Αρχική Εκσυγχρονισμός και αναβάθμιση μεταφορών: Τεχνικός έλεγχος - Εγκαταστάσεις Εξυπηρέτησης Οχημάτων, συγκοινωνιακοί φορείς, επιβατικές - οδικές - εμπορευματικές μεταφορές, ηλεκτροκίνηση...ΜΕΡΟΣ Β΄ ΕΚΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΗ ΜΕΤΑΦΟΡΩΝ (άρθρα 3-84)Σχόλιο του χρήστη ΣΠΥΡΙΔΟΥΛΑ ΡΟΗ | 17 Φεβρουαρίου 2026, 19:24




Παρατηρήσεις επί του Άρθρου 52 1. Περιορισμός του ειδικού καθεστώτος μόνο για το διάστημα 01/04–31/10 Η πρόβλεψη ότι το ειδικό καθεστώς της νησιωτικής Ελλάδας (ελάχιστη διάρκεια μίσθωσης 30 λεπτών και ελάχιστο μίσθωμα 36€) εφαρμόζεται αποκλειστικά κατά το χρονικό διάστημα από 1η Απριλίου έως 31η Οκτωβρίου δεν ανταποκρίνεται πλέον στις πραγματικές συνθήκες της τουριστικής αγοράς. Η τουριστική περίοδος στα περισσότερα ελληνικά νησιά έχει επεκταθεί σημαντικά, με πολλά εξ αυτών να εμφανίζουν τουριστική δραστηριότητα 11μηνης ή και 12μηνης διάρκειας. Ενδεικτικά, στην Κέρκυρα πραγματοποιούνται διεθνείς αφίξεις και κατά τους μήνες Μάρτιο και Νοέμβριο, ενώ έχει ανακοινωθεί πρόθεση για επέκταση πτήσεων και κατά τους χειμερινούς μήνες. Η διαφοροποίηση του καθεστώτος ανάλογα με την ημερολογιακή περίοδο δημιουργεί πρακτικές στρεβλώσεις και σύγχυση στους καταναλωτές. Ενδεικτικά: • Πελάτης που φθάνει τέλος Οκτωβρίου στην Κέρκυρα καταβάλλει 36€ για συγκεκριμένη μεταφορά. • Ο ίδιος πελάτης, λίγες ημέρες αργότερα (αρχές Νοεμβρίου), για ακριβώς την ίδια υπηρεσία καλείται να καταβάλει 82€, λόγω εφαρμογής του «γενικού» καθεστώτος (ελάχιστη διάρκεια 3 ωρών και ελάχιστο μίσθωμα 82€). Η απότομη αυτή μεταβολή, χωρίς διαφοροποίηση στην παρεχόμενη υπηρεσία, δεν εξυπηρετεί ούτε τη διαφάνεια ούτε την εύρυθμη λειτουργία της αγοράς. Για τους λόγους αυτούς προτείνεται: • Η εφαρμογή του ειδικού καθεστώτος της νησιωτικής Ελλάδας καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους. • Η διατήρηση του ελάχιστου μισθώματος στα 36€, χωρίς καμία αύξηση. • Η επανεξέταση, βάσει πραγματικών συνθηκών αγοράς, της ενδεχόμενης μείωσης ή κατάργησης του ελάχιστου μισθώματος. Η 12μηνη εφαρμογή του ειδικού καθεστώτος θα ενισχύσει: • τη βιώσιμη τουριστική ανάπτυξη, • την ενθάρρυνση επενδύσεων 12μηνης λειτουργίας, • τον περιορισμό της εποχικότητας, • τη συγκράτηση πληθυσμού στα νησιά κατά τους χειμερινούς μήνες. ________________________________________ 2. Ελάχιστος χρόνος προκράτησης Η πρόβλεψη ελάχιστου χρόνου προκράτησης τριάντα (30) λεπτών κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση, καθώς – σύμφωνα με τις αποφάσεις 656/2024 και 625/2025 του Συμβούλιο της Επικρατείας – η προκράτηση αποτελεί το ουσιώδες στοιχείο που διαχωρίζει τη δραστηριότητα των Ε.Ι.Χ. αυτοκινήτων με οδηγό από εκείνη των Ε.Δ.Χ. (ταξί). Ωστόσο, η πρόβλεψη εξουσιοδότησης προς τον Υπουργό Υποδομών και Μεταφορών για διαφορετικό καθορισμό του χρόνου προκράτησης στα νησιά (πλην της Κρήτης και της Εύβοιας) δεν εξυπηρετεί σαφή κανονιστική σκοπιμότητα και δύναται να δημιουργήσει νέα κανονιστική ασάφεια. Συγκεκριμένα: • Ο χρόνος προκράτησης στα νησιά δεν μπορεί να καθοριστεί σε μεγαλύτερο των 30 λεπτών, δεδομένης της νομολογίας. • Ο καθορισμός μικρότερου χρόνου δεν θα διασφαλίζει τον ουσιαστικό διαχωρισμό από το έργο των ταξί. Κατά συνέπεια, προτείνεται η καθιέρωση ενιαίου ελάχιστου χρόνου προκράτησης 30 λεπτών για το σύνολο της επικράτειας. 3. Κατάργηση της επιστροφής στην έδρα Η πρόβλεψη του άρθρου 52 παρ. 2 για κατάργηση της υποχρέωσης επιστροφής στην έδρα για την Αττική και τη Θεσσαλονίκη κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση, καθώς συμβάλλει στη μείωση της κυκλοφοριακής επιβάρυνσης και των ρύπων. Ωστόσο, η εφαρμογή του μέτρου μόνο στις συγκεκριμένες περιοχές είναι αδικαιολόγητη, αφού αντίστοιχα ή και εντονότερα προβλήματα παρατηρούνται και στα νησιά, ( συμπεριλαμβανομένων της Κρήτης, και της Εύβοιας) και εν προκειμένω της Κέρκυρας από όπου και κατάγομαι και δραστηριοποιούμαι, όπου το οδικό δίκτυο είναι περιορισμένο και η τουριστική κίνηση αυξημένη. Επιπλέον, εφόσον προβλέπεται υποχρεωτική προκράτηση για τα Ε.Ι.Χ. με οδηγό σε όλη την επικράτεια, η διατήρηση της υποχρέωσης επιστροφής στην έδρα δεν έχει πρακτικό νόημα, καθώς οι δύο ρυθμίσεις εξυπηρετούν τον ίδιο σκοπό (αποτροπή άγρας πελατών). Η υποχρέωση επιστροφής οδηγεί σε άσκοπες κενές διαδρομές, αυξάνοντας την κυκλοφοριακή συμφόρηση και την περιβαλλοντική επιβάρυνση. Συνεπώς, προτείνεται η κατάργηση της υποχρέωσης επιστροφής στην έδρα και στη νησιωτική Ελλάδα.