Αρχική Εκσυγχρονισμός και αναβάθμιση μεταφορών: Τεχνικός έλεγχος - Εγκαταστάσεις Εξυπηρέτησης Οχημάτων, συγκοινωνιακοί φορείς, επιβατικές - οδικές - εμπορευματικές μεταφορές, ηλεκτροκίνηση...ΜΕΡΟΣ Β΄ ΕΚΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΗ ΜΕΤΑΦΟΡΩΝ (άρθρα 3-84)Σχόλιο του χρήστη Μαρίνος Μικάλεφ | 14 Φεβρουαρίου 2026, 10:52




Ονομάζομαι Μαρίνος Μικάλεφ και είμαι Πρόεδρος του ΣΕΕΜΟ Κέρκυρας (Σωματείο Εκμίσθωσης ΕΙΧ Με Οδηγό Κέρκυρας). Εισαγωγικά οφείλουμε αναφέρουμε ότι η απαγόρευση προνομιακής μεταχείρισης σε συγκεκριμένους κλάδους προκύπτει από γενικές συνταγματικές αρχές. Άρθρο 4 παρ. 1: «Οι Έλληνες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου.» Άρθρο 4 παρ. 2: «Οι Έλληνες και οι Ελληνίδες έχουν ίσα δικαιώματα και υποχρεώσεις.» Αυτό σημαίνει ότι το κράτος δεν μπορεί να θεσπίζει αδικαιολόγητα προνόμια υπέρ συγκεκριμένων ομάδων ή επαγγελματικών κλάδων, εκτός αν υπάρχει αντικειμενικός και θεμιτός λόγος δημοσίου συμφέροντος. Άρθρο 5 παρ. 1 – Οικονομική ελευθερία «Καθένας έχει δικαίωμα να αναπτύσσει ελεύθερα την προσωπικότητά του και να συμμετέχει στην οικονομική ζωή της Χώρας…» Η διάταξη αυτή κατοχυρώνει την ελευθερία άσκησης επαγγέλματος και επιχειρηματικής δραστηριότητας. Η κρατική ευνοϊκή μεταχείριση ενός κλάδου που περιορίζει αδικαιολόγητα άλλους μπορεί να κριθεί αντισυνταγματική. Άρθρο 25 παρ. 1 – Αρχή της Αναλογικότητας Τα δικαιώματα τελούν υπό την εγγύηση του Κράτους και οι περιορισμοί πρέπει να σέβονται την αρχή της αναλογικότητας. Ακόμη και αν το κράτος παρεμβαίνει υπέρ ενός κλάδου (π.χ. ρυθμίσεις, επιδοτήσεις, άδειες), αυτό πρέπει να είναι: πρόσφορο, αναγκαίο, αναλογικό. Άρθρο 106 – Κρατική παρέμβαση στην οικονομία Το κράτος μπορεί να παρεμβαίνει για: ανάπτυξη της εθνικής οικονομίας, κοινωνική δικαιοσύνη, προστασία δημοσίου συμφέροντος. Όμως η παρέμβαση δεν μπορεί να οδηγεί σε αδικαιολόγητη άνιση μεταχείριση ή σε κατάχρηση προστατευτισμού. Ένα επάγγελμα μπορεί να έχει περιορισμούς (π.χ. άδειες, πληθυσμιακά κριτήρια, ειδικές προϋποθέσεις) : εφόσον, εξυπηρετεί σοβαρό λόγο δημοσίου συμφέροντος (π.χ. δημόσια υγεία, ασφάλεια, οδική ασφάλεια), ο περιορισμός είναι τεκμηριωμένος , δεν υπάρχει ηπιότερο μέτρο για τον ίδιο σκοπό. Αν ο περιορισμός υπάρχει απλώς για να προστατεύει οικονομικά έναν κλάδο από τον ανταγωνισμό, τότε μπορεί να κριθεί αντισυνταγματικός. Εν ολίγοι το Σύνταγμα δεν επιτρέπεται μόνιμη «συντεχνιακή» προστασία χωρίς δημόσιο λόγο. Στις αιτιολογικές εκθέσεις των νόμων 4093/2012 και 4512/2018, οι υπηρεσίες που παρέχουν οι επιχειρήσεις εκμίσθωσης ΕΙΧ με Οδηγό εξυπηρετούν το δημόσιο συμφέρον και συγκεκριμένα, την αναβάθμιση του προσφερόμενου τουριστικού προϊόντος και την κάλυψη των νέων αναγκών που έχουν δημιουργηθεί στην τουριστική αγορά. Ενώ ειδικά για τα νησιά, τα