Αρχική Εκσυγχρονισμός και αναβάθμιση μεταφορών: Τεχνικός έλεγχος - Εγκαταστάσεις Εξυπηρέτησης Οχημάτων, συγκοινωνιακοί φορείς, επιβατικές - οδικές - εμπορευματικές μεταφορές, ηλεκτροκίνηση...ΜΕΡΟΣ Β΄ ΕΚΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΗ ΜΕΤΑΦΟΡΩΝ (άρθρα 3-84)Σχόλιο του χρήστη γιαννος | 19 Φεβρουαρίου 2026, 21:45




Παρέμβαση στη Δημόσια Διαβούλευση για την υποχρεωτική ηλεκτροκίνηση ταξί στη Μητροπολιτική Ενότητα Θεσσαλονίκης Η επιβολή υποχρεωτικής μετάβασης στην ηλεκτροκίνηση για τα ταξί που υπάγονται διοικητικά στη Θεσσαλονίκη δημιουργεί σοβαρό ζήτημα άνισης μεταχείρισης για τους επαγγελματίες των περιφερειακών δήμων. Οι Δήμοι Δήμος Χαλκηδόνος, Δήμος Βόλβης και Δήμος Λαγκαδά υπάγονται διοικητικά στη Μητροπολιτική Ενότητα Θεσσαλονίκης, δεν εντάσσονται όμως στην πραγματική ενιαία έδρα Θεσσαλονίκης ως προς το μεταφορικό έργο και τον κύκλο εργασιών. Στην πράξη: • Δεν λειτουργούμε στην ίδια αγορά με το πολεοδομικό συγκρότημα. • Δεν έχουμε ίδια πυκνότητα πελατείας. • Δεν έχουμε ίση πρόσβαση στο κεντρικό μεταφορικό έργο. • Δεν διαθέτουμε αντίστοιχες υποδομές φόρτισης ηλεκτρικών οχημάτων. Ωστόσο, καλούμαστε: • Να πληρώνουμε τις ίδιες ασφαλιστικές εισφορές. • Να υπαγόμαστε στο ίδιο φορολογικό καθεστώς. • Να καταβάλλουμε τα ίδια τέλη. • Να επωμιστούμε το ίδιο κόστος αγοράς και αντικατάστασης οχήματος (ηλεκτρικού ταξί). Το παράδοξο της «ενιαίας έδρας» Υπάρχει μια εμφανής αντίφαση στον τρόπο οριοθέτησης της ενιαίας έδρας Θεσσαλονίκης. Υπάρχουν οικισμοί που βρίσκονται σε απόσταση 30–35 χιλιομέτρων από το κέντρο της Θεσσαλονίκη και εντάσσονται στην ενιαία έδρα, ενώ άλλοι οικισμοί που βρίσκονται σε μικρότερη απόσταση (π.χ. 20 χιλιόμετρα) εξαιρούνται. Αυτό σημαίνει ότι: • Δύο γειτονικά χωριά μπορεί να υπάγονται σε διαφορετικό καθεστώς. • Ο ένας επαγγελματίας να έχει πρόσβαση σε ευρύτερο μεταφορικό έργο. • Ο άλλος, λίγα χιλιόμετρα μακριά, να μην έχει. Χωρίς αντικειμενικά, γεωγραφικά ή οικονομικά κριτήρια που να δικαιολογούν τη διαφοροποίηση. Το ζήτημα της αναλογικότητας Δεν είναι δυνατόν: • Να μην έχουμε τα πλεονεκτήματα μιας ενιαίας αγοράς, • Να μην έχουμε τον ίδιο κύκλο εργασιών, • Να μην έχουμε ίδιες υποδομές, και ταυτόχρονα: • Να υποχρεωνόμαστε στην ίδια υψηλού κόστους επένδυση ηλεκτροκίνησης. Η υποχρεωτική ηλεκτροκίνηση, χωρίς πρόβλεψη διαφοροποίησης για αγροτικές και ημιαστικές περιοχές, παραβιάζει την αρχή της αναλογικότητας και οδηγεί σε οικονομική ασφυξία επαγγελματίες με χαμηλότερο εισόδημα. Αίτημα Ζητείται: 1. Η επανεξέταση της υποχρεωτικής ένταξης των περιφερειακών δήμων στο ίδιο καθεστώς ηλεκτροκίνησης. 2. Η θέσπιση αντικειμενικών γεωγραφικών και οικονομικών κριτηρίων για τον καθορισμό της ενιαίας έδρας. 3. Εναλλακτικά, η πρόβλεψη ειδικού μεταβατικού ή μόνιμου καθεστώτος για τους επαγγελματίες ταξί αγροτικών και περιφερειακών περιοχών. Η ίση μεταχείριση δεν σημαίνει επιβολή ίδιων υποχρεώσεων σε άνισες συνθήκες. Σημαίνει δίκαιη ρύθμιση με βάση τα πραγματικά δεδομένα κάθε περιοχής.