- Εργαζόμενοι στα Νοσοκομεία και στα Κέντρα Υγείας του Εθνικού Συστήματος Υγείας (Ε.Σ.Υ.), καθώς και στο Εθνικό Κέντρο Άμεσης Βοήθειας (Ε.Κ.Α.Β.), και συγκεκριμένα σε Κλινικές, Μικροβιολογικά και Βιοχημικά Εργαστήρια των ανωτέρω, με τις ειδικότητες των νοσηλευτών, βοηθών νοσηλευτών, οδηγών και βοηθών ασθενοφόρων διασωστών, οι οποίοι υπάγονται στη συνταξιοδοτική προστασία του δημοσίου και απασχολούνται αποκλειστικά στις ως άνω ειδικότητες, για τις οποίες εργαζόμενοι των αντίστοιχων ειδικοτήτων που υπάγονται στην ασφάλιση του πρώην Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ. εμπίπτουν στις περ. 31 και 51 της υπό στοιχεία Φ10221/οικ.26816/929/2.12.2011 απόφασης του Υπουργού Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης (Β’ 2778), δικαιούνται σύνταξης από τον Κλάδο Κύριας Ασφάλισης και λοιπών παροχών του e-Ε.Φ.Κ.Α. με τη συμπλήρωση του εξηκοστού δεύτερου (62ου) έτους της ηλικίας τους, εφόσον έχουν τουλάχιστον δεκαπέντε (15) συντάξιμα έτη, εκ των οποίων δώδεκα (12) έτη αποκλειστικά στις ειδικότητες αυτές και τρία (3) έτη τουλάχιστον τα τελευταία δεκαεπτά (17) έτη, πριν από τη συμπλήρωση του ανωτέρω ορίου ηλικίας ή την υποβολή αίτησης συνταξιοδότησης. Για τη θεμελίωση συνταξιοδοτικού δικαιώματος για επικουρική σύνταξη εφαρμόζεται το άρθρο 96Α του ν. 4387/2016 (Α’ 85).
- Για τα πρόσωπα της παρ. 1 καταβάλλεται πρόσθετη ειδική εισφορά βαρέων και ανθυγιεινών επαγγελμάτων, η οποία ανέρχεται:
α) για τον κλάδο κύριας σύνταξης σε ποσοστό τρία κόμμα εξήντα τοις εκατό (3,60%), επιμεριζόμενη σε ποσοστό δύο κόμμα είκοσι τοις εκατό (2,20%) για τον ασφαλισμένο και ένα κόμμα σαράντα τοις εκατό (1,40%) για τον εργοδότη, και
β) για τον κλάδο επικουρικής ασφάλισης πρόσθετη ειδική εισφορά σε ποσοστό δύο τοις εκατό (2%), επιμεριζόμενη σε ποσοστό ένα κόμμα είκοσι πέντε τοις εκατό (1,25%) για τον ασφαλισμένο και μηδέν κόμμα εβδομήντα πέντε τοις εκατό (0,75%) για τον εργοδότη.
Οι εισφορές της παρούσας υπολογίζονται επί των αποδοχών επί των οποίων υπολογίζονται οι εισφορές κύριας και επικουρικής ασφάλισης.
- Η υπαγωγή στις ρυθμίσεις των παρ. 1 και 2 διενεργείται μόνο κατόπιν αίτησης των εργαζομένων, η οποία υποβάλλεται στις αρμόδιες υπηρεσίες εκκαθάρισης μισθοδοσίας του φορέα απασχόλησης εντός αποκλειστικής προθεσμίας έξι (6) μηνών από την έναρξη ισχύος του παρόντος άρθρου. Η υπαγωγή εκκινεί από την πρώτη ημέρα του μεθεπόμενου μήνα της υποβολής της αίτησης. Η αίτηση του προηγούμενου εδαφίου είναι κοινή για κύρια και επικουρική ασφάλιση.
- α) Σε όσους εργαζόμενους επιθυμούν, παρέχεται η δυνατότητα αναγνώρισης κατόπιν εξαγοράς, του χρόνου πραγματικής απασχόλησής τους στις ειδικότητες της παρ. 1 έως και την ημερομηνία υπαγωγής κατά την παρ. 3, προκειμένου να συμπληρώσουν τις ελάχιστες προϋποθέσεις χρόνου ασφάλισης, ήτοι δώδεκα (12) έτη απασχόλησης αποκλειστικά στις ειδικότητες αυτές και τρία (3) έτη τουλάχιστον τα τελευταία δεκαεπτά (17) έτη πριν από τη συμπλήρωση του ορίου ηλικίας της παρ. 1 ή την υποβολή αίτησης συνταξιοδότησης.
β) Στην περίπτωση αναγνώρισης κατόπιν εξαγοράς στον κύριο φορέα του χρόνου πραγματικής απασχόλησης στις ειδικότητες της παρ. 1 έως και την ημερομηνία υπαγωγής κατά την παρ. 3, προκειμένου να συμπληρωθούν οι ελάχιστες προϋποθέσεις χρόνου ασφάλισης για την κύρια ασφάλιση, ο ασφαλισμένος υποχρεούται στην αναγνώριση κατόπιν εξαγοράς και στον επικουρικό φορέα ίδιου χρονικού διαστήματος με αυτόν που αναγνώρισε στον κύριο φορέα. Η αίτηση για την εξαγορά είναι κοινή για κύρια και επικουρική ασφάλιση.
γ) Η αίτηση για την αναγνώριση υποβάλλεται στις αρμόδιες υπηρεσίες εκκαθάρισης μισθοδοσίας του φορέα απασχόλησης.
Η αναγνώριση πραγματοποιείται με την καταβολή από τον ασφαλισμένο για κάθε μήνα αναγνωριζόμενου χρόνου ασφάλισης της πρόσθετης ειδικής εισφοράς βαρέων και ανθυγιεινών επαγγελμάτων ασφαλισμένου και εργοδότη κύριας και επικουρικής ασφάλισης στο ποσοστό που ισχύει κατά τον χρόνο υποβολής της αίτησης εξαγοράς και επί των συντάξιμων αποδοχών του ασφαλισμένου κατά τον μήνα υποβολής της αίτησης εξαγοράς. Η αναγνώριση λαμβάνει χώρα με πράξη της αρμόδιας υπηρεσίας εκκαθάρισης μισθοδοσίας του φορέα απασχόλησης.
Μετά την εξόφληση του ποσού της εξαγοράς εκδίδεται βεβαίωση από την εν λόγω αρμόδια υπηρεσία, η οποία τίθεται στον υπηρεσιακό φάκελο του ασφαλισμένου.
δ) Η αναγνώριση μπορεί να γίνει με εφάπαξ καταβολή ή με δόσεις ισάριθμες των αναγνωριζόμενων μηνών απασχόλησης. Σε περίπτωση θεμελίωσης συνταξιοδοτικού δικαιώματος πριν από τον χρόνο εξόφλησης του συνολικού ποσού εξαγοράς, παρακρατείται κάθε μήνα από τη σύνταξη και μέχρι την εξόφληση ποσό ίσο με ποσοστό ενός τετάρτου (1/4) του ποσού της σύνταξης. Για τον Κλάδο Επικουρικής Ασφάλισης του e-Ε.Φ.Κ.Α. εφαρμόζεται το άρθρο 46 του ν. 4670/2020 (Α’ 43) και για το νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου με την επωνυμία «Ταμείο Επικουρικής Κεφαλαιοποιητικής Ασφάλισης» (Τ.Ε.Κ.Α.) εφαρμόζεται το άρθρο 64 του ν. 4826/2021 (Α’ 160).
ε) Ο χρόνος που αναγνωρίζεται είναι πραγματικός χρόνος ασφάλισης και ως τέτοιος δεν συμπεριλαμβάνεται στο προβλεπόμενο από το άρθρο 17 του ν. 3865/2010 (Α’ 120) και το άρθρο 64 του ν. 4826/2021 ανώτατο όριο αναγνωριζόμενου χρόνου ασφάλισης.
- α) Για τα πρόσωπα της παρ. 1 που προσλαμβάνονται από την έναρξη ισχύος του παρόντος άρθρου και εφεξής, τα οποία υπάγονται στο ασφαλιστικό και συνταξιοδοτικό καθεστώς του πρώην Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ., σύμφωνα με το άρθρο 2 του ν. 3865/2010 και για τα οποία καταβάλλεται πρόσθετη ειδική εισφορά βαρέων και ανθυγιεινών επαγγελμάτων στην κύρια ασφάλιση, για την κάλυψή τους ως προς την επικουρική ασφάλιση καταβάλλεται η πρόσθετη ειδική εισφορά υπέρ επικουρικής ασφάλισης της παρ. 2.
β) Για τα πρόσωπα της παρ. 1 που έχουν ήδη προσληφθεί μέχρι την έναρξη ισχύος του παρόντος άρθρου, τα οποία υπάγονται στο ασφαλιστικό και συνταξιοδοτικό καθεστώς του πρώην Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ., σύμφωνα με το άρθρο 2 του ν. 3865/2010 και για τα οποία καταβάλλεται ήδη πρόσθετη ειδική εισφορά βαρέων και ανθυγιεινών επαγγελμάτων στην κύρια ασφάλιση, για την κάλυψή τους ως προς την επικουρική ασφάλιση καταβάλλεται υποχρεωτικά η πρόσθετη ειδική εισφορά υπέρ επικουρικής ασφάλισης της παρ. 2.
Για την εφαρμογή του άρθρου 96Α του ν. 4387/2016 και του άρθρου 52 του ν. 4826/2021 σύμφωνα με τις ρυθμίσεις του παρόντος άρθρου, τα πρόσωπα της περ. β) της παρούσας παραγράφου υποχρεούνται στην αναγνώριση κατόπιν εξαγοράς και στον επικουρικό φορέα τόσου χρονικού διαστήματος, όσου απαιτείται για τη συμπλήρωση των ελάχιστων προϋποθέσεων χρόνου ασφάλισης για τη συνταξιοδότηση με τις διατάξεις περί βαρέων και ανθυγιεινών επαγγελμάτων του πρώην Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ.. Η αίτηση για την αναγνώριση υποβάλλεται στις αρμόδιες υπηρεσίες εκκαθάρισης μισθοδοσίας του φορέα απασχόλησης. Η αναγνώριση γίνεται με την καταβολή από τον ασφαλισμένο για κάθε μήνα αναγνωριζόμενου χρόνου ασφάλισης της πρόσθετης ειδικής εισφοράς βαρέων και ανθυγιεινών επαγγελμάτων υπέρ επικουρικής ασφάλισης ασφαλισμένου και εργοδότη, στο ποσοστό που ισχύει κατά τον χρόνο υποβολής της αίτησης εξαγοράς και επί των συντάξιμων αποδοχών του ασφαλισμένου κατά τον μήνα υποβολής της αίτησης εξαγοράς. Η αναγνώριση λαμβάνει χώρα με πράξη της αρμόδιας υπηρεσίας εκκαθάρισης μισθοδοσίας του φορέα απασχόλησης. Μετά την εξόφληση του ποσού της εξαγοράς εκδίδεται βεβαίωση από την εν λόγω αρμόδια υπηρεσία, η οποία τίθεται στον υπηρεσιακό φάκελο του ασφαλισμένου.
Ο χρόνος που αναγνωρίζεται είναι πραγματικός χρόνος ασφάλισης και δεν συμπεριλαμβάνεται στο προβλεπόμενο από το άρθρο 64 του ν. 4826/2021 ανώτατο όριο αναγνωριζόμενου χρόνου ασφάλισης. Σε περίπτωση θεμελίωσης συνταξιοδοτικού δικαιώματος πριν από τον χρόνο εξόφλησης του συνολικού ποσού εξαγοράς, ως προς τον Κλάδο Επικουρικής Ασφάλισης του e-Ε.Φ.Κ.Α. εφαρμόζεται το άρθρο 46 του ν. 4670/2020 και ως προς το Τ.Ε.Κ.Α. εφαρμόζεται το άρθρο 64 του ν. 4826/2021.
- Με απόφαση του Υπουργού Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, δύναται να καθορίζονται η διαδικασία υπαγωγής στις ρυθμίσεις του παρόντος άρθρου και κάθε άλλο θέμα σχετικό με την εφαρμογή του.
Το άρθρο 38 που είναι προς διαβούλευση αναφέρει από την αρχή , κιόλας:»Εργαζόμενοι στα Νοσοκομεία και στα Κέντρα Υγείας του Εθνικού Συστήματος Υγείας (Ε.Σ.Υ.), καθώς και στο Εθνικό Κέντρο Άμεσης Βοήθειας (Ε.Κ.Α.Β.), και συγκεκριμένα σε Κλινικές, Μικροβιολογικά και Βιοχημικά Εργαστήρια των ανωτέρω, με τις ειδικότητες των νοσηλευτών, βοηθών νοσηλευτών, οδηγών και βοηθών ασθενοφόρων διασωστών…»
εισάγει μια πρωτοφανή επιστημονική ανακρίβεια και μια βαθιά ασφαλιστική αδικία!
Η διατύπωση αυτή έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την πραγματικότητα και το θεσμοθετημένο πλαίσιο λειτουργίας του ΕΣΥ. Η εκτέλεση, ο έλεγχος και η διαχείριση του εργαστηριακού έργου στα δημόσια νοσοκομεία και τα κέντρα υγείας αποτελεί το αποκλειστικό γνωστικό αντικείμενο και καθήκον των Τεχνολόγων Ιατρικών Εργαστηρίων και βοηθών ιατρικών και βιολογικών εργαστηρίων. Οι νοσηλευτές έχουν μια εντελώς διαφορετική, εξαιρετικά κρίσιμη αλλά διακριτή αποστολή στους θαλάμους και τη φροντίδα των ασθενών.
Κατόπιν των ανωτέρω, ΑΙΤΟΥΜΑΣΤΕ την άμεση τροποποίηση του Άρθρου 38, πριν την κατάθεσή του προς ψήφιση στη Βουλή.
Η αποκατάσταση της αδικίας αυτής είναι ζήτημα ηθικής τάξης, ίσης μεταχείρισης των εργαζομένων και ορθής αποτύπωσης της επιστημονικής πραγματικότητας στα εργαστήρια του ΕΣΥ.
ΣΧΟΛΙΟ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗΣ
Επί του άρθρου 38 -Ένταξη του κλάδου των Τεχνολόγων Ακτινολογίας -Ακτινοθεραπείας και Χειριστών Ιατρικών Συσκευών Απεικόνισης -Ακτινοθεραπείας στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα
Ως Αντιπρόεδρος του ΔΣ του Πανελληνίου Συλλόγου Τεχνολόγων Ακτινολόγων Δημοσίων Νοσοκομείων -Ν.Π.Δ.Δ., καταθέτω την παρούσα παρέμβαση επί του άρθρου 38.
Η προτεινόμενη διάταξη κινείται στη σωστή κατεύθυνση, καθώς αναγνωρίζει την ανάγκη αποκατάστασης ασφαλιστικών ανισοτήτων εργαζομένων σε κρίσιμους υγειονομικούς κλάδους. Ωστόσο, η μη συμπερίληψη των ΠΕ/ΤΕ Βιοϊατρικών Επιστημών Τεχνολόγων Ακτινολογίας -Ακτινοθεραπείας, των ΤΕ Τεχνολόγων Ραδιολογίας -Ακτινολογίας, καθώς και των ΔΕ Χειριστών Ιατρικών Συσκευών Απεικόνισης -Ακτινοθεραπείας, ΔΕ Χειριστών -Εμφανιστών και ΔΕ Βοηθών Ραδιολογίας -Ακτινολογίας, συνιστά σοβαρή θεσμική παράλειψη που πρέπει να διορθωθεί πριν από την ψήφιση της τελικής ρύθμισης.
1. Αιτιολογική βάση και συνέπειες της ρύθμισης
Η αιτιολογική βάση του άρθρου 38 αναγνωρίζει την ανάγκη εξομοίωσης των προϋποθέσεων συνταξιοδότησης εργαζομένων του Δημοσίου με εκείνες που ισχύουν για αντίστοιχες ειδικότητες που υπάγονται στην ασφάλιση του πρώην Ι.Κ.Α. -Ε.Τ.Α.Μ., είτε στον ιδιωτικό τομέα είτε στο Δημόσιο για όσους έχουν προσληφθεί από 01.01.2011 και μετά.
Η ίδια ασφαλιστική ανισότητα υφίσταται και στον κλάδο μας, ο οποίος υπάγεται στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα στον ιδιωτικό τομέα και στο Δημόσιο για τους μετά την 01.01.2011 προσληφθέντες, ενώ οι προγενέστερα προσληφθέντες στο Δημόσιο παραμένουν εκτός, παρότι εργάζονται στους ίδιους χώρους, με το ίδιο αντικείμενο, την ίδια ευθύνη, την ίδια έκθεση και την ίδια επικινδυνότητα.
2. Αρχή ίσης μεταχείρισης
Η διαφοροποίηση αυτή παραβιάζει την αρχή της ίσης μεταχείρισης. Δεν είναι δίκαιο να αναγνωρίζεται η ίδια φύση εργασίας για εργαζόμενο στον ιδιωτικό τομέα ή στο Δημόσιο μετά το 2011, αλλά να αγνοείται για τον συνάδελφο που υπηρετεί επί σειρά ετών στο Εθνικό Σύστημα Υγείας υπό τις ίδιες ή και βαρύτερες συνθήκες.
Η αποκατάσταση ασφαλιστικών ανισοτήτων δεν μπορεί να γίνεται επιλεκτικά, αποκλείοντας έναν κλάδο που εργάζεται καθημερινά σε χώρους αυξημένης ευθύνης και αποδεδειγμένης επαγγελματικής επικινδυνότητας.
3. Θεσμική ασυνέπεια
Η μη συμπερίληψη του κλάδου δημιουργεί σοβαρή θεσμική ασυνέπεια. Η Πολιτεία αναγνωρίζει θεσμικά, μέσω του Κανονισμού Ακτινοπροστασίας, του Π.Δ. 101/2018 και της Οδηγίας 2013/59/EURATOM, ότι η εργασία με ιοντίζουσες ακτινοβολίες απαιτεί ειδικό πλαίσιο προστασίας, εκπαίδευσης, ατομικής δοσιμέτρησης, ελέγχου και παρακολούθησης. Δεν είναι θεσμικά συνεπές να αναγνωρίζεται ο κίνδυνος για σκοπούς ακτινοπροστασίας, αλλά να αγνοείται όταν εξετάζεται η υπαγωγή στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα.