οποία κατά την τουριστική περίοδο υποδέχονται το μεγαλύτερο μέρος των τουριστών, αναφέρεται ότι οι υπηρεσίες των επιχειρήσεων μας καλύπτουν, επιπλέον, την έλλειψη μέσων μαζικής μεταφοράς και τις ανάγκες των νησιών για εσωτερικές μετακινήσεις, έτσι ώστε να εξυπηρετείται ο μεγάλος αριθμός τουριστών. Περαιτέρω, σύμφωνα με το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι επιχειρήσεις παροχής υπηρεσιών εκμίσθωσης οχημάτων με οδηγό εξυπηρετούν, την υλοποίηση των δημόσιων σκοπών της ορθής διαχείρισης των μεταφορών, της κυκλοφορίας και του δημόσιου χώρου, καθώς και της προστασίας του περιβάλλοντος, μέσω της μείωσης της χρήσης ιδιωτικών οχημάτων, της επίτευξης του στόχου της αποτελεσματικής και χωρίς αποκλεισμούς κινητικότητας (λόγω της ψηφιοποίησής τους και της ευελιξίας κατά την παροχή υπηρεσιών), και της παροχής των υπηρεσιών τους μέσω οχημάτων εναλλακτικών πηγών ενέργειας. Να σημειωθεί ότι οι επισκέπτες – τουρίστες στην Ελλάδα το 2012 όταν και θεσπίστηκε για πρώτη φορά η λειτουργία των ΕΙΧ με Οδηγό, αριθμούσαν περίπου 15,5 εκατομμύρια. Εν έτει 2026, η υπηρεσία εκμίσθωσης ΕΙΧ με Οδηγό είναι πλέον απολύτως απαραίτητη για την εξυπηρέτηση των 40 και πλέον εκατομμύριών επισκεπτών που καταγράφονται ετησίως στη χώρα. Δίχως την εύρυθμη λειτουργία των ΕΙΧ με Οδηγό ο τουρισμός στη χώρα και ειδικότερα στα νησιά (συμπεριλαμβανομένης της Κρήτης) δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να εξυπηρετηθεί. Δίχως την ύπαρξη και την εύρυθμη λειτουργία άνευ δεκάδων προβληματικών και αδικαιολόγητων περιορισμών για τα ΕΙΧ με Οδηγό, θα είναι εξαιρετικά επιβλαβές για το δημόσιο συμφέρον. Με δεδομένο την ύπαρξη 40 και πλέον εκατομμύριων τουριστών στη χώρας, δίχως τα ΕΙΧ με Οδηγό, θα ενταθούν και θα πολλαπλασιαστούν φαινόμενα καταστρατήγησης του κανονιστικού πλαισίου και του ρόλου των ΕΔΧ Ταξί. Συγκεκριμένα θα υπάρξει μονοπώλιο στις κάθε είδους μεταφορές από τα ΕΔΧ Ταξί, με ότι αυτό μπορεί να επιφέρει σε όρους κερδοσκοπίας και «επιλογής» δρομολογίων εις βάρος του κοινωνικού συνόλου, της οικονομίας και της ανταγωνιστικότητας του ελληνικού τουρισμού. Ακόμα και σήμερα και παρόλη την παρουσία των ΕΙΧ με Οδηγό στην αγορά, αρκεί κανείς να κάνει μια σχετική έρευνα στο διαδίκτυο, στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ή να ανατρέξει σε καταγγελίες που λιμνάζουν στα πειθαρχικά εις βάρος της λειτουργίας μερίδας ΕΔΧ Ταξί. Άρθρο 52 παρ. 1 1. Η πρόβλεψη, ότι το ειδικό καθεστώς που ισχύει στη νησιωτική Ελλάδα (ελάχιστη διάρκεια μίσθωσης μισής ώρας και ελάχιστο μίσθωμα 36 ευρώ), περιορίζεται μόνο κατά το χρονικό διάστημα από την 1η Απριλίου έως και την 31η Οκτωβρίου, δεν συμβαδίζει με τη σημερινή επέκταση της τουριστικής περιόδου, καθώς πολλά νησιά έχουν πλέον 11μηνη ή και 12μηνη τουριστική σεζόν. Κατά συνέπεια, η πρόβλεψη στο σχέδιο νόμου του Υπουργείου, ότι η ελάχιστη διάρκεια της μίσθωσης Ε.