• Σχόλιο του χρήστη 'Φώτης' | 15 Φεβρουαρίου 2026, 18:02

    Το άρθρο 52 του σχεδίου νόμου, που αφορά την εκμίσθωση επιβατηγών ιδιωτικής χρήσης αυτοκινήτων με οδηγό, δεν συνιστά απλώς τεχνική ρύθμιση, αλλά επιφέρει ουσιώδη ανακατανομή της αγοράς επιβατικών μεταφορών εις βάρος των Επιβατηγών Δημόσιας Χρήσης (Ε.Δ.Χ. – ΤΑΞΙ). Στην πράξη, η δραστηριότητα των Ε.Ι.Χ. με οδηγό επικεντρώνεται επιλεκτικά στις πλέον κερδοφόρες διαδρομές («φιλέτο»), όπως αεροδρόμια, λιμάνια, τουριστικές και υψηλής ζήτησης μετακινήσεις, χωρίς υποχρέωση καθολικής εξυπηρέτησης του επιβατικού κοινού. Αντιθέτως, τα ΤΑΞΙ υποχρεούνται σε διαρκή διαθεσιμότητα, εξυπηρετώντας και τις μη κερδοφόρες διαδρομές, υπό καθεστώς αυστηρού τιμολογιακού και κανονιστικού ελέγχου. Η ρύθμιση αυτή οδηγεί σε επιλεκτική απορρόφηση των εσόδων από έναν λιγότερο ρυθμιζόμενο τομέα, αφήνοντας στα ΤΑΞΙ το κόστος της καθολικής υπηρεσίας. Πρόκειται για σαφή στρέβλωση του ανταγωνισμού, καθώς η ελευθερία επιλογής διαδρομών δεν συνοδεύεται από αντίστοιχες υποχρεώσεις. Η εξέλιξη αυτή θίγει ευθέως: την αρχή της ίσης μεταχείρισης, την οικονομική βιωσιμότητα των επαγγελματιών ΤΑΞΙ, και την ασφάλεια δικαίου, δεδομένου ότι οι επενδύσεις σε άδειες και οχήματα πραγματοποιήθηκαν βάσει συγκεκριμένου ρυθμιστικού πλαισίου. Εφόσον το άρθρο 52 διατηρηθεί ως έχει, δημιουργείται de facto διπλό σύστημα επιβατικών μεταφορών: ένα αυστηρά ρυθμιζόμενο, με υψηλές υποχρεώσεις και περιορισμένα έσοδα, και ένα ευέλικτο, που δρα επιλεκτικά στα πιο αποδοτικά τμήματα της αγοράς. Για τους λόγους αυτούς, κρίνεται απολύτως αναγκαία: η αυστηρή οριοθέτηση της δραστηριότητας των Ε.Ι.Χ. με οδηγό, η πρόβλεψη ισοδύναμων υποχρεώσεων σε περιπτώσεις εξυπηρέτησης υψηλής ζήτησης, η αποτροπή μετατροπής των ΤΑΞΙ σε «υποχρεωτικό πάροχο χαμηλής απόδοσης» διαδρομών. Ο εκσυγχρονισμός των μεταφορών δεν μπορεί να στηρίζεται στην αποδόμηση ενός θεσμοθετημένου επαγγελματικού κλάδου, αλλά οφείλει να διασφαλίζει δίκαιη κατανομή υποχρεώσεων και εσόδων.