Υπουργείο Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού

Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων

• Σχόλιο του χρήστη 'Evangelos Kordolaimis' | 24 Φεβρουαρίου 2026, 09:29

  Μόνιμος Σύνδεσμος

  Σχόλιο επί του άρθρου 80 Ως εν ενεργεία εκπαιδευτικός και Διευθυντής ελληνικού δημοτικού σχολείου στο Μόναχο τα τελευταία τέσσερα έτη, με πολυετή υπηρεσία στην ελληνόγλωσση εκπαίδευση εξωτερικού και με παράλληλη ευθύνη Προέδρου της Σχολικής Επιτροπής που διαχειρίζεται τους οικονομικούς πόρους των σχολικών μονάδων, αισθάνομαι την ανάγκη να διατυπώσω έναν σοβαρό προβληματισμό αναφορικά με την προτεινόμενη ρύθμιση. Η πρόβλεψη αποκλεισμού από τη διαδικασία επιλογής όσων έχουν υπηρετήσει στο παρελθόν ως αποσπασμένοι εκπαιδευτικοί ή στελέχη στην ελληνόγλωσση εκπαίδευση εξωτερικού, δεν συνιστά απλώς έναν περιορισμό· συνιστά ουσιαστικό αποκλεισμό ενός σημαντικού και έμπειρου δυναμικού, το οποίο έχει ήδη αποδείξει στην πράξη τη γνώση, την ανθεκτικότητα και την αποτελεσματικότητά του σε ιδιαίτερα απαιτητικά περιβάλλοντα. Η επιλογή Συντονιστών Εκπαίδευσης θα έπρεπε να έχει ως βασικό στόχο την κάλυψη των θέσεων από τους πλέον κατάλληλους και ικανούς υποψηφίους. Αντί όμως να διασφαλίζεται η μέγιστη δυνατή δεξαμενή υποψηφίων, τίθεται εκ των προτέρων ένας «κόφτης» συμμετοχής σε εκπαιδευτικούς που διαθέτουν άμεση και βιωματική γνώση της ελληνόγλωσσης εκπαίδευσης στο εξωτερικό. Ιδιαίτερα στην περίπτωση της Βαυαρίας, όπου τα ελληνικά σχολεία είναι ενταγμένα στο τοπικό εκπαιδευτικό σύστημα και λειτουργούν σε δίγλωσσο πλαίσιο, με συνεχή και θεσμικά κατοχυρωμένη συνεργασία με τις γερμανικές εκπαιδευτικές και διοικητικές αρχές, το έργο είναι εξαιρετικά σύνθετο. Η εφαρμογή δύο παράλληλων εκπαιδευτικών πλαισίων, η επικοινωνία με τις τοπικές αρχές, οι διαπολιτισμικές απαιτήσεις και η διοικητική διαχείριση ζητημάτων που άπτονται τόσο του ελληνικού όσο και του γερμανικού θεσμικού πλαισίου, απαιτούν εξειδικευμένη και βιωματική γνώση του συγκεκριμένου περιβάλλοντος. Είναι πιθανό η συγκεκριμένη πρόβλεψη αποκλεισμού να εισάγεται με το σκεπτικό της «ανανέωσης» του στελεχιακού δυναμικού. Ωστόσο, η ανανέωση δεν επιτυγχάνεται με τον αποκλεισμό όσων έχουν υπηρετήσει στην ελληνόγλωσση εκπαίδευση· επιτυγχάνεται με θεσμικά εργαλεία που διασφαλίζουν εναλλαγή σε θέσεις ευθύνης χωρίς να περιορίζουν τη δεξαμενή ικανών υποψηφίων. Εάν ο στόχος είναι πράγματι η ανανέωση, αυτή θα μπορούσε να επιτευχθεί με περιορισμό στον αριθμό θητειών όσων έχουν ήδη υπηρετήσει ως Συντονιστές Εκπαίδευσης (π.χ. πρόβλεψη μίας μόνο θητείας στη συγκεκριμένη θέση). Μια τέτοια ρύθμιση θα διασφάλιζε την κυκλική ανανέωση προσώπων σε θέσεις ευθύνης, χωρίς όμως να αποκλείει συλλήβδην εκπαιδευτικούς που έχουν απλώς υπηρετήσει στην ελληνόγλωσση εκπαίδευση εξωτερικού. Ο αποκλεισμός όσων έχουν υπηρετήσει ως αποσπασμένοι εκπαιδευτικοί δεν συνιστά ανανέωση· συνιστά περιορισμό των δυνητικά ικανών και έμπειρων στελεχών που μπορούν να προσφέρουν. Η εμπειρία δεν πρέπει να μετατρέπεται σε κώλυμα συμμετοχής. Άλλο πράγμα είναι η αυστηρή αξιολόγηση και η τελική επιλογή – η οποία ορθώς πρέπει να είναι διαφανής και απαιτητική – και άλλο ο εκ των προτέρων αποκλεισμός από τη διαδικασία. Για τους λόγους αυτούς, κρίνεται αναγκαία η επανεξέταση της διάταξης περί αποκλεισμού, είτε με πλήρη άρση της είτε με στοχευμένη τροποποίηση που θα επιτρέπει τη συμμετοχή όσων έχουν υπηρετήσει στην ελληνόγλωσση εκπαίδευση, διασφαλίζοντας παράλληλα θεσμικά την ανανέωση μέσω περιορισμού θητειών σε θέσεις Συντονιστών.