Ι.Χ. αυτοκινήτου με οδηγό στα νησιά (πλην της Κρήτης και της Εύβοιας), καθορίζεται σε μισή ώρα μόνο για την περίοδο από την 1η Απριλίου έως και την 31η Οκτωβρίου, είναι άκρως προβληματική και δυσχεραίνει την ομαλή εξυπηρέτηση των τουριστών κατά τη διάρκεια των υπολοίπων μηνών (από την 1η Νοεμβρίου έως και την 31η Μαρτίου), όταν και ισχύει το «γενικό» καθεστώς, της ελάχιστης διάρκειας των 3 ωρών και του ελάχιστου μισθώματος των 82 ευρώ. Παράδειγμα: Πελάτης που φθάνει τέλος Οκτωβρίου στην Κέρκυρα καλείται να πληρώσει αντίτιμο 36 ευρώ για μια μεταφορά και μετά από λίγες ημέρες , αρχές Νοεμβρίου ο ίδιος πελάτης για την ακριβώς ίδια υπηρεσία του ζητείται να πληρώσει τίμημα 82 ευρώ. Ενημερωτικά ήδη για παράδειγμα στην Κέρκυρα πραγματοποιούνται διεθνείς αφίξεις τον Μάρτιο και τον Νοέμβριο και προσφάτως ανακοινώθηκε από το Δήμο Κεντρικής Κέρκυρας και τουριστικούς παράγοντες η προσπάθεια ώστε πτήσεις της Easyjet από φέτος (2026) να πραγματοποιούνται ακόμα και τον Δεκέμβριο και τους υπόλοιπους χειμερινούς μήνες. Προτείνουμε, λοιπόν, το ειδικό καθεστώς της νησιωτικής Ελλάδας, δηλαδή η ελάχιστη διάρκεια της μισής, να επεκταθεί καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους, ούτως ώστε, αφενός να συμβαδίζει με την επέκταση της τουριστικής περιόδου και αφετέρου, να ενθαρρύνει τις επενδύσεις επιχειρήσεων 12μηνης λειτουργίας στα νησιά, η οποία θα συμβάλει στην κατάργηση της εποχικότητας, στον περιορισμό του φαινομένου της εγκατάλειψης των νησιών κατά τη χειμερινή περίοδο και στη βιώσιμη τουριστική ανάπτυξη. Το ελάχιστο μίσθωμα που ήδη ορίζεται στα 36€ δεν πρέπει σε καμία απολύτως περίπτωση να αυξηθεί αλλά να εξεταστεί εκ νέου η μείωσή του ή πλήρης κατάργησή του σύμφωνα με τις πραγματικές συνθήκες και ανάγκες της αγοράς. 2. Η πρόβλεψη ελάχιστου χρόνου προκράτησης και ο καθορισμός του σε τριάντα (30) λεπτά, κινούνται προς τη σωστή κατεύθυνση, καθόσον, σύμφωνα με το Συμβούλιο Επικρατείας (απόφαση 656/2024), η προκράτηση είναι αυτό που διαχωρίζει το έργο των Ε.Ι.Χ. αυτοκινήτων με οδηγό από το έργο των Ε.Δ.Χ. οχημάτων (ταξί). Όμως, η πρόβλεψη νομοθετικής εξουσιοδότησης προς τον Υπουργό Υποδομών και Μεταφορών, για τον καθορισμό του ελάχιστου χρόνου προκράτησης στα νησιά (πλην της Κρήτης και της Εύβοιας), δεν εξυπηρετεί κάποια συγκεκριμένη σκοπιμότητα και θα πρέπει να καταργηθεί, ούτως ώστε, ο ελάχιστος χρόνος προκράτησης να καθοριστεί σε ενιαία βάση για όλη την επικράτεια, δηλαδή σε 30 λεπτά, τόσο για την ηπειρωτική όσο και για τη νησιωτική Ελλάδα. Διότι, αφενός, η ελάχιστη διάρκεια προκράτησης στα νησιά δεν μπορεί να καθοριστεί σε μεγαλύτερη των 30 λεπτών που καθορίζεται για την ηπειρωτική Ελλάδα (βλ. και τις υπ’ αριθ. 656/2024 και 625/2025 αποφάσεις του Συμβουλίου Επικρατείας). Ενώ, ο καθορισμός της ελάχιστης διάρκειας προκράτησης στα νησιά σε μικρότερη των 30 λεπτών δεν θα μπορέσει να εξυπηρετήσει το σκοπό για τον οποίο τίθεται, δηλαδή τον πλήρη διαχωρισμό του έργου των Ε.