- Εργαζόμενοι στα Νοσοκομεία και στα Κέντρα Υγείας του Εθνικού Συστήματος Υγείας (Ε.Σ.Υ.), καθώς και στο Εθνικό Κέντρο Άμεσης Βοήθειας (Ε.Κ.Α.Β.), και συγκεκριμένα σε Κλινικές, Μικροβιολογικά και Βιοχημικά Εργαστήρια των ανωτέρω, με τις ειδικότητες των νοσηλευτών, βοηθών νοσηλευτών, οδηγών και βοηθών ασθενοφόρων διασωστών, οι οποίοι υπάγονται στη συνταξιοδοτική προστασία του δημοσίου και απασχολούνται αποκλειστικά στις ως άνω ειδικότητες, για τις οποίες εργαζόμενοι των αντίστοιχων ειδικοτήτων που υπάγονται στην ασφάλιση του πρώην Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ. εμπίπτουν στις περ. 31 και 51 της υπό στοιχεία Φ10221/οικ.26816/929/2.12.2011 απόφασης του Υπουργού Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης (Β’ 2778), δικαιούνται σύνταξης από τον Κλάδο Κύριας Ασφάλισης και λοιπών παροχών του e-Ε.Φ.Κ.Α. με τη συμπλήρωση του εξηκοστού δεύτερου (62ου) έτους της ηλικίας τους, εφόσον έχουν τουλάχιστον δεκαπέντε (15) συντάξιμα έτη, εκ των οποίων δώδεκα (12) έτη αποκλειστικά στις ειδικότητες αυτές και τρία (3) έτη τουλάχιστον τα τελευταία δεκαεπτά (17) έτη, πριν από τη συμπλήρωση του ανωτέρω ορίου ηλικίας ή την υποβολή αίτησης συνταξιοδότησης. Για τη θεμελίωση συνταξιοδοτικού δικαιώματος για επικουρική σύνταξη εφαρμόζεται το άρθρο 96Α του ν. 4387/2016 (Α’ 85).
- Για τα πρόσωπα της παρ. 1 καταβάλλεται πρόσθετη ειδική εισφορά βαρέων και ανθυγιεινών επαγγελμάτων, η οποία ανέρχεται:
α) για τον κλάδο κύριας σύνταξης σε ποσοστό τρία κόμμα εξήντα τοις εκατό (3,60%), επιμεριζόμενη σε ποσοστό δύο κόμμα είκοσι τοις εκατό (2,20%) για τον ασφαλισμένο και ένα κόμμα σαράντα τοις εκατό (1,40%) για τον εργοδότη, και
β) για τον κλάδο επικουρικής ασφάλισης πρόσθετη ειδική εισφορά σε ποσοστό δύο τοις εκατό (2%), επιμεριζόμενη σε ποσοστό ένα κόμμα είκοσι πέντε τοις εκατό (1,25%) για τον ασφαλισμένο και μηδέν κόμμα εβδομήντα πέντε τοις εκατό (0,75%) για τον εργοδότη.
Οι εισφορές της παρούσας υπολογίζονται επί των αποδοχών επί των οποίων υπολογίζονται οι εισφορές κύριας και επικουρικής ασφάλισης.
- Η υπαγωγή στις ρυθμίσεις των παρ. 1 και 2 διενεργείται μόνο κατόπιν αίτησης των εργαζομένων, η οποία υποβάλλεται στις αρμόδιες υπηρεσίες εκκαθάρισης μισθοδοσίας του φορέα απασχόλησης εντός αποκλειστικής προθεσμίας έξι (6) μηνών από την έναρξη ισχύος του παρόντος άρθρου. Η υπαγωγή εκκινεί από την πρώτη ημέρα του μεθεπόμενου μήνα της υποβολής της αίτησης. Η αίτηση του προηγούμενου εδαφίου είναι κοινή για κύρια και επικουρική ασφάλιση.
- α) Σε όσους εργαζόμενους επιθυμούν, παρέχεται η δυνατότητα αναγνώρισης κατόπιν εξαγοράς, του χρόνου πραγματικής απασχόλησής τους στις ειδικότητες της παρ. 1 έως και την ημερομηνία υπαγωγής κατά την παρ. 3, προκειμένου να συμπληρώσουν τις ελάχιστες προϋποθέσεις χρόνου ασφάλισης, ήτοι δώδεκα (12) έτη απασχόλησης αποκλειστικά στις ειδικότητες αυτές και τρία (3) έτη τουλάχιστον τα τελευταία δεκαεπτά (17) έτη πριν από τη συμπλήρωση του ορίου ηλικίας της παρ. 1 ή την υποβολή αίτησης συνταξιοδότησης.
β) Στην περίπτωση αναγνώρισης κατόπιν εξαγοράς στον κύριο φορέα του χρόνου πραγματικής απασχόλησης στις ειδικότητες της παρ. 1 έως και την ημερομηνία υπαγωγής κατά την παρ. 3, προκειμένου να συμπληρωθούν οι ελάχιστες προϋποθέσεις χρόνου ασφάλισης για την κύρια ασφάλιση, ο ασφαλισμένος υποχρεούται στην αναγνώριση κατόπιν εξαγοράς και στον επικουρικό φορέα ίδιου χρονικού διαστήματος με αυτόν που αναγνώρισε στον κύριο φορέα. Η αίτηση για την εξαγορά είναι κοινή για κύρια και επικουρική ασφάλιση.
γ) Η αίτηση για την αναγνώριση υποβάλλεται στις αρμόδιες υπηρεσίες εκκαθάρισης μισθοδοσίας του φορέα απασχόλησης.
Η αναγνώριση πραγματοποιείται με την καταβολή από τον ασφαλισμένο για κάθε μήνα αναγνωριζόμενου χρόνου ασφάλισης της πρόσθετης ειδικής εισφοράς βαρέων και ανθυγιεινών επαγγελμάτων ασφαλισμένου και εργοδότη κύριας και επικουρικής ασφάλισης στο ποσοστό που ισχύει κατά τον χρόνο υποβολής της αίτησης εξαγοράς και επί των συντάξιμων αποδοχών του ασφαλισμένου κατά τον μήνα υποβολής της αίτησης εξαγοράς. Η αναγνώριση λαμβάνει χώρα με πράξη της αρμόδιας υπηρεσίας εκκαθάρισης μισθοδοσίας του φορέα απασχόλησης.
Μετά την εξόφληση του ποσού της εξαγοράς εκδίδεται βεβαίωση από την εν λόγω αρμόδια υπηρεσία, η οποία τίθεται στον υπηρεσιακό φάκελο του ασφαλισμένου.
δ) Η αναγνώριση μπορεί να γίνει με εφάπαξ καταβολή ή με δόσεις ισάριθμες των αναγνωριζόμενων μηνών απασχόλησης. Σε περίπτωση θεμελίωσης συνταξιοδοτικού δικαιώματος πριν από τον χρόνο εξόφλησης του συνολικού ποσού εξαγοράς, παρακρατείται κάθε μήνα από τη σύνταξη και μέχρι την εξόφληση ποσό ίσο με ποσοστό ενός τετάρτου (1/4) του ποσού της σύνταξης. Για τον Κλάδο Επικουρικής Ασφάλισης του e-Ε.Φ.Κ.Α. εφαρμόζεται το άρθρο 46 του ν. 4670/2020 (Α’ 43) και για το νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου με την επωνυμία «Ταμείο Επικουρικής Κεφαλαιοποιητικής Ασφάλισης» (Τ.Ε.Κ.Α.) εφαρμόζεται το άρθρο 64 του ν. 4826/2021 (Α’ 160).
ε) Ο χρόνος που αναγνωρίζεται είναι πραγματικός χρόνος ασφάλισης και ως τέτοιος δεν συμπεριλαμβάνεται στο προβλεπόμενο από το άρθρο 17 του ν. 3865/2010 (Α’ 120) και το άρθρο 64 του ν. 4826/2021 ανώτατο όριο αναγνωριζόμενου χρόνου ασφάλισης.
- α) Για τα πρόσωπα της παρ. 1 που προσλαμβάνονται από την έναρξη ισχύος του παρόντος άρθρου και εφεξής, τα οποία υπάγονται στο ασφαλιστικό και συνταξιοδοτικό καθεστώς του πρώην Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ., σύμφωνα με το άρθρο 2 του ν. 3865/2010 και για τα οποία καταβάλλεται πρόσθετη ειδική εισφορά βαρέων και ανθυγιεινών επαγγελμάτων στην κύρια ασφάλιση, για την κάλυψή τους ως προς την επικουρική ασφάλιση καταβάλλεται η πρόσθετη ειδική εισφορά υπέρ επικουρικής ασφάλισης της παρ. 2.
β) Για τα πρόσωπα της παρ. 1 που έχουν ήδη προσληφθεί μέχρι την έναρξη ισχύος του παρόντος άρθρου, τα οποία υπάγονται στο ασφαλιστικό και συνταξιοδοτικό καθεστώς του πρώην Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ., σύμφωνα με το άρθρο 2 του ν. 3865/2010 και για τα οποία καταβάλλεται ήδη πρόσθετη ειδική εισφορά βαρέων και ανθυγιεινών επαγγελμάτων στην κύρια ασφάλιση, για την κάλυψή τους ως προς την επικουρική ασφάλιση καταβάλλεται υποχρεωτικά η πρόσθετη ειδική εισφορά υπέρ επικουρικής ασφάλισης της παρ. 2.
