Αρχική Εκσυγχρονισμός και αναβάθμιση μεταφορών: Τεχνικός έλεγχος - Εγκαταστάσεις Εξυπηρέτησης Οχημάτων, συγκοινωνιακοί φορείς, επιβατικές - οδικές - εμπορευματικές μεταφορές, ηλεκτροκίνηση...ΜΕΡΟΣ Β΄ ΕΚΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΗ ΜΕΤΑΦΟΡΩΝ (άρθρα 3-84)Σχόλιο του χρήστη ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΣΥΝΕΡΓΑΤΩΝ ΟΔΙΚΗΣ ΒΟΗΘΕΙΑΣ ΕΛΛΑΔΟΣ | 14 Φεβρουαρίου 2026, 00:41




ΑΠΟΨΕΙΣ Του ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΣΥΝΕΡΓΑΤΩΝ ΟΔΙΚΗΣ ΒΟΗΘΕΙΑΣ ΕΛΛΑΔΟΣ «Σ.Σ.Ο.Β.Ε.», το οποίο εδρεύει στην Αθήνα, επί της οδού Αριστοτέλους αρ.11-15, ΤΚ 10432, όπως νόμιμα εκπροσωπείται νόμιμα. ΕΝΩΠΙΟΝ Του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών, το οποίο εδρεύει στη Αθήνα, επί της οδού Αναστάσεως 2 & Τσιγάντε, ΤΚ 15669, Παπάγου, όπως νόμιμα εκπροσωπείται. ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ Της διαδικασίας δημόσιας διαβούλευσης του σχεδίου νόμου με τίτλο «Εκσυγχρονισμός και αναβάθμιση μεταφορών: τεχνικός έλεγχος- Εγκαταστάσεις Εξυπηρέτησης Οχημάτων, συγκοινωνιακοί φορείς, επιβατικές- οδικές- εμπορευματικές μεταφορές, ηλεκτροκίνηση, σχέδια Βιώσιμης Αστικής Κινητικότητας, ρυθμίσεις για τις πρότυπες προτάσεις, Αρχή Πολιτικής Αεροπορίας και άλλες διατάξεις» Ι. ΈΝΝΟΜΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΤΩΝ ΑΠΟΨΕΩΝ ΜΑΣ. Με την ανωτέρω δημόσια διαβούλευση επιδιώκεται η τροποποίηση του άρθρου 2 του Ν. 3651/2008, αναφορικά με τις προϋποθέσεις λειτουργίας των επιχειρήσεων οδικής βοήθειας και τις συναφείς υποχρεώσεις αυτών, δυνάμει του άρθρου 58 του υπό ψήφιση σχεδίου νόμου. Το Σωματείο μας, νομίμως συσταθέν και καταχωρισμένο στα βιβλία του Πρωτοδικείου Αθηνών με αριθμό μητρώου 34070, απαρτίζεται από μέλη τα οποία έχουν την ιδιότητα των Συνεργατών, ήτοι ανεξάρτητων και συνεργαζόμενων επιχειρηματιών οδικής βοήθειας ασφαλιστικών εταιρειών. Το Σωματείο διαθέτει άμεσο, προσωπικό και ενεστώς έννομο συμφέρον για την υποβολή των παρόντων απόψεων, καθόσον στους καταστατικούς σκοπούς του περιλαμβάνεται, μεταξύ άλλων, η ενεργός συμβολή στη διαμόρφωση, προσαρμογή, τροποποίηση, απλοποίηση, ενοποίηση και βελτίωση της κείμενης νομοθεσίας, καθώς και των κανονισμών, οδηγιών και πρακτικών εθνικών και διεθνών οργανισμών και εν γένει κανόνων δικαίου που άπτονται της οδικής βοήθειας οχημάτων και της οδικής ασφάλειας. ΙΙ. ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΕΣ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΣΤΟ ΑΡΘΡΟ 58 ΤΟΥ ΩΣ ΑΝΩ ΣΧΕΔΙΟΥ ΝΟΜΟΥ ΜΕ ΤΙΤΛΟ «ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΤΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΟΔΙΚΗΣ ΒΟΗΘΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΣΥΝΕΡΓΑΤΩΝ ΟΔΙΚΗΣ ΒΟΗΘΕΙΑΣ – ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΡΘΡΟΥ 2 Ν.3651/2008». Η κατάργηση ή ουσιώδης αποδυνάμωση των ποιοτικών και ποσοτικών κριτηρίων, η οποία στην πράξη επέρχεται μέσω της νέας ρύθμισης, εγκυμονεί σοβαρούς κινδύνους για την ασφαλή και ποιοτική παροχή υπηρεσιών οδικής βοήθειας προς τους ασφαλισμένους των ασφαλιστικών εταιρειών. Η απορρύθμιση του πλαισίου ενδέχεται να οδηγήσει σε υποβάθμιση των παρεχόμενων υπηρεσιών, σε ελλιπή τεχνική επάρκεια και σε μείωση των εγγυήσεων ασφάλειας κατά τη μεταφορά οχημάτων. Για τους λόγους αυτούς, προτείνουμε τις ακόλουθες λύσεις: • Άρθρο 2 Ν.3651/2008 παρ.1 εδάφιο δ Υπάρχον πλαίσιο: «Διαθέτουν ασφάλιση επαγγελματικής ευθύνης. Η επιχείρηση έχει ατομική ή ομαδική ασφάλιση επαγγελματικής ευθύνης έναντι των πελατών της για σωματικές βλάβες και υλικές ζημιές από την παροχή υπηρεσιών οδικής βοήθειας οχημάτων. [...] Το ελάχιστο ποσό κάλυψης ανά ατύχημα ορίζεται ίσο με το ποσό κάλυψης ευθύνης από αυτοκινητιστικό ατύχημα (Π.