Ι.Χ. αυτοκινήτων με οδηγό από το έργο των Ε.Δ.Χ. οχημάτων (ταξί). 3. Οι νομοθετικές διατάξεις, που προβλέπουν την ελάχιστη χρονική διάρκεια και το ελάχιστο μίσθωμα για τις συμβάσεις εκμίσθωσης Ε.Ι.Χ. αυτοκινήτων με οδηγό, εγείρουν σοβαρά ζητήματα αντισυνταγματικότητας. Καταρχάς, για παραβίαση της συνταγματικής αρχής της ισότητας (άρθρο 4 παρ. 1 του Συντάγματος), που ορίζει ότι «Οι Έλληνες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου», όσον αφορά στη διαφοροποίηση της Κρήτης (και της Εύβοιας) από τα υπόλοιπα νησιά, τόσο στο ζήτημα της ελάχιστης χρονικής διάρκειας των συμβάσεων όσο και στο ζήτημα του ελάχιστου μισθώματος. Διότι, προφανώς, το κανονιστικό πλαίσιο λειτουργίας δύο επιχειρήσεων που ασκούν την ίδια ακριβώς δραστηριότητα, δεν μπορεί να εισάγει τέτοιες και τόσο σοβαρές διαφοροποιήσεις, χωρίς να συντρέχει κάποιος σοβαρός και επιτακτικός λόγος δημοσίου συμφέροντος. Για το λόγο αυτό, θα πρέπει άμεσα, το καθεστώς που ισχύει στα υπόλοιπα νησιά, αναφορικά με την ελάχιστη χρονική διάρκεια της σύμβασης και το ελάχιστο μίσθωμα, να επεκταθεί, για λόγους ισότητας, και στην Κρήτη. Η εξαίρεση της Κρήτης από το ειδικό καθεστώς της νησιωτικής Ελλάδας και η ένταξή τους στο καθεστώς της ηπειρωτικής Ελλάδας (3 ώρες ελάχιστη διάρκεια μίσθωσης και 82 ευρώ ελάχιστο μίσθωμα) είναι εντελώς αδικαιολόγητη και ατεκμηρίωτη. Η ένταξη της Κρήτης στο καθεστώς της ηπειρωτικής Ελλάδας δεν συνάδει με τα πραγματικά δεδομένα και τις ανάγκες της τουριστικής αγοράς της Κρήτης ούτε και με τη βέλτιστη και ποιοτική εξυπηρέτηση του μεγάλου αριθμού τουριστών που επισκέπτονται το νησί, ο οποίος αυξάνεται εκθετικά κάθε χρόνο. Προσεχώς άλλωστε θα ανοίξει και το νέο αεροδρόμιο. Παράδειγμα: Πελάτης επισκέπτεται το νησί της Ρόδου το Ιούνιο και πληρώνει για την υπηρεσία μας τίμημα 36 ευρώ. Μετά από λίγους μήνες επισκέπτεται την Κρήτη και του ζητείται για την ίδια ακριβώς υπηρεσία να πληρώσει τίμημα 82 ευρώ. Αυτό προκαλεί δυσάρεστες καταστάσεις για το πελατολόγιο μας καθώς οι πελάτες μας δεν μπορούν δικαιολογημένα να κατανοήσουν τη συγκεκριμένη διαφοροποίηση και μπορούν να υποθέσουν ότι πέφτουν θύματα κερδοσκοπίας. Ζητούμε την εξίσωση της Κρήτης στο καθεστώς των υπολοίπων νησιών της χώρας. Άρθρο 52 παρ. 2 1. Η πρόβλεψη για κατάργηση της υποχρέωσης επιστροφής στην έδρα για την Περιφέρεια Αττικής και την Περιφερειακή ενότητα Θεσσαλονίκης της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας είναι προς τη σωστή κατεύθυνση και σύμφωνη με την Ανακοίνωση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, σχετικά με την εύρυθμη λειτουργία και τη βιωσιμότητα των τοπικών επιβατικών μεταφορών κατά παραγγελία (ταξί και οχήματα ιδιωτικής μίσθωσης), αλλά και τους στόχους για μείωση του κυκλοφοριακού προβλήματος και περιορισμού των ρύπων (και προστασίας του περιβάλλοντος). 