• Σχόλιο του χρήστη 'Γιώργος' | 6 Φεβρουαρίου 2026, 23:04

    Ως επαγγελματίας του κλάδου των ΕΔΧ Ταξί, επιλέγω να τοποθετηθώ επί της ουσίας των επερχόμενων αλλαγών, εστιάζοντας στις ρεαλιστικές λύσεις και όχι στην στείρα άρνηση που συχνά προβάλλεται. Η μετάβαση στην ηλεκτροκίνηση είναι μια πρόκληση, όμως το Άρθρο 66 περιλαμβάνει δικλείδες ασφαλείας που, εφόσον τηρηθούν, προστατεύουν τον αυτοκινητιστή. Το πλέον θετικό σημείο της διάταξης είναι η αναστολή της υποχρέωσης αγοράς οχήματος μηδενικών ρύπων (BEV) μέχρι την επίσημη έναρξη του προγράμματος επιδότησης. Είναι ζωτικής σημασίας ότι η Πολιτεία αναγνωρίζει πως ο ιδιοκτήτης δεν μπορεί να επωμιστεί μόνος του το δυσβάσταχτο κόστος αγοράς. Η δέσμευση για οικονομική στήριξη πριν την επιβολή της αλλαγής αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για τη βιωσιμότητα των επιχειρήσεών μας. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό το γεγονός ότι προβλέπεται ευελιξία σε περιπτώσεις ολοσχερούς καταστροφής οχήματος (έως 10 ετών). Το ότι ο ιδιοκτήτης δεν υποχρεούται να επενδύσει σε αμιγώς ηλεκτρικό —τη στιγμή που δεν θα δικαιούται εκ νέου επιδότηση— αλλά μπορεί να στραφεί σε υβριδικό ή σύγχρονο συμβατικό (Euro 6, ταξινόμηση μετά το 2021), αποτελεί μια ορθολογική και οικονομικά βιώσιμη διέξοδο σε μια στιγμή κρίσης. Η θετική μου στάση απέναντι στο άρθρο 66 τελεί υπό δύο βασικές προϋποθέσεις: • Άμεση υλοποίηση των επιδοτήσεων: Χωρίς καθυστερήσεις και γραφειοκρατικά κωλύματα. • Πυκνό Δίκτυο Ταχυφορτιστών: Η δημιουργία σταθμών ταχείας φόρτισης σε κάθε στρατηγικό σημείο του Λεκανοπεδίου είναι αδιαπραγμάτευτη. Ο επαγγελματίας οδηγός δεν επιτρέπεται να "φοβάται" να απομακρυνθεί από το κέντρο ή να περιορίζει τα δρομολόγιά του αναζητώντας φορτιστή. Η αυτονομία μας στην εργασία είναι ταυτισμένη με την υποδομή της πόλης. Το μέτρο κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση, αρκεί η Πολιτεία να τηρήσει το δικό της μέρος της συμφωνίας, παρέχοντας τα εργαλεία (χρηματοδοτικά και υποδομής) που απαιτούνται για τον εκσυγχρονισμό μας.