Αρχική Ίδρυση Ανώτατης Σχολής Παραστατικών Τεχνών, σύσταση νέας κατηγορίας θέσεων Καλλιτεχνικής Εκπαίδευσης …ΚΕΦΑΛΑΙΟ Γ’ Θέματα Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης (άρθρα 79-85)Σχόλιο του χρήστη Μαρία Αναγνωσταρά | 22 Φεβρουαρίου 2026, 11:32
|
Υπουργείο Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων OpenGov.gr Ανοικτή Διακυβέρνηση |
Πολιτική Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα Πολιτική Ασφαλείας και Πολιτική Cookies Όροι Χρήσης Πλαίσιο Διαλόγου |
Creative Commons License![]() Με Χρήση του ΕΛ/ΛΑΚ λογισμικού Wordpress. |
Σχετικά με το Άρθρο 84 Είναι αναγκαίο και κρίσιμο αναφορικά με την εύρυθμη λειτουργία των σχολείων του εξωτερικού να προστεθεί διάταξη που θα αναφέρεται στη δυνατότητα να παρατείνεται κατά προτεραιότητα η απόσπαση των εκπαιδευτικών που έχουν συμπληρώσει συνεχόμενη υπηρεσία άνω της οκταετίας στην αλλοδαπή. Οι εκπαιδευτικοί αυτοί, ενώ καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες της υπηρεσίας για πολλά συναπτά έτη και, μάλιστα, κάτω από αντίξοες αντικειμενικά συνθήκες, καθώς καλούνται (με το ισχύον καθεστώς) να καλύψουν κενά σε σχολικές μονάδες, οι οποίες απέχουν χιλιομετρικά πολύ από τον τόπο μόνιμης διαμονής τους, κάθε χρόνο - κατ΄ ουσίαν - βρίσκονται σε καθεστώς ομηρίας, τη στιγμή που δεν γνωρίζουν αν η απόσπασή τους θα παραταθεί ή θα διακοπεί. Οι συγκεκριμένοι εκπαιδευτικοί μπορούν να συστήσουν έναν σταθερό υποστηρικτικό πυρήνα αναφοράς στις σχολικές μονάδες του εξωτερικού τόσο για τους μαθητές και τους γονείς αυτών όσο και για τους νεοαποσπασθέντες συναδέλφους, προσδίδοντας με την ενεργό τους παρουσία σταθερότητα και συνέχεια στην παροχή του εκπαιδευτικού έργου. Να σημειωθεί πως τα σχολεία του εξωτερικού χαρακτηρίζονται από μεγάλη κινητικότητα εκπαιδευτικού προσωπικού, γεγονός που δυσχεραίνει τη σχολική καθημερινότητα και φορτίζει αρνητικά το αίσθημα ασφάλειας που θα πρέπει να απολαμβάνουν οι Ελληνόπαιδες του εξωτερικού. Η θεσμοθέτηση της παράτασης της απόσπασης των εν λόγω εκπαιδευτικών θα συνέβαλε στην απρόσκοπτη λειτουργία των σχολείων της αλλοδαπής, καθώς θα συνιστούσε μία ρεαλιστική λύση στο χρόνιο πρόβλημα της έλλειψης εκπαιδευτικών στα ελληνόγλωσσα σχολεία του εξωτερικού, καλύπτοντας τα κενά σε αυτά και – μάλιστα – χωρίς καμία επιπρόσθετη οικονομική επιβάρυνση για την ελληνική Πολιτεία και για το αρμόδιο Υπουργείο, πέραν του μισθού τους, αφού δεν λαμβάνουν κανένα είδος επιμισθίου ή πρόσθετης αποζημίωσης. Αντ΄ αυτού το Υπουργείο (με την ισχύουσα Νομοθεσία και χωρίς καμία πρόβλεψη για αντίθετα αποτελέσματα στο παρόν σχέδιο Νόμου) έχει εξωθήσει και θα εξωθήσει πολλούς από αυτούς σε παραίτηση ή σε άδεια άνευ αποδοχών, προτιμώντας να προσλάβει, για να καλύψει τα κενά ωρομίσθιους εκπαιδευτικούς, οι οποίοι αφενός είναι «περαστικοί» από τα σχολεία αυτά (με ό, τι συνεπάγεται αυτό…) και, αφετέρου, κοστίζουν πολύ όχι μόνο στην ελληνική Πολιτεία λόγω του ύψους του μισθού τους αλλά και στις διευθύνσεις των σχολείων, που σε μια ήδη επιβαρυμένη και ιδιάζουσα διοικητικά καθημερινότητα υποχρεούνται να διαχειριστούν επιπρόσθετη γραφειοκρατία. Επιπλέον, οι εκπαιδευτικοί με συνεχόμενη υπηρεσία άνω των οκτώ ετών στην αλλοδαπή είναι καλοί γνώστες των συνθηκών που επικρατούν στα συγκεκριμένα σχολεία και διευκολύνουν τη λειτουργία της σχετικής Διεύθυνσης του Υπουργείου (ΔΙΠΟΔΕ), καθώς οι περιπτώσεις ανάκλησης των αποσπάσεων τους από τους ίδιους εκμηδενίζονται. Η συντριπτική πλειοψηφία αυτών των εκπαιδευτικών συνειδητά επιλέγει να υπηρετεί την ελληνόγλωσση εκπαίδευση του εξωτερικού στον τόπο μόνιμης κατοικίας της οικογενείας τους. Έτσι, αφενός στηρίζει σταθερά και αδιάλειπτα τον Ελληνισμό της Διασποράς και, αφετέρου, προσπαθεί να διατηρήσει αλώβητο τον πυρήνα της κοινωνίας, ήτοι την οικογένεια.