Επιπλέον, εξακολουθούν να υφίστανται παθογένειες στη χρήση παλαιών ή γενικών επαγγελματικών όρων. Ενδεικτικά, στη λίστα «Βαριές και Ανθυγιεινές Εργασίες με τις έναντι αυτών ειδικότητες» της υπ’ αριθμ. Φ10221/οικ.26816/929/30.11.2011 απόφασης, στον κωδικό 32 αναφέρονται τα «Ακτινολογικά και ακτινοθεραπευτικά εργαστήρια», ενώ οι ειδικότητες περιγράφονται ως «οι απασχολούμενοι αποκλειστικά σε ακτινολογικούς θαλάμους και εμφανίσεις». Η διατύπωση αυτή δεν ανταποκρίνεται στη σύγχρονη πραγματικότητα της Ιατρικής Απεικόνισης και της Ακτινοθεραπείας, ούτε αποτυπώνει επαρκώς τους σημερινούς επαγγελματικούς τίτλους, τις αρμοδιότητες και τα πραγματικά πεδία απασχόλησης του κλάδου.
Ιδιαίτερα πρέπει να αποκατασταθεί η ασυνέπεια που αφορά στη μη συμπερίληψη στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα των χειριστών Αξονικού και Μαγνητικού Τομογράφου.
4. Πραγματικές συνθήκες εργασίας και επαγγελματική επικινδυνότητα
Ο κλάδος εργάζεται καθημερινά σε ακτινολογικά τμήματα, αξονικούς και μαγνητικούς τομογράφους, ακτινοθεραπεία, πυρηνική ιατρική, επεμβατικά και αιμοδυναμικά εργαστήρια, χειρουργεία, μονάδες εντατικής θεραπείας, μονάδες αυξημένης φροντίδας, μονάδες ειδικών λοιμώξεων, τμήματα επειγόντων και λοιπές κρίσιμες δομές ιατρικής απεικόνισης και θεραπείας.
Η εργασία αυτή ενέχει ακτινικούς, βιολογικούς, μολυσματικούς, εργονομικούς, σωματικούς και ψυχοκοινωνικούς κινδύνους. Οι εργαζόμενοι του κλάδου έρχονται σε άμεση επαφή με νοσηλευόμενους, βαρέως πάσχοντες, ανοσοκατεσταλμένους, πολυτραυματίες, εμπύρετους ή δυνητικά μεταδοτικούς ασθενείς, συχνά χωρίς δυνατότητα αποστασιοποίησης κατά την τοποθέτηση, μετακίνηση, υποστήριξη και καθοδήγησή τους.
5. Πολιτική δέσμευση και εύλογη προσδοκία αποκατάστασης
Υπενθυμίζεται ότι κατά την Παγκόσμια Ημέρα Ακτινολογίας 2025, στο ετήσιο συνέδριο του κλάδου της Ε.Τ.Α.Α.Ε. -Ν.Π.Δ.Δ., είχε εκφραστεί από τον Υπουργό Υγείας η συμφωνία του με το δίκαιο αίτημα ένταξης του κλάδου στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα και η πρόθεση θετικής θεσμικής αντιμετώπισής του.
Η σημερινή μη συμπερίληψη του κλάδου στο άρθρο 38 έρχεται σε αντίθεση με την αρχή της ίσης μεταχείρισης, τη θεσμική συνέπεια και την εύλογη προσδοκία αποκατάστασης της αδικίας.
6. Μεταβατικές ρυθμίσεις και αναγνώριση προηγούμενου χρόνου
Το άρθρο 38 προβλέπει, για τις ειδικότητες που περιλαμβάνει, διαδικασία υπαγωγής, πρόσθετες εισφορές και δυνατότητα αναγνώρισης προηγούμενου πραγματικού χρόνου απασχόλησης. Εφόσον σκοπός της ρύθμισης είναι η αποκατάσταση ασφαλιστικών ανισοτήτων, αντίστοιχη μεταβατική πρόβλεψη πρέπει να ισχύσει και για τον κλάδο μας, ώστε να αναγνωριστεί ο χρόνος υπηρεσίας όσων εργάζονται επί σειρά ετών στο Εθνικό Σύστημα Υγείας υπό τις ίδιες επιβαρυντικές συνθήκες.
Η αναγνώριση αυτή δεν πρέπει να μετακυλιστεί αποκλειστικά στους εργαζόμενους, καθώς η ανάγκη αποκατάστασης δεν προκύπτει από δική τους επιλογή ή παράλειψη, αλλά από τη διαχρονική θεσμική ασυνέπεια και άνιση μεταχείριση της Πολιτείας. Συνεπώς, η σχετική εξαγορά πρέπει να καλυφθεί από το κράτος ή, τουλάχιστον, να προβλεφθεί ειδική ευνοϊκή μεταβατική ρύθμιση χωρίς δυσανάλογη οικονομική επιβάρυνση των εργαζομένων.
7. Προσέλκυση, παραμονή και βιωσιμότητα του επαγγέλματος
Η ένταξη του κλάδου στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα και στην Α΄ Κατηγορία Επιδόματος Επικίνδυνης και Ανθυγιεινής Εργασίας δεν αποτελεί προνόμιο. Αποτελεί πράξη ισότητας, δικαιοσύνης, θεσμικής συνέπειας και αναγνώρισης της πραγματικής επικινδυνότητας της εργασίας μας.
Ιδίως σε μια περίοδο κατά την οποία ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας προβλέπει παγκόσμιο έλλειμμα έως και 10 εκατομμυρίων επαγγελματιών υγείας έως το 2030, η αναγνώριση αυτή αποτελεί κρίσιμο μέτρο για τη βιωσιμότητα του κλάδου, την προσέλκυση νέων επαγγελματιών και την παραμονή των έμπειρων συναδέλφων στο Εθνικό Σύστημα Υγείας.
Η διατήρηση επαρκούς, εξειδικευμένου και έμπειρου προσωπικού στις υπηρεσίες ιατρικής απεικόνισης, ακτινοθεραπείας, πυρηνικής ιατρικής και επεμβατικών πράξεων αποτελεί προϋπόθεση για την ασφαλή, έγκαιρη και ποιοτική παροχή υπηρεσιών υγείας.
Σήμερα, όμως, ο κλάδος αντιμετωπίζει γήρανση του υπηρετούντος προσωπικού, ελάχιστες προκηρύξεις νέων θέσεων, υποστελέχωση και αυξανόμενη εντατικοποίηση της εργασίας. Η υποχρεωτική παραμονή των προγενέστερα προσληφθέντων έως τα 65 ή ακόμη και 67 έτη, σε συνθήκες υψηλής σωματικής καταπόνησης, κυλιόμενων ωραρίων, άμεσης επαφής με βαρέως πάσχοντες ασθενείς και συνεχούς τεχνολογικής και ακτινοπροστατευτικής ευθύνης, δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως ουδέτερο ζήτημα.
Σε ένα επάγγελμα όπου απαιτούνται ακρίβεια, ταχύτητα, σωματική αντοχή, συγκέντρωση και άμεση ανταπόκριση σε επείγουσες συνθήκες, η μη αναγνώριση της επιβάρυνσης αυτής μπορεί να επηρεάσει την απόδοση των εργαζομένων, τη λειτουργική επάρκεια των τμημάτων και, τελικά, την ποιότητα και την ασφάλεια της φροντίδας των ασθενών.
8. Δημοσιονομικό κόστος και πραγματικό κόστος μη αναγνώρισης
Τυχόν επίκληση δημοσιονομικού κόστους δεν μπορεί να δικαιολογήσει τη συνέχιση μιας άνισης μεταχείρισης. Το κόστος της ένταξης είναι περιορισμένο, στοχευμένο και αναλογικό προς την επικινδυνότητα, την ευθύνη και τη συμβολή του κλάδου στο Εθνικό Σύστημα Υγείας.
Αντιθέτως, το πραγματικό κόστος της μη αναγνώρισης είναι θεσμικό, εργασιακό και λειτουργικό: διατηρεί εργαζόμενους δύο ταχυτήτων, υποχρεώνει τους προγενέστερα προσληφθέντες να παραμένουν περισσότερα χρόνια σε επιβαρυντικές συνθήκες, εντείνει το αίσθημα αδικίας και μειώνει την ελκυστικότητα του επαγγέλματος για τους νέους.
Η συνέχιση αυτής της αδικίας δεν ενισχύει το ΕΣΥ· αποδυναμώνει τη στελέχωση κρίσιμων υπηρεσιών και επιβαρύνει την ασφαλή, έγκαιρη και ποιοτική φροντίδα των ασθενών.
9. Συγκεκριμένα αιτήματα
Για τους ανωτέρω λόγους, ζητείται:
1. Η άμεση και ρητή συμπερίληψη των ΠΕ/ΤΕ Βιοϊατρικών Επιστημών Τεχνολόγων Ακτινολογίας -Ακτινοθεραπείας, των ΤΕ Τεχνολόγων Ραδιολογίας -Ακτινολογίας, καθώς και των ΔΕ Χειριστών Ιατρικών Συσκευών Απεικόνισης -Ακτινοθεραπείας, ΔΕ Χειριστών -Εμφανιστών και ΔΕ Βοηθών Ραδιολογίας -Ακτινολογίας στο άρθρο 38.
2. Η υπαγωγή του κλάδου στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα για κύρια και επικουρική ασφάλιση, με τους ίδιους όρους που προβλέπονται για τις ήδη αναφερόμενες ειδικότητες.
3. Η πρόβλεψη μεταβατικής ρύθμισης για αναγνώριση και εξαγορά προηγούμενου πραγματικού χρόνου απασχόλησης των εργαζομένων του κλάδου στο Δημόσιο.
4. Η διόρθωση και εναρμόνιση των παλαιών επαγγελματικών διατυπώσεων, ώστε να αποτυπώνονται οι σύγχρονοι επαγγελματικοί τίτλοι, οι αρμοδιότητες και τα πραγματικά πεδία απασχόλησης του κλάδου, συμπεριλαμβανομένων των χειριστών Αξονικού και Μαγνητικού Τομογράφου.
5. Η κατάταξη του κλάδου στην Α΄ Κατηγορία Επιδόματος Επικίνδυνης και Ανθυγιεινής Εργασίας.
Η συμπερίληψη αυτή δεν αποτελεί προνόμιο. Αποτελεί αυτονόητη πράξη ισότητας, θεσμικής συνέπειας, επαγγελματικής αναγνώρισης και ουσιαστικής προστασίας ενός κλάδου που εργάζεται καθημερινά σε συνθήκες αποδεδειγμένης επικινδυνότητας και υψηλής ευθύνης.
Είμαστε απαραίτητοι στην κρίση και ορατοί στη νομοθέτηση.
Δρ Αθανάσιος Χατζής
Αντιπρόεδρος ΠΑ.ΣΥ.Τ.Α.
Το άρθρο 38 που είναι προς διαβούλευση αναφέρει από την αρχή , κιόλας:»Εργαζόμενοι στα Νοσοκομεία και στα Κέντρα Υγείας του Εθνικού Συστήματος Υγείας (Ε.Σ.Υ.), καθώς και στο Εθνικό Κέντρο Άμεσης Βοήθειας (Ε.Κ.Α.Β.), και συγκεκριμένα σε Κλινικές, Μικροβιολογικά και Βιοχημικά Εργαστήρια των ανωτέρω, με τις ειδικότητες των νοσηλευτών, βοηθών νοσηλευτών, οδηγών και βοηθών ασθενοφόρων διασωστών…»
εισάγει μια πρωτοφανή επιστημονική ανακρίβεια και μια βαθιά ασφαλιστική αδικία!
Η διατύπωση αυτή έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την πραγματικότητα και το θεσμοθετημένο πλαίσιο λειτουργίας του ΕΣΥ. Η εκτέλεση, ο έλεγχος και η διαχείριση του εργαστηριακού έργου στα δημόσια νοσοκομεία και τα κέντρα υγείας αποτελεί το αποκλειστικό γνωστικό αντικείμενο και καθήκον των Τεχνολόγων Ιατρικών Εργαστηρίων και βοηθών ιατρικών και βιολογικών εργαστηρίων. Οι νοσηλευτές έχουν μια εντελώς διαφορετική, εξαιρετικά κρίσιμη αλλά διακριτή αποστολή στους θαλάμους και τη φροντίδα των ασθενών.
Κατόπιν των ανωτέρω, ΑΙΤΟΥΜΑΣΤΕ την άμεση τροποποίηση του Άρθρου 38, πριν την κατάθεσή του προς ψήφιση στη Βουλή.
Η αποκατάσταση της αδικίας αυτής είναι ζήτημα ηθικής τάξης, ίσης μεταχείρισης των εργαζομένων και ορθής αποτύπωσης της επιστημονικής πραγματικότητας στα εργαστήρια του ΕΣΥ.
Το άρθρο 38 που είναι προς διαβούλευση αναφέρει από την αρχή , κιόλας:»Εργαζόμενοι στα Νοσοκομεία και στα Κέντρα Υγείας του Εθνικού Συστήματος Υγείας (Ε.Σ.Υ.), καθώς και στο Εθνικό Κέντρο Άμεσης Βοήθειας (Ε.Κ.Α.Β.), και συγκεκριμένα σε Κλινικές, Μικροβιολογικά και Βιοχημικά Εργαστήρια των ανωτέρω, με τις ειδικότητες των νοσηλευτών, βοηθών νοσηλευτών, οδηγών και βοηθών ασθενοφόρων διασωστών…»
εισάγει μια πρωτοφανή επιστημονική ανακρίβεια και μια βαθιά ασφαλιστική αδικία!
Η διατύπωση αυτή έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την πραγματικότητα και το θεσμοθετημένο πλαίσιο λειτουργίας του ΕΣΥ. Η εκτέλεση, ο έλεγχος και η διαχείριση του εργαστηριακού έργου στα δημόσια νοσοκομεία και τα κέντρα υγείας αποτελεί το αποκλειστικό γνωστικό αντικείμενο και καθήκον των Τεχνολόγων Ιατρικών Εργαστηρίων και βοηθών ιατρικών και βιολογικών εργαστηρίων. Οι νοσηλευτές έχουν μια εντελώς διαφορετική, εξαιρετικά κρίσιμη αλλά διακριτή αποστολή στους θαλάμους και τη φροντίδα των ασθενών.
Κατόπιν των ανωτέρω, ΑΙΤΟΥΜΑΣΤΕ την άμεση τροποποίηση του Άρθρου 38, πριν την κατάθεσή του προς ψήφιση στη Βουλή.
Η αποκατάσταση της αδικίας αυτής είναι ζήτημα ηθικής τάξης, ίσης μεταχείρισης των εργαζομένων και ορθής αποτύπωσης της επιστημονικής πραγματικότητας στα εργαστήρια του ΕΣΥ.
Κατάφωρη Παραβίαση της Αρχής της Ισότητας
Οι Τεχνολόγοι Ιατρικών Εργαστηρίων εκτίθενται καθημερινά, επί σειρά δεκαετιών, στον υψηλότερο βαθμό βιολογικού και χημικού κινδύνου (διαχείριση άκρως μολυσματικών δειγμάτων, τοξικών χημικών αντιδραστηρίων, καρκινογόνων ουσιών).
Η επιλεκτική ένταξη άλλων κλάδων στις ευνοϊκές συνταξιοδοτικές ρυθμίσεις των ΒΑΕ εντός του ίδιου ακριβώς εργασιακού χώρου, με την ταυτόχρονη εξαίρεση των Τεχνολόγων, συνιστά ανεπίτρεπτη διάκριση, στερείται νομικής και λογικής βάσης και προσβάλλει την προσφορά του κλάδου μας στο δημόσιο σύστημα υγείας.
Κατόπιν των ανωτέρω, ΑΙΤΟΥΜΑΣΤΕ την άμεση τροποποίηση του Άρθρου 38, πριν την κατάθεσή του προς ψήφιση στη Βουλή.
Η αποκατάσταση της αδικίας αυτής είναι ζήτημα ηθικής τάξης, ίσης μεταχείρισης των εργαζομένων και ορθής αποτύπωσης της επιστημονικής πραγματικότητας στα εργαστήρια του ΕΣΥ.
Εκφράζω την έντονη διαμαρτυρία μου, σχετικά με τη διατύπωση του Άρθρου 38 του Κεφαλαίου Γ’ («Συνταξιοδοτικές Ρυθμίσεις») του υπό διαβούλευση νομοσχεδίου.
Το εν λόγω άρθρο, το οποίο αφορά την «Ενοποίηση προϋποθέσεων συνταξιοδότησης των εργαζομένων στα Νοσοκομεία, στα Κέντρα Υγείας του Ε.Σ.Υ. και στο Ε.K.A.B.», εισάγει μια πρωτοφανή επιστημονική ανακρίβεια και μια βαθιά ασφαλιστική αδικία, εξαιρώντας πλήρως το κατ’ εξοχήν αρμόδιο επιστημονικό προσωπικό των εργαστηρίων.
Συγκεκριμένα, επισημαίνουμε τα εξής κρίσιμα σημεία:
1. Επιστημονικός και Επαγγελματικός Αναχρονισμός
Στο Άρθρο 38 αναφέρεται ότι οι ρυθμίσεις για τα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα (ΒΑΕ) αφορούν, μεταξύ άλλων, εργαζόμενους που απασχολούνται σε Μικροβιολογικά, Βιοχημικά και λοιπά Εργαστήρια, κατονομάζοντας όμως αποκλειστικά τις ειδικότητες των νοσηλευτών και βοηθών νοσηλευτών.
Η διατύπωση αυτή έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την πραγματικότητα και το θεσμοθετημένο πλαίσιο λειτουργίας του ΕΣΥ. Η εκτέλεση, ο έλεγχος και η διαχείριση του εργαστηριακού έργου στα δημόσια νοσοκομεία αποτελεί το αποκλειστικό γνωστικό αντικείμενο και καθήκον των Τεχνολόγων Ιατρικών Εργαστηρίων . Οι νοσηλευτές έχουν μια εντελώς διαφορετική, εξαιρετικά κρίσιμη αλλά διακριτή αποστολή στους θαλάμους και τη φροντίδα των ασθενών.
2. Κατάφωρη Παραβίαση της Αρχής της Ισότητας
Οι Τεχνολόγοι Ιατρικών Εργαστηρίων εκτίθενται καθημερινά, επί σειρά δεκαετιών, στον υψηλότερο βαθμό βιολογικού και χημικού κινδύνου (διαχείριση άκρως μολυσματικών δειγμάτων, τοξικών χημικών αντιδραστηρίων, καρκινογόνων ουσιών).
