• Σχόλιο του χρήστη 'Δημήτρης Γοδέβενος Πρων αποσπασμένος παντρεμένος με παιδιά με ομογενή' | 26 Φεβρουαρίου 2026, 08:40

    O άδικος νόμος 4415/2016 που ψηφίστηκε το 2016 και αφορούσε την διαδικασία αποσπάσεων εκπαιδευτικών στο εξωτερικό, εδωσε προτεραιότητα τοποθέτησης στις αιτήσεις για απόσπαση για πρώτη φορά απο την Ελλάδα με επιμίσθιο ενω αντιμετώπισε σχεδόν ώς ανεπιθύμητους όσους είχαν κάνει οικογένεια με ομογενή ή αλλοδαπό, απαγορεύοντας οχι μόνο το δικαίωμα στην παράταση κατα προτεραιότητα που διέθεταν μεχρι τότε αλλά μέχρι και το δικαίωμα να υποβάλλουν μελλοντικά αίτηση για εκ νέου απόσπαση. Ενας εκπαιδευτικός λοιπόν που διένυσε εξαετία και θελει να παραμείνει λόγω οικογένειας, μπορεί μεν να αιτηθει παράταση, οχι ομως κατα προτεραιότητα και εφόσον δεν υπάρχει ενδιαφέρον να καλύψει την θεση κάποιος καινούριος απο την Ελλάδα, μονο τότε λαμβάνει την παράταση λόγω υπηρεσιακών αναγκών. Μια διαδικασία που δημιουργεί τεράστιο άγχος και αγώνία στο τέλος καθε σχολικής χρονιάς για τον οικογενειακο προγραμματισμό του, που ουσιαστικά κρέμεται από τον αριθμό των αιτήσεων για την συγεκριμένη χώρα. Η συγκεκριμένη αλλαγή που έγινε τότε, δημιούργησε τεράστια προβλήματα στις οικογένειες δεκάδων απο εμας που δεν ανανεώθηκε η παράτασή μας. Η ανάγκη να διατηρήσουμε την εργασία μας αμφότεροι ώς παντρεμένοι με ομογενή ή αλλοδαπο μόνιμο κάτοικο εξωτερικου μας χωρίσε για μεγάλα χρονικά διαστήματα, κάποιοι απο εμας και σε διαφορετικές ηπείρους, με τεράστιες συναισθηματικές, ψυχολογικές και οικονομικές συνέπειες για μας και τα παιδιά μας. Μας υποχρέωσε επίσης σε μακροχρόνιες άδειες άνευ αποδοχών. Το πιο παράλογο όμως ήταν και είναι οτι βρισκόμαστε με άδειες άνευ αποδοχών σε χώρες που στις προκηρύξεις του Υπουργείου, δίνονταν εκπαιδευτικές ανάγκες, δεν υπήρχε ενδιαφέρον από Ελλαδα για απόσπαση και εμεις δεν μπορούσαμε να υποβάλλουμε αίτηση για να τις καλύψουμε. Στο παρόν σχέδιο νόμου που στο άρθρο 84 (Αποσπάσεις Εκπαιδευτικών στο εξωτερικό – Τροποποίηση παραγράφου 3 αρθρου 16 ν4415/2016) προστίθεται η παράγραφος ε που, αν την ερμηνεύουμε σωστά επαναφέρει το δικαίωμα υποβολής αίτησης αποσπασής σε εκπαιδευτικούς που έχουν διανύσει το προβλεπόμενο χρονικό διάστημα, υπο προυποθέσεις και μόνο σε συμπληρωματικές(ειδικές όπως τις ονομάζει το σχέδιο νόμου) προκηρύξεις μετά την ολοκλήρωση και των αποσπάσεων της περίπτωσης γ, των παρατάσεων δηλαδή πέραν της εξαετίας λόγω υπηρεσιακών αναγκών. Για άλλη μια φορά δυστυχώς βλέπουμε οτι το υπουργείο νομοθετεί χωρίς να λαμβάνει σοβάρα υπόψιν του πέρα από τα προσόντα μας, την τόσο σημαντική ιδιαιτερότητα της περίπτωσής μας, την οικογένεια δηλαδή που έχουμε φτιάξει με ομογενή ή αλλοδαπό μόνιμο κάτοικο εξωτερικού. Οσοι από εμάς έχει λήξει η αποσπασή μας και βρισκόματε στην Ελλάδα και οι οικογένειες μας στο εξωτερικό ή είμαστε σε