Αρχική Εκσυγχρονισμός και αναβάθμιση μεταφορών: Τεχνικός έλεγχος - Εγκαταστάσεις Εξυπηρέτησης Οχημάτων, συγκοινωνιακοί φορείς, επιβατικές - οδικές - εμπορευματικές μεταφορές, ηλεκτροκίνηση...ΜΕΡΟΣ Β΄ ΕΚΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΗ ΜΕΤΑΦΟΡΩΝ (άρθρα 3-84)Σχόλιο του χρήστη ΓΙΑΝΝΌΠΟΥΛΟΣ ΚΩΣΤΑΝΤΊΝΟΣ | 13 Φεβρουαρίου 2026, 13:53
  • Σχόλιο του χρήστη 'ΓΙΑΝΝΌΠΟΥΛΟΣ ΚΩΣΤΑΝΤΊΝΟΣ' | 13 Φεβρουαρίου 2026, 13:53

    Ως επαγγελματίας του κλάδου, θα ήθελα να εκφράσω τον έντονο προβληματισμό μου σχετικά με το Άρθρο 52 και την πρόβλεψη «εξισορρόπησης» μεταξύ ταξί και ΕΙΧ με οδηγό. Η εξομοίωση των δύο δραστηριοτήτων παραβλέπει ουσιώδεις διαφορές ως προς το θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας, τις υποχρεώσεις, τα κόστη, τη φορολόγηση και τους περιορισμούς που ισχύουν για τα ταξί. Τα ταξί λειτουργούν υπό αυστηρό κανονιστικό πλαίσιο, με ελεγχόμενες άδειες, καθορισμένες τιμολογήσεις, υποχρεωτική εξυπηρέτηση του κοινού χωρίς διακρίσεις και γεωγραφικούς περιορισμούς. Αντιθέτως, τα ΕΙΧ λειτουργούν με διαφορετικούς όρους αγοράς και ευελιξία. Η αποκαλούμενη «εξισορρόπηση» κινδυνεύει να οδηγήσει σε περαιτέρω αποδυνάμωση του παραδοσιακού επαγγελματία αυτοκινητιστή. Επιπλέον, όσον αφορά την υποχρεωτική μετάβαση στην ηλεκτροκίνηση, θα πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη η σημερινή πραγματικότητα των υποδομών. Σήμερα δεν υπάρχει επαρκές δίκτυο ταχυφορτιστών ικανό να εξυπηρετήσει επαγγελματικά οχήματα που εργάζονται συνεχώς επί 10–14 ώρες ημερησίως. Ειδικά στα μεγάλα αστικά κέντρα, η αναμονή για φόρτιση συνεπάγεται απώλεια εισοδήματος. Στις περιφερειακές περιοχές η κατάσταση είναι ακόμη πιο δύσκολη. Η βίαιη και χωρίς μεταβατικό στάδιο προσαρμογή των επαγγελματικών οχημάτων στην ηλεκτροκίνηση δημιουργεί σοβαρό οικονομικό πρόβλημα. Το κόστος αγοράς ενός ηλεκτρικού επαγγελματικού οχήματος είναι ιδιαίτερα υψηλό, σε σχέση με: την τρέχουσα εμπορική αξία των υφιστάμενων οχημάτων, τη δυνατότητα χρηματοδότησης μικρομεσαίων επαγγελματιών, την αβεβαιότητα για τη διάρκεια ζωής και την αντικατάσταση μπαταριών. Η υποχρεωτικότητα, χωρίς πλήρη επιδότηση ή ουσιαστικά κίνητρα και χωρίς επαρκή υποδομή, συνιστά δυσανάλογη επιβάρυνση για έναν κλάδο που ήδη δοκιμάστηκε έντονα τα προηγούμενα χρόνια. Για να είναι βιώσιμη οποιαδήποτε μετάβαση, απαιτούνται: Ρεαλιστικό και μακροπρόθεσμο μεταβατικό στάδιο. Πλήρης ανάπτυξη δημόσιων και ειδικών σταθμών φόρτισης για επαγγελματίες. Ουσιαστική επιδότηση που να καλύπτει μεγάλο μέρος του κόστους αγοράς. Διάλογος με τους εκπροσώπους του κλάδου πριν την εφαρμογή. Η πολιτεία οφείλει να στηρίξει τον επαγγελματία αυτοκινητιστή και όχι να τον οδηγήσει σε οικονομική ασφυξία στο όνομα μιας μετάβασης που δεν έχει ακόμη τις απαραίτητες βάσεις.