Υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών

Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων

• Σχόλιο του χρήστη 'Θεοδωρος Βλαχοπουλος' | 19 Φεβρουαρίου 2026, 21:49

  Μόνιμος Σύνδεσμος

  Θέμα: Επιχειρήματα και προτάσεις για διατύπωση σχολίων και παρατηρήσεων στη διαβούλευση, για το θέμα της εξίσωσης της Κρήτης με τα υπόλοιπα νησιά Άρθρο 52 παρ. 1 1. Η εξαίρεση της Κρήτης από το ειδικό καθεστώς της νησιωτικής Ελλάδας και η ένταξή τους στο καθεστώς της ηπειρωτικής Ελλάδας (3 ώρες ελάχιστη διάρκεια μίσθωσης και 82 ευρώ ελάχιστο μίσθωμα) είναι εντελώς αδικαιολόγητη και ατεκμηρίωτη και συνιστά υπαναχώρηση του Υπουργείου και της κυβέρνησης εξαιτίας των συνδικαλιστικών πιέσεων των Ε.Δ.Χ. οχημάτων (ταξί), αντί για την επίδειξη πολιτικής βούλησης, αποφασιστικότητας, φιλελεύθερου οικονομικού πνεύματος και αισθήματος δικαίου. Κάτι που αποδεικνύεται περίτρανα από το γεγονός, ότι στο αρχικό προσχέδιο του σχεδίου νόμου του Υπουργείου, είχε προβλεφθεί η ένταξη της Κρήτης στο ειδικό καθεστώς της νησιωτικής Ελλάδας. Πλην, όμως, κατόπιν των ασφυκτικών πιέσεων που ασκήθηκαν εκ μέρους των συνδικαλιστικών οργάνων των Ε.Δ.Χ. οχημάτων (ταξί), το Υπουργείο και η κυβέρνηση υπαναχώρησαν, και έτσι, στο τελικό κείμενο του σχεδίου νόμου που αναρτήθηκε για διαβούλευση απαλείφθηκε η διάταξη που εξίσωνε την Κρήτη με τα υπόλοιπα νησιά και στη θέση της προστέθηκε διάταξη, η οποία διατηρεί ως έχει το υπάρχον καθεστώς, δηλαδή εντάσσει την Κρήτη στο καθεστώς που ισχύει για την ηπειρωτική Ελλάδα και όχι στο καθεστώς της νησιωτικής Ελλάδας. Η ένταξη της Κρήτης στο καθεστώς της ηπειρωτικής Ελλάδας δεν συνάδει με τα πραγματικά δεδομένα και τις ανάγκες της τουριστικής αγοράς της Κρήτης ούτε και με τη βέλτιστη και ποιοτική εξυπηρέτηση του μεγάλου αριθμού τουριστών που επισκέπτονται το νησί, ο οποίος αυξάνεται εκθετικά κάθε χρόνο. Και σε αυτό συμφωνούν και όλοι οι θεσμικοί φορείς του τουρισμού του νησιού (Επιμελητήρια, Ενώσεις Τουριστικών Πρακτόρων, Ενώσεις Διευθυντών Ξενοδόχων κ.ά.). Δηλαδή, το Υπουργείο προωθεί μία ρύθμιση η οποία βρίσκει απέναντί της όλους τους θεσμικούς φορείς του τουρισμού της Κρήτης. Πράγματι, λοιπόν, και στην Κρήτη, όπως και στα υπόλοιπα νησιά, στο 80% των περιπτώσεων, οι εκτελούμενες διαδρομές αφορούν σε κοντινές αποστάσεις που δεν ξεπερνούν τα 40 χιλιόμετρα, έχοντας συνήθως ως αφετηρία ή προορισμό τα τρία αεροδρόμια και τα έξι εμπορικά λιμάνια του νησιού. Πρόκειται, δηλαδή, για διαδρομές, οι οποίες εκτελούνται εντός μισής ή το πολύ μίας ώρας. Ως εκ τούτου, η ελάχιστη χρονική διάρκεια των 3 ωρών είναι εντελώς εκτός της τουριστικής πραγματικότητας του νησιού, και το μόνο που επιτυγχάνει είναι ο υπέρμετρος περιορισμός της επιχειρηματικής μας δραστηριότητας, προς όφελος των Ε.Δ.