άδειες ανευ αποδοχών, συνεχίζουμε να αποκλειόμαστε τόσο απο το δικαίωμα να υποβάλλουμε αίτηση με την πρώτη προκήρυξη όσο και απο τις αποσπάσεις λόγω υπηρεσιακών αναγκών της περίπτωσης γ της παραγράφου 3. Για να είμαστε λοιπόν με τις οικογένειές μας θα πρέπει να προσδοκούμε πότε και αν θα βγει ειδική πρόσκληση και αν μέσα στις μετρημένες χώρες που θα έχουν κενα θα βρισκεται και η χώρα της οικογένειάς μας. Απο την άλλη όσοι συνάδελφοί μας με οικογένεια συνεχίζουν να υπηρετούν με μονοετοείς παρατάσεις λογω υπηρεσιακών αναγκών θα συνεχίσουν να ζούν στην παρατεταμένη ανασφάλεια και να αγωνιούν όπως και τώρα για το ποιά θα είναι η τύχη τους στο τέλος της σχολικής χρονιάς, παρακαλώντας κυριολεκτικά μην ζητήσει καποιος καινούριος συνάδελφος από την Ελλάδα την θέση που καλύπτουν. Το νομοσχέδιο βρίσκεται υπο διαβούλευση άρα και προς διαμόρφωση μέχρι τις 5 Μαρτίου. Ειναι η κατάλληλη ευκαιρία να διορθωθεί μια τεράστια εκπαιδευτική και κοινωνική αδικία που απο το 2016 δημιούργησε τεράστια προβλήματα τόσο στις ελληνόγλωσσες δομές του εξωτερικού όπου οι παντρεμένοι συνάδελφοι ήταν η βάση και η συνέχεια των σχολείων, ο σύνδεσμος με την ομογένεια και το στήριγμα των νέων συναδέλφων που έφταναν σε μια ξενη χώρα να διδάξουν, όσο και στις οικογένειές μας και τα παιδιά μας που συχνα μεγαλώνουν με τον έναν γονιό και συναισθηματικές και ψυχολογικές διαταραχές. Προτείνω λοιπον για το παρόν σχέδιο νόμου τρεις αναγκαίες προσθήκες 1) Στην περίπτωση β του άρθρου 3 η τελευταία πρόταση ......Δεν μπορούν να αποσπαστούν στο εξωτερικό εκπαιδευτικοί που συμπληρώνουν ή έχουν συμπληρώσει 6 συνολικά έτη απόσπασής να διαμορφωθεί ώς εξής Δεν μπορούν να αποσπαστούν στο εξωτερικό εκπαιδευτικοί που συμπληρώνουν ή έχουν συμπληρώσει 6 συνολικά έτη απόσπασής εκτος απο όσους έχουν συνάψει γάμο ή σύμφωνο συμβίωσης διάρκειας τριών ετών και άνω με ομογενή ή αλλοδαπό αποδεδειγμένα μόνιμο κάτοικο εξωτερικού. Οι συγκεκριμενοι εκπαιδευτικοί θα κατατάσσονται στους αξιολογικούς πίνακες, θα αποσπώνται για 3 χρόνια και δεν θα λαμβάνουν επιμίσθιο ούτε έξοδα μετάβασης και επιστροφής. Η συγκεκριμένη προσθήκη που μπορεί να είναι και μεταβατική θα διορθώσει μια καταφορη αδικία για δεκάδες εκπαιδευτικούς με οικογένεια στο εξωτερικό που εδω και 10 χρονια με τον 4415/2016 ταλαιπωρούνται απίστευτα αφού έληγε η αποσπασή τους και δεν μπορούσαν να ξαναυποβάλλουν αίτηση για να ειναι με την οικογένειά τους παρόλο που υπήρχαν εκπαιδευτικές αναγκες λόγω έλλειψη ενδιαφέροντος από την Ελλάδα. 2) Στην περίπτωση γ να προστεθεί και γγ υποπερίπτωση ώς εξής: Εκπαιδευτικοί που συμπληρώσει εξαετία και έχουν συνάψει γάμο ή σύμφωνο συμβίωσης με ομογένή ή αλλοδαπό αποδεδειγμένα μόνιμο κάτοικο εξωτερικού, έχουν το δικαίωμα να υποβάλλουν αίτηση παράτασης που κρίνεται κατά προτεραιότητα. Η παράταση διαρκεί ένα έτος και ανανεώνεται κάθε χρόνο με αίτηση του εκπαιδευτικού και αφού υπάρχουν υπηρεσιακές ανάγκες. Η παρούσα προσθήκη είναι ότι ίσχυε ουσιατικά πριν το 2016 και τον νόμο 4415/2016. 