Αρχική Εκσυγχρονισμός και αναβάθμιση μεταφορών: Τεχνικός έλεγχος - Εγκαταστάσεις Εξυπηρέτησης Οχημάτων, συγκοινωνιακοί φορείς, επιβατικές - οδικές - εμπορευματικές μεταφορές, ηλεκτροκίνηση...ΜΕΡΟΣ Β΄ ΕΚΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΗ ΜΕΤΑΦΟΡΩΝ (άρθρα 3-84)Σχόλιο του χρήστη Φωτεινή | 13 Φεβρουαρίου 2026, 11:30




Εμείς δεν είμαστε «αριθμοί» σε πίνακες. Είμαστε οικογενειάρχες. Πληρώνουμε άδειες, ασφαλιστικές εισφορές, φόρους, τέλη κυκλοφορίας, καύσιμα, συντηρήσεις. Πολλοί από εμάς έχουμε δάνεια για να αποκτήσουμε την άδεια και το όχημά μας. Βάλαμε υποθήκη τα σπίτια μας για να μπορούμε να δουλεύουμε νόμιμα και αξιοπρεπώς. Με το άρθρο 52: Αποδυναμώνεται το επάγγελμα του ταξί. Υποβαθμίζεται η αξία των αδειών που αποκτήθηκαν με θυσίες. Ενισχύονται μεγάλα συμφέροντα εις βάρος του μεμονωμένου επαγγελματία. Δημιουργείται συνθήκη οικονομικής ασφυξίας για χιλιάδες οικογένειες. Δεν μπορεί κάθε φορά που κάποιοι θέλουν «εκσυγχρονισμό» να πληρώνει το τίμημα ο μικρός επαγγελματίας. Δεν μπορεί να ζητείται από εμάς να ανταγωνιζόμαστε με άνισους όρους, όταν εμείς λειτουργούμε με αυστηρό ρυθμιστικό πλαίσιο και συγκεκριμένες υποχρεώσεις. Το ταξί δεν είναι πολυεθνική πλατφόρμα. Είναι ο άνθρωπος της γειτονιάς. Είναι ο επαγγελματίας που θα μεταφέρει τον ηλικιωμένο στο νοσοκομείο, το παιδί στο σχολείο, τον εργαζόμενο στη δουλειά του. Αν περάσει έτσι το άρθρο 52, δεν θα χαθούν απλώς άδειες. Θα χαθούν μεροκάματα. Θα χαθούν σπίτια. Θα χαθούν ζωές που στηρίζονται σε αυτό το επάγγελμα. Ζητάμε δίκαιους κανόνες. Ίσους όρους ανταγωνισμού. Σεβασμό στους ανθρώπους που κρατούν ζωντανή την καθημερινή μετακίνηση των πολιτών. Δεν ζητάμε προνόμια. Ζητάμε επιβίωση.