Η επιλεκτική ένταξη άλλων κλάδων στις ευνοϊκές συνταξιοδοτικές ρυθμίσεις των ΒΑΕ εντός του ίδιου ακριβώς εργασιακού χώρου, με την ταυτόχρονη εξαίρεση των Τεχνολόγων, συνιστά ανεπίτρεπτη διάκριση, στερείται νομικής και λογικής βάσης και προσβάλλει την προσφορά του κλάδου μας στο δημόσιο σύστημα υγείας.
Εκφράζω την έντονη διαμαρτυρία και την εύλογη αγανάκτηση του κλάδου των Τεχνολόγων Ιατρικών Εργαστηρίων (αποφοίτων ΤΕΙ/Πανεπιστημίου) και βοηθών Ιατρικών και βιολογικών εργαστηρίων σχετικά με τη διατύπωση του Άρθρου 38 του Κεφαλαίου Γ’ («Συνταξιοδοτικές Ρυθμίσεις») του υπό διαβούλευση νομοσχεδίου.
Το εν λόγω άρθρο, το οποίο αφορά την «Ενοποίηση προϋποθέσεων συνταξιοδότησης των εργαζομένων στα Νοσοκομεία, στα Κέντρα Υγείας του Ε.Σ.Υ. και στο Ε.K.A.B.», εισάγει μια πρωτοφανή επιστημονική ανακρίβεια και μια βαθιά ασφαλιστική αδικία, εξαιρώντας πλήρως το κατ’ εξοχήν αρμόδιο επιστημονικό προσωπικό των εργαστηρίων.
Συγκεκριμένα, επισημαίνουμε τα εξής κρίσιμα σημεία:
1. Επιστημονικός και Επαγγελματικός Αναχρονισμός
Στο Άρθρο 38 αναφέρεται ότι οι ρυθμίσεις για τα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα (ΒΑΕ) αφορούν, μεταξύ άλλων, εργαζόμενους που απασχολούνται σε Μικροβιολογικά, Βιοχημικά και λοιπά Εργαστήρια, κατονομάζοντας όμως αποκλειστικά τις ειδικότητες των νοσηλευτών και βοηθών νοσηλευτών.
Η διατύπωση αυτή έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την πραγματικότητα και το θεσμοθετημένο πλαίσιο λειτουργίας του ΕΣΥ. Η εκτέλεση, ο έλεγχος και η διαχείριση του εργαστηριακού έργου στα δημόσια νοσοκομεία αποτελεί το αποκλειστικό γνωστικό αντικείμενο και καθήκον των Τεχνολόγων Ιατρικών Εργαστηρίων . Οι νοσηλευτές έχουν μια εντελώς διαφορετική, εξαιρετικά κρίσιμη αλλά διακριτή αποστολή στους θαλάμους και τη φροντίδα των ασθενών.
2. Κατάφωρη Παραβίαση της Αρχής της Ισότητας
Οι Τεχνολόγοι Ιατρικών Εργαστηρίων εκτίθενται καθημερινά, επί σειρά δεκαετιών, στον υψηλότερο βαθμό βιολογικού και χημικού κινδύνου (διαχείριση άκρως μολυσματικών δειγμάτων, τοξικών χημικών αντιδραστηρίων, καρκινογόνων ουσιών).
Η επιλεκτική ένταξη άλλων κλάδων στις ευνοϊκές συνταξιοδοτικές ρυθμίσεις των ΒΑΕ εντός του ίδιου ακριβώς εργασιακού χώρου, με την ταυτόχρονη εξαίρεση των Τεχνολόγων, συνιστά ανεπίτρεπτη διάκριση, στερείται νομικής και λογικής βάσης και προσβάλλει την προσφορά του κλάδου μας στο δημόσιο σύστημα υγείας.
Κατόπιν των ανωτέρω, ΑΙΤΟΥΜΑΣΤΕ την άμεση τροποποίηση του Άρθρου 38, πριν την κατάθεσή του προς ψήφιση στη Βουλή, ως εξής:
Στο πρώτο εδάφιο του Άρθρου 38, μετά τη φράση «…με τις ειδικότητες των νοσηλευτών, βοηθών νοσηλευτών…» να προστεθεί ρητά η φράση:
«…των Τεχνολόγων Ιατρικών Εργαστηρίων (κωδικός ειδικότητας 311130), των Παρασκευαστών…»
Η αποκατάσταση της αδικίας αυτής είναι ζήτημα ηθικής τάξης, ίσης μεταχείρισης των εργαζομένων και ορθής αποτύπωσης της επιστημονικής πραγματικότητας στα εργαστήρια του ΕΣΥ.
Οι ένστολοι νοσηλευτές των Ενόπλων Δυνάμεων, του Λιμενικού Σώματος – Ελληνικής Ακτοφυλακής και των Σωμάτων Ασφαλείας δεν αναφέρονται στις προβλεπόμενες διατάξεις, παρά το γεγονός ότι ασκούν αμιγώς νοσηλευτικό έργο και εκτίθενται καθημερινά στους ίδιους βιολογικούς, χημικούς και λοιπούς ανθυγιεινούς παράγοντες με το υπόλοιπο νοσηλευτικό προσωπικό της χώρας.
Η φύση της εργασίας τους, οι επαγγελματικοί κίνδυνοι που αντιμετωπίζουν και οι συνθήκες παροχής υπηρεσιών υγείας δεν διαφοροποιούνται λόγω της ένστολης ιδιότητάς τους.
Η μη ρητή συμπερίληψη των ένστολων νοσηλευτών δημιουργεί αδικαιολόγητη άνιση μεταχείριση και οδηγεί στην έμμεση υποβάθμιση της επαγγελματικής τους ιδιότητας. Η όποια διαφοροποίηση υπηρεσιακού ή μισθολογικού καθεστώτος δεν αναιρεί την πραγματικότητα της καθημερινής έκθεσης στους ίδιους επαγγελματικούς κινδύνους.
Ζητείται η ρητή αναφορά και συμπερίληψη των ένστολων νοσηλευτών στις σχετικές διατάξεις, ώστε να διασφαλιστεί η ίση μεταχείριση όλων των νοσηλευτών που παρέχουν υπηρεσίες υγείας υπό τις ίδιες συνθήκες εργασίας και έκθεσης σε ανθυγιεινούς παράγοντες.
Με την προτεινόμενη διάταξη του Άρθρου 38 εισάγεται μια κατάφωρη αδικία και μια επιστημονική ΑΝΑΚΡΙΒΙΑ.
Το άρθρο αναφέρεται σε εργαζόμενους στα Μικροβιολογικά και Βιοχημικά Εργαστήρια των Νοσοκομείων και των Κέντρων Υγείας, συμπεριλαμβάνοντας ειδικότητες όπως οι νοσηλευτές, χωρίς να εργάζονται σε κανένα από τα παραπάνω εργαστήρια και ΕΞΑΙΡΕΙ πλήρως το κατ εξοχήν ΑΡΜΟΔΙΟ επιστημονικό προσωπικό που στελεχώνει αυτά τα εργαστήρια: τους Τεχνολόγους Ιατρικών Εργαστηρίων και βοηθούς ιατρικών και βιολογικών εργαστηρίων.
Η εξαίρεσή τους από την ενοποίηση των προϋποθέσεων συνταξιοδότησης στα ΒΑΕ, τη στιγμή που συμπεριλαμβάνονται άλλοι κλάδοι στον ίδιο εργασιακό χώρο, παραβιάζει την αρχή της ισότητας.
ΑΙΤΗΜΑ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗΣ:
Να αναδιατυπωθεί το Άρθρο 38 ώστε στο πρώτο εδάφιο, μετά τη φράση «…με τις ειδικότητες των νοσηλευτών, βοηθών νοσηλευτών…» να προστεθεί ρητά η φράση:
«…των Τεχνολόγων Ιατρικών Εργαστηρίων , των Παρασκευαστών..
Με την προτεινόμενη διάταξη του Άρθρου 38 εισάγεται μια κατάφωρη αδικία και μια επιστημονική ΑΝΑΚΡΙΒΙΑ.
Το άρθρο αναφέρεται σε εργαζόμενους στα Μικροβιολογικά και Βιοχημικά Εργαστήρια των Νοσοκομείων και των Κέντρων Υγείας, συμπεριλαμβάνοντας ειδικότητες όπως οι νοσηλευτές, χωρίς να εργάζονται σε κανένα από τα παραπάνω εργαστήρια και ΕΞΑΙΡΕΙ πλήρως το κατ εξοχήν ΑΡΜΟΔΙΟ επιστημονικό προσωπικό που στελεχώνει αυτά τα εργαστήρια: τους Τεχνολόγους Ιατρικών Εργαστηρίων και βοηθούς ιατρικών και βιολογικών εργαστηρίων.
Η φύση της εργασίας των Τεχνολόγων Ιατρικών Εργαστηρίων και βοηθών Ιατρικών και βιολογικών εργαστηρίων περιλαμβάνει την καθημερινή και αποκλειστική έκθεση σε υψηλότατο βιολογικό και χημικό κίνδυνο (διαχείριση μολυσματικών δειγμάτων, αερίων, τοξικών αντιδραστηρίων, ιστών, παραγώγων αίματος κ.α). Η εξαίρεσή τους από την ενοποίηση των προϋποθέσεων συνταξιοδότησης στα ΒΑΕ, τη στιγμή που συμπεριλαμβάνονται άλλοι κλάδοι στον ίδιο εργασιακό χώρο, παραβιάζει την αρχή της ισότητας.
ΑΙΤΗΜΑ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗΣ:
Να αναδιατυπωθεί το Άρθρο 38 ώστε στο πρώτο εδάφιο, μετά τη φράση «…με τις ειδικότητες των νοσηλευτών, βοηθών νοσηλευτών…» να προστεθεί ρητά η φράση:
«…των Τεχνολόγων Ιατρικών Εργαστηρίων , των Παρασκευαστών..
Οι Τεχνολόγοι Ιατρικών Εργαστηρίων εκτίθενται κατά την εργασία τους σε βιολογικούς και χημικούς κινδύνους καθημερινά, αποτελούν τον κεντρικό πυρήνα των Μικροβιολογικών και Βιοχημικών Εργαστηρίων αλλά κι όλων των εργαστήριων όπως Αιματολογικό, Παθολογοανατομικό, Κυτταρολογικό κ.λ.π , και είναι ενταγμένοι στα ΒΑΕ στον Ιδιωτικό Τομέα ήδη απο το 1978.
Κατά συνέπεια αφού αναγνωρίζεται η επικινδυνότητα του χώρου θα πρέπει να αναγνωριστεί και η επικινδυνότητα της εργασίας και να προστεθεί στο άρθρο 38 στις ειδικότητες που ήδη αναφέρονται και η ειδικότητα των Τεχνολόγων Ιατρικών Εργαστηρίων ώστε να μπορέσει να υπάρξει ισονομία.
Η ενίσχυση του δημόσιου συστήματος υγείας αποτελεί βασική προϋπόθεση για την κοινωνική συνοχή και την ανάπτυξη της χώρας. Η υγεία και η παιδεία αποτελούν θεμελιώδεις πυλώνες πολιτισμού και προόδου και οφείλουν να στηρίζονται με επαρκείς πόρους, ανθρώπινο δυναμικό και σύγχρονες πολιτικές.
Στο πλαίσιο αυτό, είναι αναγκαία η αντιμετώπιση της χρόνιας υποστελέχωσης των δομών υγείας, η βελτίωση των συνθηκών εργασίας και η διασφάλιση αξιοπρεπών μισθών και συντάξεων για όλους τους εργαζομένους. Παράλληλα, απαιτείται η αναθεώρηση των συντελεστών αναπλήρωσης, ώστε οι συντάξεις να ανταποκρίνονται στα χρόνια υπηρεσίας και στις ασφαλιστικές εισφορές των εργαζομένων.
Ειδικότερα για τον νοσηλευτικό κλάδο, κρίνεται απαραίτητη η θεσμοθέτηση δύο διακριτών επαγγελματικών κλάδων: του κλάδου των Διπλωματούχων Νοσηλευτών και του κλάδου των Βοηθών Νοσηλευτών, με σαφώς καθορισμένα επαγγελματικά δικαιώματα, αρμοδιότητες και προοπτικές εξέλιξης. Παράλληλα, απαιτείται η πλήρης επαγγελματική αναγνώριση και αποκατάσταση όλων των νοσηλευτών, συμπεριλαμβανομένων των αποφοίτων ΤΕΙ, με ενιαία και ισότιμη αντιμετώπιση.
Τέλος, είναι αναγκαίο να υπάρξουν ευνοϊκότερες ρυθμίσεις για την αναγνώριση πλασματικών ετών ασφάλισης και για την ένταξη των δικαιούχων στο καθεστώς Βαρέων και Ανθυγιεινών Επαγγελμάτων, καθώς το σημερινό οικονομικό κόστος είναι ιδιαίτερα υψηλό για πολλούς εργαζομένους και συνταξιούχους. Η Πολιτεία οφείλει να συμβάλει ουσιαστικά στην αποκατάσταση αυτών των ανισοτήτων, αναγνωρίζοντας την προσφορά των ανθρώπων που στήριξαν και συνεχίζουν να στηρίζουν το Εθνικό Σύστημα Υγείας.
Η Πολιτεία οφείλει να προχωρήσει στην πλήρη επαγγελματική και μισθολογική αποκατάσταση των αποφοίτων ΤΕΙ Νοσηλευτικής, με ισότιμη αντιμετώπιση όλων των νοσηλευτών ανεξαρτήτως έτους αποφοίτησης. Παράλληλα, απαιτείται μέριμνα για τους παλαιότερους εργαζομένους και συνταξιούχους, οι οποίοι καλούνται να καταβάλουν υπέρογκα ποσά για την αναγνώριση χρόνου ασφάλισης και την ένταξή τους σε καθεστώς Βαρέων και Ανθυγιεινών Επαγγελμάτων.
Είναι αναγκαίο να θεσπιστούν ευνοϊκότερες ρυθμίσεις για την εξαγορά πλασματικών ετών και να υπάρξει ουσιαστική στήριξη από το κράτος, ώστε να μην επιβαρύνονται δυσανάλογα οι εργαζόμενοι και οι συνταξιούχοι.
Τέλος, απαιτείται αναθεώρηση των συντελεστών αναπλήρωσης, οι οποίοι σήμερα οδηγούν σε χαμηλές συντάξεις. Στόχος πρέπει να είναι η εξασφάλιση μιας αξιοπρεπούς σύνταξης που να ανταποκρίνεται στα χρόνια εργασίας, στις εισφορές και στην προσφορά των εργαζομένων στο σύστημα υγείας.
Ο κλάδος των μισθωτών εργαζομένων που καλύπτεται από την παρούσα διαβούλευση αντιμετωπίζει εδώ και πολλά χρόνια σοβαρές δυσκολίες, οι οποίες έχουν επιδεινωθεί λόγω των μισθολογικών περικοπών, της αύξησης του κόστους ζωής και της γενικότερης υποβάθμισης των εργασιακών συνθηκών. Παρά τις αυξημένες απαιτήσεις του επαγγέλματος, οι αμοιβές παραμένουν δυσανάλογα χαμηλές σε σχέση με την ευθύνη, την εξειδίκευση και τους κινδύνους που αναλαμβάνουν καθημερινά οι εργαζόμενοι.
Ιδιαίτερη σημασία έχει η αναγνώριση της πραγματικής φύσης της εργασίας και η ένταξη των εργαζομένων σε καθεστώς Βαρέων και Ανθυγιεινών Επαγγελμάτων, όπου αυτό δικαιολογείται από τις συνθήκες απασχόλησης. Η Πολιτεία οφείλει να συμβάλει ουσιαστικά στην ασφαλιστική και συνταξιοδοτική προστασία των εργαζομένων, συμπεριλαμβανομένης της δυνατότητας εξαγοράς πλασματικών ετών με ευνοϊκούς όρους, ώστε να αποκατασταθούν αδικίες που έχουν δημιουργηθεί διαχρονικά.
Παράλληλα, είναι αναγκαία η θεσμική αναγνώριση των επιμέρους ειδικοτήτων του κλάδου ως διακριτών επαγγελματικών κατηγοριών, με σαφή καθορισμό δικαιωμάτων, υποχρεώσεων και επαγγελματικών προσόντων. Οι διπλωματούχοι επαγγελματίες, οι βοηθοί τους και οι λοιποί μισθωτοί εργαζόμενοι θα πρέπει να αντιμετωπίζονται με ενιαίο και δίκαιο τρόπο, χωρίς διακρίσεις και αποκλεισμούς.
Ζητούμε:
Αξιοπρεπείς μισθούς που να ανταποκρίνονται στις πραγματικές συνθήκες της αγοράς και στο κόστος διαβίωσης.
Αποκατάσταση των απωλειών που προκλήθηκαν από τις προηγούμενες μισθολογικές περικοπές.
Αναγνώριση και επέκταση του καθεστώτος Βαρέων και Ανθυγιεινών όπου τεκμηριώνεται η ανάγκη.
Ευνοϊκές ρυθμίσεις για την εξαγορά πλασματικών ετών ασφάλισης.
Ενίσχυση της υγείας και ασφάλειας στην εργασία.
Θεσμική κατοχύρωση των ειδικοτήτων και των επαγγελματικών δικαιωμάτων του κλάδου.
Η Πολιτεία οφείλει να στηρίξει έμπρακτα έναν κλάδο που προσφέρει σημαντικό έργο, διασφαλίζοντας αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας, ασφαλιστική προστασία και δίκαιη επαγγελματική μεταχείριση για όλους τους εργαζομένους.
Άρθρο 38 Να διορθωθεί η διατύπωση ως προς τους νοσηλευτές σε Βιοχημικά και Μικροβιολογικά εργαστήρια και να αντικατασταθεί με: Τεχνολόγοι ιατρικών εργαστηρίων και παρασκευαστές που είναι το σωστό! Θίγεται ο κλάδος μας και είναι ξεκάθαρο πλέον ότι τα αρμόδια υπουργεία δε γνωρίζουν τη φύση της εργασίας μας ούτε τους χώρους εργασίας μας.
Μόνο στην Αιμοδοσία εργάζονται στον ίδιο χώρο νοσηλευτές και τεχνολόγοι ιατρικών εργαστηρίων και εδώ και χρόνια αν και εργαζόμενοι στον ίδιο χώρο και παρέχοντας ίδια εργασία αδικούμαστε με τους νοσηλευτές να παίρνουν Α ανθυγιεινό και οι τεχνολόγοι Γ ανθυγιεινό! Στον ίδιο χώρο και για την ίδια εργασία! Το σχέδιο νόμου εντείνει την αδικία εις βάρος του κλάδου μας.