Χ. αυτοκινήτων / ταξί). Κάτι που προφανώς δημιουργεί συνθήκες αθέμιτου ανταγωνισμού. Ειδικότερα, η ένταξη της Κρήτης στο καθεστώς της ηπειρωτικής Ελλάδας και ο καθορισμός της ελάχιστης διάρκειας της σύμβασης μίσθωσης σε 3 ώρες, έχει ως συνέπεια, ένα Ε.Ι.Χ. αυτοκίνητο με οδηγό να εκτελεί στην Κρήτη μία μόνο μεταφορά ανά 3 ώρες, δηλαδή μόνο 8 μεταφορές σε 24ωρη βάση, ενώ στα υπόλοιπα νησιά δύναται να εκτελεί ακόμα και 48 μεταφορές το 24ωρο. Κάτι που έχει ως αποτέλεσμα, τα Ε.Ι.Χ. οχήματα με οδηγό στην Κρήτη να εκτελούν μία μεταφορά της μισής ώρας και ακολούθως να υποχρεούνται να βρίσκονται καθηλωμένα για 2,5 ώρες, πριν μπορέσουν να εκτελέσουν την επόμενη μεταφορά. Κάτι που προφανώς αντιβαίνει σε κάθε επιχειρηματική λογική και καθιστά ασύμφορη τη λειτουργία των επιχειρήσεων μας στην Κρήτη, σε βάρος της ομαλής εξυπηρέτησης των τουριστών, δηλαδή σε βάρος του δημοσίου συμφέροντος. Επίσης, στην Κρήτη, οι (διαρκώς αυξανόμενες) μεταφορικές ανάγκες των τουριστών οριακά καλύπτονται σήμερα από τα δραστηριοποιούμενα Ε.Ι.Χ. οχήματα με οδηγό και Ε.Δ.Χ. οχήματα (ταξί) και, ως εκ τούτου, δεν υφίσταται καμία απολύτως πραγματική αντιπαλότητα ανάμεσα στα δύο αυτά μεταφορικά μέσα. Η αντιπαλότητα δε που υφίσταται σήμερα, συντηρείται ουσιαστικά μόνο για συνδικαλιστικούς λόγους και όχι διότι υφίσταται κάποιο πραγματικό πρόβλημα. Πράγματι, ειδικά στην Κρήτη (αλλά και σε όλα τα δημοφιλή νησιά της χώρας μας), η τουριστική «πίτα» φτάνει (και περισσεύει) για όλους. Η διάταξη, λοιπόν, αυτή, αντιβαίνει ξεκάθαρα στο συμφέρον του τουρισμού του νησιού της Κρήτης και δυσχεράνει την ομαλή και ποιοτική εξυπηρέτηση των τουριστών που επισκέπτονται το νησί, χάριν και μόνο της προάσπισης συντεχνιακών συμφερόντων των Ε.Δ.Χ. οχημάτων (ταξί). Έχοντας απέναντί της όλους τους θεσμικούς φορείς του τουρισμού της Κρήτης. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα, κατά τους θερινούς μήνες, λόγω της τεράστιας ζήτησης που δημιουργείται, να καθίσταται ουσιαστικά αδύνατη η εξυπηρέτηση του επιβατικού κοινού (τουριστών και μονίμων κατοίκων), καθώς τα Ε.Δ.Χ. αυτοκίνητα (ταξί) δεν δύνανται να ανταποκριθούν σε αυτή την υψηλή ζήτηση και είναι «άφαντα» στις πιάτσες. Επιπλέον, τόσο στις πιάτσες των ταξί, όσο και έξω από τα αεροδρόμια και τα λιμάνια του νησιού δημιουργούνται τεράστιες ουρές αναμονής, με τουρίστες (Έλληνες και ξένους), που περιμένουν ακόμα και ώρες μέχρι να εμφανιστεί κάποιο μη μισθωμένο Ε.Δ.Χ. ταξί για να τους εξυπηρετήσει. Τέλος, η συγκεκριμένη διάταξη είναι και ανακόλουθη προς τις εξαγγελίες του Πρωθυπουργού και του Υπουργού Υποδομών και Μεταφορών, σχετικά με τη λειτουργία του νέου διεθνούς αερολιμένα της Κρήτης στο Καστέλλι το 2028, η οποία αναμένεται να οδηγήσει σε υπερδιπλάσιο αριθμό πτήσεων σε σχέση με αυτόν που δέχεται σήμερα ο αερολιμένας Ηρακλείου, καθιστώντας ουσιαστικά αδύνατη την ομαλή και ποιοτική εξυπηρέτηση του μεγάλου αυτού αριθμού