Για την εφαρμογή του άρθρου 96Α του ν. 4387/2016 και του άρθρου 52 του ν. 4826/2021 σύμφωνα με τις ρυθμίσεις του παρόντος άρθρου, τα πρόσωπα της περ. β) της παρούσας παραγράφου υποχρεούνται στην αναγνώριση κατόπιν εξαγοράς και στον επικουρικό φορέα τόσου χρονικού διαστήματος, όσου απαιτείται για τη συμπλήρωση των ελάχιστων προϋποθέσεων χρόνου ασφάλισης για τη συνταξιοδότηση με τις διατάξεις περί βαρέων και ανθυγιεινών επαγγελμάτων του πρώην Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ.. Η αίτηση για την αναγνώριση υποβάλλεται στις αρμόδιες υπηρεσίες εκκαθάρισης μισθοδοσίας του φορέα απασχόλησης. Η αναγνώριση γίνεται με την καταβολή από τον ασφαλισμένο για κάθε μήνα αναγνωριζόμενου χρόνου ασφάλισης της πρόσθετης ειδικής εισφοράς βαρέων και ανθυγιεινών επαγγελμάτων υπέρ επικουρικής ασφάλισης ασφαλισμένου και εργοδότη, στο ποσοστό που ισχύει κατά τον χρόνο υποβολής της αίτησης εξαγοράς και επί των συντάξιμων αποδοχών του ασφαλισμένου κατά τον μήνα υποβολής της αίτησης εξαγοράς. Η αναγνώριση λαμβάνει χώρα με πράξη της αρμόδιας υπηρεσίας εκκαθάρισης μισθοδοσίας του φορέα απασχόλησης. Μετά την εξόφληση του ποσού της εξαγοράς εκδίδεται βεβαίωση από την εν λόγω αρμόδια υπηρεσία, η οποία τίθεται στον υπηρεσιακό φάκελο του ασφαλισμένου.
Ο χρόνος που αναγνωρίζεται είναι πραγματικός χρόνος ασφάλισης και δεν συμπεριλαμβάνεται στο προβλεπόμενο από το άρθρο 64 του ν. 4826/2021 ανώτατο όριο αναγνωριζόμενου χρόνου ασφάλισης. Σε περίπτωση θεμελίωσης συνταξιοδοτικού δικαιώματος πριν από τον χρόνο εξόφλησης του συνολικού ποσού εξαγοράς, ως προς τον Κλάδο Επικουρικής Ασφάλισης του e-Ε.Φ.Κ.Α. εφαρμόζεται το άρθρο 46 του ν. 4670/2020 και ως προς το Τ.Ε.Κ.Α. εφαρμόζεται το άρθρο 64 του ν. 4826/2021.
- Με απόφαση του Υπουργού Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, δύναται να καθορίζονται η διαδικασία υπαγωγής στις ρυθμίσεις του παρόντος άρθρου και κάθε άλλο θέμα σχετικό με την εφαρμογή του.
Παρότι η παράγραφος 1 του άρθρου 38 περιλαμβάνει τα Μικροβιολογικά και Βιοχημικά Εργαστήρια Νοσοκομείων και Κέντρων Υγείας στους χώρους που δικαιολογούν υπαγωγή στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα, δεν περιλαμβάνει τους εργαζομένους που στελεχώνουν και λειτουργούν τις συγκεκριμένες μονάδες.
Οι ειδικότητες που αναφέρονται στη διάταξη είναι οι νοσηλευτές, οι βοηθοί νοσηλευτών, οι οδηγοί ασθενοφόρων και οι βοηθοί διασωστών, χωρίς να συμπεριλαμβάνονται οι επαγγελματίες του κλάδου Βιοϊατρικών Επιστημών (Ειδικότητα Ιατρικά Εργαστήρια), οι Τεχνολόγοι Ιατρικών Εργαστηρίων και οι Βοηθοί Ιατρικών και Βιολογικών Εργαστηρίων. Οι τελευταίοι αποτελούν το προσωπικό που καθημερινά αναλαμβάνει την παραλαβή, διαχείριση, επεξεργασία, ανάλυση και αποθήκευση βιολογικών δειγμάτων σε ένα ευρύ φάσμα εργαστηριακών μονάδων.
Η εξαίρεσή τους δημιουργεί μια εμφανή αντίφαση μεταξύ της αναγνώρισης της επικινδυνότητας του χώρου και της μη αναγνώρισης της επικινδυνότητας της εργασίας που επιτελείται εντός αυτού. Επιπλέον, η επιστημονική τεκμηρίωση, οι προηγούμενες σχετικές καταγραφές και η εμπειρία της πανδημίας COVID-19 επιβεβαιώνουν ότι οι συγκεκριμένοι επαγγελματίες εκτίθενται σε ουσιαστικούς επαγγελματικούς κινδύνους.
Επομένως, η συμπερίληψη του κλάδου Βιοϊατρικών Επιστημών (Ειδικότητα Ιατρικά Εργαστήρια), των Τεχνολόγων Ιατρικών Εργαστηρίων και των Βοηθών Ιατρικών και Βιολογικών Εργαστηρίων στην παράγραφο 1 του άρθρου 38 αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση για την αποκατάσταση της θεσμικής συνέπειας και της ίσης μεταχείρισης.
Η παράγραφος 1 του άρθρου 38 αναγνωρίζει ρητά ότι στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα υπάγονται, μεταξύ άλλων, τα Μικροβιολογικά και Βιοχημικά Εργαστήρια Νοσοκομείων και Κέντρων Υγείας. Παράλληλα, καθορίζει τις ειδικότητες που εντάσσονται στη ρύθμιση, όπως οι νοσηλευτές, οι βοηθοί νοσηλευτών, οι οδηγοί ασθενοφόρων και οι βοηθοί διασωστών. Ωστόσο, οι συγκεκριμένες ειδικότητες δεν απασχολούνται εντός των εργαστηριακών αυτών μονάδων.
Την ίδια στιγμή, το άρθρο δεν περιλαμβάνει τους επαγγελματίες που αποτελούν τον βασικό λειτουργικό κορμό των συγκεκριμένων εργαστηρίων, αλλά και άλλων εργαστηριακών δομών, όπως τα Αιματολογικά, Κυτταρολογικά, Παθολογοανατομικά, Ανοσολογικά Εργαστήρια και τα Εργαστήρια Αιμοδοσίας. Πρόκειται για τους επαγγελματίες του κλάδου Βιοϊατρικών Επιστημών (Ειδικότητα Ιατρικά Εργαστήρια), τους Τεχνολόγους Ιατρικών Εργαστηρίων και τους Βοηθούς Ιατρικών και Βιολογικών Εργαστηρίων, οι οποίοι διενεργούν καθημερινά το σύνολο των προαναλυτικών, αναλυτικών και μετα-αναλυτικών διαδικασιών στα βιολογικά δείγματα.
Η αντίφαση είναι προφανής. Αναγνωρίζεται η επικινδυνότητα του χώρου εργασίας, αλλά δεν αναγνωρίζεται η αντίστοιχη επικινδυνότητα των εργαζομένων που δραστηριοποιούνται σε αυτόν. Η παράλειψη αυτή έρχεται σε αντίθεση τόσο με τα επιστημονικά δεδομένα όσο και με προηγούμενες σχετικές αναγνωρίσεις. Σύμφωνα με πρόσφατο υπόμνημα της Ελληνικής Εταιρείας Βιοασφάλειας, η επαγγελματική επικινδυνότητα στα κλινικά διαγνωστικά εργαστήρια αξιολογείται ως μέτρια έως υψηλή. Επιπλέον, η «Λίστα Μπεχράκη» περιελάμβανε ρητά τους Τεχνολόγους Ιατρικών Εργαστηρίων. Η πανδημία COVID-19 ανέδειξε επίσης τον καθοριστικό τους ρόλο και τη συνεχή έκθεσή τους σε επαγγελματικούς κινδύνους.
Υπό τα δεδομένα αυτά, η εξαίρεση του κλάδου Βιοϊατρικών Επιστημών (Ειδικότητα Ιατρικά Εργαστήρια), των Τεχνολόγων Ιατρικών Εργαστηρίων και των Βοηθών Ιατρικών και Βιολογικών Εργαστηρίων από το άρθρο 38 συνιστά ουσιαστική αντίφαση και αντίκειται στην αρχή της ίσης μεταχείρισης. Η συμπερίληψή τους στην παράγραφο 1 αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση για την ορθότητα και τη συνοχή της ρύθμισης.
4η
Το άρθρο 38 αναγνωρίζει ότι τα Μικροβιολογικά και Βιοχημικά Εργαστήρια Νοσοκομείων και Κέντρων Υγείας αποτελούν χώρους με χαρακτηριστικά που δικαιολογούν υπαγωγή στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα. Ωστόσο, οι ειδικότητες που περιλαμβάνονται στη διάταξη δεν ταυτίζονται με το προσωπικό που εργάζεται στις συγκεκριμένες εργαστηριακές μονάδες.
Απουσιάζουν οι επαγγελματίες του κλάδου Βιοϊατρικών Επιστημών (Ειδικότητα Ιατρικά Εργαστήρια), οι Τεχνολόγοι Ιατρικών Εργαστηρίων και οι Βοηθοί Ιατρικών και Βιολογικών Εργαστηρίων, οι οποίοι αποτελούν το ανθρώπινο δυναμικό που εξασφαλίζει την καθημερινή λειτουργία των εργαστηρίων. Οι εργαζόμενοι αυτοί εκτελούν το σύνολο των διαδικασιών που αφορούν τη διαχείριση και ανάλυση βιολογικών δειγμάτων και δραστηριοποιούνται σε πλήθος διαγνωστικών εργαστηρίων.