2. Η πρόβλεψη, όμως, για κατάργηση της υποχρέωσης επιστροφής στην έδρα μόνο για την Αττική και τη Θεσσαλονίκη, είναι εντελώς αδικαιολόγητη και ατεκμηρίωτη. Πράγματι, και στα νησιά (συμπεριλαμβανομένων της Κρήτης και της Εύβοιας) υπάρχει, ομοίως, μεγάλο κυκλοφοριακό πρόβλημα, διότι το οδικό δίκτυο είναι περιορισμένο και ο κυκλοφοριακός φόρτος τεράστιος, ιδίως κατά τη θερινή τουριστική περίοδο. Επίσης υπάρχει και επιβάρυνση ενός ιδιαίτερα ευαίσθητου περιβάλλοντος. Συνεπώς, και στα νησιά δεν υπάρχει κανένας απολύτως λόγος να εκτελούν τα Ε.Ι.Χ. αυτοκίνητα με οδηγό κενά δρομολόγια, επιβαρύνοντας την κυκλοφορία και το περιβάλλον. Δηλαδή, συντρέχουν οι ίδιοι ακριβώς λόγοι που επιβάλλουν την κατάργηση της υποχρέωσης αυτής στην Αττική και τη Θεσσαλονίκη. Ειδικότερα στην Κέρκυρα, το κυκλοφοριακό πρόβλημα είναι ίσως το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει το νησί. Επιπλέον, άπαξ και στο σχέδιο νόμου του Υπουργείου προβλέπεται η καθιέρωση υποχρεωτικής προκράτησης για τη μίσθωση ενός Ε.Ι.Χ. αυτοκινήτου με οδηγό σε όλη την επικράτεια (ηπειρωτική και νησιωτική Ελλάδα), τότε, η διατήρηση της υποχρέωσης για την επιστροφή στην έδρα δεν έχει κανένα απολύτως νόημα, καθώς οι δύο αυτοί περιορισμοί (προκράτηση και υποχρέωση επιστροφής στην έδρα) εξυπηρετούν τον ίδιο ακριβώς σκοπό (να μην μπορεί ένα Ε.Ι.Χ. αυτοκίνητο με οδηγό να προβαίνει σε άγρα πελατών όταν κινείται στο δρόμο ή όταν είναι σταθμευμένο, δηλαδή χωρίς να υπάρχει προκράτηση). Παράδειγμα: Εταιρεία εκμίσθωσης ΕΙΧ με οδηγό έχει 2 προκρατήσεις. Η μία προβλέπεται να λήξει με τελικό σημείο αποβίβασης το αεροδρόμιο της Κέρκυρας και η άλλη προβλέπεται να ξεκινήσει μετά από λίγη ώρα με σημείο επιβίβασης του πελάτη το αεροδρόμιο της Κέρκυρας. Εφόσον παραμένει η υποχρέωση της επιστροφής της έδρα, τότε το αυτοκίνητο υποχρεούται μετά το πέρας της πρώτης εκμίσθωσης να επιστρέψει στην έδρα άδειο (που μπορεί να βρίσκεται 5-10-20 χιλιόμετρα μακριά) και έπειτα πάλι να επιστρέψει στο αεροδρόμιο άδειο ώστε να ξεκινήσει την επόμενη εκμίσθωση. Δηλαδή άνευ λόγου να κυκλοφορήσει και να προκαλέσει κυκλοφοριακό πρόβλημα 2 φορές με ότι συνεπάγεται και για την επιβάρυνση του περιβάλλοντος. Προτείνουμε, λοιπόν, την κατάργηση της υποχρέωσης επιστροφής στην έδρα και στη νησιωτική Ελλάδα (συμπεριλαμβανομένης της Κρήτης και της Εύβοιας). Τονίζουμε ότι η ισχύς της προ κράτησης 30 λεπτών και η χρονοσφραγίδα της ανάρτησης στη ψηφιακή πλατφόρμα εξασφαλίζουν ότι το όχημα δεν κάνει άγρα ή δέχεται πελάτες χωρίς το σχετικό προγραμματισμό.