνδυνης και Ανθυγιεινής Εργασίας δεν αποτελεί προνόμιο. Αποτελεί πράξη ισότητας, δικαιοσύνης, θεσμικής συνέπειας και αναγνώρισης της πραγματικής επικινδυνότητας της εργασίας μας. Ιδίως σε μια περίοδο κατά την οποία ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας προβλέπει παγκόσμιο έλλειμμα έως και 10 εκατομμυρίων επαγγελματιών υγείας έως το 2030, η αναγνώριση αυτή αποτελεί κρίσιμο μέτρο για τη βιωσιμότητα του κλάδου, την προσέλκυση νέων επαγγελματιών και την παραμονή των έμπειρων συναδέλφων στο Εθνικό Σύστημα Υγείας και τελικά, την ποιότητα στη διάγνωση και την έγκαιρη θεραπεία των ασθενών. 6.Δημοσιονομικό κόστος και πραγματικό κόστος μη αναγνώρισης Τυχόν επίκληση δημοσιονομικού κόστους δεν μπορεί να δικαιολογήσει τη συνέχιση μιας άνισης μεταχείρισης. Το κόστος της ένταξης είναι περιορισμένο, στοχευμένο και αναλογικό προς την επικινδυνότητα, την ευθύνη και τη συμβολή του κλάδου στο Εθνικό Σύστημα Υγείας. Αντιθέτως, το πραγματικό κόστος της μη αναγνώρισης είναι θεσμικό, εργασιακό και λειτουργικό: διατηρεί εργαζόμενους δύο ταχυτήτων, υποχρεώνει τους προγενέστερα προσληφθέντες να παραμένουν περισσότερα χρόνια σε επιβαρυντικές συνθήκες, εντείνει το αίσθημα αδικίας και μειώνει την ελκυστικότητα του επαγγέλματος για τους νέους. Η συνέχιση αυτής της αδικίας δεν ενισχύει το ΕΣΥ αλλά αποδυναμώνει τη στελέχωση κρίσιμων υπηρεσιών και επιβαρύνει την ασφαλή, έγκαιρη και ποιοτική φροντίδα των ασθενών. Για τους ανωτέρω λόγους, ζητείται: Η άμεση και ρητή συμπερίληψη των ΠΕ/ΤΕ Βιοϊατρικών Επιστημών Τεχνολόγων Ιατρικών Εργαστηρίων, των ΤΕ Τεχνολόγων Ιατρικών Εργαστηρίων, καθώς και των ΔΕ Παρασκευαστών, ΔΕ βοηθών Εργαστηρίων στο άρθρο 38. Η υπαγωγή του κλάδου στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα για κύρια και επικουρική ασφάλιση, με τους ίδιους όρους που προβλέπονται για τις ήδη αναφερόμενες ειδικότητες. Η πρόβλεψη μεταβατικής ρύθμισης για αναγνώριση και εξαγορά προηγούμενου πραγματικού χρόνου απασχόλησης των εργαζομένων του κλάδου στο Δημόσιο. Η διόρθωση και εναρμόνιση των παλαιών επαγγελματικών διατυπώσεων, ώστε να αποτυπώνονται οι σύγχρονοι επαγγελματικοί τίτλοι, οι αρμοδιότητες και τα πραγματικά πεδία απασχόλησης του κλάδου. Η κατάταξη του κλάδου στην Α΄ Κατηγορία Επιδόματος Επικίνδυνης και Ανθυγιεινής Εργασίας. Η συμπερίληψη αυτή δεν αποτελεί προνόμιο. Αποτελεί αυτονόητη πράξη ισότητας, θεσμικής συνέπειας, επαγγελματικής αναγνώρισης και ουσιαστικής προστασίας ενός κλάδου που εργάζεται καθημερινά σε συνθήκες αποδεδειγμένης επικινδυνότητας και υψηλής ευθύνης.