τουριστών. Προτείνουμε, λοιπόν, το καθεστώς που ισχύει στη νησιωτική Ελλάδα, πλην της Κρήτης (και της Εύβοιας), να επεκταθεί και στην Κρήτη και, μάλιστα, καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους (και όχι μόνο κατά την περίοδο από την 1η Απριλίου έως και την 31η Οκτωβρίου), καθόσον η Κρήτη πλέον έχει δωδεκάμηνη τουριστική σεζόν, δηλαδή δέχεται τουρίστες και επισκέπτες καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους. Θα πρέπει, λοιπόν, στην Κρήτη η ελάχιστη χρονική διάρκεια της μίσθωσης Ε.Ι.Χ. αυτοκινήτου με οδηγό να οριστεί σε μισή ώρα και όχι σε τρεις ώρες, όπως ισχύει σήμερα και όπως προβλέπει και το σχέδιο νόμου του Υπουργείου σας. Το δε ελάχιστο μίσθωμα, να οριστεί στα 36 ευρώ και όχι στα 82 ευρώ, όπως ισχύει σήμερα. 2. Ο καθορισμός στο νόμο της ελάχιστης διάρκειας της μίσθωσης Ε.Ι.Χ. αυτοκινήτου με οδηγό στις τρεις (3) ώρες είναι άκρως προβληματικός. Η ελάχιστη διάρκεια των 3 ωρών για τη μίσθωση Ε.Ι.Χ. αυτοκινήτου με οδηγό ισοδυναμεί ουσιαστικά με την απαγόρευση της νομότυπης λειτουργίας των επιχειρήσεων εκμίσθωσης Ε.Ι.Χ. αυτοκινήτων με οδηγό, σε βάρος της εξυπηρέτησης των τουριστών που επισκέπτονται τη χώρα μας και σε βάρος του δημοσίου συμφέροντος και της εθνικής οικονομίας. Ο καθορισμός της ελάχιστης διάρκειας της σύμβασης μίσθωσης σε 3 ώρες, έχει ως συνέπεια, ένα Ε.Ι.Χ. αυτοκίνητο με οδηγό να εκτελεί μία μόνο μεταφορά ανά 3 ώρες, δηλαδή μόνο 8 μεταφορές σε 24ωρη βάση. Δηλαδή, πρακτικά, ένα Ε.Ι.Χ. αυτοκίνητο με οδηγό εκτελεί μία μεταφορά διάρκειας 30 - 60 λεπτών και την υπόλοιπη ώρα πρέπει υποχρεωτικά να είναι σταθμευμένο στην έδρα της επιχείρησης. Στη μείωση της ελάχιστης διάρκειας της σύμβασης μίσθωσης των Ε.Ι.Χ. αυτοκινήτων με οδηγό, μάλιστα, αντιδρά ένας επαγγελματικός κλάδος, του οποίου το βασικό επιχείρημα ενάντια στην εφαρμογή του μέτρου της ηλεκτροκίνησης, είναι ότι αυτή θα έχει ως αποτέλεσμα να μην δύναται να λειτουργεί το Ε.Δ.Χ. όχημα (ταξί) σε 24ωρη βάση, καθόσον θα απαιτείται χρόνος για τη φόρτισή του. Τα ταξί, λοιπόν, δεν θέλουν να χάσουν ούτε ένα δευτερόλεπτο από την 24ωρη λειτουργία των οχημάτων τους, αλλά για τα Ε.Ι.Χ. αυτοκίνητα με οδηγό προτείνουν να δουλεύουν μόνο 4 - 8 ώρες το 24ωρο και όλες τις υπόλοιπες ώρες να είναι εκτός λειτουργίας. Τέτοιος περιορισμός δεν υπάρχει σε κανένα άλλο κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πράγματι, στα περισσότερα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Κύπρος, Σουηδία, Δανία, Φινλανδία, Γερμανία, Αυστρία, Βέλγιο, Ολλανδία, Τσεχία, Σλοβακία, Ουγγαρία, Ιρλανδία, Πολωνία, Κροατία, Σλοβενία, Βουλγαρία, Ρουμανία, Εσθονία, Λετονία, Λιθουανία, Λουξεμβούργο και Μάλτα) δεν υπάρχει κανένας απολύτως χρονικός περιορισμός ως προς την ελάχιστη διάρκεια της μίσθωσης Ε.Ι.