Η παράλειψη αυτή οδηγεί σε εμφανή ανακολουθία. Αναγνωρίζεται ο επαγγελματικός κίνδυνος που συνδέεται με τον χώρο, αλλά δεν αναγνωρίζεται η έκθεση των εργαζομένων που δραστηριοποιούνται σε αυτόν. Τα επιστημονικά δεδομένα, οι προηγούμενες θεσμικές αξιολογήσεις και η εμπειρία της πανδημίας COVID-19 συνηγορούν υπέρ της αναγνώρισης του αυξημένου επαγγελματικού κινδύνου που αντιμετωπίζουν.
Για τον λόγο αυτό, η ένταξη του συγκεκριμένου κλάδου στην παράγραφο 1 του άρθρου 38 είναι απαραίτητη προκειμένου η ρύθμιση να είναι συνεπής, δίκαιη και λειτουργική.
4η
Το άρθρο 38 αναγνωρίζει ότι τα Μικροβιολογικά και Βιοχημικά Εργαστήρια Νοσοκομείων και Κέντρων Υγείας αποτελούν χώρους με χαρακτηριστικά που δικαιολογούν υπαγωγή στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα. Ωστόσο, οι ειδικότητες που περιλαμβάνονται στη διάταξη δεν ταυτίζονται με το προσωπικό που εργάζεται στις συγκεκριμένες εργαστηριακές μονάδες.
Απουσιάζουν οι επαγγελματίες του κλάδου Βιοϊατρικών Επιστημών (Ειδικότητα Ιατρικά Εργαστήρια), οι Τεχνολόγοι Ιατρικών Εργαστηρίων και οι Βοηθοί Ιατρικών και Βιολογικών Εργαστηρίων, οι οποίοι αποτελούν το ανθρώπινο δυναμικό που εξασφαλίζει την καθημερινή λειτουργία των εργαστηρίων. Οι εργαζόμενοι αυτοί εκτελούν το σύνολο των διαδικασιών που αφορούν τη διαχείριση και ανάλυση βιολογικών δειγμάτων και δραστηριοποιούνται σε πλήθος διαγνωστικών εργαστηρίων.
Η παράλειψη αυτή οδηγεί σε εμφανή ανακολουθία. Αναγνωρίζεται ο επαγγελματικός κίνδυνος που συνδέεται με τον χώρο, αλλά δεν αναγνωρίζεται η έκθεση των εργαζομένων που δραστηριοποιούνται σε αυτόν. Τα επιστημονικά δεδομένα, οι προηγούμενες θεσμικές αξιολογήσεις και η εμπειρία της πανδημίας COVID-19 συνηγορούν υπέρ της αναγνώρισης του αυξημένου επαγγελματικού κινδύνου που αντιμετωπίζουν.
Για τον λόγο αυτό, η ένταξη του συγκεκριμένου κλάδου στην παράγραφο 1 του άρθρου 38 είναι απαραίτητη προκειμένου η ρύθμιση να είναι συνεπής, δίκαιη και λειτουργική.
Η καθυστέρηση στην εφαρμογή του νέου νομοθετικού πλαισίου για τους νοσηλευτές προκαλεί εύλογη ανησυχία σε έναν επαγγελματικό κλάδο που διαχρονικά αποτελεί θεμελιώδη πυλώνα του Εθνικού Συστήματος Υγείας. Παρά τις σχετικές ανακοινώσεις για την έναρξη ισχύος των προβλεπόμενων ρυθμίσεων από την 1η Ιανουαρίου 2025, η υλοποίησή τους εξακολουθεί να εκκρεμεί.
Η Πολιτεία οφείλει να προχωρήσει άμεσα σε ουσιαστικές παρεμβάσεις που θα αναγνωρίζουν έμπρακτα τη συμβολή των νοσηλευτών, οι οποίοι επί σειρά ετών παρέχουν υψηλού επιπέδου υπηρεσίες υπό ιδιαίτερα απαιτητικές συνθήκες, χωρίς την αντίστοιχη μισθολογική και θεσμική αναγνώριση.
Παράλληλα, κρίνεται επιβεβλημένη η οριστική ρύθμιση των επαγγελματικών βαθμίδων, με σαφή προσδιορισμό των ρόλων, των αρμοδιοτήτων και των πεδίων ευθύνης μεταξύ νοσηλευτών και βοηθών νοσηλευτών. Μια τέτοια προσέγγιση θα συμβάλει στην ενίσχυση της αξιοκρατίας, στη διασφάλιση ίσων ευκαιριών επαγγελματικής εξέλιξης και στη βελτίωση της αποτελεσματικότητας των υπηρεσιών υγείας.
Ιδιαίτερη βαρύτητα πρέπει να δοθεί και στη μέριμνα για τους επαγγελματίες που βρίσκονται κοντά στη συνταξιοδότηση, μέσω κατάλληλων ρυθμίσεων για την αναγνώριση ασφαλιστικού χρόνου και τη διευκόλυνση της συνταξιοδοτικής τους μετάβασης, ως ελάχιστη αναγνώριση της πολυετούς προσφοράς τους στο σύστημα υγείας.
Η ενίσχυση του νοσηλευτικού επαγγέλματος δεν αποτελεί μόνο ζήτημα θεσμικής δικαιοσύνης, αλλά και στρατηγική προτεραιότητα για τη διασφάλιση της βιωσιμότητας, της ανθεκτικότητας και της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών υγείας. Η υιοθέτηση ουσιαστικών κινήτρων, η θεσμική αναβάθμιση του κλάδου και η δημιουργία σύγχρονων συνθηκών επαγγελματικής ανάπτυξης συνιστούν αναγκαίες προϋποθέσεις για την αντιμετώπιση των αυξανόμενων ελλείψεων νοσηλευτικού προσωπικού κατά τα προσεχή έτη.
Η καθυστέρηση στην εφαρμογή του νέου νομοθετικού πλαισίου για τους νοσηλευτές δημιουργεί εύλογο προβληματισμό σε έναν επαγγελματικό κλάδο που αποτελεί διαχρονικά βασικό πυλώνα του Εθνικού Συστήματος Υγείας. Παρά τις σχετικές εξαγγελίες για την έναρξη ισχύος των ρυθμίσεων από την 1η Ιανουαρίου 2025, το ζήτημα εξακολουθεί να παραμένει σε εκκρεμότητα.
Η Πολιτεία καλείται να προχωρήσει σε ουσιαστικές πρωτοβουλίες που θα αναγνωρίζουν έμπρακτα τη συμβολή των νοσηλευτών, οι οποίοι επί σειρά ετών προσφέρουν τις υπηρεσίες τους υπό απαιτητικές συνθήκες, χωρίς την αντίστοιχη μισθολογική και θεσμική κατοχύρωση.
Παράλληλα, κρίνεται αναγκαία η οριστική διευθέτηση των επαγγελματικών βαθμίδων, με σαφή καθορισμό των ρόλων και των αρμοδιοτήτων μεταξύ νοσηλευτών και βοηθών νοσηλευτών, προκειμένου να ενισχυθούν η αξιοκρατία, η επαγγελματική εξέλιξη και η αποτελεσματική λειτουργία των υπηρεσιών υγείας.
Ιδιαίτερη σημασία έχει επίσης η πρόβλεψη κατάλληλων ρυθμίσεων για τους επαγγελματίες που βρίσκονται κοντά στη συνταξιοδότηση, μέσω ευνοϊκών διαδικασιών αναγνώρισης ασφαλιστικού χρόνου, ως ελάχιστη ανταπόδοση της μακρόχρονης προσφοράς τους στο σύστημα υγείας.
Η ενίσχυση του νοσηλευτικού επαγγέλματος συνιστά όχι μόνο ζήτημα θεσμικής δικαιοσύνης, αλλά και κρίσιμη προϋπόθεση για τη βιωσιμότητα, την ανθεκτικότητα και την ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών υγείας. Η υιοθέτηση ουσιαστικών κινήτρων και η θεσμική αναβάθμιση του κλάδου αποτελούν αναγκαίες προϋποθέσεις για την αντιμετώπιση των αυξανόμενων ελλείψεων νοσηλευτικού προσωπικού τα επόμενα χρόνια.
Η καθυστέρηση του νέου νομοθετικού πλαισίου για τους νοσηλευτές προκαλεί έντονη απογοήτευση σε έναν κλάδο που στηρίζει διαχρονικά το Εθνικό Σύστημα Υγείας. Παρότι είχαν ανακοινωθεί σχετικές ρυθμίσεις από την 1η Ιανουαρίου 2025, το θέμα παραμένει σε εκκρεμότητα.
Η Πολιτεία οφείλει να αναγνωρίσει έμπρακτα την προσφορά των νοσηλευτών, οι οποίοι εργάζονται επί χρόνια υπό δύσκολες συνθήκες, χωρίς την αντίστοιχη μισθολογική και θεσμική αναγνώριση.
Παράλληλα, απαιτείται η οριστική ρύθμιση των επαγγελματικών βαθμίδων, με σαφή διαχωρισμό μεταξύ νοσηλευτών και βοηθών νοσηλευτών, ώστε να διασφαλιστούν η αξιοκρατία και η εύρυθμη λειτουργία των υπηρεσιών υγείας.