Δ. 237/1986) και ανέρχεται στο 1.300.000€.» Ανακύπτον ζήτημα: Η δυνατότητα έκδοσης ασφαλιστηρίου συμβολαίου επαγγελματικής αστικής ευθύνης δεν παρέχεται από το σύνολο των ασφαλιστικών εταιρειών που δραστηριοποιούνται στην ελληνική αγορά. Σε σχετικό έγγραφο ερώτημά μας προς την Ένωση Ασφαλιστικών Εταιρειών Ελλάδος (ΕΑΕΕ), μας γνωστοποιήθηκε ότι μόνον δύο (2) ασφαλιστικές εταιρείες διαθέτουν το συγκεκριμένο προϊόν προς συνεργάτες οδικής βοήθειας. Η περιορισμένη αυτή προσφορά δημιουργεί, στην πράξη, συνθήκες οιονεί μονοπωλίου, με συνέπεια την υπέρμετρη επιβάρυνση των συνεργατών, καθώς το κόστος ανέρχεται ενδεικτικώς σε περίπου 300 € ανά όχημα και 300 € ανά σταθμό. Ενδεικτικά, συνεργάτης που διαθέτει τον ελάχιστο απαιτούμενο στόλο τεσσάρων (4) οχημάτων και έναν (1) σταθμό επιβαρύνεται με ποσό περί τα 1.500 € ετησίως για την κάλυψη επαγγελματικής αστικής ευθύνης. Στο ποσό αυτό προστίθεται η υποχρεωτική ασφάλιση κυκλοφορίας των Φ.Ι.Χ., η οποία ανέρχεται σε περίπου 1.600 €, με αποτέλεσμα το συνολικό ελάχιστο ετήσιο κόστος ασφάλισης να διαμορφώνεται σε περίπου 3.100 €. Το ύψος αυτό κρίνεται ιδιαιτέρως επιβαρυντικό, ιδίως για μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις του κλάδου, λαμβανομένης υπόψη της περιορισμένης κερδοφορίας και του ήδη αυξημένου λειτουργικού κόστους. Πρόταση: Κατ’ ακολουθίαν των ανωτέρω, αιτούμεθα, διαζευκτικώς: 1. Την κατάργηση της υποχρεωτικής ασφάλισης επαγγελματικής αστικής ευθύνης για τους συνεργάτες οδικής βοήθειας, δεδομένου ότι αυτοί δεν συμβάλλονται απευθείας με τον τελικό καταναλωτή, αλλά ενεργούν κατ’ εντολή και για λογαριασμό των Επιχειρήσεων Οδικής Βοήθειας (Προμηθευτών). 2. Τη δραστική μείωση του ελάχιστου ποσού ασφαλιστικής κάλυψης, το οποίο ανέρχεται σήμερα στο ποσό των 1.300.000 €, καθόσον το ύψος αυτό είναι προδήλως δυσανάλογο προς το αντικείμενο και την οικονομική κλίμακα δραστηριότητας των συνεργατών. 3. Την πρόβλεψη υποχρέωσης όλων των ασφαλιστικών εταιρειών να διαθέτουν το σχετικό ασφαλιστικό προϊόν, προκειμένου να διασφαλιστεί συνθήκη υγιούς ανταγωνισμού στην αγορά και, συνακόλουθα, εξορθολογισμός και μείωση των ασφαλίστρων. 4. Τη μετακύλιση της υποχρέωσης ασφάλισης αστικής ευθύνης αποκλειστικά στις Επιχειρήσεις Οδικής Βοήθειας (Προμηθευτές) και όχι στους συνεργάτες, δεδομένου ότι οι πρώτες εισπράττουν τα ασφάλιστρα από τους συνδρομητές και διαχειρίζονται στο σύνολό τους τα περιστατικά οδικής βοήθειας. Επισημαίνεται ότι η είσπραξη των ασφαλίστρων και η επιχειρησιακή διαχείριση των συμβάντων διενεργείται αποκλειστικά από τις Επιχειρήσεις Οδικής Βοήθειας, στοιχείο το οποίο είχε τεθεί ρητώς και στο πλαίσιο της δημόσιας διαβούλευσης του έτους 2023. • Άρθρο 2 Ν.3651/2008 παρ.4 εδάφιο α Υπάρχον πλαίσιο: «Οι επιχειρήσεις υποχρεούνται να απασχολούν τεχνικό προσωπικό ως ακολούθως: Έναν τουλάχιστον διευθυντή τεχνικού τμήματος, μηχανολόγο - μηχανικό, πτυχιούχο ανωτέρας ή ανωτάτης σχολής, ο οποίος παρέχει τις υπηρεσίες του κυρίως στην έδρα της επιχείρησης.» Ανακύπτον ζήτημα: Κατόπιν συστηματικής και διαρκούς αναζήτησης προσωπικού για την κάλυψη της συγκεκριμένης ειδικότητας, διαπιστώνεται πλήρης αδυναμία ανεύρεσης υποψηφίων που να πληρούν τα προβλεπόμενα εκ του νόμου κριτήρια πρόσληψης, γεγονός που καθιστά αντικειμενικώς δυσχερή τη νόμιμη στελέχωση των επιχειρήσεων του κλάδου. Περαιτέρω, ο θεσμός του τεχνικού διευθυντή στις επιχειρήσεις συνεργατών οδικής βοήθειας αποδεικνύεται, στην πράξη, λειτουργικά ανενεργός, καθόσον δεν επιτελεί ουσιαστικό ρόλο στην καθημερινή επιχειρησιακή δραστηριότητα, η οποία συνίσταται κυρίως σε μεταφορά