Υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών

Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων

• Σχόλιο του χρήστη 'Joela' | 19 Φεβρουαρίου 2026, 21:40

  Μόνιμος Σύνδεσμος

  Άρθρο 52 Κρήτη Παρατηρήσεις επί του υπό διαβούλευση Άρθρου 52 – Κρήτη Αξιότιμε Κύριε Υπουργέ Μεταφορών επί της ευκαιρίας της δημόσιας διαβούλευσης του νομοσχεδίου για της μεταφορές επιβατών θα ήθελα να εκφράσω τον προβληματισμό μου για Το υπό διαβούλευση άρθρο 52, όπως διατυπώνεται, δημιουργεί ένα καθεστώς άνισης και επιλεκτικής μεταχείρισης εις βάρος της Κρήτης και των τουριστικών γραφείων που δραστηριοποιούνται με ΕΙΧ οχήματα με οδηγό. Αντί να διασφαλίζει συνθήκες ισονομίας και υγιούς ανταγωνισμού, εισάγει ρυθμίσεις που πλήττουν μονομερώς έναν απολύτως νόμιμο και παραγωγικό κλάδο. 1. Διακριτική μεταχείριση της Κρήτης ως προς τον ελάχιστο χρόνο μίσθωσης Παρότι η Κρήτη αποτελεί νησιωτική περιφέρεια, δεν αντιμετωπίζεται ως τέτοια στο συγκεκριμένο πλαίσιο. Ενώ στα υπόλοιπα νησιά της χώρας προβλέπεται ελάχιστη μίσθωση μισής ώρας (36€), στην Κρήτη επιβάλλεται τρίωρη ελάχιστη μίσθωση με κατώτατο κόστος 82€. Στην πράξη, αυτό σημαίνει ότι για μία διαδρομή διάρκειας ακόμη και 10 λεπτών, ο επισκέπτης καλείται να καταβάλει υπερδιπλάσιο ποσό σε σχέση με οποιοδήποτε άλλο νησί της Ελλάδας. Η ρύθμιση αυτή: Παραβιάζει την αρχή της ίσης μεταχείρισης μεταξύ νησιωτικών περιοχών. Δημιουργεί τεχνητά αυξημένο κόστος για τον καταναλωτή. Μειώνει την ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων της Κρήτης. Διαμορφώνει συνθήκες αθέμιτου ανταγωνισμού εις βάρος των ΕΙΧ με οδηγό. Στην ουσία, η συγκεκριμένη διαφοροποίηση λειτουργεί ως έμμεση προστατευτική ρύθμιση υπέρ του κλάδου των ταξί αποκλειστικά στην Κρήτη, διαταράσσοντας σοβαρά την ισορροπία της αγοράς μεταφορών. 2. Υποχρεωτική επιστροφή στην έδρα – Επιχειρησιακός παραλογισμός Το άρθρο επιβάλλει στα τουριστικά γραφεία με ΕΙΧ με οδηγό, μετά από κάθε ολοκλήρωση μεταφοράς, την υποχρέωση επιστροφής στην έδρα της επιχείρησης προκειμένου να επιβιβάσουν νέο πελάτη. Αντίθετα, σε μεγάλα αστικά κέντρα όπως η Αθήνα και η Θεσσαλονίκη — όπου επίσης ισχύει τρίωρη μίσθωση — παρέχεται η δυνατότητα ανάληψης νέας μεταφοράς από το σημείο αποβίβασης, χωρίς υποχρεωτική επιστροφή. Η άνιση αυτή ρύθμιση: Αυξάνει αδικαιολόγητα το λειτουργικό κόστος. Προκαλεί άσκοπες μετακινήσεις και περιβαλλοντική επιβάρυνση. Περιορίζει δραστικά την επιχειρησιακή ευελιξία. Καθιστά τη δραστηριότητα μη βιώσιμη στην πράξη. Οι επιχειρηματίες της Κρήτης επιβαρύνονται διπλά: αφενός με αυστηρότερο καθεστώς από τα υπόλοιπα νησιά και αφετέρου με αυστηρότερους περιορισμούς από τα μεγάλα αστικά κέντρα. 