Ιδιαίτερη μέριμνα χρειάζεται και για όσους βρίσκονται κοντά στη συνταξιοδότηση, με ευνοϊκές ρυθμίσεις αναγνώρισης ασφαλιστικού χρόνου, ως ελάχιστη αναγνώριση της πολυετούς προσφοράς τους.
Η ενίσχυση του νοσηλευτικού επαγγέλματος δεν είναι μόνο θέμα δικαιοσύνης, αλλά και βασική προϋπόθεση για τη βιωσιμότητα και την ποιότητα του συστήματος υγείας. Χωρίς ουσιαστικά κίνητρα και θεσμική αναβάθμιση, η έλλειψη νοσηλευτικού προσωπικού θα επιδεινωθεί τα επόμενα χρόνια.
Η διαρκής καθυστέρηση του υπό διαμόρφωση νομοθετικού πλαισίου για τους νοσηλευτές προκαλεί εύλογη απογοήτευση και αγανάκτηση σε έναν κλάδο που διαχρονικά στηρίζει το Εθνικό Σύστημα Υγείας. Ενώ είχε ανακοινωθεί η εφαρμογή σχετικών ρυθμίσεων από την 1η Ιανουαρίου 2025, το θέμα παραμένει σε εκκρεμότητα, μεταφερόμενο από αναβολή σε αναβολή.
Η Πολιτεία οφείλει να αναγνωρίσει έμπρακτα την προσφορά των νοσηλευτών, οι οποίοι επί σειρά ετών εργάζονται υπό συνθήκες υποστελέχωσης, αυξημένης ευθύνης και επαγγελματικής εξουθένωσης, χωρίς αντίστοιχη μισθολογική και θεσμική αναγνώριση. Οι συνέπειες των μνημονιακών περικοπών, η κατάργηση των δώρων και η διαχρονική υποβάθμιση των αποδοχών έχουν διαμορφώσει ένα περιβάλλον που δεν ανταποκρίνεται στη βαρύτητα και τις απαιτήσεις του νοσηλευτικού λειτουργήματος.
Παράλληλα, είναι αναγκαία η οριστική τακτοποίηση των επαγγελματικών βαθμίδων του κλάδου, με σαφή διαχωρισμό μεταξύ διπλωματούχων νοσηλευτών και βοηθών νοσηλευτών, ώστε να αποκατασταθεί η επαγγελματική τάξη, η αξιοκρατία και η εύρυθμη λειτουργία των υπηρεσιών υγείας.
Ιδιαίτερη μέριμνα θα πρέπει να ληφθεί και για τους συναδέλφους που βρίσκονται κοντά στη συνταξιοδότηση, παρέχοντάς τους τη δυνατότητα ευνοϊκής αναγνώρισης του απαιτούμενου ασφαλιστικού χρόνου. Η συμβολή τους στην υγεία των πολιτών, ιδιαίτερα κατά την περίοδο της πανδημίας αλλά και επί δεκαετίες συνολικά, δικαιολογεί την υιοθέτηση μέτρων ουσιαστικής στήριξης και αναγνώρισης από την Πολιτεία.
Η ενίσχυση του νοσηλευτικού επαγγέλματος δεν αποτελεί μόνο ζήτημα δικαιοσύνης προς τους εργαζόμενους. Αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση για τη βιωσιμότητα και την ποιότητα του συστήματος υγείας. Χωρίς ουσιαστικά κίνητρα, αξιοπρεπείς αμοιβές και θεσμική αναβάθμιση, η έλλειψη νοσηλευτικού προσωπικού θα ενταθεί τα επόμενα χρόνια, με σοβαρές συνέπειες για τη δημόσια υγεία.
Η παράγραφος 1 του άρθρου 38 αναγνωρίζει ρητά ως χώρους που δικαιολογούν υπαγωγή στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα, μεταξύ άλλων, τα Μικροβιολογικά και Βιοχημικά Εργαστήρια Νοσοκομείων και Κέντρων Υγείας. Στη συνέχεια, απαριθμεί τις ειδικότητες που υπάγονται στη ρύθμιση: νοσηλευτές, βοηθοί νοσηλευτών, οδηγοί και βοηθοί ασθενοφόρων διασωστών – ειδικότητες που δεν απασχολούνται καθόλου εντός των εν λόγω εργαστηρίων.
Το άρθρο, ωστόσο, παραλείπει πλήρως τους επαγγελματίες που αποτελούν τον λειτουργικό πυρήνα των εργαστηρίων αυτών, καθώς και των υπόλοιπων εργαστηριακών μονάδων όπως Αιματολογικά, Κυτταρολογικά, Παθολογοανατομικά, Ανοσολογικά, Εργαστήρια Αιμοδοσίας και άλλων διαγνωστικών εργαστηρίων. Πρόκειται για τον κλάδο Βιοϊατρικών Επιστημών (Ειδικότητα Ιατρικά Εργαστήρια), τους Τεχνολόγους Ιατρικών Εργαστηρίων και τους Βοηθούς Ιατρικών και Βιολογικών Εργαστηρίων – εκείνους που καθημερινά εκτελούν τις προαναλυτικές, αναλυτικές και μετα-αναλυτικές διαδικασίες (παραλαμβάνουν, διαχειρίζονται, επεξεργάζονται, αναλύουν και αποθηκεύουν βιολογικά δείγματα).
Η αντίφαση είναι σαφής: αναγνωρίζεται η επικινδυνότητα του χώρου, αλλά όχι αυτή των εργαζομένων που τον λειτουργούν. Η παράλειψη αυτή δεν συνάδει ούτε με την επιστημονική τεκμηρίωση ούτε με προγενέστερες αναγνωρίσεις. Σύμφωνα με πρόσφατο υπόμνημα της Ελληνικής Εταιρείας Βιοασφάλειας, η επαγγελματική επικινδυνότητα στα κλινικά διαγνωστικά εργαστήρια αξιολογείται ως μέτρια προς υψηλή. Επιπλέον, η γνωστή «Λίστα Μπεχράκη» περιλάμβανε ρητά τον κλάδο των Τεχνολόγων Ιατρικών Εργαστηρίων. Η πανδημία COVID-19, κατά την οποία οι εργαζόμενοι αυτοί διεξήγαγαν μαζικά διαγνωστικά τεστ υπό συνθήκες υψηλού κινδύνου, ανέδειξε με τον πλέον χαρακτηριστικό τρόπο τον κρίσιμο ρόλο τους και τη διαρκή έκθεσή τους.
Υπό αυτό το πρίσμα, η εξαίρεση των εν λόγω επαγγελματιών από το άρθρο 38 δεν συνιστά απλή νομοθετική παράλειψη, αλλά εγγενή αντίφαση που αντιβαίνει στην αρχή της ίσης μεταχείρισης. Για τον λόγο αυτό, η συμπερίληψή τους στην παράγραφο 1 του άρθρου 38 αποτελεί προϋπόθεση για τη συνοχή και την ουσιαστική λειτουργία της ρύθμισης.
Ο κλάδος Βιοϊατρικών Επιστημών (Ειδικότητα Ιατρικά Εργαστήρια), Τεχνολόγων Ιατρικών Εργαστηρίων και Βοηθών Ιατρικών και Βιολογικών Εργαστηρίων
Οι νοσηλευτές έχουμε κουραστεί να ακούμε για νομοσχέδια που μετατίθενται συνεχώς, ενώ είχαν εξαγγελθεί για εφαρμογή από 1/1/2025. Την ίδια στιγμή, συνεχίζουμε να εργαζόμαστε με χαμηλές αποδοχές, σε συνθήκες υποστελέχωσης και αυξημένης ευθύνης, χωρίς την αναγνώριση που αρμόζει σε έναν εξειδικευμένο κλάδο.
Απαιτείται άμεσα η θεσμική και μισθολογική αναβάθμιση των νοσηλευτών, ο σαφής διαχωρισμός διπλωματούχων νοσηλευτών και βοηθών νοσηλευτών, καθώς και ουσιαστικά κίνητρα για να παραμείνουν οι επαγγελματίες στο ΕΣΥ. Διαφορετικά, σε λίγα χρόνια δεν θα υπάρχουν αρκετοί νοσηλευτές για να στηρίξουν το σύστημα υγείας.
Παράλληλα, πρέπει να υπάρξει πρόβλεψη για τους συναδέλφους που βρίσκονται κοντά στη συνταξιοδότηση, ως ελάχιστη αναγνώριση της πολύχρονης προσφοράς τους, ιδιαίτερα μετά την καθοριστική συμβολή τους στην πανδημία.
Οι νοσηλευτές περιμένουμε εδώ και χρόνια ουσιαστικές λύσεις και όχι συνεχείς αναβολές. Το νομοσχέδιο που είχε εξαγγελθεί για εφαρμογή από 1/1/2025 μετατίθεται διαρκώς, δημιουργώντας απογοήτευση σε έναν κλάδο που κρατά όρθιο το Εθνικό Σύστημα Υγείας.
Την ίδια στιγμή, οι νοσηλευτές συνεχίζουμε να εργαζόμαστε με χαμηλές αποδοχές, έχοντας υποστεί τις συνέπειες της οικονομικής κρίσης, το πάγωμα και την περικοπή μισθολογικών δικαιωμάτων, την κατάργηση των δώρων και μια μισθολογική αντιμετώπιση που δεν ανταποκρίνεται στον ιδιαίτερο και εξειδικευμένο χαρακτήρα του επαγγέλματός μας.