και διαχείριση περιστατικών και όχι σε οργανωμένη επισκευαστική λειτουργία. Εντούτοις, η διατήρηση της υποχρέωσης αυτής συνεπάγεται σημαντική και δυσανάλογη οικονομική επιβάρυνση για τις επιχειρήσεις, είτε υπό τη μορφή σύμβασης εξαρτημένης εργασίας είτε ως αμοιβή εξωτερικού συνεργάτη. Σημειώνεται ότι η κατάργηση της θέσης του τεχνικού διευθυντή είχε τεθεί ρητώς ως ζήτημα προς εξέταση στο πλαίσιο της δημόσιας διαβούλευσης του έτους 2023. Πρόταση: Κατ΄επέκταση αιτούμαστε την κατάργηση της υποχρέωσης απασχόλησης Τεχνικού Διευθυντή για τους συνεργάτες οδικής βοήθειας. • (Άρθρο 2, παρ. 4β, 4δ, 5γ): Υπάρχον πλαίσιο: Οι επιχειρήσεις υποχρεούνται να απασχολούν τεχνικό προσωπικό ως ακολούθως : Τέσσερις (4) εργαζόμενους, εκ των οποίων το 50% τουλάχιστον να είναι ειδικότητας μηχανοτεχνιτών ή ηλεκτροτεχνιτών-οδηγών και το υπόλοιπο οδηγών. Έναν (1) μηχανοτεχνίτη ή ηλεκτροτεχνίτη-οδηγό ανά σταθμό παραμονής και μεταφόρτωσης. Απαιτούμενα προσόντα: αα) Άδεια οδήγησης ανάλογης κατηγορίας, ββ) Διετή τουλάχιστον αποδεδειγμένη προϋπηρεσία σε συνεργείο (ή ένα έτος με πτυχίο τεχνικής σχολής).» Ανακύπτον ζήτημα: Η ανεύρεση προσωπικού που να συνδυάζει τις ανωτέρω διπλές ιδιότητες (επαγγελματία οδηγού και ταυτόχρονα έμπειρου μηχανοτεχνίτη ή ηλεκτροτεχνίτη με άδεια ασκήσεως επαγγέλματος) καθίσταται, υπό τις παρούσες συνθήκες της αγοράς εργασίας, πρακτικώς αδύνατη. Το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο αξιώνει από τον οδηγό οδικής βοήθειας να διαθέτει τα προσόντα τεχνίτη συνεργείου, μολονότι το αντικείμενο της απασχόλησής του περιορίζεται, κατά κανόνα, στη μεταφορά ή ρυμούλκηση του οχήματος και όχι στην επιτόπια επισκευή αυτού — ιδίως δε ενόψει των περιορισμών που θέτει η κείμενη νομοθεσία περί λειτουργίας υπαίθριων συνεργείων. Η διατήρηση των εν λόγω προϋποθέσεων οδηγεί, στην πράξη, σε αδυναμία νόμιμης στελέχωσης των επιχειρήσεων και, συνακόλουθα, σε αδυναμία ολοκλήρωσης της διαδικασίας απογραφής και αδειοδότησης μέσω της πλατφόρμας «OPEN BUSINESS». Περαιτέρω, τα απαιτούμενα προσόντα είναι εξαιρετικά δυσεύρετα στην υφιστάμενη αγορά εργασίας. Πιστοποιημένος μηχανοτεχνίτης ή ηλεκτροτεχνίτης με ισχύουσα άδεια ασκήσεως επαγγέλματος είναι ιδιαιτέρως απίθανο να επιλέξει απασχόληση σε επιχείρηση οδικής βοήθειας, τη στιγμή που ακόμη και τα εξειδικευμένα συνεργεία και οι επίσημες αντιπροσωπείες οχημάτων αντιμετωπίζουν τεκμηριωμένη και εκτεταμένη έλλειψη τεχνικού προσωπικού, όπως προκύπτει από στοιχεία ομοσπονδιών και επαγγελματικών συλλόγων επισκευαστών οχημάτων. Επιπλέον, οι μισθολογικές απολαβές στον τομέα των συνεργείων είναι, κατά κανόνα, σημαντικά υψηλότερες —σε ορισμένες περιπτώσεις σχεδόν διπλάσιες— σε σύγκριση με τις αντίστοιχες της οδικής βοήθειας, χωρίς να συνοδεύονται από το βάρος της 24ωρης ετοιμότητας, των κυλιόμενων βαρδιών, της απασχόλησης κατά τα Σαββατοκύριακα και τις αργίες. Το πρόβλημα επιτείνεται περαιτέρω από τη διαπιστωμένη και οξυμένη έλλειψη επαγγελματιών οδηγών κατόχων άδειας οδήγησης κατηγορίας C’, η οποία αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση για την οδήγηση φορτηγών οχημάτων άνω των τεσσάρων (4) τόνων, σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία. Πρόταση: Κατ’ ακολουθίαν των ανωτέρω, αιτούμεθα: 1. Απλούστευση των απαιτούμενων ειδικοτήτων, ώστε η στελέχωση των συνεργατών να δύναται να πραγματοποιείται από επαγγελματίες οδηγούς με την κατάλληλη άδεια οδήγησης και την προβλεπόμενη επαγγελματική επάρκεια, χωρίς την υποχρεωτική προϋπόθεση κατοχής άδειας μηχανοτεχνίτη ή ηλεκτροτεχνίτη. 