Με βάση τα παραπάνω και μάλιστα από συναδέλφους του ιατρικού και παραϊατρικού χώρου με θέσεις ευθύνης και εκπροσώπησης συνεργατών μας τεχνολόγων ιατρικών εργαστηρίων και συναφών ειδικοτήτων, θα ήθελα και εγώ ως ειδικός παθολογογοανατόμος και μόνιμος επιμελητής να εκφράσω την άποψή μου με βάση την εμπειρία μου.
Συμφωνώ με την περίληψη στα ΒΑΕ των ειδικοτήτων που αναφέρει το υπουργείο, αλλά είναι σοβαρότατη παράλειψη η μη-συμπερίληψη των τεχνολόγων των παθολογοανατομικών εργαστηρίων, οι οποίοι επιτελούν βαριά και εξειδικευμένη εργασία, πολλές φορές σε πολλαπλές θέσεις και επιπλέον, τονίζω εντόνως ότι έρχονται καθημερινά σε επαφή με καρκινογόνα πχ φορμόλη, DAB (ενδεικτικά), χειρουργικά παρασκευάσματα, μολυσματικά υλικά κτλ.
Καλώ με τη σειρά μου, όπως και οι προλαλήσαντες, το υπουργείο να μεριμνήσει εγκαίρως για τη σοβαρότατη παράλειψή του και να συμπεριλάβει και τους τεχνολόγους των παθολογοανατομικών εργαστηρίων στο άρθρο 38.
Η παράγραφος 1 του άρθρου 38 εντάσσει στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα τα Μικροβιολογικά και Βιοχημικά Εργαστήρια Νοσοκομείων και Κέντρων Υγείας. Ωστόσο, δεν περιλαμβάνει τους επαγγελματίες που στελεχώνουν και λειτουργούν καθημερινά τις εργαστηριακές αυτές μονάδες, δηλαδή τους επαγγελματίες του κλάδου Βιοϊατρικών Επιστημών (Ειδικότητα Ιατρικά Εργαστήρια), τους Τεχνολόγους Ιατρικών Εργαστηρίων και τους Βοηθούς Ιατρικών και Βιολογικών Εργαστηρίων.
Δημιουργείται έτσι μια προφανής αντίφαση: ο χώρος αναγνωρίζεται ως επικίνδυνος και ανθυγιεινός, αλλά οι εργαζόμενοι που εκτίθενται καθημερινά στους ίδιους κινδύνους εξαιρούνται από τη σχετική πρόβλεψη. Η συμπερίληψη των ανωτέρω επαγγελματικών κατηγοριών είναι αναγκαία για λόγους επιστημονικής τεκμηρίωσης, ίσης μεταχείρισης και αποκατάστασης της συνέπειας της διάταξης.
Η θεσμική αναγνώριση της νοσηλευτικής εργασίας ως βαριάς και ανθυγιεινής οφείλει να συνοδεύεται από ουσιαστικές παρεμβάσεις που θα ανταποκρίνονται στις πραγματικές συνθήκες άσκησης του επαγγέλματος.
Είναι αναγκαίο να διατηρηθεί η διακριτή επαγγελματική αντιμετώπιση των διπλωματούχων νοσηλευτών και των βοηθών νοσηλευτών, καθώς πρόκειται για διαφορετικές κατηγορίες προσωπικού με διαφορετικό επίπεδο εκπαίδευσης, αρμοδιοτήτων και ευθύνης. Η αναγνώριση αυτή αποτελεί βασική αρχή επαγγελματικής αξιοκρατίας και θεσμικής δικαιοσύνης.
Παράλληλα, απαιτείται ουσιαστική ενίσχυση των οικονομικών και ασφαλιστικών παροχών που συνδέονται με τα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα. Οι νοσηλευτές έχουν υποστεί σημαντικές μισθολογικές απώλειες τα προηγούμενα χρόνια, μέσω περικοπών, κατάργησης δώρων και αναστολής της μισθολογικής εξέλιξης, ενώ συνεχίζουν να παρέχουν υπηρεσίες υψηλής ευθύνης υπό συνθήκες αυξημένης επαγγελματικής επιβάρυνσης.
Η διαρκής αποχώρηση νοσηλευτών από το ΕΣΥ, είτε λόγω συνταξιοδότησης και παραιτήσεων είτε λόγω μετανάστευσης στο εξωτερικό, αναδεικνύει την ανάγκη άμεσης λήψης αποτελεσματικών κινήτρων παραμονής και προσέλκυσης νέου προσωπικού. Η επένδυση στο νοσηλευτικό δυναμικό αποτελεί προϋπόθεση για τη βιωσιμότητα και την ποιοτική λειτουργία του δημόσιου συστήματος υγείας.
Τέλος, κρίνεται απαραίτητη η διασφάλιση ευνοϊκότερων συνταξιοδοτικών ρυθμίσεων, καθώς και η ουσιαστική συμμετοχή της Πολιτείας στο κόστος εξαγοράς των Βαρέων και Ανθυγιεινών ενσήμων, ως ελάχιστη αναγνώριση της πολυετούς προσφοράς και της επαγγελματικής φθοράς που συνεπάγεται η άσκηση του νοσηλευτικού λειτουργήματος.
Η αναγνώριση της νοσηλευτικής εργασίας ως βαριάς και ανθυγιεινής πρέπει να συνοδευτεί από ουσιαστικά μέτρα στήριξης και όχι να περιοριστεί σε μια τυπική ρύθμιση.
Αρχικά, είναι απαραίτητο να υπάρχει σαφής διάκριση μεταξύ διπλωματούχων νοσηλευτών και βοηθών νοσηλευτών, καθώς πρόκειται για διαφορετικούς κλάδους με διαφορετικό εκπαιδευτικό υπόβαθρο, επαγγελματικά δικαιώματα και επίπεδο ευθύνης.
Παράλληλα, απαιτείται ουσιαστική μισθολογική ενίσχυση και αύξηση των παροχών των Βαρέων και Ανθυγιεινών. Οι νοσηλευτές έχουν υποστεί επί σειρά ετών περικοπές, κατάργηση δώρων, πάγωμα μισθολογικής εξέλιξης και σημαντική απώλεια εισοδήματος, ενώ συνεχίζουν να εργάζονται σε ιδιαίτερα απαιτητικές συνθήκες.
Η συνεχής φυγή νοσηλευτών μέσω παραιτήσεων, συνταξιοδοτήσεων και μετανάστευσης στο εξωτερικό καθιστά επιτακτική την ανάγκη παροχής κινήτρων παραμονής στο ΕΣΥ. Χωρίς επαρκές νοσηλευτικό προσωπικό, δεν μπορεί να υπάρξει ισχυρό και αποτελεσματικό δημόσιο σύστημα υγείας.
Τέλος, είναι αναγκαία η διασφάλιση ευνοϊκότερων συνταξιοδοτικών προϋποθέσεων λόγω της επαγγελματικής φθοράς του κλάδου, καθώς και η σημαντική επιδότηση από την Πολιτεία του κόστους εξαγοράς των Βαρέων και Ανθυγιεινών ενσήμων. Η έμπρακτη στήριξη των νοσηλευτών αποτελεί επένδυση για το μέλλον της δημόσιας υγείας.
Το ζήτημα της ένταξης των εργαζομένων του ΕΣΥ στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα (ΒΑΕ) παραμένει άλυτο εδώ και χρόνια, δημιουργώντας σοβαρές αδικίες μεταξύ εργαζομένων που εκτελούν την ίδια εργασία υπό τις ίδιες συνθήκες. Μέχρι το 2011 οι μόνιμοι δημόσιοι υπάλληλοι του ΕΣΥ δεν μπορούσαν να ασφαλιστούν στα ΒΑΕ, καθώς υπάγονταν στο ασφαλιστικό καθεστώς του Δημοσίου (ΟΠΑΔ). Αντίθετα, οι συμβασιούχοι εργαζόμενοι σε αντίστοιχες ειδικότητες με ασφάλιση ΙΚΑ εντάσσονταν κανονικά στα ΒΑΕ. Με τον νόμο 3865/2010 προβλέφθηκε ότι οι μόνιμοι υπάλληλοι που προσλήφθηκαν από 1/1/2011 και μετά, υπάγονται στο ΙΚΑ και επομένως δικαιούνται ασφάλιση ΒΑΕ όπου αυτή προβλέπεται. Παράλληλα, ο ίδιος νόμος προέβλεπε τη δυνατότητα επιλογής υπαγωγής στο ΙΚΑ και για τους ήδη υπηρετούντες μόνιμους υπαλλήλους, μέσω υπουργικής απόφασης που όμως δεν εκδόθηκε ποτέ. Αποτέλεσμα αυτής της παράλειψης ήταν να δημιουργηθεί μια παράλογη κατάσταση: εργαζόμενοι στις ίδιες ειδικότητες και στους ίδιους χώρους εργασίας να αντιμετωπίζονται διαφορετικά αποκλειστικά και μόνο λόγω της ημερομηνίας διορισμού τους (πριν και μετά το 2011). Το 2020 η αρμόδια επιτροπή του Υπουργείου Εργασίας υπό τον καθηγητή κ. Μπεχράκη πρότεινε τόσο την αποκατάσταση αυτής της αδικίας όσο και την ένταξη επιπλέον υγειονομικών ειδικοτήτων, όπως οι ιατροί και οι φυσικοθεραπευτές, στο καθεστώς ΒΑΕ. Αντί όμως να υλοποιηθούν οι σχετικές προτάσεις, η κυβέρνηση προσανατολίζεται σε ρυθμίσεις που αφορούν μόνο ορισμένες κατηγορίες εργαζομένων (νοσηλευτές, βοηθοί, νοσηλευτές, διασώστες), αφήνοντας εκτός πολλούς άλλους που εργάζονται στις ίδιες ανθυγιεινές συνθήκες. Θεωρούμε ότι η επιλογή αυτή είναι άδικη, διχαστική και αντίθετη στην αρχή της ίσης μεταχείρισης των εργαζομένων. Διεκδικούμε: -Την άμεση έκδοση της υπουργικής απόφασης που προβλέπεται από το άρθρο 2 παρ. 4 του Ν. 3865/2010. -Την ένταξη στα ΒΑΕ όλων των μόνιμων εργαζομένων που διορίστηκαν έως 31/12/2010 και υπηρετούν σε ειδικότητες που ήδη υπάγονται στη λίστα Βαρέων και Ανθυγιεινών Επαγγελμάτων στην υπουργική απόφαση Φ10221/οικ.26816/929/30.11.2011 (τραυματιοφορείς, μαίες, επισκέπτες-τριες υγείας, τεχνολόγοι, βιολόγοι και παρασκευαστές ιατρικών εργαστηρίων, τεχνολόγοι και εμφανιστές ακτινολογικού.Τη δυνατότητα αναγνώρισης του χρόνου εργασίας από το 2011 μέχρι σήμερα ως χρόνου ΒΑΕ με ευνοϊκούς όρους. -Την εφαρμογή των προτάσεων της Επιτροπής Μπεχράκη για ένταξη στη λίστα ΒΑΕ πρόσθετων υγειονομικών ειδικοτήτων, μεταξύ αυτών οι ιατροί, οι φυσικοθεραπευτές, οι βοηθοί θαλάμου και άλλοι. -Την επανεξέταση από την αρμόδια επιτροπή της ένταξης στα ΒΑΕ του συνόλου των ειδικοτήτων του ΕΣΥ που εργάζονται σε ανθυγιεινές και επικίνδυνες συνθήκες. Η υγεία και η ασφάλεια των εργαζομένων δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται με διακρίσεις και εξαιρέσεις. Ίση εργασία στις ίδιες συνθήκες σημαίνει ίσα δικαιώματα για όλους.
Η μη ένταξη των Τεχνολόγων Ιατρικών Εργαστηρίων καθώς και των Βοηθών Ιατρικών Βιολογικών Εργαστηρίων αποτελεί μια κατάφορη αδικία καθώς καθημερινά εργάζονται σε χώρους εκτεθειμένοι σε βιολογικούς παράγοντες, μολυσματικά δείγματα, χημικές ουσίες και άλλους επαγγελματικούς κινδύνους.Παρά τις ιδιαίτερα απαιτητικές και ανθυγιεινές συνθήκες εργασία τους δεν απολαμβάνουν τα ίδια δικαιώματα και την ίδια αναγνώριση με άλλες επαγγελματικές ομάδες του χώρου της υγείας που έχουν ενταχθεί στα Βαρέα και Ανθυγιεινά επαγγέλματα.Η πολιτεία οφείλει να προχωρήσει στην ένταξη τους στα ΒΑΕ διασφαλίζοντας ίση μεταχείριση για όλους τους επαγγελματίες υγείας.
Με την παρούσα παρέμβαση, ως Στρατιωτικός Νοσηλευτής που υπηρετεί σε Στρατιωτικό Νοσοκομείο, επιθυμώ να επισημάνω μια σοβαρή παράλειψη και ανισότητα αναφορικά με τη σχεδιαζόμενη διάταξη για την ένταξη των νοσηλευτών στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα (ΒΑΕ).
Η επέκταση του μέτρου στους νοσηλευτές του ΕΣΥ και του ΕΚΑΒ είναι αναμφίβολα δίκαιη και κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση. Ωστόσο, η ρύθμιση οφείλει να συμπεριλάβει ρητά και το νοσηλευτικό προσωπικό των Στρατιωτικών Νοσοκομείων (καθώς και των λοιπών Σωμάτων Ασφαλείας).
Οι Στρατιωτικοί Νοσηλευτές:
Ασκούμε ακριβώς το ίδιο κλινικό έργο: Εργαζόμαστε κάτω από τις ίδιες ακριβώς αντίξοες, βαριές και ανθυγιεινές συνθήκες στα Στρατιωτικά Νοσοκομεία (ΜΕΘ, Χειρουργεία, ΤΕΠ, Κλινικές), εκτελώντας κυκλικό ωράριο (νυχτερινές βάρδιες, αργίες).
Εκτιθέμεθα στους ίδιους κινδύνους: Αντιμετωπίζουμε καθημερινά τους ίδιους βιολογικούς, χημικούς και φυσικούς παράγοντες κινδύνου, καθώς και την ίδια ψυχοσωματική καταπόνηση με τους συναδέλφους μας στο ΕΣΥ.
Καλύπτουμε ανάγκες του κοινού κοινωνικού συνόλου: Τα Στρατιωτικά Νοσοκομεία πλέον εξυπηρετούν μεγάλο όγκο πολιτών, συμμετέχουν σε εφημερίες και λειτουργούν ως οργανικό κομμάτι του εθνικού συστήματος υγείας σε περιόδους κρίσεων.
Η εξαίρεση των Στρατιωτικών Νοσηλευτών από τη συγκεκριμένη ασφαλιστική/συνταξιοδοτική πρόνοια εισάγει μια αδικαιολόγητη διάκριση, διαχωρίζοντας τους λειτουργούς υγείας με βάση τον εργοδότη (Υπουργείο Εθνικής Άμυνας αντί Υπουργείου Υγείας) και όχι με βάση το αντικείμενο και τις συνθήκες της εργασίας τους.
Ζητούμε την τροποποίηση της διάταξης, ώστε να προβλέπεται ρητά η ένταξη στα Βαρέα και Ανθυγιεινά και για το νοσηλευτικό προσωπικό (ένστολο και πολιτικό) που υπηρετεί στις Υγειονομικές Δομές των Ενόπλων Δυνάμεων.»
Η αναγνώριση της νοσηλευτικής εργασίας ως βαριάς και ανθυγιεινής δεν μπορεί να αποτελεί απλώς μια τυπική διοικητική ρύθμιση. Αποτελεί ζήτημα ουσιαστικής δικαιοσύνης απέναντι σε έναν κλάδο που βρίσκεται καθημερινά στην πρώτη γραμμή της φροντίδας, με υψηλή επαγγελματική ευθύνη, σωματική καταπόνηση και συνεχή έκθεση σε επαγγελματικούς κινδύνους.
Στο πλαίσιο αυτό, είναι απαραίτητο να διατηρηθεί η διακριτή επαγγελματική υπόσταση των διπλωματούχων νοσηλευτών και των βοηθών νοσηλευτών. Οι δύο κλάδοι διαθέτουν διαφορετικό επίπεδο εκπαίδευσης, διαφορετικά επαγγελματικά δικαιώματα και διαφορετικό πεδίο ευθύνης. Η Πολιτεία οφείλει να σέβεται και να αποτυπώνει θεσμικά αυτές τις διαφορές, όπως συμβαίνει σε κάθε σύγχρονο και οργανωμένο επαγγελματικό περιβάλλον.
Παράλληλα, η ένταξη στα Βαρέα και Ανθυγιεινά πρέπει να συνοδεύεται από ουσιαστικά μέτρα οικονομικής και ασφαλιστικής στήριξης. Οι νοσηλευτές έχουν υποστεί διαχρονικά σημαντικές απώλειες εισοδήματος από περικοπές μισθών, κατάργηση δώρων εορτών και αδείας, καθώς και από τη διετή αναστολή της μισθολογικής εξέλιξης των δημοσίων υπαλλήλων. Την ίδια στιγμή, οι αποδοχές τους παραμένουν χαμηλές σε σχέση με το επίπεδο ευθύνης και τις συνθήκες εργασίας που αντιμετωπίζουν καθημερινά.
Η χώρα βρίσκεται ήδη αντιμέτωπη με σοβαρή έλλειψη νοσηλευτικού προσωπικού. Οι μαζικές συνταξιοδοτήσεις, οι παραιτήσεις, η επαγγελματική εξουθένωση, η μετανάστευση νέων νοσηλευτών στο εξωτερικό και η μετακίνησή τους σε άλλες δομές απασχόλησης έχουν δημιουργήσει ένα διαρκώς διευρυνόμενο κενό στο σύστημα υγείας. Χωρίς ουσιαστικά κίνητρα παραμονής και προσέλκυσης προσωπικού, το πρόβλημα θα επιδεινωθεί τα επόμενα χρόνια.
Για τον λόγο αυτό απαιτείται ένα ολοκληρωμένο σχέδιο στήριξης του νοσηλευτικού κλάδου που να περιλαμβάνει μισθολογική αναβάθμιση, ενίσχυση του επιδόματος Βαρέων και Ανθυγιεινών, κατοχύρωση ευνοϊκότερων συνταξιοδοτικών προϋποθέσεων και δυνατότητα αποχώρησης σε μικρότερη ηλικία, αναγνωρίζοντας τη φθορά που προκαλεί η πολυετής άσκηση του επαγγέλματος.