Είναι επιτακτική ανάγκη να προχωρήσει η θεσμική αναβάθμιση του κλάδου, με ξεκάθαρο διαχωρισμό μεταξύ διπλωματούχων νοσηλευτών και βοηθών νοσηλευτών, ώστε να αποκατασταθεί η επαγγελματική τάξη και δικαιοσύνη που χρόνια διεκδικούμε.
Παράλληλα, η υποστελέχωση, οι δύσκολες συνθήκες εργασίας, η επαγγελματική εξουθένωση και η έλλειψη κινήτρων οδηγούν όλο και περισσότερους συναδέλφους εκτός επαγγέλματος ή στο εξωτερικό. Αν δεν ληφθούν άμεσα ουσιαστικά μέτρα, σε λίγα χρόνια δεν θα υπάρχουν αρκετοί νοσηλευτές για να στηρίξουν το σύστημα υγείας.
Το νομοσχέδιο οφείλει να δώσει λύσεις και στους συναδέλφους που βρίσκονται κοντά στη συνταξιοδότηση, παρέχοντάς τους τη δυνατότητα αναγνώρισης και εξαγοράς του απαιτούμενου χρόνου με ευνοϊκούς όρους. Ακόμη καλύτερα, το κράτος θα έπρεπε να αναλάβει το σχετικό κόστος ως ελάχιστη ένδειξη αναγνώρισης και τιμής για την πολυετή προσφορά των νοσηλευτών προς την κοινωνία, ιδιαίτερα στις δύσκολες περιόδους, όπως η πανδημία.
Οι νοσηλευτές δεν ζητούν προνόμια. Ζητούν δικαιοσύνη, αξιοπρέπεια και αναγνώριση της πραγματικής αξίας της προσφοράς τους.
Η παράγραφος 1 του άρθρου 38 αναγνωρίζει ρητά ως χώρους που δικαιολογούν υπαγωγή στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα, μεταξύ άλλων, τα Μικροβιολογικά και Βιοχημικά Εργαστήρια Νοσοκομείων και Κέντρων Υγείας. Στη συνέχεια, απαριθμεί τις ειδικότητες που υπάγονται στη ρύθμιση: νοσηλευτές, βοηθοί νοσηλευτών, οδηγοί και βοηθοί ασθενοφόρων διασωστών – ειδικότητες που δεν απασχολούνται καθόλου εντός των εν λόγω εργαστηρίων.
Το άρθρο, ωστόσο, παραλείπει πλήρως τους επαγγελματίες που αποτελούν τον λειτουργικό πυρήνα των εργαστηρίων αυτών, καθώς και των υπόλοιπων εργαστηριακών μονάδων όπως Αιματολογικά, Κυτταρολογικά, Παθολογοανατομικά, Ανοσολογικά, Εργαστήρια Αιμοδοσίας και άλλων διαγνωστικών εργαστηρίων. Πρόκειται για τον κλάδο Βιοϊατρικών Επιστημών (Ειδικότητα Ιατρικά Εργαστήρια), τους Τεχνολόγους Ιατρικών Εργαστηρίων και τους Βοηθούς Ιατρικών και Βιολογικών Εργαστηρίων – εκείνους που καθημερινά εκτελούν τις προαναλυτικές, αναλυτικές και μετα-αναλυτικές διαδικασίες (παραλαμβάνουν, διαχειρίζονται, επεξεργάζονται, αναλύουν και αποθηκεύουν βιολογικά δείγματα).
Η αντίφαση είναι σαφής: αναγνωρίζεται η επικινδυνότητα του χώρου, αλλά όχι αυτή των εργαζομένων που τον λειτουργούν. Η παράλειψη αυτή δεν συνάδει ούτε με την επιστημονική τεκμηρίωση ούτε με προγενέστερες αναγνωρίσεις. Σύμφωνα με πρόσφατο υπόμνημα της Ελληνικής Εταιρείας Βιοασφάλειας, η επαγγελματική επικινδυνότητα στα κλινικά διαγνωστικά εργαστήρια αξιολογείται ως μέτρια προς υψηλή. Επιπλέον, η γνωστή «Λίστα Μπεχράκη» περιλάμβανε ρητά τον κλάδο των Τεχνολόγων Ιατρικών Εργαστηρίων. Η πανδημία COVID-19, κατά την οποία οι εργαζόμενοι αυτοί διεξήγαγαν μαζικά διαγνωστικά τεστ υπό συνθήκες υψηλού κινδύνου, ανέδειξε με τον πλέον χαρακτηριστικό τρόπο τον κρίσιμο ρόλο τους και τη διαρκή έκθεσή τους.
Υπό αυτό το πρίσμα, η εξαίρεση των εν λόγω επαγγελματιών από το άρθρο 38 δεν συνιστά απλή νομοθετική παράλειψη, αλλά εγγενή αντίφαση που αντιβαίνει στην αρχή της ίσης μεταχείρισης. Για τον λόγο αυτό, η συμπερίληψή τους στην παράγραφο 1 του άρθρου 38 αποτελεί προϋπόθεση για τη συνοχή και την ουσιαστική λειτουργία της ρύθμισης.
Ο κλάδος Βιοϊατρικών Επιστημών (Ειδικότητα Ιατρικά Εργαστήρια), Τεχνολόγων Ιατρικών Εργαστηρίων και Βοηθών Ιατρικών και Βιολογικών Εργαστηρίων
1η
Η παράγραφος 1 του άρθρου 38 αναγνωρίζει ρητά ότι στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα υπάγονται, μεταξύ άλλων, τα Μικροβιολογικά και Βιοχημικά Εργαστήρια Νοσοκομείων και Κέντρων Υγείας. Παράλληλα, καθορίζει τις ειδικότητες που εντάσσονται στη ρύθμιση, όπως οι νοσηλευτές, οι βοηθοί νοσηλευτών, οι οδηγοί ασθενοφόρων και οι βοηθοί διασωστών. Ωστόσο, οι συγκεκριμένες ειδικότητες δεν απασχολούνται εντός των εργαστηριακών αυτών μονάδων.
Την ίδια στιγμή, το άρθρο δεν περιλαμβάνει τους επαγγελματίες που αποτελούν τον βασικό λειτουργικό κορμό των συγκεκριμένων εργαστηρίων, αλλά και άλλων εργαστηριακών δομών, όπως τα Αιματολογικά, Κυτταρολογικά, Παθολογοανατομικά, Ανοσολογικά Εργαστήρια και τα Εργαστήρια Αιμοδοσίας. Πρόκειται για τους επαγγελματίες του κλάδου Βιοϊατρικών Επιστημών (Ειδικότητα Ιατρικά Εργαστήρια), τους Τεχνολόγους Ιατρικών Εργαστηρίων και τους Βοηθούς Ιατρικών και Βιολογικών Εργαστηρίων, οι οποίοι διενεργούν καθημερινά το σύνολο των προαναλυτικών, αναλυτικών και μετα-αναλυτικών διαδικασιών στα βιολογικά δείγματα.
Η αντίφαση είναι προφανής. Αναγνωρίζεται η επικινδυνότητα του χώρου εργασίας, αλλά δεν αναγνωρίζεται η αντίστοιχη επικινδυνότητα των εργαζομένων που δραστηριοποιούνται σε αυτόν. Η παράλειψη αυτή έρχεται σε αντίθεση τόσο με τα επιστημονικά δεδομένα όσο και με προηγούμενες σχετικές αναγνωρίσεις. Σύμφωνα με πρόσφατο υπόμνημα της Ελληνικής Εταιρείας Βιοασφάλειας, η επαγγελματική επικινδυνότητα στα κλινικά διαγνωστικά εργαστήρια αξιολογείται ως μέτρια έως υψηλή. Επιπλέον, η «Λίστα Μπεχράκη» περιελάμβανε ρητά τους Τεχνολόγους Ιατρικών Εργαστηρίων. Η πανδημία COVID-19 ανέδειξε επίσης τον καθοριστικό τους ρόλο και τη συνεχή έκθεσή τους σε επαγγελματικούς κινδύνους.
Υπό τα δεδομένα αυτά, η εξαίρεση του κλάδου Βιοϊατρικών Επιστημών (Ειδικότητα Ιατρικά Εργαστήρια), των Τεχνολόγων Ιατρικών Εργαστηρίων και των Βοηθών Ιατρικών και Βιολογικών Εργαστηρίων από το άρθρο 38 συνιστά ουσιαστική αντίφαση και αντίκειται στην αρχή της ίσης μεταχείρισης. Η συμπερίληψή τους στην παράγραφο 1 αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση για την ορθότητα και τη συνοχή της ρύθμισης.<
Υπογραφή
2η
Με την παράγραφο 1 του άρθρου 38 αναγνωρίζονται ως χώροι υπαγωγής στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα τα Μικροβιολογικά και Βιοχημικά Εργαστήρια Νοσοκομείων και Κέντρων Υγείας. Παρά ταύτα, οι ειδικότητες που αναφέρονται ως δικαιούχοι της ρύθμισης περιορίζονται σε νοσηλευτές, βοηθούς νοσηλευτών, οδηγούς ασθενοφόρων και βοηθούς διασωστών, οι οποίοι δεν εργάζονται στα συγκεκριμένα εργαστήρια.