2. Μείωση του απαιτούμενου τεχνικού προσωπικού ανά σταθμό, με αναπροσαρμογή του ελάχιστου αριθμού μηχανοτεχνιτών/ηλεκτροτεχνιτών-οδηγών από δύο (2) σε έναν (1) ανά σταθμό. Παράλληλα: • Να προβλέπεται η δυνατότητα προσμέτρησης του ιδιοκτήτη της επιχείρησης στον ανωτέρω αριθμό, εφόσον πληροί τις σχετικές προϋποθέσεις. • Για όσους δραστηριοποιούνταν νομίμως πριν από την έναρξη ισχύος του Ν. 3651/2008, να αναγνωρίζεται η ιδιότητα μηχανοτεχνίτη/ηλεκτροτεχνίτη βάσει αποδεδειγμένης προϋπηρεσίας, όπως είχε τεθεί και στο πλαίσιο της δημόσιας διαβούλευσης του 2023. 3. Κατάργηση της υποχρέωσης απασχόλησης τεχνικής ειδικότητας στους σταθμούς παραμονής και μεταφόρτωσης, δεδομένου ότι οι εν λόγω σταθμοί λειτουργούν ως χώροι προσωρινής απόθεσης οχημάτων και όχι ως εγκαταστάσεις επισκευής. Με βάση τα σύγχρονα τεχνολογικά δεδομένα των οχημάτων, η επιτόπια επισκευή είναι, στην πλειονότητα των περιπτώσεων, πρακτικώς ανέφικτη, σε αντίθεση με ό,τι ίσχυε κατά τον χρόνο θέσπισης του σχετικού πλαισίου. Σε περίπτωση μη υιοθέτησης των ανωτέρω προτάσεων, προτείνεται εναλλακτικά να προβλεφθεί ότι οι οδηγοί που απασχολούνται σε συνεργάτες οδικής βοήθειας λογίζονται ως «μηχανοτεχνίτες ή ηλεκτροτεχνίτες-οδηγοί» για όσο χρόνο τελούν σε σχέση εργασίας με τον συγκεκριμένο εργοδότη, εφόσον: • διαθέτουν συναφές πτυχίο Επαγγελματικού Λυκείου (Ε.Π.Α.Λ.) ή Ο.Α.Ε.Δ. και έχουν συμπληρώσει τουλάχιστον ένα (1) έτος προϋπηρεσίας, ή • έχουν συμπληρώσει δύο (2) έτη συνεχούς απασχόλησης στον ίδιο εργοδότη, αποδεικνυόμενα με σχετική βεβαίωση από το Σ.ΕΠ.Ε. ή/και τον Ε.Φ.Κ.Α. Διευκρινίζεται ότι δεν επιδιώκεται η μείωση του συνολικού αριθμού του απασχολούμενου προσωπικού, αλλά η εύλογη αναμόρφωση των απαιτούμενων ειδικοτήτων, προκειμένου να καταστεί εφικτή η νόμιμη αδειοδότηση και βιώσιμη λειτουργία των επιχειρήσεων του κλάδου, υπό ρεαλιστικούς και λειτουργικά εφαρμόσιμους όρους. • (Άρθρο 2, παρ. 8): Υπάρχον πλαίσιο: «Οι επιχειρήσεις οδικής βοήθειας και οι συνεργάτες μπορούν να παρέχουν οδική βοήθεια σε μη συνδρομητή κατόπιν κλήσης για συγκεκριμένο περιστατικό, εφόσον αποκτήσουν άδεια άσκησης επαγγέλματος οδικού μεταφορέα σύμφωνα με τις διατάξεις του Κανονισμού (ΕΚ) 1071/2009 και διαθέτουν φορτηγά δημόσιας χρήσης (Φ.Δ.Χ.).» Ανακύπτον ζήτημα: Για τη χορήγηση άδειας λειτουργίας συνεργάτη οδικής βοήθειας απαιτείται η πλήρωση αυστηρών ποσοτικών και ποιοτικών προϋποθέσεων, όπως η απασχόληση εξειδικευμένου προσωπικού, η ύπαρξη ιδιόκτητων ή νομίμως παραχωρημένων χώρων στάθμευσης, σταθμών μεταφόρτωσης, κατάλληλων εγκαταστάσεων και υποδομών αναμονής, προκειμένου να διασφαλίζεται η νόμιμη και αδιάλειπτη (24ωρη) λειτουργία σύμφωνα με τις προβλεπόμενες ευρωπαϊκές προδιαγραφές. Αντιθέτως, σε κανένα άλλο κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν υφίσταται αντίστοιχος διαχωρισμός μεταξύ συνεργάτη οδικής βοήθειας και οδικού μεταφορέα Δημόσιας Χρήσης (Φ.Δ.Χ.), ούτε επιβάλλεται μονομερώς στους συνεργάτες ένα τόσο αυστηρό και δυσανάλογο κανονιστικό πλαίσιο. Καθίσταται, συνεπώς, προδήλως παράλογο και οικονομικά μη βιώσιμο να απαγορεύεται στον νομίμως αδειοδοτημένο συνεργάτη —ο οποίος διαθέτει τον αναγκαίο εξοπλισμό, το εξειδικευμένο προσωπικό και τις προβλεπόμενες υποδομές— να εξυπηρετήσει μη συνδρομητή πελάτη με την έκδοση του νόμιμοu φορολογικού παραστατικού, την ίδια στιγμή που ο μεταφορέας Φ.Δ.Χ. δύναται να παρέχει αντίστοιχη υπηρεσία χωρίς να υπέχει τις ίδιες θεσμικές και λειτουργικές υποχρεώσεις. Ειδικότερα, οι μεταφορείς Φ.Δ.