3) Η περίπτωση ε που είσάγεται στην παράγραφο 3 με το παρόν σχέδιο νόμου να διαμορφωθεί στο τέλος ώς εξής: Να αφαιρεθεί η πρόταση: Στην περίπτωση αυτή, εκδίδεται ειδική πρόσκληση μετά την ολοκλήρωση και των αποσπάσεων της περ. γ). και να γίνει ώς εξής: Κατ`εξαίρεση, είναι δυνατή η απόσπαση εκπαιδευτικών που έχουν διανύσει το προβλεπόμενο, κατά τις ανωτέρω διατάξεις, χρονικό διάστημα απόσπασης, όταν οι ανάγκες είναι επιτακτικές και δεν καθίσταται δυνατή η κάλυψη των κενών, έπειτα από την ολοκλήρωση των προβλεπόμενων διαδικασιών. Οι συγκεκριμένοι εκπαιδευτικοί κατα την προκήρυξη της εγκυκλίου των αποσπάσεων υποβάλλουν την αίτησή τους δηλώνοντας χώρες προτίμησης η οποία αξιολογείται ΑΠΟ ΚΟΙΝΟΥ με τις αιτήσεις παρατάσεων της περίπτωσης γ. Γιατί αυτήν η ανισότητα με δυο κατηγορίες εκπαιδευτικών που έχουν όμως ακριβώς τα ίδια χαρακτηριστικά; Γιατί το Υπουργείο δεν αντιμετωπίζει ισότιμα όλους τους εκπαιδευτικούς που είναι πέρα της εξαετίας και αυτούς που θέλουν να παραμείνουν με παράταση αλλά και αυτούς που κάποτε έληξε η απόσπασή τους και θέλουν να ξαναδοκιμάσουν,αρκετοί μάλιστα για πολύ σοβαρούς λόγους όπως η οικογένεια με ομογενή ή αλλοδαπό; Γιατί αυτοί της περίπτωσης γ να έχουν προτεραιότητα όταν μαλιστα αυτά τα 10 χρόνια με τον κόφτη που υπήρχε οι υπολοιποι δεν μπορούσαν καν να υποβάλλουν αίτηση; Ισες ευκαιρίες για όλους και επιλογή με αντικειμενικά και κοινωνικά κριτήρια. Σε προσωπικό επίπεδο όπως και δεκαδες άλλοι συνάδελφοι, εγώ και η οικογένειά μου είμαστε θύματα του 4415 και αυτής της ανισότητας. Είμαι παντρεμένος με ομογενή, ήθελα να παραμείνω αλλά έληξε η αποσπασή μου γιατι καινούρια συνάδελφος ήρθε απο την Ελλάδα και συνάμα μου αφαίρεσαν το δικαίωμα να ξαναυποβάλλω αίτηση για μελλοντικό κενο. Η τότε «αντικαταστατης» μου διανύει τον 11ο χρόνο παράτασης και εγώ βρίσκομαι σε ανευ αποδοχών εδώ και χρόνια χωρίς να μπορώ να διεκδικήσω την ίδια θέση με αντικειμενικά και κοινωνικά κριτήρια και απο οτι φαίνεται στο σχέδιο νόμου θα συνεχίσω να μην μπορώ. Οι παραπάνω προσθήκες εξασφαλίζουν την έγκαιρη κάλυψη των εκπαιδευτικών αναγκών ενώ αποφεύγονται οι συνεχείς ανακλήσεις δίνοντας στους εκπαιδευτικούς μια αίσθηση σιγουριάς, παραμένοντας όσον τον δυνατόν μεγαλύτερο διάστημα στις θέσεις τους και βοηθώντας τους έτσι να συγκεντρωθουν απερίσπαστοι στο έργο τους. Παράλληλα δίνει αίσθηση αξιοκρατίας και δικαιοσύνης γιατι παύει να κατηγοριοποιεί τους εκπαιδευτικούς με βάση το πόσο υπηρέτησαν στο εξωτερικό και αξιοποιεί τα ιδιαίτερα προσόντα και τις ικανότητες όλων όσων θέλουν να προσφέρουν στην ελληνογλωσση εκπαίδευση, με αξιορατία και κοινη αφετηρία χωρις αποκλεισμούς, όπως συμβαίνει τώρα.