Αντίθετα, δεν γίνεται καμία αναφορά στους εργαζόμενους που στελεχώνουν και λειτουργούν καθημερινά τα εργαστήρια αυτά, καθώς και άλλες διαγνωστικές μονάδες όπως Αιματολογικά, Κυτταρολογικά, Παθολογοανατομικά, Ανοσολογικά Εργαστήρια και Εργαστήρια Αιμοδοσίας. Οι επαγγελματίες του κλάδου Βιοϊατρικών Επιστημών (Ειδικότητα Ιατρικά Εργαστήρια), οι Τεχνολόγοι Ιατρικών Εργαστηρίων και οι Βοηθοί Ιατρικών και Βιολογικών Εργαστηρίων είναι εκείνοι που αναλαμβάνουν καθημερινά τη διαχείριση και ανάλυση βιολογικών δειγμάτων σε όλα τα στάδια της εργαστηριακής διαδικασίας.
Η αναντιστοιχία αυτή είναι εμφανής. Ενώ αναγνωρίζεται η επικινδυνότητα των εργαστηριακών χώρων, παραγνωρίζεται η επικινδυνότητα της εργασίας όσων τους στελεχώνουν. Η παράλειψη δεν εναρμονίζεται ούτε με την επιστημονική τεκμηρίωση ούτε με παλαιότερες θεσμικές αναγνωρίσεις. Η Ελληνική Εταιρεία Βιοασφάλειας έχει επισημάνει ότι ο επαγγελματικός κίνδυνος στα κλινικά διαγνωστικά εργαστήρια κυμαίνεται από μέτριος έως υψηλός, ενώ η «Λίστα Μπεχράκη» συμπεριλάμβανε ρητά τους Τεχνολόγους Ιατρικών Εργαστηρίων. Παράλληλα, η περίοδος της πανδημίας COVID-19 κατέδειξε τον καθοριστικό ρόλο και την αυξημένη έκθεση των εργαζομένων αυτών.
Κατά συνέπεια, η μη συμπερίληψη του κλάδου Βιοϊατρικών Επιστημών (Ειδικότητα Ιατρικά Εργαστήρια), των Τεχνολόγων Ιατρικών Εργαστηρίων και των Βοηθών Ιατρικών και Βιολογικών Εργαστηρίων στο άρθρο 38 δημιουργεί μια εμφανή θεσμική ασυνέπεια και παραβιάζει την αρχή της ίσης μεταχείρισης.
Υπογραφή
3η
Η παράγραφος 1 του άρθρου 38 εντάσσει στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα τα Μικροβιολογικά και Βιοχημικά Εργαστήρια των Νοσοκομείων και των Κέντρων Υγείας. Ωστόσο, οι επαγγελματικές κατηγορίες που κατονομάζονται είναι οι νοσηλευτές, οι βοηθοί νοσηλευτών, οι οδηγοί ασθενοφόρων και οι βοηθοί διασωστών, δηλαδή ειδικότητες που δεν απασχολούνται στα συγκεκριμένα εργαστήρια.
Παράλληλα, δεν γίνεται καμία μνεία στους εργαζομένους που αποτελούν τον βασικό πυλώνα λειτουργίας των εργαστηριακών μονάδων. Οι επαγγελματίες του κλάδου Βιοϊατρικών Επιστημών (Ειδικότητα Ιατρικά Εργαστήρια), οι Τεχνολόγοι Ιατρικών Εργαστηρίων και οι Βοηθοί Ιατρικών και Βιολογικών Εργαστηρίων στελεχώνουν όχι μόνο τα Μικροβιολογικά και Βιοχημικά Εργαστήρια, αλλά και Αιματολογικά, Κυτταρολογικά, Παθολογοανατομικά, Ανοσολογικά και άλλα διαγνωστικά εργαστήρια. Είναι οι εργαζόμενοι που διαχειρίζονται και αναλύουν καθημερινά βιολογικά δείγματα σε όλα τα στάδια επεξεργασίας τους.
Έτσι δημιουργείται μια προφανής αντίφαση. Ο χώρος χαρακτηρίζεται ως επικίνδυνος, αλλά οι επαγγελματίες που εκτίθενται καθημερινά στους κινδύνους του δεν αναγνωρίζονται αντίστοιχα. Η θέση αυτή δεν στηρίζεται ούτε στην επιστημονική γνώση ούτε στις προηγούμενες αξιολογήσεις της πολιτείας και των αρμόδιων φορέων.
Η συμπερίληψη του κλάδου Βιοϊατρικών Επιστημών (Ειδικότητα Ιατρικά Εργαστήρια), των Τεχνολόγων Ιατρικών Εργαστηρίων και των Βοηθών Ιατρικών και Βιολογικών Εργαστηρίων αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση για την άρση της αντίφασης και την εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχείρισης.
Υπογραφή
4η
Το άρθρο 38 αναγνωρίζει ότι τα Μικροβιολογικά και Βιοχημικά Εργαστήρια Νοσοκομείων και Κέντρων Υγείας αποτελούν χώρους με χαρακτηριστικά που δικαιολογούν υπαγωγή στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα. Ωστόσο, οι ειδικότητες που περιλαμβάνονται στη διάταξη δεν ταυτίζονται με το προσωπικό που εργάζεται στις συγκεκριμένες εργαστηριακές μονάδες.
Απουσιάζουν οι επαγγελματίες του κλάδου Βιοϊατρικών Επιστημών (Ειδικότητα Ιατρικά Εργαστήρια), οι Τεχνολόγοι Ιατρικών Εργαστηρίων και οι Βοηθοί Ιατρικών και Βιολογικών Εργαστηρίων, οι οποίοι αποτελούν το ανθρώπινο δυναμικό που εξασφαλίζει την καθημερινή λειτουργία των εργαστηρίων. Οι εργαζόμενοι αυτοί εκτελούν το σύνολο των διαδικασιών που αφορούν τη διαχείριση και ανάλυση βιολογικών δειγμάτων και δραστηριοποιούνται σε πλήθος διαγνωστικών εργαστηρίων.
Η παράλειψη αυτή οδηγεί σε εμφανή ανακολουθία. Αναγνωρίζεται ο επαγγελματικός κίνδυνος που συνδέεται με τον χώρο, αλλά δεν αναγνωρίζεται η έκθεση των εργαζομένων που δραστηριοποιούνται σε αυτόν. Τα επιστημονικά δεδομένα, οι προηγούμενες θεσμικές αξιολογήσεις και η εμπειρία της πανδημίας COVID-19 συνηγορούν υπέρ της αναγνώρισης του αυξημένου επαγγελματικού κινδύνου που αντιμετωπίζουν.
Για τον λόγο αυτό, η ένταξη του συγκεκριμένου κλάδου στην παράγραφο 1 του άρθρου 38 είναι απαραίτητη προκειμένου η ρύθμιση να είναι συνεπής, δίκαιη και λειτουργική.
Υπογραφή
Αδικαιολογητος ο αποκλεισμός των Νοσηλευτών του (Βοήθεια στο σπίτι)απο τα βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα. Δεν μπορεί να γίνεται διαχωρισμός των Νοσηλευτών, άμεσα εντάξει όλων των Νοσηλευτών σε οποιαδήποτε δομή στα βαρέα και ανθυγιεινά.
Το άρθρο 38 αναγνωρίζει ότι τα Μικροβιολογικά και Βιοχημικά Εργαστήρια Νοσοκομείων και Κέντρων Υγείας αποτελούν χώρους με χαρακτηριστικά που δικαιολογούν υπαγωγή στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα. Ωστόσο, οι ειδικότητες που περιλαμβάνονται στη διάταξη δεν ταυτίζονται με το προσωπικό που εργάζεται στις συγκεκριμένες εργαστηριακές μονάδες.
Απουσιάζουν οι επαγγελματίες του κλάδου Βιοϊατρικών Επιστημών (Ειδικότητα Ιατρικά Εργαστήρια), οι Τεχνολόγοι Ιατρικών Εργαστηρίων και οι Βοηθοί Ιατρικών και Βιολογικών Εργαστηρίων, οι οποίοι αποτελούν το ανθρώπινο δυναμικό που εξασφαλίζει την καθημερινή λειτουργία των εργαστηρίων. Οι εργαζόμενοι αυτοί εκτελούν το σύνολο των διαδικασιών που αφορούν τη διαχείριση και ανάλυση βιολογικών δειγμάτων και δραστηριοποιούνται σε πλήθος διαγνωστικών εργαστηρίων.
Η παράλειψη αυτή οδηγεί σε εμφανή ανακολουθία. Αναγνωρίζεται ο επαγγελματικός κίνδυνος που συνδέεται με τον χώρο, αλλά δεν αναγνωρίζεται η έκθεση των εργαζομένων που δραστηριοποιούνται σε αυτόν. Τα επιστημονικά δεδομένα, οι προηγούμενες θεσμικές αξιολογήσεις και η εμπειρία της πανδημίας COVID-19 συνηγορούν υπέρ της αναγνώρισης του αυξημένου επαγγελματικού κινδύνου που αντιμετωπίζουν.
Για τον λόγο αυτό, η ένταξη του συγκεκριμένου κλάδου στην παράγραφο 1 του άρθρου 38 είναι απαραίτητη προκειμένου η ρύθμιση να είναι συνεπής, δίκαιη και λειτουργική.