Χ.: • Δεν απασχολούν εξειδικευμένο τεχνικό προσωπικό οδικής βοήθειας. • Δεν υποχρεούνται στη διατήρηση οργανωμένης έδρας ή σταθμών παραμονής οχημάτων (συχνά σταθμεύουν σε κοινόχρηστους χώρους ή επί πεζοδρομίων). • Παρά ταύτα, φέρουν επί των οχημάτων τους την ένδειξη «ΟΔΙΚΗ ΒΟΗΘΕΙΑ» και συνάπτουν συμβάσεις με επιχειρήσεις οδικής βοήθειας σε ιδιαίτερα χαμηλά —και συχνά εξευτελιστικά— τιμολόγια. Το αποτέλεσμα της ανωτέρω πρακτικής είναι ότι ασφαλιστικές εταιρείες οδικής βοήθειας χρησιμοποιούν τις άδειες και τις υποδομές των νομίμων συνεργατών για την τυπική συμμόρφωσή τους προς το κανονιστικό πλαίσιο, ενώ στην πράξη αναθέτουν την εκτέλεση του έργου σε οχήματα Φ.Δ.Χ. Τα οχήματα αυτά, στη συντριπτική τους πλειονότητα, διαθέτουν άδειες «κοινού φόρτου» και όχι «ειδικού σκοπού» (μεταφοράς οχημάτων), με αποτέλεσμα να μην διαθέτουν πιστοποίηση ή ειδική τεχνική διαμόρφωση για την ασφαλή μεταφορά οχημάτων. Παράλληλα, εκτελούν μεταφορές άσχετων φορτίων (ενδεικτικώς: οικοδομικά υλικά, παλέτες, εξοπλισμό κ.λπ.), δημιουργώντας συνθήκες στρέβλωσης της αγοράς και προφανούς αθέμιτου ανταγωνισμού εις βάρος των νομίμως αδειοδοτημένων συνεργατών οδικής βοήθειας. Πρόταση: Κατ’ ακολουθίαν των ανωτέρω, αιτούμεθα: 1. Κατάργηση της υποχρέωσης κατοχής άδειας οδικού μεταφορέα και Φ.Δ.Χ. για την παροχή υπηρεσιών προς μη συνδρομητές από νομίμως αδειοδοτημένους συνεργάτες οδικής βοήθειας, καθόσον το αντικείμενο δραστηριότητάς τους δεν συνιστά αυτοτελές μεταφορικό έργο, αλλά ειδική υπηρεσία τεχνικής συνδρομής και ρυμούλκησης. 2. Αυστηροποίηση των ελέγχων επί των Φ.Δ.Χ. οχημάτων που φέρουν την ένδειξη «Οδική Βοήθεια» χωρίς να πληρούν τις νόμιμες προϋποθέσεις του Ν. 3651/2008, προς αποτροπή φαινομένων καταστρατήγησης του θεσμικού πλαισίου. 3. Ρητή πρόβλεψη αποκλειστικότητας εκτέλεσης του έργου οδικής βοήθειας από οχήματα ειδικού σκοπού, τα οποία ανήκουν σε αδειοδοτημένους συνεργάτες ή επιχειρήσεις οδικής βοήθειας, σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις. 4. Ρητή απαγόρευση παραπλανητικής αναγραφής του όρου «ΟΔΙΚΗ ΒΟΗΘΕΙΑ» σε Φ.Δ.Χ. οχήματα που δεν ανήκουν σε νομίμως αδειοδοτημένους συνεργάτες. Η πρακτική αυτή συνιστά παραπλάνηση του καταναλωτικού κοινού και πλήττει ευθέως την αξιοπιστία και τη φερεγγυότητα του κλάδου. 5. Άρση του περιορισμού εξυπηρέτησης μη συνδρομητών και οχημάτων αλλοδαπής κυκλοφορίας, ώστε να επιτρέπεται στους αδειοδοτημένους συνεργάτες η παροχή υπηρεσιών οδικής βοήθειας σε οποιοδήποτε όχημα, με την έκδοση του προβλεπόμενου φορολογικού παραστατικού, κατά το πρότυπο του προϊσχύσαντος καθεστώτος πριν την ψήφιση του Ν. 3651/2008 και σε εναρμόνιση με τη συνήθη πρακτική των λοιπών κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. 6. Εξίσωση ποιοτικών και ποσοτικών προϋποθέσεων (υποδομές, προσωπικό, εξοπλισμός) για όλα τα Φ.Δ.Χ. οχήματα που συνάπτουν συμβάσεις με Επιχειρήσεις Οδικής Βοήθειας ή Ασφαλιστικές Εταιρείες, ώστε να διασφαλίζεται ενιαίο πλαίσιο λειτουργίας και να αποτρέπεται η δημιουργία καθεστώτος δύο ταχυτήτων στο ίδιο αντικείμενο δραστηριότητας, το οποίο συνιστά μορφή αθέμιτου ανταγωνισμού. Επισημαίνεται ότι οι συνεργάτες οδικής βοήθειας ουδέποτε επεδίωξαν την είσοδο στο επάγγελμα του οδικού μεταφορέα. Η σχετική νομοθετική ρύθμιση θεσπίστηκε χωρίς ουσιαστική συμμετοχή του κλάδου, εντάσσοντας τα Φ.Δ.Χ. στο πεδίο της οδικής βοήθειας και παρέχοντάς τους, κατ’ αποκλειστικότητα, τη δυνατότητα εξυπηρέτησης μη συνδρομητών και οχημάτων αλλοδαπής κυκλοφορίας. Στην πράξη, οι οδικοί μεταφορείς αποσπούν σημαντικό και ζωτικής σημασίας τμήμα του έργου των εξειδικευμένων συνεργατών οδικής βοήθειας, χωρίς να υπέχουν τις αντίστοιχες επενδυτικές και λειτουργικές υποχρεώσεις που επιβάλλονται στους αδειοδοτημένους συνεργάτες από το ισχύον θεσμικό πλαίσιο. • (Άρθρο 2, παρ. 1): Υπάρχον πλαίσιο: «Καθιερώνεται η υποχρέωση της επιχείρησης οδικής βοήθειας για διαρκή, εικοσιτετράωρη