Επιπρόσθετα, η εξαγορά χρόνου ασφάλισης που σχετίζεται με τα Βαρέα και Ανθυγιεινά δεν μπορεί να επιβαρύνει αποκλειστικά τους εργαζομένους. Η Πολιτεία οφείλει να επιδοτήσει σημαντικό μέρος του κόστους, αναγνωρίζοντας τόσο τις πολυετείς ασφαλιστικές εισφορές όσο και τη συνολική προσφορά των νοσηλευτών στο δημόσιο σύστημα υγείας.
Η στήριξη των νοσηλευτών δεν αποτελεί συντεχνιακή διεκδίκηση. Αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση για τη διατήρηση ενός ασφαλούς, ποιοτικού και αποτελεσματικού Εθνικού Συστήματος Υγείας. Εάν η Πολιτεία επιθυμεί να ανακόψει τη φυγή ανθρώπινου δυναμικού και να διασφαλίσει τη βιωσιμότητα των δημόσιων δομών υγείας, οφείλει να προχωρήσει σε ουσιαστικές και γενναίες παρεμβάσεις υπέρ των νοσηλευτών τώρα και όχι σε κάποιο αόριστο μέλλον.
Με την παρούσα παρέμβαση, ως Στρατιωτικός Νοσηλευτής που υπηρετεί σε Στρατιωτικό Νοσοκομείο, επιθυμώ να επισημάνω μια σοβαρή παράλειψη και ανισότητα αναφορικά με τη σχεδιαζόμενη διάταξη για την ένταξη των νοσηλευτών στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα (ΒΑΕ).
Η επέκταση του μέτρου στους νοσηλευτές του ΕΣΥ και του ΕΚΑΒ είναι αναμφίβολα δίκαιη και κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση. Ωστόσο, η ρύθμιση οφείλει να συμπεριλάβει ρητά και το νοσηλευτικό προσωπικό των Στρατιωτικών Νοσοκομείων (καθώς και των λοιπών Σωμάτων Ασφαλείας).
Οι Στρατιωτικοί Νοσηλευτές:
Ασκούμε ακριβώς το ίδιο κλινικό έργο: Εργαζόμαστε κάτω από τις ίδιες ακριβώς αντίξοες, βαριές και ανθυγιεινές συνθήκες στα Στρατιωτικά Νοσοκομεία (ΜΕΘ, Χειρουργεία, ΤΕΠ, Κλινικές), εκτελώντας κυκλικό ωράριο (νυχτερινές βάρδιες, αργίες).
Εκτιθέμεθα στους ίδιους κινδύνους: Αντιμετωπίζουμε καθημερινά τους ίδιους βιολογικούς, χημικούς και φυσικούς παράγοντες κινδύνου, καθώς και την ίδια ψυχοσωματική καταπόνηση με τους συναδέλφους μας στο ΕΣΥ.
Καλύπτουμε ανάγκες του κοινού κοινωνικού συνόλου: Τα Στρατιωτικά Νοσοκομεία πλέον εξυπηρετούν μεγάλο όγκο πολιτών, συμμετέχουν σε εφημερίες και λειτουργούν ως οργανικό κομμάτι του εθνικού συστήματος υγείας σε περιόδους κρίσεων.
Η εξαίρεση των Στρατιωτικών Νοσηλευτών από τη συγκεκριμένη ασφαλιστική/συνταξιοδοτική πρόνοια εισάγει μια αδικαιολόγητη διάκριση, διαχωρίζοντας τους λειτουργούς υγείας με βάση τον εργοδότη (Υπουργείο Εθνικής Άμυνας αντί Υπουργείου Υγείας) και όχι με βάση το αντικείμενο και τις συνθήκες της εργασίας τους.
Ζητούμε την τροποποίηση της διάταξης, ώστε να προβλέπεται ρητά η ένταξη στα Βαρέα και Ανθυγιεινά και για το νοσηλευτικό προσωπικό (ένστολο και πολιτικό) που υπηρετεί στις Υγειονομικές Δομές των Ενόπλων Δυνάμεων.»
Οι τεχνολόγοι ιατρικών εργαστηρίων στον ιδιωτικό τομέα παίρνουν ΒΑΕ.
Στο δημόσιο τομέα όσοι εισέρχονται από το 2011 και μετά.
Οι υπόλοιποι είναι εκτός!!!!
Είναι μια εξώφθαλμη παράλειψη που πρέπει να διορθωθεί στο νέο νομοσχέδιο.
Η παράγραφος 1 του άρθρου 38 αναγνωρίζει ρητά ως χώρους που δικαιολογούν υπαγωγή στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα, μεταξύ άλλων, τα Μικροβιολογικά και Βιοχημικά Εργαστήρια Νοσοκομείων και Κέντρων Υγείας. Στη συνέχεια, απαριθμεί τις ειδικότητες που υπάγονται στη ρύθμιση: νοσηλευτές, βοηθοί νοσηλευτών, οδηγοί και βοηθοί ασθενοφόρων διασωστών – ειδικότητες που δεν απασχολούνται καθόλου εντός των εν λόγω εργαστηρίων.
Το άρθρο, ωστόσο, παραλείπει πλήρως τους επαγγελματίες που αποτελούν τον λειτουργικό πυρήνα των εργαστηρίων αυτών, καθώς και των υπόλοιπων εργαστηριακών μονάδων όπως Αιματολογικά, Κυτταρολογικά, Παθολογοανατομικά, Ανοσολογικά, Εργαστήρια Αιμοδοσίας και άλλων διαγνωστικών εργαστηρίων. Πρόκειται για τον κλάδο Βιοϊατρικών Επιστημών (Ειδικότητα Ιατρικά Εργαστήρια), τους Τεχνολόγους Ιατρικών Εργαστηρίων και τους Βοηθούς Ιατρικών και Βιολογικών Εργαστηρίων – εκείνους που καθημερινά εκτελούν τις προαναλυτικές, αναλυτικές και μετα-αναλυτικές διαδικασίες (παραλαμβάνουν, διαχειρίζονται, επεξεργάζονται, αναλύουν και αποθηκεύουν βιολογικά δείγματα).
Η αντίφαση είναι σαφής: αναγνωρίζεται η επικινδυνότητα του χώρου, αλλά όχι αυτή των εργαζομένων που τον λειτουργούν. Η παράλειψη αυτή δεν συνάδει ούτε με την επιστημονική τεκμηρίωση ούτε με προγενέστερες αναγνωρίσεις. Σύμφωνα με πρόσφατο υπόμνημα της Ελληνικής Εταιρείας Βιοασφάλειας, η επαγγελματική επικινδυνότητα στα κλινικά διαγνωστικά εργαστήρια αξιολογείται ως μέτρια προς υψηλή. Επιπλέον, η γνωστή «Λίστα Μπεχράκη» περιλάμβανε ρητά τον κλάδο των Τεχνολόγων Ιατρικών Εργαστηρίων. Η πανδημία COVID-19, κατά την οποία οι εργαζόμενοι αυτοί διεξήγαγαν μαζικά διαγνωστικά τεστ υπό συνθήκες υψηλού κινδύνου, ανέδειξε με τον πλέον χαρακτηριστικό τρόπο τον κρίσιμο ρόλο τους και τη διαρκή έκθεσή τους.
Υπό αυτό το πρίσμα, η εξαίρεση των εν λόγω επαγγελματιών από το άρθρο 38 δεν συνιστά απλή νομοθετική παράλειψη, αλλά εγγενή αντίφαση που αντιβαίνει στην αρχή της ίσης μεταχείρισης. Για τον λόγο αυτό, η συμπερίληψή τους στην παράγραφο 1 του άρθρου 38 αποτελεί προϋπόθεση για τη συνοχή και την ουσιαστική λειτουργία της ρύθμισης.Ο κλάδος Βιοϊατρικών Επιστημών (Ειδικότητα Ιατρικά Εργαστήρια
Η παράγραφος 1 του άρθρου 38 αναγνωρίζει ρητά ως χώρους που δικαιολογούν υπαγωγή στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα, μεταξύ άλλων, τα Μικροβιολογικά και Βιοχημικά Εργαστήρια Νοσοκομείων και Κέντρων Υγείας. Στη συνέχεια, απαριθμεί τις ειδικότητες που υπάγονται στη ρύθμιση: νοσηλευτές, βοηθοί νοσηλευτών, οδηγοί και βοηθοί ασθενοφόρων διασωστών – ειδικότητες που δεν απασχολούνται καθόλου εντός των εν λόγω εργαστηρίων.
Το άρθρο, ωστόσο, παραλείπει πλήρως τους επαγγελματίες που αποτελούν τον λειτουργικό πυρήνα των εργαστηρίων αυτών, καθώς και των υπόλοιπων εργαστηριακών μονάδων όπως Αιματολογικά, Κυτταρολογικά, Παθολογοανατομικά, Ανοσολογικά, Εργαστήρια Αιμοδοσίας και άλλων διαγνωστικών εργαστηρίων. Πρόκειται για τον κλάδο Βιοϊατρικών Επιστημών (Ειδικότητα Ιατρικά Εργαστήρια), τους Τεχνολόγους Ιατρικών Εργαστηρίων και τους Βοηθούς Ιατρικών και Βιολογικών Εργαστηρίων – εκείνους που καθημερινά εκτελούν τις προαναλυτικές, αναλυτικές και μετα-αναλυτικές διαδικασίες (παραλαμβάνουν, διαχειρίζονται, επεξεργάζονται, αναλύουν και αποθηκεύουν βιολογικά δείγματα).
Η αντίφαση είναι σαφής: αναγνωρίζεται η επικινδυνότητα του χώρου, αλλά όχι αυτή των εργαζομένων που τον λειτουργούν. Η παράλειψη αυτή δεν συνάδει ούτε με την επιστημονική τεκμηρίωση ούτε με προγενέστερες αναγνωρίσεις. Σύμφωνα με πρόσφατο υπόμνημα της Ελληνικής Εταιρείας Βιοασφάλειας, η επαγγελματική επικινδυνότητα στα κλινικά διαγνωστικά εργαστήρια αξιολογείται ως μέτρια προς υψηλή. Επιπλέον, η γνωστή «Λίστα Μπεχράκη» περιλάμβανε ρητά τον κλάδο των Τεχνολόγων Ιατρικών Εργαστηρίων. Η πανδημία COVID-19, κατά την οποία οι εργαζόμενοι αυτοί διεξήγαγαν μαζικά διαγνωστικά τεστ υπό συνθήκες υψηλού κινδύνου, ανέδειξε με τον πλέον χαρακτηριστικό τρόπο τον κρίσιμο ρόλο τους και τη διαρκή έκθεσή τους.
Υπό αυτό το πρίσμα, η εξαίρεση των εν λόγω επαγγελματιών από το άρθρο 38 δεν συνιστά απλή νομοθετική παράλειψη, αλλά εγγενή αντίφαση που αντιβαίνει στην αρχή της ίσης μεταχείρισης. Για τον λόγο αυτό, η συμπερίληψή τους στην παράγραφο 1 του άρθρου 38 αποτελεί προϋπόθεση για τη συνοχή και την ουσιαστική λειτουργία της ρύθμισης.Ο κλάδος Βιοϊατρικών Επιστημών (Ειδικότητα Ιατρικά Εργαστήρια), Τεχνολόγων Ιατρικών Εργαστηρίων και Βοηθών Ιατρικών και Βιολογικών Εργαστηρίων
Η παραγραφος 1 του άρθρου 38 αναγνωρίζει ρητά ως χώρους που δικαιολογούν υπαγωγή στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα, μεταξύ άλλων, τα Μικροβιολογικά και Βιοχημικά Εργαστήρια Νοσοκομείων και Κέντρων Υγείας. Στη συνέχεια, απαριθμεί τις ειδικότητες που υπάγονται στη ρύθμιση: νοσηλευτές, βοηθοί νοσηλευτών, οδηγοί και βοηθοί ασθενοφόρων διασωστών – ειδικότητες που δεν απασχολούνται καθόλου εντός των εν λόγω εργαστηρίων.
Το άρθρο, ωστόσο, παραλείπει πλήρως τους επαγγελματίες που αποτελούν τον λειτουργικό πυρήνα των εργαστηρίων αυτών, καθώς και των υπόλοιπων εργαστηριακών μονάδων όπως Αιματολογικά, Κυτταρολογικά, Παθολογοανατομικά, Ανοσολογικά, Εργαστήρια Αιμοδοσίας και άλλων διαγνωστικών εργαστηρίων. Πρόκειται για τον κλάδο Βιοϊατρικών Επιστημών (Ειδικότητα Ιατρικά Εργαστήρια), τους Τεχνολόγους Ιατρικών Εργαστηρίων και τους Βοηθούς Ιατρικών και Βιολογικών Εργαστηρίων – εκείνους που καθημερινά εκτελούν τις προαναλυτικές, αναλυτικές και μετα-αναλυτικές διαδικασίες (παραλαμβάνουν, διαχειρίζονται, επεξεργάζονται, αναλύουν και αποθηκεύουν βιολογικά δείγματα).
Η αντίφαση είναι σαφής: αναγνωρίζεται η επικινδυνότητα του χώρου, αλλά όχι αυτή των εργαζομένων που τον λειτουργούν. Η παράλειψη αυτή δεν συνάδει ούτε με την επιστημονική τεκμηρίωση ούτε με προγενέστερες αναγνωρίσεις. Σύμφωνα με πρόσφατο υπόμνημα της Ελληνικής Εταιρείας Βιοασφάλειας, η επαγγελματική επικινδυνότητα στα κλινικά διαγνωστικά εργαστήρια αξιολογείται ως μέτρια προς υψηλή. Επιπλέον, η γνωστή «Λίστα Μπεχράκη» περιλάμβανε ρητά τον κλάδο των Τεχνολόγων Ιατρικών Εργαστηρίων. Η πανδημία COVID-19, κατά την οποία οι εργαζόμενοι αυτοί διεξήγαγαν μαζικά διαγνωστικά τεστ υπό συνθήκες υψηλού κινδύνου, ανέδειξε με τον πλέον χαρακτηριστικό τρόπο τον κρίσιμο ρόλο τους και τη διαρκή έκθεσή τους.
Υπό αυτό το πρίσμα, η εξαίρεση των εν λόγω επαγγελματιών από το άρθρο 38 δεν συνιστά απλή νομοθετική παράλειψη, αλλά εγγενή αντίφαση που αντιβαίνει στην αρχή της ίσης μεταχείρισης. Για τον λόγο αυτό, η συμπερίληψή τους στην παράγραφο 1 του άρθρου 38 αποτελεί προϋπόθεση για τη συνοχή και την ουσιαστική λειτουργία της ρύθμισης.Ο κλάδος Βιοϊατρικών Επιστημών (Ειδικότητα Ιατρικά Εργαστήρια), Τεχνολόγων Ιατρικών
Η παράγραφος 1 του άρθρου 38 εντάσσει στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα τα Μικροβιολογικά και Βιοχημικά Εργαστήρια των Νοσοκομείων και των Κέντρων Υγείας. Ωστόσο, οι επαγγελματικές κατηγορίες που κατονομάζονται είναι οι νοσηλευτές, οι βοηθοί νοσηλευτών, οι οδηγοί ασθενοφόρων και οι βοηθοί διασωστών, δηλαδή ειδικότητες που δεν απασχολούνται στα συγκεκριμένα εργαστήρια.
Παράλληλα, δεν γίνεται καμία μνεία στους εργαζομένους που αποτελούν τον βασικό πυλώνα λειτουργίας των εργαστηριακών μονάδων. Οι επαγγελματίες του κλάδου Βιοϊατρικών Επιστημών (Ειδικότητα Ιατρικά Εργαστήρια), οι Τεχνολόγοι Ιατρικών Εργαστηρίων και οι Βοηθοί Ιατρικών και Βιολογικών Εργαστηρίων στελεχώνουν όχι μόνο τα Μικροβιολογικά και Βιοχημικά Εργαστήρια, αλλά και Αιματολογικά, Κυτταρολογικά, Παθολογοανατομικά, Ανοσολογικά και άλλα διαγνωστικά εργαστήρια. Είναι οι εργαζόμενοι που διαχειρίζονται και αναλύουν καθημερινά βιολογικά δείγματα σε όλα τα στάδια επεξεργασίας τους.
Έτσι δημιουργείται μια προφανής αντίφαση. Ο χώρος χαρακτηρίζεται ως επικίνδυνος, αλλά οι επαγγελματίες που εκτίθενται καθημερινά στους κινδύνους του δεν αναγνωρίζονται αντίστοιχα. Η θέση αυτή δεν στηρίζεται ούτε στην επιστημονική γνώση ούτε στις προηγούμενες αξιολογήσεις της πολιτείας και των αρμόδιων φορέων.
Η συμπερίληψη του κλάδου Βιοϊατρικών Επιστημών (Ειδικότητα Ιατρικά Εργαστήρια), των Τεχνολόγων Ιατρικών Εργαστηρίων και των Βοηθών Ιατρικών και Βιολογικών Εργαστηρίων αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση για την άρση της αντίφασης και την εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχείρισης.
Με την παρούσα παρέμβαση, ως Στρατιωτικός Νοσηλευτής που υπηρετεί σε Στρατιωτικό Νοσοκομείο, επιθυμώ να επισημάνω μια σοβαρή παράλειψη και ανισότητα αναφορικά με τη σχεδιαζόμενη διάταξη για την ένταξη των νοσηλευτών στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα (ΒΑΕ).
Η επέκταση του μέτρου στους νοσηλευτές του ΕΣΥ και του ΕΚΑΒ είναι αναμφίβολα δίκαιη και κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση. Ωστόσο, η ρύθμιση οφείλει να συμπεριλάβει ρητά και το νοσηλευτικό προσωπικό των Στρατιωτικών Νοσοκομείων (καθώς και των λοιπών Σωμάτων Ασφαλείας).
Οι Στρατιωτικοί Νοσηλευτές:
Ασκούμε ακριβώς το ίδιο κλινικό έργο: Εργαζόμαστε κάτω από τις ίδιες ακριβώς αντίξοες, βαριές και ανθυγιεινές συνθήκες στα Στρατιωτικά Νοσοκομεία (ΜΕΘ, Χειρουργεία, ΤΕΠ, Κλινικές), εκτελώντας κυκλικό ωράριο (νυχτερινές βάρδιες, αργίες).