Χ. αυτοκινήτου με οδηγό. Ενώ και στα κράτη μέλη στα οποία υπάρχουν τέτοιες προβλέψεις (κυρίως σε Ισπανία και Ιταλία και δευτερευόντως σε Γαλλία), αυτές δεν ισχύουν καθολικά σε όλη την επικράτεια, αλλά συνήθως αποτελούν τοπικές κανονιστικές ρυθμίσεις, δηλαδή κυρίως σε επίπεδο Δήμων. Περαιτέρω, σύμφωνα, με την Ανακοίνωση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, σχετικά με την εύρυθμη λειτουργία και τη βιωσιμότητα των τοπικών επιβατικών μεταφορών κατά παραγγελία (ταξί και οχήματα ιδιωτικής μίσθωσης), ο ως άνω περιορισμός της «θέσπισης ελάχιστης περιόδου μίσθωσης» αντιβαίνει, καταρχήν, στο ενωσιακό δίκαιο, παραβιάζοντας ιδίως την ελευθερία εγκατάστασης (άρθρο 49 ΣΛΕΕ). Κατά συνέπεια, τέτοιοι περιορισμοί στις προϋποθέσεις λειτουργίας των οχημάτων ιδιωτικής μίσθωσης «θα πρέπει να συνάδουν με το δίκαιο της ΕΕ και, κυρίως, την ελευθερία εγκατάστασης». Άρθρο 52 παρ. 2 1. Η πρόβλεψη για κατάργηση της υποχρέωσης επιστροφής στην έδρα για την Περιφέρεια Αττικής και την Περιφερειακή ενότητα Θεσσαλονίκης της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας είναι προς τη σωστή κατεύθυνση και σύμφωνη με την Ανακοίνωση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, σχετικά με την εύρυθμη λειτουργία και τη βιωσιμότητα των τοπικών επιβατικών μεταφορών κατά παραγγελία (ταξί και οχήματα ιδιωτικής μίσθωσης), αλλά και τους στόχους για μείωση του κυκλοφοριακού προβλήματος και περιορισμού των ρύπων (και προστασίας του περιβάλλοντος). 2. Η πρόβλεψη, όμως, για κατάργηση της υποχρέωσης επιστροφής στην έδρα μόνο για την Αττική και τη Θεσσαλονίκη, είναι εντελώς αδικαιολόγητη και ατεκμηρίωτη. Πράγματι, και στα νησιά (συμπεριλαμβανομένης της Κρήτης) υπάρχει, ομοίως, μεγάλο κυκλοφοριακό πρόβλημα, διότι το οδικό δίκτυο είναι περιορισμένο και ο κυκλοφοριακός φόρτος τεράστιος, ιδίως κατά τη θερινή τουριστική περίοδο. Επίσης υπάρχει και επιβάρυνση ενός ιδιαίτερα ευαίσθητου περιβάλλοντος. Συνεπώς, και στα νησιά δεν υπάρχει κανένας απολύτως λόγος να εκτελούν τα Ε.Ι.Χ. αυτοκίνητα με οδηγό κενά δρομολόγια, επιβαρύνοντας την κυκλοφορία και το περιβάλλον. Δηλαδή, συντρέχουν οι ίδιοι ακριβώς λόγοι που επιβάλλουν την κατάργηση της υποχρέωσης αυτής στην Αττική και τη Θεσσαλονίκη. Επιπλέον, άπαξ και στο σχέδιο νόμου του Υπουργείου προβλέπεται η καθιέρωση υποχρεωτικής προκράτησης για τη μίσθωση ενός Ε.Ι.Χ. αυτοκινήτου με οδηγό σε όλη την επικράτεια (ηπειρωτική και νησιωτική Ελλάδα), τότε, η διατήρηση της υποχρέωσης για την επιστροφή στην έδρα δεν έχει κανένα απολύτως νόημα, καθώς οι δύο αυτοί περιορισμοί (προκράτηση και υποχρέωση επιστροφής στην έδρα) εξυπηρετούν τον ίδιο ακριβώς σκοπό (να μην μπορεί ένα Ε.Ι.Χ. αυτοκίνητο με οδηγό να προβαίνει σε άγρα πελατών όταν κινείται στο δρόμο ή όταν είναι σταθμευμένο, δηλαδή χωρίς να υπάρχει προκράτηση). Προτείνουμε, λοιπόν, την κατάργηση της υποχρέωσης επιστροφής στην έδρα και στη νησιωτική Ελλάδα (συμπεριλαμβανομένης της Κρήτης).