Υπουργείο Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού

Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων

• Σχόλιο του χρήστη 'Γαρδικιώτης Σπύρος' | 2 Μαρτίου 2026, 21:03

  Μόνιμος Σύνδεσμος

  Η προτεινόμενη ρύθμιση για τις Ανώτερες Σχολές Μουσικής Εκπαίδευσης παρουσιάζει σοβαρές ασυνέπειες τόσο σε επίπεδο επιστημονικής τεκμηρίωσης όσο και σε επίπεδο νομικής συνοχής. Παραθέτω τα βασικά προβλήματα και τα αναγκαία σημεία διόρθωσης: 1. Επίπεδο ΕΠΠ – Επιστημονική αστοχία και αντίφαση με το υφιστάμενο πλαίσιο Η κατάταξη των Μ.Ε.Ι. / Α.Σ.Μ.Ε. στο Επίπεδο 5 του Εθνικού Πλαισίου Προσόντων δεν ανταποκρίνεται στο πραγματικό βάθος των σπουδών, δεν συμβαδίζει με την ευρωπαϊκή πρακτική και έρχεται σε αντίθεση με το πνεύμα της πρόσφατης νομολογίας. Η επιστημονική και καλλιτεχνική κατάρτιση που απαιτείται για την απόκτηση διπλώματος είναι σαφώς ανώτερη από το επίπεδο στο οποίο κατατάσσεται. Απαιτείται σαφής αναβάθμιση στο Επίπεδο 6Α, όπως αντιστοιχεί σε Ανώτερη μη πανεπιστημιακή επαγγελματική εκπαίδευση. 2. Άρθρο 44 – παρ. 2: Πλεονασμός και ερμηνευτική σύγχυση Η συγκεκριμένη παράγραφος δεν προσθέτει τίποτα ουσιαστικό στο νομικό πλαίσιο. Αντίθετα, δημιουργεί ασάφεια, αφήνοντας περιθώρια αυθαίρετων ερμηνειών σε μελλοντικές εφαρμογές. Προτείνεται η άμεση διαγραφή της. 4. Άρθρο 46 – Ασάφειες σχετικά με τους τίτλους σπουδών Η διατύπωση δημιουργεί σύγχυση ως προς τη μελλοντική χρήση και ισχύ των τίτλων, ιδιαίτερα σε σχέση με τη νέα κατηγορία «Καλλιτεχνική Εκπαίδευση (ΚΕ)». Οι ασαφείς νόμοι δεν προστατεύουν κανέναν· αντίθετα, ανοίγουν παράθυρα για παρερμηνείες. Απαιτείται σαφής και λειτουργική επαναδιατύπωση. 5. Άρθρο 48 – Ισοτιμία τίτλων Μ.Ε.Ι.: Εφαρμογή αυτοδικαίως, χωρίς μελλοντικές υπουργικές «επιβεβαιώσεις» Η ισοτιμία των τίτλων πρέπει να αναγνωρίζεται αυτοδίκαια, για κάθε τίτλο που έχει εκδοθεί νομίμως, χωρίς πρόσθετες διαδικασίες, ερμηνευτικές εγκυκλίους ή μελλοντικές υπουργικές αποφάσεις. Οποιαδήποτε αναφορά σε «μεταγενέστερο καθορισμό» των Μ.Ε.Ι. που υπάγονται στη ρύθμιση είναι θεσμικά και νομικά προβληματική, διότι: – Όλα τα Μ.Ε.Ι. που εξέδωσαν τίτλους λειτουργούσαν με άδεια και εποπτεία του Ελληνικού Κράτους. – Η αναδρομική διαφοροποίηση μεταξύ νόμιμων ιδρυμάτων είναι αντισυνταγματική (παραβίαση αρχής ισότητας και δικαιολογημένης εμπιστοσύνης του διοικουμένου). – Η έννοια ότι «κάποια» Μ.Ε.Ι. θα αναγνωριστούν και «κάποια» όχι, υπονοεί έμμεσα ότι το ίδιο το κράτος εξέδωσε «προβληματικές» ή «μη ισότιμες» άδειες, κάτι που συνιστά θεσμική αυτοαναίρεση. Καμία διάκριση μεταξύ νομίμως λειτουργησάντων ιδρυμάτων δεν μπορεί να σταθεί. Η παράγραφος 3 πρέπει να αντικατασταθεί με διατύπωση που προβλέπει αυτόματη ισχύ για κάθε τίτλο που φέρει την προβλεπόμενη σφραγίδα του Υπουργείου, με μόνη πρόσθετη διαδικασία (και μόνο κατόπιν αιτήματος) την έκδοση απλής βεβαίωσης για χρήση στο εξωτερικό. 6. Άρθρο 57 – Συστηματικά κενά και ανάγκη αναδιατύπωσης – Η αναφορά «σχέση Πτυχίου με το Δίπλωμα» είναι ασαφής και πρέπει να αφαιρεθεί. – Πρέπει να κατοχυρωθεί ότι ο τίτλος ΒΑΣΜΕ αποτελεί ουσιαστικό προαπαιτούμενο για εισαγωγή σε ΑΣΜΕ και αντίστοιχες σχολές ΑΕΙ. – Η δυνατότητα συστέγασης ΒΑΣΜΕ–ΑΣΜΕ είναι απαραίτητη για την εύρυθμη λειτουργία των ιδρυμάτων. – Η παρ. 5 του ν.2557/1997 δεν μπορεί να παραμείνει ως έχει, διότι πλέον δεν συνδέεται λειτουργικά με το νέο πλαίσιο. Συμπέρασμα Το παρόν σχέδιο νόμου, ως προς τα άρθρα 42–57, παρουσιάζει σοβαρά κενά, ασάφειες και αντιφάσεις. Χρειάζεται ουσιαστική βελτίωση, όχι απλώς τυπική αναδιατύπωση. Η μουσική εκπαίδευση δεν μπορεί να στηρίζεται σε πρόχειρες τεχνικές διατάξεις ούτε να τοποθετείται τεχνητά σε χαμηλότερα επίπεδα από αυτά που πραγματικά εκπροσωπεί.