Εκτιθέμεθα στους ίδιους κινδύνους: Αντιμετωπίζουμε καθημερινά τους ίδιους βιολογικούς, χημικούς και φυσικούς παράγοντες κινδύνου, καθώς και την ίδια ψυχοσωματική καταπόνηση με τους συναδέλφους μας στο ΕΣΥ.
Καλύπτουμε ανάγκες του κοινού κοινωνικού συνόλου: Τα Στρατιωτικά Νοσοκομεία πλέον εξυπηρετούν μεγάλο όγκο πολιτών, συμμετέχουν σε εφημερίες και λειτουργούν ως οργανικό κομμάτι του εθνικού συστήματος υγείας σε περιόδους κρίσεων.
Η εξαίρεση των Στρατιωτικών Νοσηλευτών από τη συγκεκριμένη ασφαλιστική/συνταξιοδοτική πρόνοια εισάγει μια αδικαιολόγητη διάκριση, διαχωρίζοντας τους λειτουργούς υγείας με βάση τον εργοδότη (Υπουργείο Εθνικής Άμυνας αντί Υπουργείου Υγείας) και όχι με βάση το αντικείμενο και τις συνθήκες της εργασίας τους.
Ζητούμε την τροποποίηση της διάταξης, ώστε να προβλέπεται ρητά η ένταξη στα Βαρέα και Ανθυγιεινά και για το νοσηλευτικό προσωπικό (ένστολο και πολιτικό) που υπηρετεί στις Υγειονομικές Δομές των Ενόπλων Δυνάμεων.»
ΣΧΟΛΙΟ ΕΠΙ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 38 – ΠΡΟΣ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗΜε την προτεινόμενη διάταξη του Άρθρου 38 εισάγεται μια κατάφωρη αδικία και μια επιστημονική ανακρίβεια εις βάρος του κλάδου των Τεχνολόγων Ιατρικών Εργαστηρίων.Το άρθρο αναφέρεται σε εργαζόμενους στα Μικροβιολογικά και Βιοχημικά Εργαστήρια των Νοσοκομείων και των Κέντρων Υγείας, συμπεριλαμβάνοντας ειδικότητες όπως οι νοσηλευτές, αλλά εξαιρεί πλήρως το κατ’ εξοχήν αρμόδιο επιστημονικό προσωπικό που στελεχώνει αυτά τα εργαστήρια: τους Τεχνολόγους Ιατρικών Εργαστηρίων και βοηθούς ιατρικών και βιολογικών εργαστηρίων.Η φύση της εργασίας των Τεχνολόγων Ιατρικών Εργαστηρίων και βοηθών ιατρικών και βιολογικών εργαστηρίων περιλαμβάνει την καθημερινή και αποκλειστική έκθεση σε υψηλότατο βιολογικό και χημικό κίνδυνο (διαχείριση μολυσματικών δειγμάτων, αερίων, τοξικών αντιδραστηρίων). Η εξαίρεσή τους από την ενοποίηση των προϋποθέσεων συνταξιοδότησης στα ΒΑΕ, τη στιγμή που συμπεριλαμβάνονται άλλοι κλάδοι στον ίδιο εργασιακό χώρο, παραβιάζει την αρχή της ισότητας.ΑΙΤΗΜΑ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗΣ:
Να αναδιατυπωθεί το Άρθρο 38 ώστε στο πρώτο εδάφιο, μετά τη φράση «…με τις ειδικότητες των νοσηλευτών, βοηθών νοσηλευτών…» να προστεθεί ρητά η φράση:
«…των Τεχνολόγων Ιατρικών Εργαστηρίων των Παρασκευαστών..
Παρατήρηση επί του άρθρου 38 – Αίτημα ένταξης των Τεχνολόγων Ακτινολογίας – Ακτινοθεραπείας (ΠΕ/ΤΕ) και Βοηθών Ραδιολογίας Ακτινολογίας (ΔΕ) στις διατάξεις περί Βαρέων και Ανθυγιεινών Επαγγελμάτων (ΒΑΕ).
Η προτεινόμενη διάταξη αποτελεί ένα θετικό βήμα προς την αναγνώριση των ιδιαίτερα επιβαρυμένων συνθηκών εργασίας συγκεκριμένων επαγγελματικών ομάδων του Εθνικού Συστήματος Υγείας. Ωστόσο, προκαλεί εύλογη απορία και αίσθημα άνισης μεταχείρισης η μη συμπερίληψη των Τεχνολόγων Ακτινολογίας – Ακτινοθεραπείας και Βοηθών Ραδιολογίας Ακτινολογίας, μιας κατηγορίας εργαζομένων που καθημερινά εκτελεί το έργο της υπό συνθήκες αυξημένου επαγγελματικού κινδύνου.
Οι Τεχνολόγοι Ακτινολογίας – Ακτινοθεραπείας και Βοηθοί Ραδιολογίας-Ακτινολογίας αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της διαγνωστικής και θεραπευτικής διαδικασίας, παρέχοντας υπηρεσίες σε τμήματα Ακτινοδιαγνωστικής, Αξονικής και Μαγνητικής Τομογραφίας, Επεμβατικής Ακτινολογίας, Επεμβατικής Καρδιολογίας, Πυρηνικής Ιατρικής, Ακτινοθεραπείας, καθώς και σε χειρουργικές αίθουσες.
Η φύση της εργασίας συνεπάγεται συνεχή έκθεση σε πολλαπλούς επαγγελματικούς κινδύνους. Πρωτίστως, πρόκειται για εργαζομένους που δραστηριοποιούνται σε περιβάλλοντα όπου χρησιμοποιείται ιοντίζουσα ακτινοβολία, γεγονός που αναγνωρίζεται από το ισχύον θεσμικό πλαίσιο μέσω της υποχρεωτικής χρήσης ατομικών δοσιμέτρων, της εφαρμογής ειδικών μέτρων ακτινοπροστασίας και της συνεχούς παρακολούθησης της επαγγελματικής έκθεσης. Παρά την αυστηρή εφαρμογή των αρχών ακτινοπροστασίας, τη χρήση θωρακίσεων και μέσων ατομικής προστασίας, καθώς και την υποχρεωτική δοσιμέτρηση, η έκθεση σε ιοντίζουσα ακτινοβολία δεν μπορεί να εξαλειφθεί πλήρως, αλλά μόνο να περιοριστεί εντός των θεσμοθετημένων ορίων. Η σωρευτική φύση της έκθεσης, σε συνδυασμό με την καθημερινή συμμετοχή σε ακτινοδιαγνωστικές,επεμβατικές και θεραπευτικές πράξεις, καθιστά το επάγγελμα αντικειμενικά επιβαρυμένο, με αυξημένες απαιτήσεις διαρκούς επαγρύπνησης και αυστηρής τήρησης πρωτοκόλλων ασφάλειας, προκειμένου να διασφαλίζεται τόσο η υγεία των εργαζομένων όσο και η ασφάλεια των ασθενών.
Παράλληλα, η καθημερινή άμεση επαφή με ασθενείς, συχνά σε επείγουσες ή κρίσιμες κλινικές συνθήκες, συνεπάγεται τεκμηριωμένη επαγγελματική έκθεση σε βιολογικούς παράγοντες, συμπεριλαμβανομένων παθογόνων μικροοργανισμών με δυνατότητα αερογενούς ή αιματογενούς μετάδοσης, καθώς και αυξημένο κίνδυνο επαφής με αίμα, βιολογικά υγρά και δυνητικά μολυσματικό υλικό. Η εν λόγω έκθεση εντάσσεται στις αναγνωρισμένες κατηγορίες επαγγελματικού κινδύνου στον χώρο της υγείας και αντιμετωπίζεται μέσω αυστηρών πρωτοκόλλων πρόληψης και ελέγχου λοιμώξεων, χωρίς ωστόσο να εξαλείφεται πλήρως. Η εμπειρία της πανδημίας COVID-19 κατέδειξε, με επιδημιολογικά τεκμηριωμένο τρόπο, τον καθοριστικό ρόλο των επαγγελματιών αυτών στη διαχείριση κρίσεων δημόσιας υγείας, αναδεικνύοντας ταυτόχρονα την αυξημένη επαγγελματική τους έκθεση και τον ουσιαστικό βαθμό κινδύνου που απορρέει από τη συνεχή παρουσία τους στην πρώτη γραμμή παροχής υπηρεσιών υγείας.
Επιπλέον, οι απαιτήσεις της εργασίας περιλαμβάνουν συχνή μετακίνηση και χειρισμό ασθενών με περιορισμένη κινητικότητα, πολύωρη ορθοστασία, εργασία σε κυλιόμενα ωράρια και εφημερίες, καθώς και υψηλή πνευματική και επιχειρησιακή ευθύνη, καθώς από την ορθή εκτέλεση των καθηκόντων τους εξαρτάται η ποιότητα της διάγνωσης και η ασφάλεια της θεραπείας των ασθενών.
Η μη ένταξη στο καθεστώς των Βαρέων και Ανθυγιεινών Επαγγελμάτων δεν ανταποκρίνεται στις πραγματικές συνθήκες άσκησης του επαγγέλματος και δημιουργεί προφανή ανισότητα σε σχέση με άλλες κατηγορίες εργαζομένων του χώρου της υγείας που αναγνωρίζεται ότι εργάζονται υπό αντίστοιχα ή και ηπιότερα επιβαρυμένες συνθήκες.
Για τους λόγους αυτούς, ζητείται η ρητή συμπερίληψη όλων των Τεχνολόγων Ακτινολογίας-Ακτινοθεραπείας και Βοηθών Ραδιολογίας-Ακτινολογίας που υπηρετούν στις δομές του Εθνικού Συστήματος Υγείας στις διατάξεις περί Βαρέων και Ανθυγιεινών Επαγγελμάτων. Η αναγνώριση αυτή συνιστά πράξη θεσμικής δικαιοσύνης, ίσης μεταχείρισης και ουσιαστικής αποτύπωσης των πραγματικών συνθηκών εργασίας ενός επιστημονικού κλάδου που συμβάλλει καθημερινά και καθοριστικά στην προστασία της δημόσιας υγείας.
Με εκτίμηση,
Τζουμερκιώτης Νικόλαος
Τεχνολόγος Ακτινολογίας Ακτινοθεραπείας
Με την παρούσα παρέμβαση, ως Στρατιωτικός Νοσηλευτής που υπηρετεί σε Στρατιωτικό Νοσοκομείο, επιθυμώ να επισημάνω μια σοβαρή παράλειψη και ανισότητα αναφορικά με τη σχεδιαζόμενη διάταξη για την ένταξη των νοσηλευτών στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα (ΒΑΕ).
Η επέκταση του μέτρου στους νοσηλευτές του ΕΣΥ και του ΕΚΑΒ είναι αναμφίβολα δίκαιη και κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση. Ωστόσο, η ρύθμιση οφείλει να συμπεριλάβει ρητά και το νοσηλευτικό προσωπικό των Στρατιωτικών Νοσοκομείων (καθώς και των λοιπών Σωμάτων Ασφαλείας).
Οι Στρατιωτικοί Νοσηλευτές:
Ασκούμε ακριβώς το ίδιο κλινικό έργο: Εργαζόμαστε κάτω από τις ίδιες ακριβώς αντίξοες, βαριές και ανθυγιεινές συνθήκες στα Στρατιωτικά Νοσοκομεία (ΜΕΘ, Χειρουργεία, ΤΕΠ, Κλινικές), εκτελώντας κυκλικό ωράριο (νυχτερινές βάρδιες, αργίες).
Εκτιθέμεθα στους ίδιους κινδύνους: Αντιμετωπίζουμε καθημερινά τους ίδιους βιολογικούς, χημικούς και φυσικούς παράγοντες κινδύνου, καθώς και την ίδια ψυχοσωματική καταπόνηση με τους συναδέλφους μας στο ΕΣΥ.
Καλύπτουμε ανάγκες του κοινού κοινωνικού συνόλου: Τα Στρατιωτικά Νοσοκομεία πλέον εξυπηρετούν μεγάλο όγκο πολιτών, συμμετέχουν σε εφημερίες και λειτουργούν ως οργανικό κομμάτι του εθνικού συστήματος υγείας σε περιόδους κρίσεων.
Η εξαίρεση των Στρατιωτικών Νοσηλευτών από τη συγκεκριμένη ασφαλιστική/συνταξιοδοτική πρόνοια εισάγει μια αδικαιολόγητη διάκριση, διαχωρίζοντας τους λειτουργούς υγείας με βάση τον εργοδότη (Υπουργείο Εθνικής Άμυνας αντί Υπουργείου Υγείας) και όχι με βάση το αντικείμενο και τις συνθήκες της εργασίας τους.
Ζητούμε την τροποποίηση της διάταξης, ώστε να προβλέπεται ρητά η ένταξη στα Βαρέα και Ανθυγιεινά και για το νοσηλευτικό προσωπικό (ένστολο και πολιτικό) που υπηρετεί στις Υγειονομικές Δομές των Ενόπλων Δυνάμεων.»
Με την παρούσα παρέμβαση, ως Στρατιωτικός Νοσηλευτής που υπηρετεί σε Στρατιωτικό Νοσοκομείο, επιθυμώ να επισημάνω μια σοβαρή παράλειψη και ανισότητα αναφορικά με τη σχεδιαζόμενη διάταξη για την ένταξη των νοσηλευτών στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα (ΒΑΕ).Η επέκταση του μέτρου στους νοσηλευτές του ΕΣΥ και του ΕΚΑΒ είναι αναμφίβολα δίκαιη και κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση. Ωστόσο, η ρύθμιση οφείλει να συμπεριλάβει ρητά και το νοσηλευτικό προσωπικό των Στρατιωτικών Νοσοκομείων (καθώς και των λοιπών Σωμάτων Ασφαλείας).Οι Στρατιωτικοί Νοσηλευτές:Ασκούμε ακριβώς το ίδιο κλινικό έργο: Εργαζόμαστε κάτω από τις ίδιες ακριβώς αντίξοες, βαριές και ανθυγιεινές συνθήκες στα Στρατιωτικά Νοσοκομεία (ΜΕΘ, Χειρουργεία, ΤΕΠ, Κλινικές), εκτελώντας κυκλικό ωράριο (νυχτερινές βάρδιες, αργίες).Εκτιθέμεθα στους ίδιους κινδύνους: Αντιμετωπίζουμε καθημερινά τους ίδιους βιολογικούς, χημικούς και φυσικούς παράγοντες κινδύνου, καθώς και την ίδια ψυχοσωματική καταπόνηση με τους συναδέλφους μας στο ΕΣΥ.Καλύπτουμε ανάγκες του κοινού κοινωνικού συνόλου: Τα Στρατιωτικά Νοσοκομεία πλέον εξυπηρετούν μεγάλο όγκο πολιτών, συμμετέχουν σε εφημερίες και λειτουργούν ως οργανικό κομμάτι του εθνικού συστήματος υγείας σε περιόδους κρίσεων.Η εξαίρεση των Στρατιωτικών Νοσηλευτών από τη συγκεκριμένη ασφαλιστική/συνταξιοδοτική πρόνοια εισάγει μια αδικαιολόγητη διάκριση, διαχωρίζοντας τους λειτουργούς υγείας με βάση τον εργοδότη (Υπουργείο Εθνικής Άμυνας αντί Υπουργείου Υγείας) και όχι με βάση το αντικείμενο και τις συνθήκες της εργασίας τους.Ζητούμε την τροποποίηση της διάταξης, ώστε να προβλέπεται ρητά η ένταξη στα Βαρέα και Ανθυγιεινά και για το νοσηλευτικό προσωπικό (ένστολο και πολιτικό) που υπηρετεί στις Υγειονομικές Δομές των Ενόπλων Δυνάμεων.»
Πώς γίνεται…οι τεχνολόγοι Ιατρικών εργαστηρίων των δημόσιων νοσοκομείων που είναι αυτοί που
1. Επεξεργαζονται όλα τα ανθρώπινα βιολογικά υγρά αφού κάνουν τη λήψη τους.
2. Μεταγγίζουν αίμα και παράγωγά του στις Αιμοδοσίες.
3. Κάνουν τις βιοψίες μετά τα χειρουργεία.
4. Εργάζονται σε εργαστήρια γενετικής.
5. Είναι ο βασικός κλάδος στη διάγνωση….
Πώς γίνεται λοιπόν να ΜΗΝ ΥΠΆΓΟΝΤΑΙ ΣΤΑ ΒΑΕ?
Όταν οι συνάδελφοί τους στον ιδιωτικό τομέα έχουν ενταχθεί από το 1978.
Ας γίνει λοιπόν άμεσα αντιστοίχιση και εναρμόνιση ώστε να διορθωθεί η αδικία.
Η Πανελλήνια Ένωση Τεχνολόγων Ιατρικών Εργαστηρίων (Π.Ε.Τ.Ι.Ε.), εκπροσωπώντας τους Βιοϊατρικούς Επιστήμονες – Τεχνολόγους Ιατρικών Εργαστηρίων που υπηρετούν στο Εθνικό Σύστημα Υγείας, εκφράζει την έντονη απογοήτευσή της για τον αποκλεισμό του κλάδου μας από τις διατάξεις του άρθρου 38, παρά το γεγονός ότι οι συνάδελφοί μας αποτελούν το κύριο επιστημονικό προσωπικό των Μικροβιολογικών, Βιοχημικών, Αιματολογικών, Ανοσολογικών, Μοριακών και λοιπών Διαγνωστικών Εργαστηρίων των Νοσοκομείων και Κέντρων Υγείας, καθώς και των Διαγνωστικών Εργαστήριων των Στρατιωτικών Νοσοκομείων της Χώρας, των Τμημάτων Επειγόντων Περιστατικών, των Αιμοδοσιών, του Εθνικού Κέντρου Αιμοδοσίας (Ε.ΚΕ.Α.), των Κτηνιατρικών Εργαστήριων, των Εργαστηρίων των Ιατροδικαστικών Υπηρεσιών, όπως επίσης και των Εργαστήριων (Εκπαιδευτικών και Ερευνητικών) της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης.
Το προτεινόμενο άρθρο επιχειρεί ορθώς να αποκαταστήσει ασφαλιστικές ανισότητες μεταξύ εργαζομένων του δημοσίου και του ιδιωτικού τομέα, αναγνωρίζοντας τις ιδιαίτερα επιβαρυμένες συνθήκες εργασίας σε συγκεκριμένες ειδικότητες. Ωστόσο, προκαλεί εύλογα ερωτήματα το γεγονός ότι ενώ γίνεται ρητή αναφορά στα «Μικροβιολογικά και Βιοχημικά Εργαστήρια», δεν περιλαμβάνονται οι επαγγελματίες που εργάζονται καθημερινά σε αυτά, δηλαδή οι Τεχνολόγοι Ιατρικών Εργαστηρίων και οι Βοηθοί Ιατρικών και Βιολογικών Εργαστηρίων.
