• Σχόλιο του χρήστη 'Τάσος Κουλούρης' | 11 Φεβρουαρίου 2026, 00:04

    Μέσω του άρθρου 52, Θα πρέπει να καταργηθεί ο όρος επιστροφής στην έδρα και για τις επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στις νησιωτικές περιοχές. Στην αυγή του 2026, με την κλιματική κρίση και την ψηφιακή οικονομία στο προσκήνιο, ο περιορισμός αυτός είναι όχι μόνο οικονομικά ασύμφορος, αλλά και περιβαλλοντικά επιζήμιος. Η υποχρέωση επιστροφής αναγκάζει χιλιάδες οχήματα να διανύουν "νεκρά χιλιόμετρα" χωρίς επιβάτες. Αυτό μεταφράζεται σε άσκοπη κατανάλωση καυσίμων και αύξηση των εκπομπών ρύπων. Επίσης πρόσθετη κυκλοφοριακή επιβάρυνση στους ήδη κορεσμένους δρόμους των τουριστικών περιοχών. Το λειτουργικό κόστος (καύσιμα, φθορές οχημάτων, εργατοώρες) αυξάνεται κατακόρυφα όταν ένα όχημα εκτελεί το 50% των χιλιομέτρων του άδειο. Αυτό το κόστος μοιραία μετακυλίεται στον τελικό καταναλωτή, καθιστώντας το τουριστικό προϊόν λιγότερο ανταγωνιστικό. Με τη λειτουργία του Ψηφιακού Μητρώου και των ηλεκτρονικών προκρατήσεων, το κράτος έχει πλέον τη δυνατότητα να ελέγχει σε πραγματικό χρόνο τη νομιμότητα κάθε διαδρομής. Ο περιορισμός της έδρας ήταν ένα μέτρο "αστυνόμευσης" άλλων εποχών. Εστίαση των ελέγχων στη διασταύρωση των στοιχείων της πλατφόρμας και όχι στη φυσική τοποθεσία της έδρας, διασφαλίζοντας ότι δεν γίνεται "άγρα πελατών" (street hailing), που είναι και το μόνο σημείο τριβής με τα Ταξί. Η κατάργηση της επιστροφής στην έδρα είναι ένα μέτρο κοινής λογικής. Θα απελευθερώσει δυναμικό στις μεταφορές, θα μειώσει το κόστος και θα προστατεύσει το περιβάλλον, χωρίς να θίγει το μεταφορικό έργο άλλων κλάδων, αφού η φύση της προκρατημένης μίσθωσης παραμένει διακριτή.