Η παράγραφος 1 του άρθρου 38 αναγνωρίζει ρητά ως χώρους που δικαιολογούν υπαγωγή στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα, μεταξύ άλλων, τα Μικροβιολογικά και Βιοχημικά Εργαστήρια Νοσοκομείων και Κέντρων Υγείας. Στη συνέχεια, απαριθμεί τις ειδικότητες που υπάγονται στη ρύθμιση: νοσηλευτές, βοηθοί νοσηλευτών, οδηγοί και βοηθοί ασθενοφόρων διασωστών – ειδικότητες που δεν απασχολούνται καθόλου εντός των εν λόγω εργαστηρίων.
Το άρθρο, ωστόσο, παραλείπει πλήρως τους επαγγελματίες που αποτελούν τον λειτουργικό πυρήνα των εργαστηρίων αυτών, καθώς και των υπόλοιπων εργαστηριακών μονάδων όπως Αιματολογικά, Κυτταρολογικά, Παθολογοανατομικά, Ανοσολογικά, Εργαστήρια Αιμοδοσίας και άλλων διαγνωστικών εργαστηρίων. Πρόκειται για τον κλάδο Βιοϊατρικών Επιστημών (Ειδικότητα Ιατρικά Εργαστήρια), τους Τεχνολόγους Ιατρικών Εργαστηρίων και τους Βοηθούς Ιατρικών και Βιολογικών Εργαστηρίων – εκείνους που καθημερινά εκτελούν τις προαναλυτικές, αναλυτικές και μετα-αναλυτικές διαδικασίες (παραλαμβάνουν, διαχειρίζονται, επεξεργάζονται, αναλύουν και αποθηκεύουν βιολογικά δείγματα).
Η αντίφαση είναι σαφής: αναγνωρίζεται η επικινδυνότητα του χώρου, αλλά όχι αυτή των εργαζομένων που τον λειτουργούν. Η παράλειψη αυτή δεν συνάδει ούτε με την επιστημονική τεκμηρίωση ούτε με προγενέστερες αναγνωρίσεις. Σύμφωνα με πρόσφατο υπόμνημα της Ελληνικής Εταιρείας Βιοασφάλειας, η επαγγελματική επικινδυνότητα στα κλινικά διαγνωστικά εργαστήρια αξιολογείται ως μέτρια προς υψηλή. Επιπλέον, η γνωστή «Λίστα Μπεχράκη» περιλάμβανε ρητά τον κλάδο των Τεχνολόγων Ιατρικών Εργαστηρίων. Η πανδημία COVID-19, κατά την οποία οι εργαζόμενοι αυτοί διεξήγαγαν μαζικά διαγνωστικά τεστ υπό συνθήκες υψηλού κινδύνου, ανέδειξε με τον πλέον χαρακτηριστικό τρόπο τον κρίσιμο ρόλο τους και τη διαρκή έκθεσή τους.
Υπό αυτό το πρίσμα, η εξαίρεση των εν λόγω επαγγελματιών από το άρθρο 38 δεν συνιστά απλή νομοθετική παράλειψη, αλλά εγγενή αντίφαση που αντιβαίνει στην αρχή της ίσης μεταχείρισης. Για τον λόγο αυτό, η συμπερίληψή τους στην παράγραφο 1 του άρθρου 38 αποτελεί προϋπόθεση για τη συνοχή και την ουσιαστική λειτουργία της ρύθμισης.Ο κλάδος Βιοϊατρικών Επιστημών (Ειδικότητα Ιατρικά Εργαστήρια), Τεχνολόγων Ιατρικών Εργαστηρίων και Βοηθών Ιατρικών και Βιολογικών Εργαστηρίων.
Η ένταξη των νοσηλευτών του ΕΣΥ στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα αποτελεί μια θετική και αναγκαία νομοθετική πρωτοβουλία. Ωστόσο, για να αποδώσει ουσιαστικά οφέλη, απαιτείται ιδιαίτερη μέριμνα για τους ήδη υπηρετούντες νοσηλευτές, ιδίως όσους βρίσκονται κοντά στη συνταξιοδότηση. Η αναγνώριση του παρελθόντος χρόνου υπηρεσίας θα πρέπει να πραγματοποιηθεί με δίκαιο και προσιτό κόστος, καθώς η μη ένταξή τους στα ΒΑΕ κατά τα προηγούμενα έτη δεν οφειλόταν σε δική τους υπαιτιότητα.
Παράλληλα, η Πολιτεία οφείλει να αντιμετωπίσει συνολικά τα προβλήματα του νοσηλευτικού κλάδου, όπως οι χαμηλές αποδοχές, η υποστελέχωση και η έλλειψη κινήτρων προσέλκυσης και παραμονής στο επάγγελμα. Η ουσιαστική αναβάθμιση της νοσηλευτικής αποτελεί προϋπόθεση για τη διατήρηση ενός ισχυρού και αποτελεσματικού δημόσιου συστήματος υγείας.
Και ελπίζω να ψηφιστεί άμεσα χωρίς άλλες καθυατερήσεις.
Με την παράγραφο 1 του άρθρου 38 αναγνωρίζονται ως χώροι υπαγωγής στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα τα Μικροβιολογικά και Βιοχημικά Εργαστήρια Νοσοκομείων και Κέντρων Υγείας. Παρά ταύτα, οι ειδικότητες που αναφέρονται ως δικαιούχοι της ρύθμισης περιορίζονται σε νοσηλευτές, βοηθούς νοσηλευτών, οδηγούς ασθενοφόρων και βοηθούς διασωστών, οι οποίοι δεν εργάζονται στα συγκεκριμένα εργαστήρια.
Αντίθετα, δεν γίνεται καμία αναφορά στους εργαζόμενους που στελεχώνουν και λειτουργούν καθημερινά τα εργαστήρια αυτά, καθώς και άλλες διαγνωστικές μονάδες όπως Αιματολογικά, Κυτταρολογικά, Παθολογοανατομικά, Ανοσολογικά Εργαστήρια και Εργαστήρια Αιμοδοσίας. Οι επαγγελματίες του κλάδου Βιοϊατρικών Επιστημών (Ειδικότητα Ιατρικά Εργαστήρια), οι Τεχνολόγοι Ιατρικών Εργαστηρίων και οι Βοηθοί Ιατρικών και Βιολογικών Εργαστηρίων είναι εκείνοι που αναλαμβάνουν καθημερινά τη διαχείριση και ανάλυση βιολογικών δειγμάτων σε όλα τα στάδια της εργαστηριακής διαδικασίας.
Η αναντιστοιχία αυτή είναι εμφανής. Ενώ αναγνωρίζεται η επικινδυνότητα των εργαστηριακών χώρων, παραγνωρίζεται η επικινδυνότητα της εργασίας όσων τους στελεχώνουν. Η παράλειψη δεν εναρμονίζεται ούτε με την επιστημονική τεκμηρίωση ούτε με παλαιότερες θεσμικές αναγνωρίσεις. Η Ελληνική Εταιρεία Βιοασφάλειας έχει επισημάνει ότι ο επαγγελματικός κίνδυνος στα κλινικά διαγνωστικά εργαστήρια κυμαίνεται από μέτριος έως υψηλός, ενώ η «Λίστα Μπεχράκη» συμπεριλάμβανε ρητά τους Τεχνολόγους Ιατρικών Εργαστηρίων. Παράλληλα, η περίοδος της πανδημίας COVID-19 κατέδειξε τον καθοριστικό ρόλο και την αυξημένη έκθεση των εργαζομένων αυτών.
Κατά συνέπεια, η μη συμπερίληψη του κλάδου Βιοϊατρικών Επιστημών (Ειδικότητα Ιατρικά Εργαστήρια), των Τεχνολόγων Ιατρικών Εργαστηρίων και των Βοηθών Ιατρικών και Βιολογικών Εργαστηρίων στο άρθρο 38 δημιουργεί μια εμφανή θεσμική ασυνέπεια και παραβιάζει την αρχή της ίσης μεταχείρισης.
Επισημαίνεται επίσης ότι ο κλάδος είναι αναγωρισμενος και ενταγμένος στα ΒΑΕ για τον ιδιωτικό τομέα και πρώην ασφαλισμένους στο ΙΚΑ από το 1798.
Η παράγραφος 1 του άρθρου 38 αναγνωρίζει ρητά ως χώρους που δικαιολογούν υπαγωγή στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα, μεταξύ άλλων, τα Μικροβιολογικά και Βιοχημικά Εργαστήρια Νοσοκομείων και Κέντρων Υγείας. Στη συνέχεια, απαριθμεί τις ειδικότητες που υπάγονται στη ρύθμιση: νοσηλευτές, βοηθοί νοσηλευτών, οδηγοί και βοηθοί ασθενοφόρων διασωστών – ειδικότητες που δεν απασχολούνται καθόλου εντός των εν λόγω εργαστηρίων.
Το άρθρο, ωστόσο, παραλείπει πλήρως τους επαγγελματίες που αποτελούν τον λειτουργικό πυρήνα των εργαστηρίων αυτών, καθώς και των υπόλοιπων εργαστηριακών μονάδων όπως Αιματολογικά, Κυτταρολογικά, Παθολογοανατομικά, Ανοσολογικά, Εργαστήρια Αιμοδοσίας και άλλων διαγνωστικών εργαστηρίων. Πρόκειται για τον κλάδο Βιοϊατρικών Επιστημών (Ειδικότητα Ιατρικά Εργαστήρια), τους Τεχνολόγους Ιατρικών Εργαστηρίων και τους Βοηθούς Ιατρικών και Βιολογικών Εργαστηρίων – εκείνους που καθημερινά εκτελούν τις προαναλυτικές, αναλυτικές και μετα-αναλυτικές διαδικασίες (παραλαμβάνουν, διαχειρίζονται, επεξεργάζονται, αναλύουν και αποθηκεύουν βιολογικά δείγματα).