Η εξαίρεση αυτή δεν συνάδει ούτε με την πραγματική φύση της εργασίας μας ούτε με τα επιστημονικά δεδομένα. Οι Τεχνολόγοι Ιατρικών Εργαστηρίων διαχειρίζονται καθημερινά ανθρώπινα βιολογικά δείγματα άγνωστου λοιμογόνου φορτίου, εκτελούν διαδικασίες που παράγουν αερολύματα, εκτίθενται σε παθογόνους μικροοργανισμούς, κυτταροτοξικές ουσίες, χημικούς παράγοντες και λοιπούς επαγγελματικούς κινδύνους, στο πλαίσιο της εργαστηριακής διάγνωσης και της προστασίας της δημόσιας υγείας. Η εγγενής βιολογική επικινδυνότητα του επαγγέλματος έχει επιστημονικά τεκμηριωθεί από μέτρια έως υψηλή και αποτελεί αναπόσπαστο χαρακτηριστικό της εργασιακής μας δραστηριότητας.
Επιπλέον, οι Τεχνολόγοι Ιατρικών Εργαστηρίων που απασχολούνται στον ιδιωτικό τομέα υπάγονται στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα ήδη από το 1978, αναγνωριζόμενης διαχρονικά από την Πολιτεία της ιδιαίτερης επικινδυνότητας και ανθυγιεινότητας του επαγγέλματός τους. Αντίστοιχα, οι εργαζόμενοι του ίδιου κλάδου στον δημόσιο τομέα, οι οποίοι διορίστηκαν μετά το 2011 και ασφαλίζονται με το καθεστώς του πρώην ΙΚΑ, υπάγονται επίσης στις διατάξεις των Βαρέων και Ανθυγιεινών Επαγγελμάτων.
Ως εκ τούτου, δημιουργείται μια αδικαιολόγητη και άνιση μεταχείριση μεταξύ επαγγελματιών που ασκούν ακριβώς το ίδιο έργο, στους ίδιους χώρους εργασίας και υπό τις ίδιες συνθήκες έκθεσης σε βιολογικούς, χημικούς και επαγγελματικούς κινδύνους. Η διατήρηση αυτής της διαφοροποίησης αποκλειστικά με βάση τον χρόνο διορισμού ή το ασφαλιστικό καθεστώς δεν εδράζεται σε κανένα επιστημονικό, επαγγελματικό ή αντικειμενικό κριτήριο και αντίκειται στις αρχές της ισότητας και της ίσης μεταχείρισης των εργαζομένων.
Παράλληλα, υπενθυμίζουμε ότι ο κλάδος μας είχε συμπεριληφθεί στις σχετικές επιστημονικές αξιολογήσεις για τα ΒΑΕ, ενώ η Πολιτεία έχει επανειλημμένα αναγνωρίσει τη σημασία και την επικινδυνότητα της εργασίας μας, χωρίς ωστόσο να έχει προχωρήσει μέχρι σήμερα στην ουσιαστική αποκατάσταση της αδικίας που υφίσταται.
Για τους λόγους αυτούς προτείνουμε την τροποποίηση του άρθρου 38 ώστε να συμπεριληφθούν ρητά στις διατάξεις του:
«Οι υπάλληλοι του κλάδου Βιοϊατρικών Επιστημών (Ειδικότητα Ιατρικών Εργαστηρίων), οι Τεχνολόγοι Ιατρικών Εργαστηρίων και οι Βοηθοί Ιατρικών και Βιολογικών Εργαστηρίων που υπηρετούν σε όλες τις δημόσιες δομές υγείας και εκτίθενται καθημερινά σε βιολογικούς, χημικούς και λοιπούς επαγγελματικούς κινδύνους.»
Η ένταξη του κλάδου μας στις διατάξεις του παρόντος άρθρου δεν αποτελεί προνομιακή μεταχείριση. Αποτελεί στοιχειώδη πράξη ισονομίας, ίσης μεταχείρισης και αναγνώρισης της πραγματικής φύσης της εργασίας που επιτελούμε καθημερινά, συμβάλλοντας καθοριστικά στη διάγνωση, την πρόληψη και την αντιμετώπιση των νοσημάτων.
Η Πολιτεία οφείλει να αποκαταστήσει μια διαχρονική αδικία και να διασφαλίσει ότι κανένας επαγγελματίας υγείας που εργάζεται υπό τις ίδιες συνθήκες βιολογικού και επαγγελματικού κινδύνου δεν θα εξαιρείται αδικαιολόγητα από τις προβλέψεις των Βαρέων και Ανθυγιεινών Επαγγελμάτων.
Παναγιώτης Δρόσος
Τεχνολόγος Ιατρικών Εργαστηρίων, BSc, MSc, PhD
Γενικός Γραμματέας Πανελλήνια Ένωση Τεχνολόγων Ιατρικών Εργαστηρίων (Π.Ε.Τ.Ι.Ε.)
Μέλος Διοικητικού Συμβουλίου Γ.Ν. ΝΙΚΑΙΑΣ- ΠΕΙΡΑΙΑ «Ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΩΝ»
Αδικαιολόγητος ο αποκλεισμός χιλιάδων υγειονομικών από τα ΒΑΕ… Επιβάλλεται να μπουν οι Τεχνολόγοι ακτινοβολίας ραδιολογίας
ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Χρειάζεται να προβλεφθούν μεταβατικές διατάξεις για τις παλιές νοσηλεύτριες
που ξεκίνησαν να εργάζονται σε ηλικία 22 ετών και που τώρα πλησιάζουν τα 60.
Δεν έχουν κανένα όφελος με την ένταξη στα ΒΑΕ αφού ούτως ή άλλως στα 62
θα έχουν 40 ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ έτη εργασίας.
Σε αντιδιαστολή, όσες διορίστηκαν σε μεγαλύτερη ηλικία (π.χ. 30 ετών) θα συνταξιοδοτηθούν
με 32 χρόνια εργασίας, στα 62.
Για άρση της αδικίας, προτείνω εισαγωγή μεταβατικής διάταξης:
Πλήρης συνταξιοδότησης των «παλαιών ασφαλισμένων» (διορισμός πριν την 1-1-1993)
σε ηλικία 60 ετών.
Η παράγραφος 1 του άρθρου 38 εντάσσει στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα τα Μικροβιολογικά και Βιοχημικά Εργαστήρια των Νοσοκομείων και των Κέντρων Υγείας. Ωστόσο, οι επαγγελματικές κατηγορίες που κατονομάζονται είναι οι νοσηλευτές, οι βοηθοί νοσηλευτών, οι οδηγοί ασθενοφόρων και οι βοηθοί διασωστών, δηλαδή ειδικότητες που δεν απασχολούνται στα συγκεκριμένα εργαστήρια.
Παράλληλα, δεν γίνεται καμία μνεία στους εργαζομένους που αποτελούν τον βασικό πυλώνα λειτουργίας των εργαστηριακών μονάδων. Οι επαγγελματίες του κλάδου Βιοϊατρικών Επιστημών (Ειδικότητα Ιατρικά Εργαστήρια), οι Τεχνολόγοι Ιατρικών Εργαστηρίων και οι Βοηθοί Ιατρικών και Βιολογικών Εργαστηρίων στελεχώνουν όχι μόνο τα Μικροβιολογικά και Βιοχημικά Εργαστήρια, αλλά και Αιματολογικά, Κυτταρολογικά, Παθολογοανατομικά, Ανοσολογικά και άλλα διαγνωστικά εργαστήρια. Είναι οι εργαζόμενοι που διαχειρίζονται και αναλύουν καθημερινά βιολογικά δείγματα σε όλα τα στάδια επεξεργασίας τους.
Έτσι δημιουργείται μια προφανής αντίφαση. Ο χώρος χαρακτηρίζεται ως επικίνδυνος, αλλά οι επαγγελματίες που εκτίθενται καθημερινά στους κινδύνους του δεν αναγνωρίζονται αντίστοιχα. Η θέση αυτή δεν στηρίζεται ούτε στην επιστημονική γνώση ούτε στις προηγούμενες αξιολογήσεις της πολιτείας και των αρμόδιων φορέων.
Η συμπερίληψη του κλάδου Βιοϊατρικών Επιστημών (Ειδικότητα Ιατρικά Εργαστήρια), των Τεχνολόγων Ιατρικών Εργαστηρίων και των Βοηθών Ιατρικών και Βιολογικών Εργαστηρίων αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση για την άρση της αντίφασης και την εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχείρισης.
Η παράγραφος 1 του άρθρου 38 εντάσσει στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα τα Μικροβιολογικά και Βιοχημικά Εργαστήρια των Νοσοκομείων και των Κέντρων Υγείας. Ωστόσο, οι επαγγελματικές κατηγορίες που κατονομάζονται είναι οι νοσηλευτές, οι βοηθοί νοσηλευτών, οι οδηγοί ασθενοφόρων και οι βοηθοί διασωστών, δηλαδή ειδικότητες που δεν απασχολούνται στα συγκεκριμένα εργαστήρια.
Παράλληλα, δεν γίνεται καμία μνεία στους εργαζομένους που αποτελούν τον βασικό πυλώνα λειτουργίας των εργαστηριακών μονάδων. Οι επαγγελματίες του κλάδου Βιοϊατρικών Επιστημών (Ειδικότητα Ιατρικά Εργαστήρια), οι Τεχνολόγοι Ιατρικών Εργαστηρίων και οι Βοηθοί Ιατρικών και Βιολογικών Εργαστηρίων στελεχώνουν όχι μόνο τα Μικροβιολογικά και Βιοχημικά Εργαστήρια, αλλά και Αιματολογικά, Κυτταρολογικά, Παθολογοανατομικά, Ανοσολογικά και άλλα διαγνωστικά εργαστήρια. Είναι οι εργαζόμενοι που διαχειρίζονται και αναλύουν καθημερινά βιολογικά δείγματα σε όλα τα στάδια επεξεργασίας τους.
Έτσι δημιουργείται μια προφανής αντίφαση. Ο χώρος χαρακτηρίζεται ως επικίνδυνος, αλλά οι επαγγελματίες που εκτίθενται καθημερινά στους κινδύνους του δεν αναγνωρίζονται αντίστοιχα. Η θέση αυτή δεν στηρίζεται ούτε στην επιστημονική γνώση ούτε στις προηγούμενες αξιολογήσεις της πολιτείας και των αρμόδιων φορέων.
Η συμπερίληψη του κλάδου Βιοϊατρικών Επιστημών (Ειδικότητα Ιατρικά Εργαστήρια), των Τεχνολόγων Ιατρικών Εργαστηρίων και των Βοηθών Ιατρικών και Βιολογικών Εργαστηρίων αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση για την άρση της αντίφασης και την εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχείρισης.
Η παράγραφος 1 του άρθρου 38 εντάσσει στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα τα Μικροβιολογικά και Βιοχημικά Εργαστήρια των Νοσοκομείων και των Κέντρων Υγείας. Ωστόσο, οι επαγγελματικές κατηγορίες που κατονομάζονται είναι οι νοσηλευτές, οι βοηθοί νοσηλευτών, οι οδηγοί ασθενοφόρων και οι βοηθοί διασωστών, δηλαδή ειδικότητες που δεν απασχολούνται στα συγκεκριμένα εργαστήρια.
Παράλληλα, δεν γίνεται καμία μνεία στους εργαζομένους που αποτελούν τον βασικό πυλώνα λειτουργίας των εργαστηριακών μονάδων. Οι επαγγελματίες του κλάδου Βιοϊατρικών Επιστημών (Ειδικότητα Ιατρικά Εργαστήρια), οι Τεχνολόγοι Ιατρικών Εργαστηρίων και οι Βοηθοί Ιατρικών και Βιολογικών Εργαστηρίων στελεχώνουν όχι μόνο τα Μικροβιολογικά και Βιοχημικά Εργαστήρια, αλλά και Αιματολογικά, Κυτταρολογικά, Παθολογοανατομικά, Ανοσολογικά και άλλα διαγνωστικά εργαστήρια. Είναι οι εργαζόμενοι που διαχειρίζονται και αναλύουν καθημερινά βιολογικά δείγματα σε όλα τα στάδια επεξεργασίας τους.
Έτσι δημιουργείται μια προφανής αντίφαση. Ο χώρος χαρακτηρίζεται ως επικίνδυνος, αλλά οι επαγγελματίες που εκτίθενται καθημερινά στους κινδύνους του δεν αναγνωρίζονται αντίστοιχα. Η θέση αυτή δεν στηρίζεται ούτε στην επιστημονική γνώση ούτε στις προηγούμενες αξιολογήσεις της πολιτείας και των αρμόδιων φορέων.
Η συμπερίληψη του κλάδου Βιοϊατρικών Επιστημών (Ειδικότητα Ιατρικά Εργαστήρια), των Τεχνολόγων Ιατρικών Εργαστηρίων και των Βοηθών Ιατρικών και Βιολογικών Εργαστηρίων αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση για την άρση της αντίφασης και την εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχείρισης.
Η παράγραφος 1 του άρθρου 38 εντάσσει στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα τα Μικροβιολογικά και Βιοχημικά Εργαστήρια των Νοσοκομείων και των Κέντρων Υγείας. Ωστόσο, οι επαγγελματικές κατηγορίες που κατονομάζονται είναι οι νοσηλευτές, οι βοηθοί νοσηλευτών, οι οδηγοί ασθενοφόρων και οι βοηθοί διασωστών, δηλαδή ειδικότητες που δεν απασχολούνται στα συγκεκριμένα εργαστήρια.
Παράλληλα, δεν γίνεται καμία μνεία στους εργαζομένους που αποτελούν τον βασικό πυλώνα λειτουργίας των εργαστηριακών μονάδων. Οι επαγγελματίες του κλάδου Βιοϊατρικών Επιστημών (Ειδικότητα Ιατρικά Εργαστήρια), οι Τεχνολόγοι Ιατρικών Εργαστηρίων και οι Βοηθοί Ιατρικών και Βιολογικών Εργαστηρίων στελεχώνουν όχι μόνο τα Μικροβιολογικά και Βιοχημικά Εργαστήρια, αλλά και Αιματολογικά, Κυτταρολογικά, Παθολογοανατομικά, Ανοσολογικά και άλλα διαγνωστικά εργαστήρια. Είναι οι εργαζόμενοι που διαχειρίζονται και αναλύουν καθημερινά βιολογικά δείγματα σε όλα τα στάδια επεξεργασίας τους.
Έτσι δημιουργείται μια προφανής αντίφαση. Ο χώρος χαρακτηρίζεται ως επικίνδυνος, αλλά οι επαγγελματίες που εκτίθενται καθημερινά στους κινδύνους του δεν αναγνωρίζονται αντίστοιχα. Η θέση αυτή δεν στηρίζεται ούτε στην επιστημονική γνώση ούτε στις προηγούμενες αξιολογήσεις της πολιτείας και των αρμόδιων φορέων.
Η συμπερίληψη του κλάδου Βιοϊατρικών Επιστημών (Ειδικότητα Ιατρικά Εργαστήρια), των Τεχνολόγων Ιατρικών Εργαστηρίων και των Βοηθών Ιατρικών και Βιολογικών Εργαστηρίων αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση για την άρση της αντίφασης και την εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχείρισης.
Η παράγραφος 1 του άρθρου 38 εντάσσει στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα τα Μικροβιολογικά και Βιοχημικά Εργαστήρια των Νοσοκομείων και των Κέντρων Υγείας. Ωστόσο, οι επαγγελματικές κατηγορίες που κατονομάζονται είναι οι νοσηλευτές, οι βοηθοί νοσηλευτών, οι οδηγοί ασθενοφόρων και οι βοηθοί διασωστών, δηλαδή ειδικότητες που δεν απασχολούνται στα συγκεκριμένα εργαστήρια.
Παράλληλα, δεν γίνεται καμία μνεία στους εργαζομένους που αποτελούν τον βασικό πυλώνα λειτουργίας των εργαστηριακών μονάδων. Οι επαγγελματίες του κλάδου Βιοϊατρικών Επιστημών (Ειδικότητα Ιατρικά Εργαστήρια), οι Τεχνολόγοι Ιατρικών Εργαστηρίων και οι Βοηθοί Ιατρικών και Βιολογικών Εργαστηρίων στελεχώνουν όχι μόνο τα Μικροβιολογικά και Βιοχημικά Εργαστήρια, αλλά και Αιματολογικά, Κυτταρολογικά, Παθολογοανατομικά, Ανοσολογικά και άλλα διαγνωστικά εργαστήρια. Είναι οι εργαζόμενοι που διαχειρίζονται και αναλύουν καθημερινά βιολογικά δείγματα σε όλα τα στάδια επεξεργασίας τους.
Έτσι δημιουργείται μια προφανής αντίφαση. Ο χώρος χαρακτηρίζεται ως επικίνδυνος, αλλά οι επαγγελματίες που εκτίθενται καθημερινά στους κινδύνους του δεν αναγνωρίζονται αντίστοιχα. Η θέση αυτή δεν στηρίζεται ούτε στην επιστημονική γνώση ούτε στις προηγούμενες αξιολογήσεις της πολιτείας και των αρμόδιων φορέων.
Η συμπερίληψη του κλάδου Βιοϊατρικών Επιστημών (Ειδικότητα Ιατρικά Εργαστήρια), των Τεχνολόγων Ιατρικών Εργαστηρίων και των Βοηθών Ιατρικών και Βιολογικών Εργαστηρίων αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση για την άρση της αντίφασης και την εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχείρισης.
Με το υπό διαβούλευση νομοσχέδιο του Υπουργείου Εργασίας «Ενίσχυση της εφαρμογής της ισότητας της αμοιβής μεταξύ ανδρών και γυναικών για όμοια εργασία ή για εργασία ίσης αξίας και λοιπές διατάξεις – Ενσωμάτωση της Οδηγίας (Ε.Ε.) 2023/970», και ειδικότερα με τις διατάξεις του άρθρου 38, προβλέπεται η υπαγωγή στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα (Β.Α.Ε.) εργαζομένων των Νοσοκομείων, των Κέντρων Υγείας του Εθνικού Συστήματος Υγείας (Ε.Σ.Υ.) και του Εθνικού Κέντρου Άμεσης Βοήθειας (Ε.Κ.Α.Β.), όπως οι νοσηλευτές, οι βοηθοί νοσηλευτών, οι οδηγοί και οι διασώστες – πληρώματα ασθενοφόρων.
