• Σχόλιο του χρήστη 'ΚΛΩΝΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ' | 17 Φεβρουαρίου 2026, 12:25

    Άρθρο 66 Υποχρεωτική μετάβαση του κλάδου στην ηλεκτροκίνηση σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη από 1/1/2026 και ακολούθως στις υπόλοιπες πόλεις της χώρας . Δημιουργεί τεράστια προβλήματα τα οποία είναι δυσεπίλυτα για κάποιους συναδέλφους και άλυτα για την πλειοψηφία του κλάδου.Μικρή χωρητικότητα μπαταριών, πολύωρη αναμονή για φόρτιση,οι περισσότεροι συνάδελφοί άνω του εβδομήντα τις εκατό κατοικούν σε πολυκατοικίες μη έχοντας πάρκινγκ(εδώ υπάρχει τεράστιο πρόβλημα στο να βρούμε να παρκάρουμε κοντά στο σπιτι μας, πόσο μάλλον να πραγματοποιήσουμε και φόρτιση!).Υποδομές απο την πολιτεία δεν υπάρχουν, αλλά για να είμαστε ειλικρινείς τι σόι υποδομές θα είναι αυτές;Θα πρέπει να δημιουργηθούν χώροι φόρτισης 15.000 θέσεων στην Αθήνα και 2000 στη Θεσσαλονίκη. Μιλάτε για μια ή δύο θέσεις φόρτισης στις "πιάτσες",μα στις "πιατσες" οι θέσεις, είναι θέσεις εργασίας. Θα καθόμαστε δηλαδή να περιμένουμε πέντε και έξι ωρες για να φορτίσει το αυτοκίνητο, χάνοντας ώρες εργασίας και υπερπολύτιμες ώρες απο τις οικογένειες μας;Σε όλη τη χώρα κυρίως όμως στις μεγάλες πόλεις,στις περισσότερες άδειες Δ.Χ.Ε απασχολούνται δύο και τρία άτομα,ποτε θα πραγματοποιηούν φόρτιση και πότε θα δουλεύουν οι συνέταιροι; Να μιλήσουμε για το κόστος απόκτησης ενος ηλεκτρικού αυτοκινήτου, όταν τα φθηνότερα με τη μικρότερη διάρκεια μπαταρίας ξεκινούν από 50.000€, Να μιλήσουμε για την μεταπώληση, όπου δεν υπάρχει καν σαν αγορά!; Οι δυσκολίες που θα κληθούμε να αντιμετωπίσουμε είναι ανυπέρβλητες και πέρα απο κάθε λογική. Άρθρο 52 Άλλη μια ευνοϊκή ρύθμιση, άλλη μία μεταρρύθμιση προς όφελος των μεγάλων εταιρειών παροχής υπηρεσιών Ι.Χ με οδηγό. Το συγκεκριμένο άρθρο αποτελεί ένα ακόμη θεσμικό εργαλείο που παγιώνει την κυριαρχία των μεγάλων εταιρειών και στραγγαλίζει τον μικροιδιοκτήτη Ταξιτζή. Πίσω από το συγκεκριμένο άρθρο, κρύβεται μια πολιτική επιλογή ξεκάθαρης μεροληψίας υπέρ των ισχυρών, το άρθρο αυτό δεν ρυθμίζει την αγορά· τη χειραγωγεί. Σε μια κυβέρνηση που διακηρύσσει τη στήριξη της μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας, τέτοιες ρυθμίσεις αποκαλύπτουν μια σκληρή αλήθεια, η νομοθεσία δεν σχεδιάζεται για την πλειοψηφία του κόσμου της εργασίας και τους μικροιδιοκτήτες ΤΑΞΙ, αλλά για τους μεγαλοεπιχειρηματίες και τους ισχυρούς οικονομικά.