Η αντίφαση είναι σαφής: αναγνωρίζεται η επικινδυνότητα του χώρου, αλλά όχι αυτή των εργαζομένων που τον λειτουργούν. Η παράλειψη αυτή δεν συνάδει ούτε με την επιστημονική τεκμηρίωση ούτε με προγενέστερες αναγνωρίσεις. Σύμφωνα με πρόσφατο υπόμνημα της Ελληνικής Εταιρείας Βιοασφάλειας, η επαγγελματική επικινδυνότητα στα κλινικά διαγνωστικά εργαστήρια αξιολογείται ως μέτρια προς υψηλή. Επιπλέον, η γνωστή «Λίστα Μπεχράκη» περιλάμβανε ρητά τον κλάδο των Τεχνολόγων Ιατρικών Εργαστηρίων. Η πανδημία COVID-19, κατά την οποία οι εργαζόμενοι αυτοί διεξήγαγαν μαζικά διαγνωστικά τεστ υπό συνθήκες υψηλού κινδύνου, ανέδειξε με τον πλέον χαρακτηριστικό τρόπο τον κρίσιμο ρόλο τους και τη διαρκή έκθεσή τους.
Υπό αυτό το πρίσμα, η εξαίρεση των εν λόγω επαγγελματιών από το άρθρο 38 δεν συνιστά απλή νομοθετική παράλειψη, αλλά εγγενή αντίφαση που αντιβαίνει στην αρχή της ίσης μεταχείρισης. Για τον λόγο αυτό, η συμπερίληψή τους στην παράγραφο 1 του άρθρου 38 αποτελεί προϋπόθεση για τη συνοχή και την ουσιαστική λειτουργία της ρύθμισης.
Ο κλάδος Βιοϊατρικών Επιστημών (Ειδικότητα Ιατρικά Εργαστήρια), Τεχνολόγων Ιατρικών Εργαστηρίων και Βοηθών Ιατρικών και Βιολογικών Εργαστηρίων
Η παράγραφος 1 του άρθρου 38 αναγνωρίζει ρητά ως χώρους που δικαιολογούν υπαγωγή στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα, μεταξύ άλλων, τα Μικροβιολογικά και Βιοχημικά Εργαστήρια Νοσοκομείων και Κέντρων Υγείας. Στη συνέχεια, απαριθμεί τις ειδικότητες που υπάγονται στη ρύθμιση: νοσηλευτές, βοηθοί νοσηλευτών, οδηγοί και βοηθοί ασθενοφόρων διασωστών – ειδικότητες που δεν απασχολούνται καθόλου εντός των εν λόγω εργαστηρίων.
Το άρθρο, ωστόσο, παραλείπει πλήρως τους επαγγελματίες που αποτελούν τον λειτουργικό πυρήνα των εργαστηρίων αυτών, καθώς και των υπόλοιπων εργαστηριακών μονάδων όπως Αιματολογικά, Κυτταρολογικά, Παθολογοανατομικά, Ανοσολογικά, Εργαστήρια Αιμοδοσίας και άλλων διαγνωστικών εργαστηρίων. Πρόκειται για τον κλάδο Βιοϊατρικών Επιστημών (Ειδικότητα Ιατρικά Εργαστήρια), τους Τεχνολόγους Ιατρικών Εργαστηρίων και τους Βοηθούς Ιατρικών και Βιολογικών Εργαστηρίων – εκείνους που καθημερινά εκτελούν τις προαναλυτικές, αναλυτικές και μετα-αναλυτικές διαδικασίες (παραλαμβάνουν, διαχειρίζονται, επεξεργάζονται, αναλύουν και αποθηκεύουν βιολογικά δείγματα).
Η αντίφαση είναι σαφής: αναγνωρίζεται η επικινδυνότητα του χώρου, αλλά όχι αυτή των εργαζομένων που τον λειτουργούν. Η παράλειψη αυτή δεν συνάδει ούτε με την επιστημονική τεκμηρίωση ούτε με προγενέστερες αναγνωρίσεις. Σύμφωνα με πρόσφατο υπόμνημα της Ελληνικής Εταιρείας Βιοασφάλειας, η επαγγελματική επικινδυνότητα στα κλινικά διαγνωστικά εργαστήρια αξιολογείται ως μέτρια προς υψηλή. Επιπλέον, η γνωστή «Λίστα Μπεχράκη» περιλάμβανε ρητά τον κλάδο των Τεχνολόγων Ιατρικών Εργαστηρίων. Η πανδημία COVID-19, κατά την οποία οι εργαζόμενοι αυτοί διεξήγαγαν μαζικά διαγνωστικά τεστ υπό συνθήκες υψηλού κινδύνου, ανέδειξε με τον πλέον χαρακτηριστικό τρόπο τον κρίσιμο ρόλο τους και τη διαρκή έκθεσή τους.
Υπό αυτό το πρίσμα, η εξαίρεση των εν λόγω επαγγελματιών από το άρθρο 38 δεν συνιστά απλή νομοθετική παράλειψη, αλλά εγγενή αντίφαση που αντιβαίνει στην αρχή της ίσης μεταχείρισης. Για τον λόγο αυτό, η συμπερίληψή τους στην παράγραφο 1 του άρθρου 38 αποτελεί προϋπόθεση για τη συνοχή και την ουσιαστική λειτουργία της ρύθμισης.
Ο κλάδος Βιοϊατρικών Επιστημών (Ειδικότητα Ιατρικά Εργαστήρια), Τεχνολόγων Ιατρικών Εργαστηρίων και Βοηθών Ιατρικών και Βιολογικών Εργαστηρίων
Η παράγραφος 1 του άρθρου 38 αναγνωρίζει ρητά ως χώρους που δικαιολογούν υπαγωγή στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα, μεταξύ άλλων, τα Μικροβιολογικά και Βιοχημικά Εργαστήρια Νοσοκομείων και Κέντρων Υγείας. Στη συνέχεια, απαριθμεί τις ειδικότητες που υπάγονται στη ρύθμιση: νοσηλευτές, βοηθοί νοσηλευτών, οδηγοί και βοηθοί ασθενοφόρων διασωστών – ειδικότητες που δεν απασχολούνται καθόλου εντός των εν λόγω εργαστηρίων.
Το άρθρο, ωστόσο, παραλείπει πλήρως τους επαγγελματίες που αποτελούν τον λειτουργικό πυρήνα των εργαστηρίων αυτών, καθώς και των υπόλοιπων εργαστηριακών μονάδων όπως Αιματολογικά, Κυτταρολογικά, Παθολογοανατομικά, Ανοσολογικά, Εργαστήρια Αιμοδοσίας και άλλων διαγνωστικών εργαστηρίων. Πρόκειται για τον κλάδο Βιοϊατρικών Επιστημών (Ειδικότητα Ιατρικά Εργαστήρια), τους Τεχνολόγους Ιατρικών Εργαστηρίων και τους Βοηθούς Ιατρικών και Βιολογικών Εργαστηρίων – εκείνους που καθημερινά εκτελούν τις προαναλυτικές, αναλυτικές και μετα-αναλυτικές διαδικασίες (παραλαμβάνουν, διαχειρίζονται, επεξεργάζονται, αναλύουν και αποθηκεύουν βιολογικά δείγματα).
Η αντίφαση είναι σαφής: αναγνωρίζεται η επικινδυνότητα του χώρου, αλλά όχι αυτή των εργαζομένων που τον λειτουργούν. Η παράλειψη αυτή δεν συνάδει ούτε με την επιστημονική τεκμηρίωση ούτε με προγενέστερες αναγνωρίσεις. Σύμφωνα με πρόσφατο υπόμνημα της Ελληνικής Εταιρείας Βιοασφάλειας, η επαγγελματική επικινδυνότητα στα κλινικά διαγνωστικά εργαστήρια αξιολογείται ως μέτρια προς υψηλή. Επιπλέον, η γνωστή «Λίστα Μπεχράκη» περιλάμβανε ρητά τον κλάδο των Τεχνολόγων Ιατρικών Εργαστηρίων. Η πανδημία COVID-19, κατά την οποία οι εργαζόμενοι αυτοί διεξήγαγαν μαζικά διαγνωστικά τεστ υπό συνθήκες υψηλού κινδύνου, ανέδειξε με τον πλέον χαρακτηριστικό τρόπο τον κρίσιμο ρόλο τους και τη διαρκή έκθεσή τους.
Υπό αυτό το πρίσμα, η εξαίρεση των εν λόγω επαγγελματιών από το άρθρο 38 δεν συνιστά απλή νομοθετική παράλειψη, αλλά εγγενή αντίφαση που αντιβαίνει στην αρχή της ίσης μεταχείρισης. Για τον λόγο αυτό, η συμπερίληψή τους στην παράγραφο 1 του άρθρου 38 αποτελεί προϋπόθεση για τη συνοχή και την ουσιαστική λειτουργία της ρύθμισης.
Ο κλάδος Βιοϊατρικών Επιστημών (Ειδικότητα Ιατρικά Εργαστήρια), Τεχνολόγων Ιατρικών Εργαστηρίων και Βοηθών Ιατρικών και Βιολογικών Εργαστηρίων