Ωστόσο, από τη συγκεκριμένη ρύθμιση απουσιάζει αδικαιολόγητα ο κλάδος των Τεχνολόγων Ακτινολογίας – Ακτινοθεραπείας και Βοηθών Ραδιολογίας Ακτινολογίας παρά το γεγονός ότι οι επαγγελματίες αυτοί παρέχουν υπηρεσίες σε συνθήκες που χαρακτηρίζονται διαχρονικά από αυξημένο επαγγελματικό κίνδυνο και ιδιαίτερα επιβαρυντικό εργασιακό περιβάλλον.
Οι Τεχνολόγοι Ακτινολογίας – Ακτινοθεραπείας αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του συστήματος υγείας και εργάζονται καθημερινά σε περιβάλλον με αυξημένους επαγγελματικούς κινδύνους, οι οποίοι συνδέονται άμεσα με:
• Την έκθεση σε ιοντίζουσα ακτινοβολία κατά την εκτέλεση διαγνωστικών και θεραπευτικών πράξεων.
• Τη συμμετοχή σε επεμβατικές ακτινολογικές διαδικασίες και υβριδικά χειρουργεία.
• Την παροχή υπηρεσιών σε Τμήματα Επειγόντων Περιστατικών, Μονάδες Εντατικής Θεραπείας και νοσηλευτικούς θαλάμους.
• Την εργασία σε Τμήματα Πυρηνικής Ιατρικής, με χειρισμό και παρουσία ανοικτών ραδιενεργών πηγών και ραδιοφαρμάκων.
• Την έκθεση σε βιολογικούς και λοιμογόνους παράγοντες υψηλού κινδύνου.
• Την απασχόληση σε καθεστώς νυχτερινής εργασίας, κυλιόμενων βαρδιών και συνεχούς επιχειρησιακής ετοιμότητας.
• Την έκθεση σε εργονομικές καταπονήσεις που σχετίζονται με τη μετακίνηση και την υποβοήθηση ασθενών, συχνά σε επείγουσες συνθήκες.
Η ιδιαίτερα επιβαρυντική φύση του επαγγέλματος αναγνωρίζεται διαχρονικά τόσο από την εθνική όσο και από την ευρωπαϊκή νομοθεσία περί ακτινοπροστασίας, καθώς και από το ισχύον πλαίσιο προστασίας των εργαζομένων που εκτίθενται σε ιοντίζουσα ακτινοβολία.
Η υπαγωγή εργαζομένων σε ακτινολογικά, ακτινοθεραπευτικά και εργαστήρια πυρηνικής ιατρικής του ιδιωτικού τομέα στα Β.Α.Ε. αποτελεί ήδη κατοχυρωμένο δικαίωμα, γεγονός που καθιστά ακόμη πιο επιτακτική την ανάγκη ίσης μεταχείρισης των αντίστοιχων εργαζομένων του δημόσιου τομέα.
Η αναγνώριση των Τεχνολόγων Ακτινολογίας – Ακτινοθεραπείας ως δικαιούχων του καθεστώτος των Β.Α.Ε. δεν συνιστά προνομιακή μεταχείριση, αλλά εφαρμογή της αρχής της ισότητας, της ίσης μεταχείρισης των εργαζομένων και της υποχρέωσης της Πολιτείας να διασφαλίζει την υγεία και την ασφάλεια όσων παρέχουν κρίσιμες υπηρεσίες στο Εθνικό Σύστημα Υγείας.
Η εξαίρεση του κλάδου από τη ρύθμιση δεν εδράζεται σε αντικειμενικά κριτήρια επικινδυνότητας ή ανθυγιεινότητας της εργασίας και δημιουργεί αδικαιολόγητη άνιση μεταχείριση έναντι άλλων επαγγελματιών υγείας που υπάγονται στις ίδιες διατάξεις. Η Πολιτεία οφείλει να αποκαταστήσει την προφανή αυτή αδικία και να διασφαλίσει την ίση μεταχείριση των Τεχνολόγων Ακτινολογίας – Ακτινοθεραπείας του Εθνικού Συστήματος Υγείας.
Παράλληλα, κρίνεται σκόπιμο να εξεταστούν με ενιαία και αντικειμενικά κριτήρια όλες οι επαγγελματικές ομάδες του χώρου της υγείας που εκτίθενται σε αντίστοιχους επαγγελματικούς κινδύνους και εργάζονται υπό παρόμοιες επιβαρυντικές συνθήκες.
Κατόπιν των ανωτέρω, καλούμε το Υπουργείο να τροποποιήσει το άρθρο 38 ώστε να συμπεριλάβει ρητά τον κλάδο των Τεχνολόγων Ακτινολογίας – Ακτινοθεραπείας και Βοηθών Ραδιολογίας Ακτινολογίας στις προβλεπόμενες διατάξεις περί Βαρέων και Ανθυγιεινών Επαγγελμάτων.
Κυριαζόπουλος Παναγιώτης
Μέλος Π.Δ.Ε. Ε.Τ.Α.Α.Ε.-Ν.Π.Δ.Δ.
Θα πρέπει και οι τεχνολόγοι ,παρασκευαστές στα εργαστήρια να μπουν στα βαρέα όπως είναι ήδη στον ιδιωτικό τομέα θα πρέπει να υπάρχει ίση μεταχείριση των εργαζόμενων στα νοσοκομεία είτε είναι δημόσια είτε ιδιωτικά είτε στρατιωτικά.
Ο κλάδος των ιατρικών εργαστηρίων θα Πρέπει άμεσα να υπαχθει στα βαρέα κ ανθυγιεινά!!!Η επαγγελματική έκθεση σε ιούς μικρόβια κ βιολογικά υλικά είναι καθοριστικός παράγοντας για την ένταξη στα βαρέα.Απο το νομοσχέδιο αυτό δεν πρέπει να εξαιρεθούν οι στρατιωτικοί που υπηρετούν στα εργαστήρια των στρατιωτικών νοσοκομείων.Η συνταξιοδότηση στα 62 αποτελεί αδικία εφόσον λαμβάνουν την ίδια επικινδυνότητα καθώς επίσης εκτελούν νυχτερινή ετγασια.
ΣΧΟΛΙΟ ΕΠΙ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 38 – ΠΡΟΣ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗ
Με την προτεινόμενη διάταξη του Άρθρου 38 εισάγεται μια κατάφωρη αδικία και μια επιστημονική ανακρίβεια εις βάρος του κλάδου των Τεχνολόγων Ιατρικών Εργαστηρίων.
Το άρθρο αναφέρεται σε εργαζόμενους στα Μικροβιολογικά και Βιοχημικά Εργαστήρια των Νοσοκομείων και των Κέντρων Υγείας, συμπεριλαμβάνοντας ειδικότητες όπως οι νοσηλευτές, αλλά εξαιρεί πλήρως το κατ’ εξοχήν αρμόδιο επιστημονικό προσωπικό που στελεχώνει αυτά τα εργαστήρια: τους Τεχνολόγους Ιατρικών Εργαστηρίων και βοηθούς ιατρικών και βιολογικών εργαστηρίων.
Η φύση της εργασίας των Τεχνολόγων Ιατρικών Εργαστηρίων και βοηθών ιατρικών και βιολογικών εργαστηρίων περιλαμβάνει την καθημερινή και αποκλειστική έκθεση σε υψηλότατο βιολογικό και χημικό κίνδυνο (διαχείριση μολυσματικών δειγμάτων, αερίων, τοξικών αντιδραστηρίων). Η εξαίρεσή τους από την ενοποίηση των προϋποθέσεων συνταξιοδότησης στα ΒΑΕ, τη στιγμή που συμπεριλαμβάνονται άλλοι κλάδοι στον ίδιο εργασιακό χώρο, παραβιάζει την αρχή της ισότητας.
ΑΙΤΗΜΑ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗΣ:
Να αναδιατυπωθεί το Άρθρο 38 ώστε στο πρώτο εδάφιο, μετά τη φράση «…με τις ειδικότητες των νοσηλευτών, βοηθών νοσηλευτών…» να προστεθεί ρητά η φράση:
«…των Τεχνολόγων Ιατρικών Εργαστηρίων των Παρασκευαστών..
Με το τρέχον υπό διαβούλευση νομοσχέδιο του Υπουργείου Εργασίας και ειδικότερα με τις διατάξεις του άρθρου 38, προβλέπεται η υπαγωγή στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα (Β.Α.Ε.) εργαζομένων των Νοσοκομείων, των Κέντρων Υγείας του Εθνικού Συστήματος Υγείας (Ε.Σ.Υ.) και του Εθνικού Κέντρου Άμεσης Βοήθειας (Ε.Κ.Α.Β.), όπως οι νοσηλευτές, οι βοηθοί νοσηλευτών, οι οδηγοί και οι διασώστες – πληρώματα ασθενοφόρων.
Ωστόσο, από τη συγκεκριμένη ρύθμιση απουσιάζει αδικαιολόγητα ο κλάδος των Τεχνολόγων Ακτινολογίας – Ακτινοθεραπείας και Βοηθών Ραδιολογίας Ακτινολογίας παρά το γεγονός ότι οι επαγγελματίες αυτοί παρέχουν υπηρεσίες σε συνθήκες που χαρακτηρίζονται διαχρονικά από αυξημένο επαγγελματικό κίνδυνο και ιδιαίτερα επιβαρυντικό εργασιακό περιβάλλον. Οι Τεχνολόγοι Ακτινολογίας – Ακτινοθεραπείας αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του συστήματος υγείας και εργάζονται καθημερινά σε περιβάλλον με αυξημένους επαγγελματικούς κινδύνους, οι οποίοι συνδέονται άμεσα με:
• Την έκθεση σε ιοντίζουσα ακτινοβολία κατά την εκτέλεση διαγνωστικών και θεραπευτικών πράξεων.
• Τη συμμετοχή σε επεμβατικές ακτινολογικές διαδικασίες και υβριδικά χειρουργεία.
• Την παροχή υπηρεσιών σε Τμήματα Επειγόντων Περιστατικών, Μονάδες Εντατικής Θεραπείας και νοσηλευτικούς θαλάμους.
• Την εργασία σε Τμήματα Πυρηνικής Ιατρικής, με χειρισμό και παρουσία ανοικτών ραδιενεργών πηγών και ραδιοφαρμάκων.
• Την έκθεση σε βιολογικούς και λοιμογόνους παράγοντες υψηλού κινδύνου.
• Την απασχόληση σε καθεστώς νυχτερινής εργασίας, κυλιόμενων βαρδιών και συνεχούς επιχειρησιακής ετοιμότητας.
• Την έκθεση σε εργονομικές καταπονήσεις που σχετίζονται με τη μετακίνηση και την υποβοήθηση ασθενών, συχνά σε επείγουσες συνθήκες.
Η ιδιαίτερα επιβαρυντική φύση του επαγγέλματος αναγνωρίζεται διαχρονικά τόσο από την εθνική όσο και από την ευρωπαϊκή νομοθεσία περί ακτινοπροστασίας, καθώς και από το ισχύον πλαίσιο προστασίας των εργαζομένων που εκτίθενται σε ιοντίζουσα ακτινοβολία.
Παράλληλα, η υπαγωγή εργαζομένων σε ακτινολογικά, ακτινοθεραπευτικά και εργαστήρια πυρηνικής ιατρικής του ιδιωτικού τομέα στα Β.Α.Ε. αποτελεί ήδη κατοχυρωμένο δικαίωμα, γεγονός που καθιστά ακόμη πιο επιτακτική την ανάγκη ίσης μεταχείρισης των αντίστοιχων εργαζομένων του δημόσιου τομέα.
Η αναγνώριση των Τεχνολόγων Ακτινολογίας – Ακτινοθεραπείας ως δικαιούχων του καθεστώτος των Β.Α.Ε. δεν συνιστά προνομιακή μεταχείριση, αλλά εφαρμογή της αρχής της ισότητας, της ίσης μεταχείρισης των εργαζομένων και της υποχρέωσης της Πολιτείας να διασφαλίζει την υγεία και την ασφάλεια όσων παρέχουν κρίσιμες υπηρεσίες στο Εθνικό Σύστημα Υγείας.
Η εξαίρεση του κλάδου από τη ρύθμιση δεν εδράζεται σε αντικειμενικά κριτήρια επικινδυνότητας ή ανθυγιεινότητας της εργασίας και δημιουργεί αδικαιολόγητη άνιση μεταχείριση έναντι άλλων επαγγελματιών υγείας που υπάγονται στις ίδιες διατάξεις.
Η Πολιτεία οφείλει να αποκαταστήσει την προφανή αυτή αδικία και να διασφαλίσει την ίση μεταχείριση των Τεχνολόγων Ακτινολογίας – Ακτινοθεραπείας του Εθνικού Συστήματος Υγείας.
Παράλληλα, κρίνεται σκόπιμο να εξεταστούν με ενιαία και αντικειμενικά κριτήρια όλες οι επαγγελματικές ομάδες του χώρου της υγείας που εκτίθενται σε αντίστοιχους επαγγελματικούς κινδύνους και εργάζονται υπό παρόμοιες επιβαρυντικές συνθήκες.
Κατόπιν των ανωτέρω, καλούμε το Υπουργείο να τροποποιήσει το άρθρο 38 ώστε να συμπεριλάβει ρητά τον κλάδο των Τεχνολόγων Ακτινολογίας – Ακτινοθεραπείας και Βοηθών Ραδιολογίας Ακτινολογίας στις προβλεπόμενες διατάξεις περί Βαρέων και Ανθυγιεινών Επαγγελμάτων.
Με εκτίμηση,
Νιργιανάκη Ελευθερία
Τεχνολόγος Ακτινολογίας Ακτινοθεραπείας,MSc
Ακτινοθεραπευτικό Τμήμα ΓΑΟΝΑ «Ο Άγιος Σάββας»
Υπεύθυνη Δημοσίων Σχέσεων Π.Δ.Ε. ΕΤΑΑΕ-ΝΠΔΔ
Ως ΔΕ Χειριστές Ιατρικων Συσκευών Απεικόνισης – Ακτινοθεραπείας εργαζόμαστε σε κρίσιμες δομές διάγνωσης και θεραπείας, όπως ακτινολογικά τμήματα, αξονικούς και μαγνητικούς τομογράφους, ακτινοθεραπεία, πυρηνική ιατρική, επεμβατικά και αιμοδυναμικά εργαστήρια, χειρουργεία, ΜΕΘ, ΜΑΦ, τμήματα επειγόντων και μονάδες ειδικών λοιμώξεων-COVID 19. Η εργασία αυτή ενέχει ακτινικούς, βιολογικούς, μολυσματικούς, εργονομικούς, σωματικούς και ψυχοκοινωνικούς κινδύνους.
Ερχόμαστε σε άμεση επαφή με βαρέως πάσχοντες, ανοσοκατεσταλμένους, πολυτραυματίες, εμπύρετους ή δυνητικά μεταδοτικούς ασθενείς, χωρίς πάντα να είναι γνωστός ο κίνδυνος λοίμωξης. Η τοποθέτηση, μετακίνηση, έκθεση σε ιοντίζουσες ακτινοβολίες και υποστήριξη του ασθενή κατά την εξέταση ή θεραπεία δεν επιτρέπει αποστασιοποίηση και συνεπάγεται πραγματική έκθεση σε επαγγελματικούς κινδύνους.
Παράλληλα, η εργασία μας πραγματοποιείται σε ελεγχόμενες και επιβλεπόμενες περιοχές έκθεσης σε ιοντίζουσες ακτινοβολίες, με απαιτήσεις ακτινοπροστασίας, ατομικής δοσιμέτρησης, εκπαίδευσης, ελέγχου και συνεχούς επαγγελματικής εγρήγορσης. Αποτελεί θεσμική ασυνέπεια να αναγνωρίζεται ο κίνδυνος για σκοπούς ακτινοπροστασίας και υγειονομικής ασφάλειας, αλλά να αγνοείται κατά την εξέταση της ένταξης στα ΒΑΕ και στην Α΄ Κατηγορία Επιδόματος.
Η εξαίρεση αυτή παραβιάζει την αρχή της ίσης μεταχείρισης. Ο ίδιος κλάδος υπάγεται στα ΒΑΕ στον ιδιωτικό τομέα, ενώ στο Δημόσιο, με εφημεριακή λειτουργία, κυλιόμενα ωράρια, επείγοντα περιστατικά και βαρέως πάσχοντες ασθενείς, εξακολουθεί να αντιμετωπίζεται άνισα. Επιπλέον, εντός του ίδιου Δημόσιου τομέα, οι μετά την 01.01.2011 προσληφθέντες υπάγονται στα ΒΑΕ, ενώ οι προγενέστερα προσληφθέντες παραμένουν εκτός, παρότι εργάζονται με το ίδιο αντικείμενο, την ίδια ευθύνη, έκθεση και επικινδυνότητα.
Επίσης η εξαγορά προηγουμενου χρόνου υπηρεσίας για τον κλάδο μας δεν πρέπει να επιβαρύνει αποκλειστικά τους εργαζόμενους διότι η διαδικασία αναγνώρισης προκύπτει από την διαχρονική θεσμική ασυνέπεια και άνιση μεταχείριση της Πολιτείας. Θα πρέπει να καλυφθεί από το κράτος ή να προβλεφθεί ειδική ευνοϊκή μεταβατική ρύθμιση χωρίς δυσανάλογη οικονομική επιβάρυνση των ΠΕ/ΤΕ Τεχνολόγων Ακτινολογίας-Ακτινοθεραπείας και Χειριστών Ιατρικών Συσκευών Απεικόνισης-Ακτινοθεραπείας.
Η ένταξη του κλάδου στα ΒΑΕ και στην Α΄ Κατηγορία Επιδόματος δεν αποτελεί προνόμιο, αλλά αναγνώριση της πραγματικής φύσης της εργασίας μας και μέτρο προστασίας ενός κλάδου που στηρίζει καθημερινά τη διάγνωση, τη θεραπεία, την ακτινοπροστασία και την ασφάλεια των ασθενών.
Εφόσον είμαστε απαραίτητοι στην κρίση, δικαιώστε μας στην νομοθέτηση!
Για τους λόγους αυτούς, ζητώ την άμεση και ρητή συμπερίληψη του κλάδου μας στο άρθρο 38.»
Βαλτε τους Τεχνολόγους Ιατρικων Εργαστηρίων στα ΒΑΕ.
Νοσηλευτείς ΔΕΝ εργάζονται στα εργαστήρια!!