3. Ο ρόλος των συνδικαλιστικών οργάνων των ταξί Παράλληλα, είναι πλέον εμφανές ότι ιδιοκτήτες ταξί, σε συνεργασία με τα προεδρεία και τα συνδικαλιστικά τους όργανα, επιδιώκουν διαρκώς τον αποκλεισμό των ΕΙΧ με οδηγό από την αγορά μεταφορών. Με συνεχείς παρεμβάσεις, πιέσεις και δημόσιες τοποθετήσεις, επιχειρούν: Να περιορίσουν θεσμικά τη δραστηριότητα των ΕΙΧ. Να παρουσιάσουν στρεβλά στοιχεία και να δημιουργήσουν κλίμα απαξίωσης. Να εκμαυλίσουν και να προβοκάρουν τον κλάδο, ιδιαίτερα στην Κρήτη. Να υποδείξουν στο κράτος πώς να διαμορφώσει τη νομοθεσία, αποκλειστικά με γνώμονα το δικό τους οικονομικό συμφέρον. Η νομοθέτηση όμως δεν μπορεί να αποτελεί προϊόν μονομερούς πίεσης μιας επαγγελματικής ομάδας εις βάρος μιας άλλης νόμιμης δραστηριότητας. 4. Ζήτημα κλειστού επαγγέλματος και αδειών ταξί Το επάγγελμα του ταξί παραμένει κλειστό, με περιορισμένο αριθμό αδειών. Σε ένα τέτοιο καθεστώς, οι άδειες — ως διοικητικές πράξεις παραχώρησης δημόσιου δικαιώματος — θα έπρεπε κανονικά να επιστρέφουν στο κράτος και να αναδιανέμονται με θεσμικό και διαφανή τρόπο. Αντί αυτού, στην πράξη παρατηρείται αγοραπωλησία αδειών με ποσά που φτάνουν τις 150.000 ή και 200.000 ευρώ, ενώ δηλώνονται στην ΑΑΔΕ πολύ χαμηλότερα ποσά (π.χ. 6.000 ευρώ), γεγονός που εγείρει σοβαρά ζητήματα διαφάνειας και φορολογικής ισότητας. Δεν είναι δυνατόν ένας κλάδος που λειτουργεί σε καθεστώς περιορισμένης πρόσβασης να επιδιώκει ταυτόχρονα τον αποκλεισμό ενός ανοιχτού, φορολογικά και ασφαλιστικά συνεπούς κλάδου. 5. Η πραγματική διάσταση του κλάδου των ΕΙΧ στην Κρήτη Στην Κρήτη δραστηριοποιούνται πάνω από 5.000 οχήματα ΕΙΧ με οδηγό. Πίσω από κάθε όχημα βιοπορίζονται 2 έως 3 οικογένειες. Ο κλάδος: Συνεισφέρει σημαντικά φορολογικά έσοδα στο κράτος. Ενισχύει τα ασφαλιστικά ταμεία. Απασχολεί πολυάριθμο προσωπικό. Εξυπηρετεί χιλιάδες επισκέπτες κατά τη θερινή περίοδο, στηρίζοντας έμπρακτα τον τουρισμό. Δεν πρόκειται για «κλάδο-φάντασμα», αλλά για έναν ουσιαστικό πυλώνα της τουριστικής οικονομίας του νησιού. Συμπέρασμα – Αίτημα Ισονομίας Το άρθρο 52, όπως προτείνεται, οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε συρρίκνωση και τελικά σε εξαφάνιση έναν ολόκληρο παραγωγικό κλάδο στην Κρήτη. Για λόγους: Ισονομίας Υγιούς ανταγωνισμού Οικονομικής βιωσιμότητας Διαφάνειας και θεσμικής ισορροπίας Απαιτείται: Η επαναφορά της Κρήτης στο καθεστώς που ισχύει για τα υπόλοιπα νησιά ως προς τον ελάχιστο χρόνο μίσθωσης. Η κατάργηση της υποχρεωτικής επιστροφής στην έδρα και η δυνατότητα ανάληψης νέας μεταφοράς από το σημείο αποβίβασης, όπως ισχύει σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Η Πολιτεία οφείλει να διασφαλίσει ίσους όρους λειτουργίας για όλους τους νόμιμους επαγγελματίες, χωρίς εξαιρέσεις και χωρίς ρυθμίσεις που εξυπηρετούν επιλεκτικά συμφέροντα. Ο κλάδος των τουριστικών γραφείων με ΕΙΧ με οδηγό στην Κρήτη δεν ζητά προνόμια. Ζητά ισονομία.