• Σχόλιο του χρήστη 'Μιχάλης' | 10 Φεβρουαρίου 2026, 20:46

    Το υπό διαβούλευση νομοσχέδιο συνιστά ευθεία θεσμική υπονόμευση του επαγγέλματος του ταξί, καθώς επιχειρεί, μέσω ασαφών και επικίνδυνα γενικών διατυπώσεων, να νομιμοποιήσει την εκτέλεση μεταφοράς επιβατών από σημείο Α σε σημείο Β από ΙΧ με οδηγό. Πρόκειται για τη βασική και αποκλειστική εργασία του ταξί, την οποία το κράτος μέχρι σήμερα αναγνώριζε ως δημόσια ρυθμιζόμενη υπηρεσία. Η μεταφορά από σημείο Α σε σημείο Β δεν είναι «παρεπόμενη υπηρεσία», ούτε «ειδική μετακίνηση». Είναι ταξί. Οποιαδήποτε προσπάθεια ωραιοποίησης ή μετονομασίας της ίδιας πράξης αποτελεί συνειδητή επιλογή απορρύθμισης της αγοράς και δημιουργίας αθέμιτου ανταγωνισμού εις βάρος χιλιάδων επαγγελματιών που λειτουργούν με άδειες, κομίστρα, φορολογικό έλεγχο, τεχνικούς ελέγχους και αυστηρό κανονιστικό πλαίσιο. Ο έλεγχος ποινικού μητρώου, αν και αυτονόητος, δεν νομιμοποιεί την άσκηση έργου ταξί από ΙΧ με οδηγό. Δεν μπορεί η Πολιτεία να παρουσιάζει ως “ρύθμιση ασφάλειας” μια διάταξη που στην πράξη καταργεί τον διαχωρισμό μεταξύ ταξί και ΙΧ, αφήνοντας ανοιχτό το πεδίο για ανεξέλεγκτη εκτέλεση μεταφορών. Η υποχρεωτική μετάβαση στην ηλεκτροκίνηση από το 2026, χωρίς σαφή, δεσμευτικά και επαρκή μέτρα οικονομικής στήριξης, λειτουργεί ως εργαλείο οικονομικής εξόντωσης των επαγγελματιών ταξί, οι οποίοι καλούνται για ακόμη μία φορά να σηκώσουν το βάρος «της πράσινης μετάβασης», την ώρα που άλλες μορφές μεταφοράς αποκτούν πρόσβαση στο ίδιο μεταφορικό έργο χωρίς τις ίδιες υποχρεώσεις. Το νομοσχέδιο αποφεύγει σκοπίμως να απαντήσει στο κρίσιμο ερώτημα: Γιατί να υπάρχει ταξί, όταν τα ΙΧ με οδηγό εκτελούν την ίδια ακριβώς μεταφορά; Η ασάφεια αυτή δεν είναι αθώα. Είναι πολιτική επιλογή που οδηγεί: στην απαξίωση των αδειών ταξί, στην απορρύθμιση της αγοράς μεταφοράς επιβατών, και στη σταδιακή κατάργηση ενός επαγγέλματος που εξυπηρετεί καθημερινά την κοινωνία. Απαιτείται: ρητός και αδιαπραγμάτευτος αποκλεισμός των ΙΧ με οδηγό από τη μεταφορά επιβατών από σημείο Α σε σημείο Β, σαφής οριοθέτηση του αντικειμένου τους, χωρίς «παράθυρα» και ερμηνευτικά τεχνάσματα, πραγματική προστασία του ταξί ως δημόσιας μεταφορικής υπηρεσίας. Η Πολιτεία δεν μπορεί να μιλά για τάξη, ασφάλεια και βιωσιμότητα, ενώ ταυτόχρονα νομοθετεί εις βάρος των ίδιων των επαγγελματιών που σέβονται τους κανόνες. Το παρόν νομοσχέδιο, όπως διαμορφώνεται, δεν ρυθμίζει – αποδομεί.