ετοιμότητα και για ανταπόκριση στις κλήσεις με κατάλληλο προσωπικό και όχημα εντός μιας ώρας από την κλήση.» Ανακύπτον Ζήτημα: Σε πληθώρα περιπτώσεων, καθίσταται αντικειμενικώς αδύνατη —ανεξαρτήτως του αριθμού του απασχολούμενου προσωπικού ή της επάρκειας του υλικοτεχνικού εξοπλισμού— η προσέγγιση στο σημείο ακινητοποίησης εντός του αυστηρώς προβλεπόμενου χρονικού ορίου της μίας (1) ώρας. Ο χρόνος ανταπόκρισης επηρεάζεται από αστάθμητους και εξωγενείς παράγοντες, όπως ιδίως δυσμενείς καιρικές συνθήκες, η ιδιαιτερότητα της γεωμορφολογίας (ενδεικτικώς, ορεινό ή δυσπρόσιτο οδικό δίκτυο) και η έντονη κυκλοφοριακή συμφόρηση εντός του αστικού ιστού. Οι παράγοντες αυτοί δεν τελούν υπό τον έλεγχο των επιχειρήσεων και δεν δύνανται να προληφθούν ή να αποτραπούν με την καταβολή της δέουσας επιμέλειας. Η διατήρηση ενός απολύτως δεσμευτικού χρονικού ορίου, χωρίς ρητή πρόβλεψη εξαιρέσεων για περιπτώσεις ανωτέρας βίας ή αντικειμενικής αδυναμίας, έχει ως αποτέλεσμα την έκθεση των επιχειρήσεων σε διοικητικές κυρώσεις για λόγους μη αποδιδόμενους σε υπαιτιότητά τους. Πρόταση Κατ’ ακολουθίαν των ανωτέρω, αιτούμεθα την τροποποίηση της διάταξης περί υποχρεωτικής ανταπόκρισης εντός μίας (1) ώρας, με την προσθήκη ρητής πρόβλεψης για περιπτώσεις καθυστέρησης οφειλόμενης σε λόγους ανωτέρας βίας, όπως ιδίως ακραία καιρικά φαινόμενα, δυσμενείς κυκλοφοριακές συνθήκες ή περιστατικά σε δυσπρόσιτες και απομακρυσμένες περιοχές. Στις περιπτώσεις αυτές, θα πρέπει να προβλεφθεί ότι η επιχείρηση απαλλάσσεται από την επιβολή κυρώσεων, εφόσον δύναται να αποδείξει, με αντικειμενικά στοιχεία, ότι η εμπρόθεσμη ανταπόκριση κατέστη αδύνατη για λόγους μη οφειλόμενους σε υπαιτιότητά της. Σημειώνεται ότι το ζήτημα αυτό είχε ήδη τεθεί και συμπεριληφθεί στο πλαίσιο της δημόσιας διαβούλευσης του έτους 2023. • Υποχρέωση εφοδιασμού και τήρησης βιβλίου δρομολογίων από συνεργάτες οδικής βοήθειας- Ανασκόπηση Λειτουργίας Συνεργατών: Το Ζήτημα του Βιβλίου Δρομολογίων Υπάρχον πλαίσιο: Μετά την έκδοση του Ν. 4093/2012 (υποπαρ. ΙΑ13, άρθρο 1), το βιβλίο δρομολογίων έπαψε να υπόκειται σε υποχρέωση θεώρησης από την αρμόδια Επιθεώρηση Εργασίας. Ωστόσο, η εν λόγω διάταξη ερμηνεύθηκε κατά τρόπο αποκλίνοντα από τις κατά τόπους υπηρεσίες, οι οποίες ενημέρωναν τους συνεργάτες οδικής βοήθειας ότι δεν υφίσταται πλέον ούτε υποχρέωση θεώρησης ούτε υποχρέωση τήρησης βιβλίου δρομολογίων. Ως εκ τούτου, κατά το χρονικό διάστημα από το έτος 2012 έως και τις αρχές του 2023, ουδεμία παρατήρηση ή διοικητική κύρωση επιβλήθηκε σε σχετικούς ελέγχους αναφορικά με την τήρηση βιβλίου δρομολογίων. Από τις αρχές, όμως, του 2023, τα αρμόδια ελεγκτικά όργανα διενεργούν συστηματικούς ελέγχους πανελλαδικά και, πέραν των καταστάσεων προσωπικού και των νομιμοποιητικών εγγράφων λειτουργίας των επιχειρήσεων, ζητούν συμπληρωμένο βιβλίο δρομολογίων, προβαίνοντας στην επιβολή διοικητικών προστίμων σε περιπτώσεις μη τήρησής του. Επί σχετικού ερωτήματός μας, το Υπουργείο Εργασίας παρέπεμψε στο Υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών ως καθ’ ύλην αρμόδιο για το ρυθμιστικό πλαίσιο λειτουργίας των συνεργατών οδικής βοήθειας. Ανακύπτον ζήτημα: Η υποχρέωση τήρησης βιβλίου δρομολογίων αποδίδεται στους εργαζομένους με σχέση εξαρτημένης εργασίας σε συνεργάτες οδικής βοήθειας, βάσει του Ν. 3651/2008, όπως ισχύει μετά την τροποποίησή του με τον Ν. 4512/2018. Σύμφωνα με το άρθρο 1 του Ν. 3651/2008, η οδική βοήθεια περιλαμβάνει: α) την επιτόπου επισκευή του οχήματος και β) τη μεταφορά αυτού στον πλησιέστερο ή καταλληλότερο τόπο επισκευής. Η νομοθεσία επιβάλλει την απασχόληση μηχανοτεχνιτών ή ηλεκτροτεχνιτών – οδηγών για την