• Σχόλιο του χρήστη 'ΑΡΓΥΡΌΠΟΥΛΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ' | 14 Φεβρουαρίου 2026, 18:20

    Η υποχρεωτικη ηλεκτροκινηση Για μας, τους επαγγελματιες οδηγους, το ταξι δεν ειναι χομπι· είναι το εργαλειο της δουλειας μας. Και οταν μας λενε οτι πρεπει να αλλαξουμε το εργαλειο: Το κοστος αγορας ηλεκτρικου ειναι πολυ υψηλο. Η αυτονομια συχνα δεν καλυπτει μια βάρδια 10–12 ωρων. Οι σταθμοι φορτισης δεν ειναι αρκετοι ή δεν βρισκονται σε σημεια που βολευουν. Ο χρονος φορτισης ειναι χαμενος χρονος δουλειας. Έτσι, νιωθουμε οτι μας ζητανε να επενδύσουμε πολλα χρηματα σε κατι που δεν ειναι σιγουρο οτι θα μας εξυπηρετησει. Η “χαλαροτητα” στην ενοικιαση ΙΧ με οδηγο Εδω οι ταξιτζηδες αισθανομαστε οτι παιζουμε σε ανισο γηπεδο. Τα ΙΧ με οδηγο λειτουργουν σαν ταξι χωρις να εχουν τις ιδιες υποχρεωσεις. Δεν έχουν ταξιμετρο, δεν έχουν πιατσα, δεν εχουν τους ιδιους ελεγχους. Μπορουν να κανουν προκρατησεις που στην πραξη μοιαζουν με κανονικες κουρσες. Οι ταξιτζηδες πληρωνουμε αδεια, τελη, εισφορες, ΚΤΕΟ, ασφαλεια, τα παντα — και βλεπουμε αλλους να κανουν την ιδια δουλεια με λιγοτερους περιορισμους. Οποτε νιωθουμε οτι χανουμε δουλεια απο ενα “παραλληλο συστημα” που δεν παιζει με τους ιδιους κανονες. Οι λεωφορειολωριδες Οι λεωφορειολωριδες ειναι χρησιμες για την πολη, αλλα και για τον ταξιτζη. Αν δεν επιτρεπεται να τις χρησιμοποιουμε, χανουμε χρονο και κουρσες. Ποινικο Μητρωο και Ειδικες Αδειες ταξι Η ισχυουσα νομοθεσια για την ειδικη αδεια ταξι απαιτει ποινικο μητρωο γενικης χρησης με αυστηρα κριτηρια, τα οποια συχνα αποκλειουν επαγγελματιες λογω παλιων υποθεσεων που πιθανον εχουν ληξει.Αυτο οδηγει σε απωλεια αδειας και ουσιαστικα στερει το δικαιωμα στην εργασια σε ανθρωπους που εχουν αποκατασταθει πληρως. Την ιδια στιγμη, για αλλες δημοσιες θεσεις - ακομη και για το αξιωμα του βουλευτη - τα κριτηρια ειναι σαφως ηπιοτερα και περιοριζονται μονο σε βαρια αδικηματα. Δημιουργειται ετσι μια προφανης ανισοτητα σε βαρος μας. Ζηταμε ενα πιο δικαιο και αναλογικο πλαισιο, που να λαμβανει υποψη τη βαρυτητα της πραξης, το χρονο που εχει περασει και τη δυνατοτητα δευτερης ευκαιριας, χωρις να αποκλειει επαγγελματιες απο το επαγγελμα για υποθεσεις που δε σχετιζονται με την ασκηση του. Γενικοτερη αισθηση αδικιας Νοιωθουμε οτι: Το επαγγελμα πιεζεται απο παντου. Οι αποφασεις παιρνονται χωρις να λαμβανεται υποψη η πραγματικοτητα της δουλειας μας. Η πολιτεια ζητα συνεχως περισσοτερα, αλλα δεν προσφερει σταθεροτητα ή στηριξη. Η εικονα του κλαδου συχνα αδικειται απο λιγες κακες περιπτωσεις. Δεν ειναι οτι δε θελουμε να εξελιχθει ο κλαδος, απλως θελουμε να γινει με τροπο που να μπορουμε να τον αντεξουμε.