παροχή της υπηρεσίας. Ωστόσο, στο ισχύον σύστημα προσλήψεων και κωδικοποίησης ειδικοτήτων δεν υφίσταται διακριτός κωδικός «Τεχνίτη – Οδηγού Οδικής Βοήθειας». Ως εκ τούτου, οι επιχειρήσεις υποχρεώνονται να προβαίνουν σε προσλήψεις υπό τον κωδικό «882400: Οδηγός Φορτηγών & Βαρέων Φορτηγών», ο οποίος δεν ανταποκρίνεται στην πραγματική φύση και στο σύνθετο αντικείμενο της απασχόλησης. Κατά το ισχύον πλαίσιο, από την υποχρέωση τήρησης βιβλίου δρομολογίων εξαιρούνται εργαζόμενοι οι οποίοι δεν έχουν προσληφθεί ως οδηγοί, αλλά η κύρια ειδικότητά τους (π.χ. τεχνίτης) επικουρείται από την οδήγηση φορτηγού οχήματος. Στην περίπτωση της οδικής βοήθειας, η οδήγηση δεν αποτελεί αυτοτελή επαγγελματική δραστηριότητα, αλλά το αναγκαίο μέσο για την παροχή τεχνικού έργου (επισκευή ή ρυμούλκηση), ήτοι παρεπόμενη και όχι κύρια απασχόληση. Πρόταση: Αιτούμεθα την άμεση και οριστική αντιμετώπιση του σοβαρού διοικητικού προβλήματος που έχει ανακύψει κατά τους ελέγχους. Η συμπλήρωση βιβλίου δρομολογίων από τεχνίτες–οδηγούς κατά τη διάρκεια της υπηρεσίας είναι πρακτικώς ανέφικτη, δεδομένου ότι τα δρομολόγια δεν είναι προκαθορισμένα αλλά προκύπτουν αιφνιδίως, κατόπιν κλήσης έκτακτης ανάγκης. Η υποχρέωση καταγραφής πριν από κάθε μετάβαση θα επιφέρει αναπόφευκτη καθυστέρηση στον χρόνο απόκρισης, επιβαρύνοντας το ήδη αυστηρό χρονικό όριο των εξήντα (60) λεπτών που θέτει ο Ν. 3651/2008. Επιπλέον, ο οδηγός θα υποχρεούται να ακινητοποιεί το όχημα (Φ.Ι.Χ.) σε οποιοδήποτε σημείο βρίσκεται —εντός αστικού ιστού, σε επαρχιακό οδικό δίκτυο ή σε οδούς ταχείας κυκλοφορίας— προκειμένου να προβεί στην ορθή συμπλήρωση του βιβλίου, γεγονός που: • Δημιουργεί κυκλοφοριακή επιβάρυνση εντός πόλεων. • Ενέχει άμεσο κίνδυνο πρόκλησης τροχαίου ατυχήματος σε επαρχιακό και ταχείας κυκλοφορίας οδικό δίκτυο. • Δεν ανταποκρίνεται στη φύση της υπηρεσίας οδικής βοήθειας, η οποία χαρακτηρίζεται από αιφνίδιο και επείγοντα χαρακτήρα. Συγκεκριμένες Προτάσεις • Πλήρης εξαίρεση από την τήρηση βιβλίου δρομολογίων. • Να προβλεφθεί ρητή εξαίρεση από την υποχρέωση εφοδιασμού και τήρησης βιβλίου δρομολογίων για τα Φορτηγά Ιδιωτικής Χρήσης (Φ.Ι.Χ.) και τα Φορτηγά Δημόσιας Χρήσης (Φ.Δ.Χ.) που χρησιμοποιούνται από συνεργάτες οδικής βοήθειας. • Εναλλακτική ρύθμιση κατ’ αναλογία ευρωπαϊκού προτύπου: Επικουρικώς, να εφαρμοστεί εξαίρεση εντός ακτίνας 100 χιλιομέτρων από την έδρα της επιχείρησης, κατά το πρότυπο του άρθρου 3 του Κανονισμού (ΕΚ) 561/2006, ο οποίος προβλέπει εξαίρεση από την υποχρέωση χρήσης ταχογράφου για ειδικά οχήματα παροχής οδικής βοήθειας. • Χαρακτηρισμός ως Οχήματα Άμεσης Ανάγκης Υπάρχον πλαίσιο: Ως οχήματα άμεσης ανάγκης θεωρούνται εκείνα που φέρουν ειδικούς φανούς μπλε ή ερυθρού χρώματος (ασθενοφόρα, οχήματα ΕΛ.ΑΣ., Πυροσβεστικής κ.λπ.). Ανακύπτον ζήτημα: Τα οχήματα των συνεργατών οδικής βοήθειας (Φ.Ι.Χ. και Φ.Δ.Χ.) επιτελούν έργο άμεσης επέμβασης, συνδεόμενο άρρηκτα με την ασφάλεια της κυκλοφορίας και την ταχεία απομάκρυνση ακινητοποιημένων ή εμπλεκόμενων σε ατύχημα οχημάτων από επικίνδυνα σημεία του οδικού δικτύου. Εντούτοις, στην πράξη ανακύπτουν σοβαρά ζητήματα κατά τους διενεργούμενους ελέγχους από τις αρμόδιες αρχές, ιδίως λόγω των ισχυόντων περιορισμών κυκλοφορίας οχημάτων άνω των 3,5 τόνων (ενδεικτικώς, απαγόρευση διέλευσης από παράδρομους εθνικών οδών). Οι περιορισμοί αυτοί έχουν ως συνέπεια να καθίσταται, σε ορισμένες περιπτώσεις, αντικειμενικώς αδύνατη η άμεση πρόσβαση στο σημείο επέμβασης και, συνακόλουθα, η έγκαιρη και αποτελεσματική εξυπηρέτηση των πολιτών σε κρίσιμες περιστάσεις. Πρόταση: Κατ’ ακολουθίαν των ανωτέρω, αιτούμεθα είτε τη ρητή υπαγωγή των οχημάτων οδικής βοήθειας στην κατηγορία των οχημάτων άμεσης ανάγκης είτε, επικουρικώς, την πρόβλεψη ειδικής νομοθετικής εξαίρεσης από τους ισχύοντες περιορισμούς κυκλοφορίας, προκειμένου να διασφαλίζεται η απρόσκοπτη και άμεση πρόσβασή τους στα σημεία επέμβασης. • Κατοχύρωση Επαγγελματικής Ονομασίας & Κωδικού Ειδικότητας (ΣΤΑΚΟΔ) Ανακύπτον ζήτημα: Σημειώνεται ότι σχεδόν το σύνολο των επαγγελμάτων που εντάσσονται στον κλάδο των μεταφορών φέρει διακριτό επαγγελματικό χαρακτηρισμό (ενδεικτικώς: χειριστής μηχανήματος έργου, αυτοκινητιστής, οδηγός λεωφορείου κ.λπ.). Αντιθέτως, οι εργαζόμενοι στις επιχειρήσεις οδικής βοήθειας προσλαμβάνονται παγίως υπό τον κωδικό «882400: Οδηγός Φορτηγών & Βαρέων Φορτηγών», ο οποίος δεν αποτυπώνει τη φύση και το εύρος των καθηκόντων τους, δεδομένου ότι η παρεχόμενη εργασία είναι σύνθετη και προϋποθέτει εξειδικευμένες τεχνικές γνώσεις και δεξιότητες. Πρόταση: Κατ’ ακολουθίαν των ανωτέρω, αιτούμεθα όπως, σε συνεργασία με το Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων, προβείτε στις αναγκαίες ενέργειες για τη σύσταση και ενεργοποίηση διακριτού κωδικού ειδικότητας (π.χ. «Τεχνίτης – Οδηγός Οδικής Βοήθειας»), ο οποίος θα αποτυπώνει με ακρίβεια τα πραγματικά καθήκοντα και το αντικείμενο εργασίας των απασχολουμένων στον κλάδο και θα συμβάλλει στην ορθολογική αδειοδότηση και απογραφή των επιχειρήσεων. • Για το Άρθρο 55 της διαβούλευσης: Προϋποθέσεις παροχής οδικής βοήθειας σε οχήματα υψηλής τάσης – Προσθήκη άρθρου 30Α και παρ. 11Α στο άρθρο 62 του ν. 4710/2020 Υπάρχον πλαίσιο: Το προσωπικό που απασχολείται σήμερα στην πλειονότητα των επιχειρήσεων οδικής βοήθειας δύναται να είναι κάτοχοι άδειας ασκήσεως επαγγέλματος μηχανοτεχνίτη ή ηλεκτροτεχνίτη, σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στους Ν. 3651/2008 και 4512/2018, οι οποίοι θέτουν τη σχετική αδειοδότηση ως προϋπόθεση νόμιμης άσκησης της δραστηριότητας. Ωστόσο, ως εκ της ισχύουσας νομοθετικής ρύθμισης, το εν λόγω προσωπικό, παρότι δύναται να παρακολουθήσει την προβλεπόμενη επιμόρφωση για τις κατηγορίες 1 και 2, δεν έχει τη δυνατότητα να προβεί σε αναβάθμιση της άδειας ασκήσεως επαγγέλματός του, σύμφωνα με τα οριζόμενα στο άρθρο 4 του Ν. 3270/2023. Πρόταση: Κρίνεται προσφορότερο να θεσπιστεί διακριτή κατηγορία (π.χ. Κατηγορία 3), με ειδικά καθορισμένη ύλη επιμόρφωσης για τους οδηγούς οδικής βοήθειας, η οποία θα οδηγεί στη χορήγηση σχετικής βεβαίωσης επιμόρφωσης, χωρίς να απαιτείται η κατοχή άδειας ασκήσεως επαγγέλματος. ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΛΟΓΟΥΣ ΑΙΤΟΥΜΑΣΤΕ Τη διατήρηση των ισχυόντων ποσοτικών και ποιοτικών κριτηρίων του Ν. 4512/2018, με την εισαγωγή στοχευμένων, εύλογων και αναλογικών τροποποιήσεων, οι οποίες θα διασφαλίζουν αφενός την απρόσκοπτη, ασφαλή και ποιοτική παροχή υπηρεσιών οδικής βοήθειας και αφετέρου τη βιώσιμη και νόμιμη λειτουργία των υφιστάμενων επιχειρήσεων του κλάδου. ΚΑΙ ΚΑΛΟΥΜΕ Το Υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών να λάβει υπόψη και να υιοθετήσει τις παρούσες Απόψεις μας, προβαίνοντας στις αναγκαίες τροποποιήσεις του άρθρου 58 του σχεδίου νόμου με τίτλο «Εκσυγχρονισμός και αναβάθμιση μεταφορών: τεχνικός έλεγχος – Εγκαταστάσεις Εξυπηρέτησης Οχημάτων, συγκοινωνιακοί φορείς, επιβατικές – οδικές – εμπορευματικές μεταφορές, ηλεκτροκίνηση, σχέδια Βιώσιμης Αστικής Κινητικότητας, ρυθμίσεις για τις πρότυπες προτάσεις, Αρχή Πολιτικής Αεροπορίας και άλλες διατάξεις», ώστε το τελικό κείμενο να ανταποκρίνεται στις πραγματικές συνθήκες λειτουργίας του κλάδου και στις αρχές της αναλογικότητας και της ίσης μεταχείρισης. Αθήνα, 12.02.2026 Για το Σωματείο ΣΥΝΕΡΓΑΤΩΝ ΟΔΙΚΗΣ ΒΟΗΘΕΙΑΣ ΕΛΛΑΔΟΣ